The Song of Names

บ้างก็กล่าวกันว่าระยะทางที่สั้นที่สุด

และยาวที่สุดของงานศิลปะ

คือระยะทางระหว่างสิ่งที่ดีเยี่ยมกับสิ่งที่ยอดเยี่ยม

"ลอนดอน ปี 1951"

คืนนี้ เดวิด แอลี ราโปพอร์ต

อาจจะก้าวข้ามเส้นแบ่งนั้น

สำหรับพวกเราที่โชคดี ที่ได้ยินบทเพลงเปิดตัวของเขา

ต่างก็เห็นตรงกันว่าการบรรเลงอันน่าทึ่ง

โดยผู้อพยพชาวโปแลนด์วัย 21 ปีคนนี้

เป็น "บทเพลงจากพระเจ้า"

ผลกระทบของบทเพลงโดยราโปพอร์ตนั้นยิ่งใหญ่มาก

ในวงการเพลงคลาสสิก

ที่คนมักจะหลงลืมไป

ว่าชื่อเสียงของเขายังไม่เป็นที่รู้จักเท่าไร

และคืนนี้จะเป็นคอนเสิร์ตครั้งแรกของเขา

บนเวทีระดับนานาชาติ

ยังไม่เจอครับ

เขาต้องประสบอุบัติเหตุแน่

- ไม่มีคำอธิบายอื่นแล้ว - เราจะมั่นใจได้ยังไง

มาร์ติน พ่ออยากให้ลูกโทรถามโรงพยาบาล

ผมโทรแล้วครับ พ่อ คุณแซนเดอร์สันกำลังจะโทรอีกรอบ

- มีใครแจ้งตำรวจหรือยัง - แจ้งตอนนี้มันเร็วเกินไป

เมื่อบ่ายนี้เขาเป็นยังไงบ้าง ตอนซ้อมเขาสบายดีหรือเปล่า

- เขาดูสบายดีนะ - เขาเอาไวโอลินไปด้วยหรือเปล่า

เขาเอามันไปด้วยทุกที่ ไปห้องน้ำยังเอาไปด้วยเลย

กิลเบิร์ต อย่าตีตนไปก่อนไข้เลยน่า

- นาฬิกาอาจจะหยุดเดินก็ได้ - นาฬิกาไขลานอัตโนมัติไม่หยุดเดินหรอก

- มันหยุดเดินได้ถ้าคุณทำหล่น - เขาอาจจะรถติด

- เขาบอกไหมว่าหลังซ้อมจะไปไหน - ไม่ได้บอกครับ

โดวิเดิลมักทำตามใจตัวเองนะคะ คุณซิมมอนด์ส

เฮเลนพูดถูก เขาอาจจะเดินมาที่นี่ เขาชอบเดินกลางสายฝน

เอาแขนหนีบไวโอลินไว้น่ะเหรอ

ผมจะคอยมองหาเขาแล้วกัน

เห็นหรือยังว่ามีใครอยู่ด้านนอกบ้าง

สมาชิกสภาขุนนาง สมาชิกรัฐสภา

นักวิจารณ์ดนตรีจากเดอะไทมส์

จะปล่อยให้คนพวกนั้นรอไม่ได้

งานนี้มีความหมายกับเขามากพอๆ กับพ่อนะ

- อย่างนั้นเหรอ - ผมรู้

ลูกไม่รู้หรอก มาร์ติน

เขาอาจนอนอยู่ในรางน้ำที่ไหนสักแห่งก็ได้

บาดเจ็บ

ไม่ก็ตายแล้ว

ต้องมีคนไปแจ้งพวกเขา

ผมจะไปแจ้งเอง

ท่านขุนนาง ท่านสุภาพสตรี ท่านสุภาพบุรุษ

ผมเสียใจอย่างยิ่งที่ต้องแจ้งให้ทราบว่า

นักดนตรีที่พวกคุณมาชมการแสดง ไม่สามารถมาที่นี่ได้ในค่ำคืนนี้

เราจึงไม่สามารถเริ่มการแสดงได้

คุณสามารถรับเงินคืน

ได้ที่ห้องจำหน่วยตั๋ว

"บีบีซี"

เหลือเชื่อจริงๆ

"35 ปีต่อมา"

กินยาด้วย อย่าใส่เสื้อซ้ำ ขายเพลงซะ

นี่ค่ะ มาร์ติน นี่ มาร์ติน มานี่

แท็กซี่มาแล้ว คุณสายแล้วนะ

คุณจะตกรถไฟและไปไม่ทันการประกวดดนตรี

ถ้าได้ราคาประเมินของหลังคาแล้ว รีบแจ้งผมเลยนะ

- ทำไม - เพราะผมอาจต้องเดินกลับบ้าน

เดินทางปลอดภัยค่ะ

ไปสถานีรถไฟคิงส์ครอส

"นิวคาสเซิล"

