The Monkey

หวัดดีครับ

เฮ้

ตัวคุณเปื้อนเลือดเยอะเหมือนกันนะครับ

อ๋อ

ไม่ใช่เลือดผมหรอก ก็แค่...

ช่างมันเถอะ

เฮ้ ฟังนะ ผมอยากให้คุณ รับไอ้นี่ต่อไปหน่อย

ให้มันไปเป็นปัญหาคนอื่น

คือผมคิดว่าลูกชายผมจะชอบ แต่...เอ่อ...

บอกเลย พวกเขาไม่ชอบแน่

ไม่รับซื้อของเล่นเด็กคืน

ไม่ มันไม่ใช่ของเล่นนะ

อย่าเรียกมันว่าของเล่นเด็ดขาด

มัน เอ่อ...

มัน...

ที่จริงผมก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

มันดูพังแล้วด้วย

ไม้กลองดูเหมือนจะยกค้างอยู่แบบนี้

คุณไม่อยากให้ไม้กลองบ้านี่ลงมาแน่ๆ

โอเคไหม?

เพราะตอนมันตีลงมา

ผมรับรองเลย พวกเราชิบหายหมดแน่

โอเคไหม?

ผมพูดแทนคุณไม่ได้หรอกนะ แต่...

ผมว่าผมไม่รู้สึกชิบหายที่จะ...

ไอ้หมา

ทีนี้ใครยิ้มล่ะ ไอ้ปีศาจสารเลว?

เยส!

ผมไม่รู้ว่าพ่อทุกคน ส่งต่อเรื่องลับ แสนน่ากลัวให้ลูกๆหรือเปล่า

แต่พ่อผมทำ

จ๋อจัดตาย บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง

ผมชื่อฮัล เชลบอร์น

นี่คือผมกับบิล พี่ชายฝาแฝด

นี่คือเราก่อนจะเกิดเรื่องทุกอย่างขึ้น

บิลเป็นเด็กประเภทขอคุณจับมือ

แต่แล้วก็ดึงมือกลับแล้วแกล้งเสยผมแทน

บิลแก่กว่าผมสามนาที และเขากินรกในท้องแม่ผมเกือบหมด

เขาเลยเป็นพี่ชายของผม

หน้าที่ที่เขาทำอย่างจริงจัง และรังแกผมทุกครั้งที่มีโอกาส

ไม่ได้อยากบอกแกหรอกนะ

แม่บอกว่าเกลียดแกเพราะแกทำให้ พ่อทิ้งไป ตอนนี้แม่เลยต้องไปออกเดท

แต่ยังไงผมก็รักพี่อยู่ดี

ถึงผมจะเคยเพ้อฝันอยากเป็นลูกคนเดียวบ้าง

ฉันเกลียดแก บิล เชลบอร์น

แม่เลี้ยงเรามาเอง อย่างน้อยก็นานที่สุดที่เธอจะไหว

และแม่ผม

ผมยังจำเธอได้เป๊ะๆเหมือนเมื่อวาน

พ่อแก...

พ่อของแกออกไปซื้อบุหรี่ แล้วไม่กลับมาอีกเลย

ทำตัวเหมือนปกติ แล้วก็หนีไปเฉยๆ

แน่นอน แม่เป็นแอร์ฯให้พ่อแกได้

แต่ตาทึ่มนั่นไม่เคยพาแม่เที่ยวไหนเลย

เรามีแค่นาฬิกาจุ๊กกรูกับต้นบอนไซ

ของจุกจิก ของที่ระลึกไร้ค่า มีเต็มตู้ไปหมด

และวันนึง ลูกชายสุดที่รักของแม่

ของพวกนั้นจะเป็นของแก

พวกเรารู้ แม่คิดว่ามันก็แค่ขยะ

แต่สำหรับบิลกับผม ตู้เก็บของของพ่อ เต็มไปด้วยเบาะแสตัวตนของเขา

นั่นไง

พ่อครองท้องฟ้าจริงด้วย

มาจากไหนน่ะ?

