The first 200 lines.
ลูกพ่อ
นี่ลูก
จำเรื่องแต่งงานได้มั้ย
ไม่
สามีลูกตายแล้ว
ลูกเป็นแม่หม้ายแล้วล่ะ
แล้วจะเป็นนานมั้ยพ่อ
ชูยา!
ชูยา!
กลับบ้านกันเหอะพ่อ
ตอนนี้ที่นี่คือบ้านของหนู
อ้าว แล้วแม่ล่ะ
แม่ไปไหนเนี่ย
แม่อยู่ไหน
มาเถอะ
อย่าทิ้งหนูไว้ที่นี่นะ
ปล่อยหนูไปนะ
หนูไม่อยู่ที่นี่
เงียบ
หุบปากซะ
เฮ้ย นังสถุล
แกยังไม่ได้ให้อาหารมิตธูนกน้อยนี่
คุณพี่ เราไม่มีข้าวฟ่างแล้ว
หา! ไม่มีข้าวฟ่างเหรอ
ก็ไปซื้อมาสิวะ
ไม่มีข้าวฟ่าง!
กุณที ปล่อยมัน
เฮ้ย มานี่สิ
ไปสิ
แกมันน่าสงสาร
ฉันจะว่าไงดี
ฉันยังสาวอยู่เลย...
ตอนที่ไอ้ผัวเวรของฉันมันตาย
มานั่งนี่มา
แม้จะทุกข์โศก แต่ทุกคนที่นี่เป็นพี่น้องกัน...
บ้านหลังนี้เป็นที่หลบภัยของเรา
หนูจะหาแม่
พระคัมภีร์ว่าเอาไว้
ภรรยาเป็นส่วนหนึ่งของสามี
เมื่อเขายังมีชีวิต
จริงมั้ย
และเมื่อสามีตาย
โอ้แม่เจ้า
ภรรยาก็ตายไปครึ่งหนึ่งด้วย
แล้วหญิงที่ตายไปครึ่งตัวจะเจ็บปวดได้ไง
ก็เพราะว่าอีกครึ่งยังมีชีวิตไง
อย่าทำเป็นรู้ดี...
ไม่งั้นเดี๋ยวแม่จับทิ้งน้ำ!
หนูไม่อยากเป็นแม่หม้ายเฮงซวยนี่! ยายอ้วน
ว่าไงนะ
มันกัดอย่างกับหมา!
มองหาอะไรวะ จับมัน
ยายเด็กนรก!
แขนขาพิการกันรึไงวะ
จับมัน!
ปล่อยเขาซะ
แต่ คุณพี่มธุ...
ปล่อยไว้
มานี่มา
มาสิ
นั่งหันหลัง
เขาเรียกว่าขมิ้น
ทำให้หัวเย็น
ป้าช่วยหนูเหมือนเทพีทุรคา
ปากไว แถมยังคิดไวกว่า
ไปนั่งกลางแดดไป
หูหนวกไง
เขาจะโยนหนูลงแม่น้ำ
ก็อย่าไปกัดใครเขาสิ
มานี่แม่หนู
เอ็งชื่ออะไร
ชูยา
ลูกหนูชูยา...
...ลูกหนูฟันคม
แล้วคุณพี่ชื่ออะไร
สามีฉันโอบกอดอยู่นิรันดร์
แล้วก็ทิ้งปฏิรจีไว้ให้
เรียกป้าก็ได้นะ
เอ็งทำให้ยายควายอ้วนวิ่งพล่าน
มีขนมขวานมั้ย
ไม่ว่าหลับหรือตื่น
แม้แต่ในฝัน ฉันเห็นแต่ขนมหวาน
กลับมาแล้วสิ
เอาน้ำมั้ย
ขึ้นมาสิ
เทพธิดา!
หลับตาสิ
หลับตา
มันชื่อกาลู
หนูจะมาเล่นด้วยตอนไหนก็ได้
ให้มันกินสิ
มันมีหมัด ฉันต้องอาบน้ำให้แล้ว
ข้างล่างเหรอ
อย่าโง่น่า
ที่นี่ไม่ให้เลี้ยงหมา
มันเป็นลางร้าย
อย่าบอกใครเรื่องกาลูนะ
แต่หนูไม่อยู่ที่นี่หรอก
เดี๋ยวแม่ก็มารับหนู
ถ้าวันนี้ไม่มา พรุ่งนี้ก็ต้องมาแน่
พระกฤษณะ นี่คือมิตรแห่งข้า
หนูชื่ออะไร
ชูยา
ท่านได้ยินพี่เหรอ
แน่นอน ท่านได้ยินทุกสิ่ง
แล้วท่านว่าไง
ท่านว่าหนูจะไม่อยู่นี่นานหรอก
หนูบอกแล้ว
วันนี้ก็สวดชัยศรีกฤษณะไปทั้งวัน
ร้อยแปดจบ แล้วอีกไม่นาน...