ผมมั่นใจมากว่าผู้เข้ารอบชิงชนะเลิศของปีนี้

จะรักษามาตรฐานชั้นสูงของดนตรี

ที่ทำให้ไทน์ไซด์โด่งดังไว้ได้

เวียนนาแห่งภาคเหนือ

ฉะนั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลา

การประกวดจะเริ่มขึ้น ณ บัดนี้

และขอให้ดนตรีบ่งบอกได้มากกว่าคำพูด

- นักดนตรีตัวน้อยคนสุดท้ายของเรา... - เรากลับบ้านได้หรือยัง

- มาจากเซาท์ชิลด์ส - มีอัจฉริยะหนึ่งคน หรืออาจจะสอง

ปรบมือให้กับปีเตอร์ สเตมป์ด้วยครับ

ศาสตราจารย์เฟลส์ช

คุณคิดว่ายังไง

แกว่งไม้แกว่งมือเยอะไป เธอไม่ใช่ไครส์เลอร์นะ พ่อหนุ่ม

ไครส์เลอร์ไม่ใช่ราโปพอร์ต

คุณจะสอนเขาไหม เขาเป็นอัจฉริยะนะ

ผมเจออัจฉริยะเดือนละสิบคนนะ แพน ราโปพอร์ต

ถ้าลูกชายคุณยอมรับว่า เขายังต้องเรียนรู้เพิ่ม ผมอาจจะสอนเขาได้

- คุณจะอยู่ที่ลอนดอนเหรอ - ไม่ครับ

ผมจะกลับวอร์ซอไปหาภรรยาและลูกสาว

ถ้าผมหาคนดูแลเดวิดได้ ผมจะทิ้งเขาไว้ที่นี่

คุณพอจะรู้จักครอบครัวชาวยิวไหม คุณซิมมอนด์ส

ผมจ่ายเงินให้ได้นิดหน่อย

ที่จริงผมก็มีครอบครัวในใจนะ คุณราโปพอร์ต

ไม่ใช่ชาวยิว แต่เป็นครอบครัวนักดนตรี และคุณก็ไม่ต้องจ่ายเงินเลย

ครอบครัวชาวอังกฤษเหรอ

ใช่ครับ ลูกชายผมอายุพอๆ กับเดวิด พวกเขานอนห้องเดียวกันได้

ผมสัญญาว่าเราจะเคารพ ความเชื่อทางศาสนาของคุณอย่างเต็มที่

เราจะทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง

- ลูกเข้าใจใช่ไหม - ครับ

พวกเขาเป็นครอบครัวที่ดี

พ่อมีอะไรจะให้ลูก

เข้มแข็งไว้นะลูก แล้วพ่อจะกลับมาหา

ฉันไม่อยากให้นายอยู่ในห้องฉัน ฉันชอบอยู่คนเดียว

- นายไม่ใช่คนเลือก - ผิดแล้ว นายคนฉลาด

ฉันเป็นคน "เลือก"

ฉันเป็นคนตัดสินใจเองว่าได้หรือไม่ได้

และถ้าไม่ได้ นายต้องกลับไปโปแลนด์

และพวกเยอรมันจะรุกรานโปแลนด์

นายต้องติดตราดาวเหลือง และนายจะถูกพวกเสื้อน้ำตาลทุบน่วม

"ทุบน่วม" คืออะไร

อย่านอนกรนก็พอ

ถ้าฉันกรน ฉันจะกรนเป็นทำนอง

ฉันเป็นนักดนตรี นายเล่นดนตรีหรือเปล่า

เปียโน... นิดหน่อย

หมากรุกล่ะ

นิดหน่อย

นายเล่นทุกอย่าง "นิดหน่อย" หมดเลย

ฉันเป็นอัจฉริยะ

ฉันจะช่วยนายเอง

นายจะเป็นอัจฉริยะ "นิดหน่อย"

ฉันล้มนายได้แน่นอน

- ฉันเองก็สู้ได้นิดหน่อย - พวกต่างชาติเฮงซวย

- นายพูดภาษาอังกฤษยังไม่ถูกเลย - นายพูดภาษาโปแลนด์ได้ไหม รัสเซียล่ะ

- เยอรมัน ยิดดิช ฮิบรูล่ะ - เราอยู่ที่อังกฤษกันนะ ไอ้โง่

ว่าแต่นายชื่ออะไรล่ะ

โดวิด แอลี ราโปพอร์ต

ครอบครัวเรียกฉันว่าโดวิเดิล

นายล่ะ

มาร์ติน แอล ซิมมอนด์ส

ฉันจะเรียกนายว่า มอตเทิล

- สวัสดีค่ะ - เป็นยังไงบ้างครับ

ปีเตอร์ครับ

ว่าแต่นี่มันอะไรกันคะ

คุณไม่ได้ให้รางวัลปีเตอร์

"มาเรีย คอร์วินสกี ชนะการประกวดดนตรี"

