The Monkey

สวัสดีครับ

ไง

คุณมีเลือดเลอะอยู่ไม่น้อยนะครับ

อ๋อ

ใช่ แต่ไม่ใช่เลือดผมหรอก เป็นของ...

ช่างเถอะ

คือยังงี้ คุณรับไอ้นี่คืนไปที แล้วให้คนอื่นเอาไปดูแลแทน

ผมนึกว่าพวกลูกชายของผมจะชอบ แต่...

บอกได้เลยว่า พวกเขาไม่ชอบแน่

"ไม่รับของเด็กเล่นคืน"

ไม่ มันไม่ใช่... ของเล่นน่ะ

อย่าเรียกมันแบบนั้นเชียว มันเป็น...

เป็น...

ที่จริง ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นอะไร

อีกอย่าง มันดูเหมือนจะพังด้วยครับ

ไม้ตีกลองนี่ยกค้างอยู่

ไม้ตีกลองนี่ยกค้างอยู่

คุณไม่อยากให้ไอ้ไม้ตีเชี่ยนี่ตีลงมาแน่

จริงๆ นะ เพราะถ้ามันตีลงมา

รับรองได้เลย เราตายห่ากันหมดแน่ เข้าใจนะ

อู้ย โอย

คุณครับ

คุณจะว่ายังไงไม่รู้นะ แต่...

ผมไม่เห็นว่าจะตายห่ายังไง

โป๊ะเชะ

"เครื่องพ่นไฟ ลดราคา 99.99 เหรียญ"

ยิ้มไม่ออกเลยสิมึง ไอ้ลูกอีตัวเดนนรก

ผมไม่รู้ว่า พ่อคนอื่นส่งต่อความสยองลับๆ ให้ลูกกันไหม

แต่พ่อของผมส่งต่อให้

ผมชื่อฮาล แชลบอร์น

นี่คือตัวผม และพี่ชายฝาแฝด บิล

นี่คือเราก่อนความวายป่วงทุกอย่างน่ะ

บิลมักเป็นคนแบบที่พูดว่า "จับมือดีกันนะ"

แล้วก็จะชักมือกลับไปทำทีเสยผม

"ปี 1999" เขาแก่กว่าผมสามนาที

แย่งกินรกส่วนใหญ่ของแม่

เขาจึงเป็น "พี่ใหญ่" ของผม ซึ่งเขาจริงจังกับมัน

และทำแย่กับผมทุกครั้งที่มีโอกาส

ฉันว่าจะบอกนายนานแล้ว

แม่เกลียดนายที่นายทำให้พ่อทิ้งเรา แม่จึงต้องออกเดท

"ลูอิส" แต่ผมก็หาทางรักเขาจนได้

แม้จะเคยจินตนาการ ถึงการเป็นลูกคนเดียว

ฉันเกลียดนาย บิล เชลบอร์น

แม่เลี้ยงดูเราด้วยตัวเอง อย่างน้อยก็นานเท่าที่ทำได้

ส่วนแม่ผม ผมจำได้แม่น เหมือนผ่านมาวานนี้เอง

พ่อของพวกแก...

พ่อของพวกแก...

พ่อพวกแกออกไปซื้อบุหรี่แล้วไม่กลับมาอีกเลย

ทำเหมือนมาไข่ไว้แล้ว...

ทิ้งหนีไปเลย

ฉันอาจเป็นแอร์อีหนูอีกคนของเขาก็ได้

แต่ไอ้ตายซากนั่นก็ไม่เคยพาฉันไปไหน

เอาแต่ซื้อนาฬิกากุ๊กกูจากสวิส ต้นบอนไซ

ของกระจุกกระจิกที่ระลึกมายัดจนเต็มตู้

และวันหนึ่งนะ สมบัติบ้าทั้งหมดนั่น จะเป็นของพวกแก

เรารู้ว่าแม่คิดว่า มันก็แค่สมบัติขยะ

แต่สำหรับบิลกับผม...