...หนูก็จะบินไปจากที่นี่!
แต่หนูนับได้แค่หนึ่งถึงสิบ
สร้อยนี้มีประคำร้อยแปดลูก
เริ่มสวดเลยสิ
เก็บเสื่อ...
ตอนที่พราหมณ์ว่าคำสาบาน
ฉันก็หัวเราะ
แม่ตีฉันซะแรงเลย
แล้วจนกระทั่งจบ...
...ฉันไม่ร้องสักแอะ
แล้วจากนั้น...
หนูรู้ หนูรู้
อะไรล่ะ
งานเลี้ยงแต่งงาน
เอ็งน่าจะได้เห็นของหวาน...
รัสคุลลาขาวชิ้นอ้วน,
ขนมจามุนไส้เยิ้ม
ฉันงี้น้ำลายหก
ขนมลาดูสีเหลือง
ทำจากเนยล้วนๆ
มะม่วงหิมพานต์เคลือบน้ำตาล
ห่อด้วยทองคำเปลว
ชีวิตมันช่างรันทด
เยี่ยม ทั้งบาปและหมัดถูกล้างเกลี้ยง
ชูยา อย่าหัวเราะสิ
ทำไมล่ะ
ทำไมอะไร
เอาผ้าเช็ดตัวมา
ให้หนูเช็ด
เดี๋ยวมันก็กลับมา!
ทำอะไรของหล่อนน่ะ
แม่หม้ายห้ามวิ่งเล่น อย่างสาวโสด
หล่อนทำให้ฉันแปดเปื้อน! ฉันต้องชำระล้างอีกรอบ
จับมันหน่อย
ของหนูเหรอ
จ้ะ
มันไม่ชอบอาบน้ำ
มีอะไร
เอ่อ... หนูว่า...กัลยาณีเขาหลงทาง
งั้นเราก็ควรตามหานะ
ใช่ แย่เลย
พี่รู้มั้ยว่าหนูเป็นหม้าย
รู้
หนูชื่ออะไร
แล้วพี่ชื่ออะไรล่ะ
นารายัณ เหมือนพระนารายณ์เหรอ
ใช่
พี่กัลยาณี หนูหามันเจอแล้ว
วิ่งไปทั่วเลย...
เหมือนที่เขาเรียกว่าลูกหนู!
นารายัณเจอกาลู
กลับกันเถอะ
บ้านคุณอยู่ไหนครับ
คือว่า... ผมไม่ได้ถามถึงบ้านคุณนะ แต่...
ถามเพราะว่าคุณหลงทาง...
...ผมจะได้ไปส่งคุณ ที่บ้านของคุณ
พี่เขาอยู่บ้านของแม่หม้าย
หนูแค่มาเยี่ยมพี่เขา
ชูยา บอกเขาว่าอย่างตามเรา มันจะเป็นบาป
...มันเป็นบาป!
แล้วบ้านของแม่หม้ายอยู่ไหนล่ะ
หนูไม่รู้
ถามเธอสิว่ารู้มั้ย
ถามเธอสิว่ารู้มั้ย!
ธรรมะ ฆัต.
ริมแม่น้ำนู่น
พระเจ้าคุ้มครอง
แม่รอลูกมาทั้งวันเลยนะ
สอบเป็นไงมั่งล่ะ
ผ่านหรือตก
ตกแล้วตกอีกเลย!
เจ้าตัวดี!
อายุมั่น...ขวัญยืน
คุณท่าน ให้กระผมรื้อของมั้ยครับ
ไม่ต้อง
สาธุรามจี
อย่าเมามายกับไอ้นี่
มือกระผมไม่ได้แตะขวดเหล้า มาเป็นปีแล้วนะครับ
ให้ปากไม่ได้แตะด้วยแล้วกัน!
ผัวฉัน ไอ้แก่เวรตะไล โคตรคึก...
พอขึ้นคร่อมเท่านั้น...
แทนที่จะถึง...
แม่ง ไปสวรรค์ซะงั้น
ไอ้ระยำ!
ไปบันเทิงบนสวรรค์คนเดียว
ทิ้งฉันติดอยู่ในนรกนี่
ชายผู้น่าสงสาร
ใครน่าสงสาร
หมายถึง เจ๊น่าสงสารน่ะ
เจ๊ เคยได้ยินมั้ย
No comments yet. Be the first to leave one.