The War of the Roses

คุณมีเหตุผลที่ถูกต้องบางประการ สำหรับการต้องการหย่าร้าง。

ขอโทษครับ。

ไซนัสของฉันมี อาการไวต่อสิ่งระคายเคืองมาก。

ในช่วงห้าเดือนที่ผ่านมา,

ฉันคิดว่าฉันหายใจได้อย่างอิสระ โดยมีทั้งสองข้างทำงาน

อาจจะสัปดาห์หนึ่ง รวมทั้งหมด。

ฉันต้องเลิกสิ่งนี้。

มันจะฆ่าฉัน。

ฉันไม่ได้สูบบุหรี่มา เป็นเวลา 13 ปี。

ฉันเก็บบุหรี่ตัวสุดท้าย จากแพ็คสุดท้ายของฉัน。

ฉันพูดว่า, "ถ้าฉันไม่สูบบุหรี่ ตัวนี้,

"ฉันจะไม่สูบอีกเลย。 ยุติ."

13 ปี ฉันเก็บบุหรี่นั้นไว้。

นี่。

ฉันมีเคสเล็ก ๆ นี้ ทำขึ้นเพื่อมัน。

เห็นไหม?

13 ปี,

แล้วก็, ในช่วงบ่ายวันพฤหัสบดี,

บาร์บาร่ามาหาฉัน。

และเมื่อเธอออกไป...

คุณรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน ถ้าคุณเปลี่ยนใจ.

บาร์บาร่าและโอลิเวอร์ โรส.

คุณคงเคยได้ยินพวกเขา,

นอกจากฉันจะเก็บสิ่งที่เกิดขึ้น ออกจากข่าว.

ฉันคิดว่าคุณควร ฟังเรื่องราว.

มันอาจจะสำคัญกับคุณ.

ฉันจะไม่เริ่ม นาฬิกาในตอนนี้.

ค่าธรรมเนียมของฉันคือ $450 ต่อชั่วโมง.

เมื่อผู้ชาย ที่ทำเงิน $450 ต่อชั่วโมง

ต้องการบอกคุณ บางอย่างฟรี,

คุณควรฟัง.

พวกเขาพบกันอย่างยอดเยี่ยม.

พวกเขาตอบรับในเรื่องนั้น.

แต่ในความคิดของฉัน,

โชคร้ายพวกเขา ไม่มีโอกาสเลย.

มันเป็นวันสุดท้าย ของฤดูกาลในนันทัคเก็ต.

พายุฤดูหนาวกำลังพัด นักท่องเที่ยวคนสุดท้าย

ออกจากเกาะ.

รายการถัดไปที่จะเสนอราคา

คือการแกะสลักญี่ปุ่นที่งดงาม, ประมาณปี 1700,

การบรรเทาที่หายาก ของเทพเจ้าชินโต

มีรายละเอียดที่มีความซับซ้อนมาก.

ความซับซ้อนของ...

$10.

ฉันมี $10 จากชายหนุ่มที่เร่งรีบ ในเสื้อโค้ทกันฝนสีเทา.

ฉันได้ยิน 15 ไหม?

11.

$11. สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ, กรุณา, ฉันได้ยิน 15 ไหม?

20.

$20!

$20. ฉันมี $20, สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ.

ฉันได้ยิน 25 ไหมสำหรับ ของที่มีเอกลักษณ์นี้?

$30.

31.

$31. ทุกอย่างเรียบร้อย, ฉันมี $31, สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ.

นี่คือข้อเสนอสุดท้ายของฉันไหม?

สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ, 31 ไปครั้งที่หนึ่ง...

$40.

$40! 40. ฉันได้ยิน 45 ไหม?

50. 5-0.

$50! ฉันมี $50. ได้ยิน 60 ไหม?

$50 ไปครั้งแรก,

ไปครั้งที่สอง...

ขายแล้ว,

ให้กับสาวสวย ในสเวตเตอร์สีขาว.

คุณรู้ไหมว่ามันมีค่าแค่ไหน?

มันไม่มีความหมายเพราะ ฉันจะไม่ขายมัน.

$250.

อืม, ฉันคิดว่า ฉันตามองเก่ง.

ฉันต้องไปจับ เฟอร์รี่รอบสุดท้าย.

เดี๋ยวสิ. ให้ ฉันถือสิ่งนั้นให้คุณ.

นี่. ใส่นี่.

โอ้! ขอบคุณ.

ฉันรักฝน.

ฉันก็รักมันเหมือนกัน.

ฉันรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไร, "ฮาร์วาร์ด ลอว์. วู, วู, วู."

แต่ฉันได้ทุนการศึกษา.

ฉันไม่ได้รวยหรืออะไรทั้งนั้น.

ยอดเยี่ยม. แล้วคุณล่ะ?

ฉันไม่ได้รวยหรือต้องการเก่ง.

คุณจะไปโรงเรียนที่ไหน?

แมดิสัน ฉันได้รับทุนการศึกษาเช่นกัน ยิมนาสติก.

ฉันไม่รู้เหมือนกัน ร่างกายของฉันเริ่มใหญ่ขึ้น.

มันดูเหมือน,...

คุณเห็นไหม มันเหมือนกับลูกตุ้ม.