ไม่ใช่การตัดสินใจของผม

ถ้าคุณมีอำนาจตัดสินใจ คุณจะให้ปีเตอร์เป็นผู้ชนะงั้นเหรอ

สาวน้อยนั่นเก่งกว่าน่ะ

ปีเตอร์ต้องการเวลาและการสอนที่ดีกว่านี้อีกนิด

- ใครเป็นคนสอนเขา - เขาเรียนที่โรงเรียนค่ะ

- ฉันไม่มีเงินจ้างครูดังๆ - เรื่องนี้เราคุยกันได้

คุณรู้จักครูเก่งๆ ที่ค่าจ้างไม่แพง ใช่ไหม

- ผมรู้จักครูเก่งๆ หลายคน มีแต่แพงๆ - ในนิวคาสเซิลเหรอ

- ในลอนดอน - อ๋อ เหรอคะ

งั้นฉันคงต้องขายเรือยอชต์สินะ

ผมช่วยสอนในช่วงวันหยุดได้นะ

งั้นคุณก็คิดว่าพีทเก่งขนาดนั้นเลยเหรอคะ

เขาไม่มีวันเก่งเท่าไฮเฟตซ์ แต่เขาหาเลี้ยงชีพ ด้วยการอยู่ในวงออร์เคสตราหรือเป็นครูได้

ใครสอนเธออยู่

โรงเรียนครับ

แล้วก็คนอื่นด้วย

สิ่งที่นายทำกับยางสนนั่น

อ๋อ ผมทำเพื่อนำโชค ผมเลิกทำได้

แต่ใครสอน

ฉันอาจจะรู้จักเขา

คุณไม่รู้จักเขาหรอก

เขาเชี่ยวชาญด้านนี้ อายุพอๆ กับฉัน

คุณไม่อยากได้พีท ใช่ไหม

มาเถอะ พีท ไปกันดีกว่า

ขอบคุณสำหรับอาหารกลางวัน

ปีเตอร์

ผมจะพาคุณไปหาเขา

บิลลี่ นี่คุณซิมมอนด์ส

เขาจะจ่ายเงินให้ผมไปเรียนที่ลอนดอน

ฉันบอกนายว่าไง บอกแล้วว่าเดี๋ยวก็มีคนค้นพบนาย

เขาบอกว่าคุณช่วยเขา

ผมสอนเขานิดหน่อยน่ะ

- คุณใจกว้างมากเลย - คุณไปหัดเล่นมาจากไหน

ใครอยากรู้ล่ะ

ลูกค้าที่ดีที่สุดของคุณ

เขาไม่เคยบอกชื่อผม

มันผ่านมาหลายปีแล้ว

- ที่ไหนครับ - ลอนดอน

ผมเคยเล่นทางตะวันตกตรงที่คนต่อแถว รอเข้าโรงหนังสมัยที่เขายังเข้าคิวกัน

ผมอยู่ด้านนอกโอเดียน

เล่นเพลงประกอบภาพยนตร์น่ะ

แล้วก็มีเด็กทะเล้นจอมป่วนเดินเข้ามา และบอกผมว่าผมควรไปเรียนเพิ่ม

ผมบอกว่า "อ๋อเหรอ เรียนจากใคร"

เขาตอบว่า "ปกติผมก็ไม่สอนนะ"

แต่เขาแค่อยากเก็บเงินไว้ไปที่ไหนสักแห่ง

ผมเดาว่าเขาคงสาธิตให้ดูสินะ

เขาดึงไวโอลินไปจากมือผม

เป็นเพลงแบบที่คุณไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต

ฝูงชนเริ่มโยนเงินครึ่งคราวน์ ธนบัตรสิบชิลลิง

ผมแบ่งให้เขาครึ่งนึง ก็ยุติธรรมดี ว่าไหม

- คุณเจอเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไร - มันสำคัญสินะ

เขาสอนให้ผมอยู่ไม่กี่ครั้ง

สอนสัปดาห์ละสองครั้งอยู่สักพัก

แล้ววันหนึ่งเขาก็ไม่โผล่มา ผมไม่ได้เจอเขาอีกเลย

เขาคงเดินทางไปยังที่ที่เคยบอกไว้

เขาบอกไหมว่าที่ไหน

เขาบอกว่าจะกลับบ้านไปเล่นให้เถ้าธุลีฟัง

เขาพูดไว้ยังไง

เขาพูดบางอย่างเกี่ยวกับเพลง

กลับบ้านไปเล่นเพลง

ให้เถ้าธุลี

เฮเลน ผมว่าผมอาจจะเจอเขาแล้ว

- คุณได้ยินที่ผมพูดหรือเปล่า - ได้ยินค่ะ

ฉันได้ยิน

คุณควรไปนอนได้แล้ว ที่รัก

ไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะ

เยอรมันรุกรานโปแลนด์ และทิ้งระเบิดใส่หลายเมือง

มีการระดมพลทั้งในอังกฤษและฝรั่งเศส

เกิดการปะทะกันตั้งแต่เช้าตรู่

ตามพรมแดนระหว่างเยอรมนีกับโปแลนด์

ยังไม่มีรายงานความคืบหน้าจากทั้งสองฝ่าย

กองบัญชาการสูงสุดเยอรมัน ประกาศตอน 11 โมงครึ่งวันนี้