ตู้ของพ่อเต็มไปด้วยของที่บอกว่าพ่อเป็นใคร

อยู่นี่เอง

ชุดปลอมตัวของนายตายซาก

"ออสเตรเลีย"

ไอ้กล่องนั่นมาจากไหน ปารีส ฝรั่งเศสใช่ไหม

มันเขียนว่า "ลิงสั่งเจ้า"

"เหมือนมีชีวิต"

"เหมือนของจริง" รึเปล่า ไอ้ง่าวเอ๊ย

ไม่ใช่

อะไร

เอาไอ้นั่นมาซิ

เอาไป

"ไขลานดูแล้วจะรู้ว่าเป็นยังไง"

คิดว่าถ้าไขลานแล้วไอ้นี่จะเป็นยังไง

อย่า บิล นี่ของพ่อนะ

อย่า บิล นี่ของพ่อนะ

พ่อไม่อยู่แล้ว ไอ้หัวขวดเอ๊ย

ฉันเป็นเลือดเนื้อถัดไปของเขา ตามกฎหมาย ทั้งหมดนี่เป็นของฉัน

ไอ้ของงี่เง่านี่พังแล้วอยู่ดี

อย่าเข้ามาในห้องนะ ไอ้ขี้เปียก

นั่งข้างคนขับนะ ที่ประจำฉัน

อะไรจะแย่กว่านัดบอดอีกเนี่ย

ฉันน่าจะจุมพิตกบเสี่ยงดูซะยังง่ายกว่า

เด็กๆ จ๋า

ห้ามดื่มน้ำอัดลมหลังแปรงฟันนะ

และห้ามเล่นไฟ เล่นวิดีโอเกม เพราะครั้งที่แล้วไฟไหม้

ฉันห้ามเล่นไฟแล้ว แต่เด็กพวกนี้ดื้อซะไม่มี

ขอบใจนะ พี่เลี้ยงแอนนี่

ฉันจะกลับบ้านเที่ยงคืน

เอาละ เด็กๆ

คืนนี้มีกฎข้อเดียว เอามืออยู่ให้ห่างของร้อน ห่างโต๊ะไว้ เข้าใจนะ

จะพยายามนะ แต่...ผมก็แค่ผู้ชายคนหนึ่ง

บิล หยุดเลย

พระเจ้าช่วย

เหตุการณ์นั้นน่าจะทำให้ผมกับบิลสนิทกันขึ้น

แต่ดูเหมือนว่า โศกนาฏกรรมประหลาดครั้งเดียวจะไม่พอ

เชี่ย

ทำไมหัวเธอไม่หลุดออก

อย่าไปคิดถึงมันนักเลยน่า

โอ้โห เชี่ย

อ๋อใช่ วันนี้เรามาที่นี่กัน เพื่ออยู่กับแอนนี่ วิลค์

ซึ่งจากไปด้วยอุบัติเหตุ

ซึ่งจากไปด้วยอุบัติเหตุ

ที่จริง ในอุบัติเหตุมากกว่า เพราะมันไม่มีเหตุบังเอิญหรอก

มันมีแผนการของสวรรค์อยู่จริงไหม มีอยู่แล้ว

บางที...

อาจเรียกว่า โยนเหรียญหัวก้อยน่ะ

แต่ไม่ใช่หัวของแอนนี่เพราะว่ามัน...เอ่อ

หลุด

มันหลุดจากประเด็นนี้น่ะ

ทำไมต้องเป็นเธอ

ทำไมต้องเป็นแอนนี่

ทำไมไม่เป็นคุณ

หรือคุณ

ทุกอย่างย่อมมีเหตุผลของมันแน่ๆ

และมันก็เป็นแบบนี้แหละ

มันก็เป็นแบบนี้แหละ พระเจ้ากล่าวไว้

อาเมน

ทุกอย่างล้วนเป็นเหตุบังเอิญ

หรือไม่มีอะไรเป็นเหตุบังเอิญ แต่ยังไงซะ ก็คือสิ่งเดียวกัน

หรือไม่มีอะไรเป็นเหตุบังเอิญ แต่ยังไงซะ ก็คือสิ่งเดียวกัน

มันไม่ได้อยู่ที่จะเกิดไหม หรือแม้แต่เกิดวิธีไหน

มันอยู่ที่เกิดเมื่อไหร่ต่างหาก

ทุกคนต้องตายกันทั้งนั้น

และนี่แหละชีวิต

แม่หนีไม่พ้นความตาย

ลูกทั้งคู่ก็ไม่พ้นเหมือนกัน

รวมถึงเพื่อนของลูกทุกคน พ่อแม่ของพวกเขา

และสัตว์เลี้ยงทุกอย่าง

เราบางคนอาจตายดีอย่างสงบขณะหลับ

และเราบางคนก็อาจตายสยอง

อย่างทารุณ ถูกจับมัดมือมัดเท้า

กรีดร้องผ่านเทปกาวที่ปิดปากอะไรแบบนั้น

แต่ก็ช่างหัวมันเถอะ

มาเถอะ ไปเต้นรำกัน

มันอาจเป็นวันที่มีงานศพ แต่ก็เป็นวันที่ผมพบความสุขที่สุดในชีวิต

ตลกดีที่มันเปลี่ยนไปไวมาก

เฮ้ย ไอ้น้อง

พี่นายบอกว่าพ่อทิ้งแม่ของนายไป

บินไปซื้อบุหรี่ที่ปารีส เพราะนายขี้แยตลอดเวลา

แม่นายควรได้ลูกที่ดีกว่านี้นะ ว่าไหมล่ะ

เอ่อ... งั้นแม่นายต้องเป็นคนที่ นุ่งกางเกงของบ้านสินะ

ก็คงต้องเป็นแบบนั้น ใช่

อี๋ แต่...