ปารีส ฝรั่งเศสหรือยังไง?

มันเขียนว่า "ลิงบดอวัยวะ"

"ดั่งชีวิต"

ชีวิตก็แค่เรื่องโง่ๆ

อะไร?

เฮ้ เอามานี่

เอ้า

หมุนกุญแจแล้วดูว่าเกิดอะไรขึ้น!

ถ้าฉันหมุนกุญแจมันจะทำอะไรไหม?

อย่านะ บิล มันของพ่อ

พ่อไปนานแล้ว ไอ้โง่

ฉันเป็นลูกชายคนโต ทางกฏหมาย...

ทุกอย่างในนี้เป็นของฉัน

ยังไงมันก็พังแล้ว

อย่าเข้ามาในห้องเรานะ ไอ้โง่

นั่งหน้า แน่นอน

พระเจ้า มีอะไรแย่กว่า เดทคนแปลกหน้าไหมเนี่ย?

แม่อยากจะจูบกบแล้วดูว่า เกิดอะไรขึ้นมากกว่าอีก

โอเค เด็กๆ! แปรงฟันแล้ว อย่ากินน้ำอัดลม

อย่าเล่นกับไฟ และอย่าเล่นเกมส์ คราวที่แล้วก็ไฟลุกทีนึงแล้ว

ฉันพยายามบอกแล้วค่ะ แต่ดื้อกันเหลือเกิน

ขอบใจนะ พี่เลี้ยงแอนนี่

ฉันจะถึงบ้านก่อนเที่ยงคืน

โอเค เด็กๆ คืนนี้มีกฏข้อเดียว

อย่าเอามือวางบนโต๊ะส่วนที่ร้อน

โอเคไหม?

จะพยายาม แต่...

ผมก็แค่คนคนนึง

บิล พอเถอะ

แย่แล้...

เรื่องแบบนั้น น่าจะทำให้ผมกับบิล สนิทกันมากขึ้น

แต่ปรากฏว่าโศกนาฏกรรมประหลาดครั้งเดียว มันไม่เพียงพอเลย

หัวเธอยังไม่ขาดได้ไง?

อย่าไปคิดเยอะเกิน ลูก

ตายแล้ว

โอเค วันนี้เราอยู่กับแอนนี่ วิลคส์

ผู้จากไป...

โดยอุบัติเหตุ

หรือจะพูดว่าประสบอุบัติเหตุ

เพราะอุบัติเหตุไม่มีจริงหรอก

เป็นแผนการของสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือเปล่า?

แน่นอน อาจจะใช่

มันเหมือนการโยนเหรียญ หัวหรือก้อย

แต่ไม่ใช่หัวแอนนี่นะ เพราะว่า...

มัน...

เอ่อ ถูกแยกออก

เป็นคนละเรื่องกัน

เอ่อ...

ทำไมต้องเป็นเธอ?

ถูกไหม?

ทำไมต้องเป็นแอนนี่?

ทำไมไม่เป็นคุณ?

หรือคุณ?

ทุกอย่างมีเหตุผลเสมอ ใช่

แน่นอน

และ...

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

เอ่อ...

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

นี่คือคำของพระเจ้า

ทุกอย่างคืออุบัติเหตุ

หรือไม่มีอะไรที่เป็นอุบัติเหตุ

ยังไงมันก็...เหมือนกัน

ไม่ใช่ถ้า...

หรือมันเกิดขึ้นยังไง

แต่ว่าเมื่อไหร่เท่านั้น

ไม่ว่าใครก็ต้องตาย

นั่นแหละชีวิต

แม่ก็ด้วย

ลูกๆเอง...

ก็ต้องตาย

เพื่อนๆของลูก พ่อแม่เพื่อนๆ และสัตว์เลี้ยงพวกเขาทั้งหมด ทุกคน

บางคนตายอย่างสงบตอนหลับ

และบางคน...