อี๋ แต่...

นายเองก็นุ่งกางเกงนะ

จะมีคนสองคน นุ่งกางเกงในบ้านพร้อมกันไม่ได้

ดังนั้น ดูเหมือนนายจะมีปัญหาเรื่องนุ่งกางเกงนะ

ลูกจ๋า แม่กำลังทำแซนด์วิชให้กินนะ

อ้อ แล้วแม่สบายดีไหมน่ะเหรอ

สบายดีจ้ะ แม่ชอบเป็นทาสให้ลูกสองคนทั้งวัน

แม่

จ๋า

ทำไมแม่เอาลิงประหลาดของพ่อไว้ในห้องเรา

แม่เลิกเข้าไปในนั้นแล้ว ตั้งแต่เจอถุงเท้ามีคราบแข็ง

จริงด้วย

นายไม่ได้มีเอี่ยวเรื่องพี่เลี้ยงของฉันคอขาดใช่ไหม

- เพราะถ้าใช่... - เฮ้ย

นายดูจะคลั่งรักไอ้ลิงนั่นนะ

- ฉันเปล่า - ไม่เป็นไรหรอก

เอาไปได้เลย แต่แค่พูดว่าอยากแต่งงานกับมัน

- แต่ฉันไม่ได้อยากนี่ - พูดว่า "ฉันอยากเป็นเมียไอ้จ๋องี่เง่า"

ฉันอยากเป็นเมียไอ้จ๋องี่เง่า

และพูดว่า "ฉันอยากดูดกล้วยของมัน"

ไม่ บิล

พูด ไม่งั้นฉันจะกระทืบนายจนแหลก

ฉันอยากดูดกล้วยของมัน

ฉันอยากดูดกล้วยของมัน

เอาละ ตกลงตามนี้ นายเอาไอ้จ๋อนี่ไป

ทึ่มชะมัด

ระหว่างอายุสิบสองถึงสิบห้า

องคชาติจะมีชีวิตของตัวเอง และอ่อนไหวต่อสิ่งเร้า

ทั้งทางกายและอารมณ์

ซึ่งในช่วงเวลานี้...

เพศตรงข้ามจะเป็นทั้งสิ่งที่ดึงดูดใจและน่ากลัว

ครูทอแรนซ์

ฮาลชักว่าวให้ลิงที่ใต้โต๊ะค่ะ

ลูกจ๋า แม่กำลังทำเค้กเดวิลส์ฟู้ดให้กิน

ไม่อยากกินหรอกโว้ย

อย่าหยาบคายสิ

เป็นกุลีท่าเรือรึไง

นาย

เพราะนาย ไอ้ตายซากบิลถึงทำแบบนี้กับฉัน

นายรู้ว่าฉันพูดถึงใครใช่ไหม

ไอ้เด็กเปรตที่อยู่ที่นี่กับฉันไง นั่นแหละไอ้บิล

นายอยากรู้อะไรอีกไหม

ฉันอยากให้บิลตาย

แม่อยู่บ้านไหม

มื้อเย็นเสร็จรึยัง

แม่

แม่

แม่ยังไม่ได้ทำด้วยซ้ำเหรอ

อะไรวะเนี่ย

แย่แล้ว

แม่

หมอบอกว่าแม่เป็นหลอดเลือดสมองโป่งพอง ชนิดบูมเมอแรง

แต่ผมเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเป็นอะไรกันแน่

หมอบอกว่าโอกาสที่เกิดขึ้นมีหนึ่งใน 44 ล้าน

มันเป็นบอกอีกวิธีว่ามันต้องเกิดกับใครสักคน

และกลไกของมันก็เป็นแบบนี้แหละ

เราไขลานให้ไม้ตีกลองยกขึ้น

แล้วมันก็ตีลงมาเมื่อมันเลือกได้ว่าจะฆ่าใครต่อ

มันฆ่าคนที่มันอยาก เมื่อมันอยาก