ตายอย่างรุนแรง น่าสยดสยอง

ถูกมัดกับราวตากผ้า

กรีดร้องทั้งที่ปากถูกเทปปิดแน่น

ช่างมันเถอะ

ไปเต้นกัน

มันอาจจะเป็นวันงานศพวันนั้น

แต่นั่นอาจเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิต

ตลกดีที่มันเปลี่ยนไปได้เร็วมาก

เฮ้ ไอ้หนู

พี่ชายแกบอกว่าพ่อแกทิ้งแม่แกไป

หนีไปปารีส ฝรั่งเศสเพื่อไปซื้อบุหรี่

เพราะแกเอาแต่งอแงตลอดเวลา

โธ่ แม่นายไม่ควรได้อะไรดีกว่านี้เหรอ?

เธอคู่ควรไหม?

ฉันว่าแบบนี้แม่นาย

ก็คือหัวหน้าครอบครัวแล้ว งั้นสินะ?

ฉันว่าก็คงงั้น ใช่

โธ่ แต่...

นายใส่กางเกงแท้ๆ

คนสองคนจะเป็นช้างเท้าหน้าในบ้านพร้อมกัน ไม่ได้หรอกนะ

ดูเหมือนแกจะมีปัญหาเรื่องนี้นะ ไอ้หนู

ลูก แม่ทำเนยถั่วกับเจลลี่

อะไร?

ฉันเป็นไงเหรอ?

ดีมากเลย

ฉันชอบเป็นทาสลูกๆทั้งวันแบบนี้มาก

แม่!

ไง?

แม่เอาลิงเพี้ยนของพ่อ มาไว้ในห้องเราทำไม?

ตั้งแต่เจอถุงเท้าแข็งๆในนั้น แม่ก็ไม่เคยเข้าไปเลยนะ แกก็รู้

จริงด้วย

แกไม่มีส่วนเรื่องหัวพี่เลี้ยงเราหรอก ใช่ไหม?

คือ...

โย่!

แกชอบลิงนั่นมากสินะ?

เปล่า

ไม่เป็นไรหรอก

แกเอามันไปก็ได้ แต่...

แกแค่ต้องพูดว่าแกจะแต่งงานกับมัน

ฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับมัน

พูดมา ฉันอยากเป็นคุณนายลิงโง่

ฉันอยากเป็นคุณนายลิงโง่

ทีนี้พูดว่า...

ฉันอยากดูดกล้วยมัน

ไม่ บิล ไม่เอา

พูดมา ไม่งั้นฉันจะกินรก ที่เหลือของแกให้หมด!

ฉันอยากดูดกล้วยมัน

โอเค

เราตกลงกันแล้วนะ

แกเอาลิงไป

เมื่ออายุ 12-15 ปี องคชาติจะเริ่มมีชีวิตของตนเอง

และเริ่มมีความอ่อนไหวต่อ การสัมผัสทางร่างกายและอารมณ์

ในช่วงนี้ เพศตรงข้ามจะทั้งดึงดูด และน่ากลัว

เป็นตัวแทนความสะดวกสบายของแม่ และความตะกละของคนไร้ความสามารถ

โย่ คุณครูทอร์แรนซ์!

ฉัล เชลบอร์นชักว่าวให้ลิงใต้โต๊ะน่ะค่ะ

ลูก แม่ทำของหวานนะ

ผมไม่อยากจะแดก!

ระวังคำพูดด้วย!

เด็กที่ไหนคุยกับแม่แบบนี้?

แกเป็นกะลาสีในอู่เรือหรือไง?

แก

เพราะแกแท้ๆ บิลถึงทำแบบนี้กับฉัน

แกรู้ว่าฉันพูดถึงใครใช่ไหม?

ไอ้เด็กเปรตที่อยู่ที่นี่กับฉันน่ะ