ยิ่งมันยาวเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งเคลื่อนที่ช้าลง.

ตอนนี้การกระโดดและการกลิ้งของฉันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป.

การเคลื่อนไหวด้วยแรงของฉันยังดีอยู่.

การเคลื่อนไหวด้วยแรงของคุณ?

ฉันรักนันทัคเก็ต.

โอ้ ฉันจะคิดถึงเรือเฟอร์รี่.

ขอบคุณที่เดินไปส่งฉัน ลาก่อน.

รอแป๊บหนึ่ง ชื่อของคุณคืออะไร?

บาร์บาร่า.

บาร์บาร่า!

รอแป๊บหนึ่ง ฉันมีความคิดที่ยอดเยี่ยม.

โอ้!

โอ้!

โอ้! โอ้!

ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ.

โอ. โอ.

อย่า, อย่า, อย่าขอโทษ

สำหรับการมีออร์แกซึมหลายครั้ง.

ฉัน honestly ไม่รู้ว่าฉันมี.

โอ, ขอให้พระเจ้าอวยพรคุณ.

ขอให้พระเจ้าอวยพรคุณ.

โอ, ขอให้พระเจ้าอวยพรคุณ.

ถ้าเราจบลงด้วยกัน,

แล้วนี่คือวันที่โรแมนติกที่สุด ในชีวิตของฉันทั้งหมด,

และถ้าเราไม่ได้,

แล้วฉันเป็นผู้หญิงง่ายๆ คนหนึ่ง.

นี่คือเรื่องราว

ที่เราจะบอก หลานๆ ของเรา.

โอ.

ฮ่า ฮ่า ฮ่า!

นี่คือการกลับมาของ นักล่าหัวล้าน.

...สุขสันต์วันคริสต์มาส และสวัสดีปีใหม่

เราขอให้คุณ สุขสันต์วันคริสต์มาส

เราขอให้คุณ สุขสันต์วันคริสต์มาส

เราขอให้คุณ สุขสันต์วันคริสต์มาส

จากเซเสเม สตรีท

โอเค นั่นคือครั้งที่หก ตอนนี้ ปิดมันเถอะ ที่รัก

สุขสันต์วันคริสต์มาส เบิร์ต

โอ้...

คุณพ่อ คุณพ่อ

ที่รัก ให้ฉัน เหล่านั้น

พูดว่า กรุณา

กรุณา

ไม่

ข้างในที่นั่น หลังงานปาร์ตี้

พวกเขาอยู่ที่ไหน?

ฉันไม่มี

พยายามดีมาก

ขอบคุณ

อาห์-ฮา ฮา!

อืม!

เฟรม!

สวัสดี!

คุณแม่กลับบ้านแล้ว

มาที่นี่

ฉันเป็นหนี้คุณหนึ่งสควีซี่.

โอ้! ขึ้นไปกันเถอะ.

มาเถอะ, คุณ.

กรร.

ตกลง.

สวัสดี, ที่รัก.

ใช่. ตอนนี้, คุณไปนั่งในเก้าอี้นั่น.

เข้าใจไหม?

เอาล่ะ, คุณจะ ไปนั่งในอันนี้ตรงนี้.

เฮ้.

ฉันได้คุณมา...

นั่นคือสำหรับฉันเหรอ?

มันเป็นสีเขียวสำหรับคุณ.

โอ้, ขอบคุณ.

และมันเป็นสีแดงสำหรับคุณ.

ฉันไม่คิดว่ามันเป็น ความคิดที่ดีนักที่จะให้พวกเขา ของหวานแบบนั้น.

ไม่. มันใช่.

จริง ๆ แล้ว, ฉันได้อ่านว่า เด็ก ๆ ที่ถูกกีดกัน

จากของหวานและขนม ตลอดเวลา,

พวกเขาจะติดมัน, และ พวกเขาจะกลายเป็นโรคอ้วน.

แต่ว่าเด็กเล็กๆ ที่ได้รับมันตลอดเวลา,

มันไม่ใช่เรื่องใหญ่, และพวกเขาก็กลายเป็นปกติ.

และที่นี่.

การเป็นบริกร ในคืนวันคริสต์มาส

ได้กำไรค่อนข้างมาก.

คุณคิดยังไง, ทุกคน?

ดีมาก.

ตกลง.

คุณคิดยังไง?

ดูเหมือนฟอยล์.

โอ้, คุณพูดถูก. มันไม่มีประโยชน์.

ฉันจะเรียนรู้.

คุณว่าเราจะไปเดินเล่นไหม?

ฉันต้องทำ เอกสารนี้ให้เสร็จ.

โอ้, แค่การเดินเล่นสั้นๆ. มาเถอะ. กรุณา.

มันเย็นจัดข้างนอก. มันกำลังหิมะตก.

ใช่, และฉันยังคงขอให้คุณ ไปเดินเล่น. ทำไม?

เราไปไหนกัน?

แค่ไปที่มุม.

บาร์บาร่า, ฉันมีงานต้องทำ.

ฉันไม่สามารถเดิน ไปรอบๆ ที่นี่ในหิมะได้。

โอเค เราอยู่ที่มุม。

แล้วคุณต้องการ ทำอะไรตอนนี้ เดินกลับ?

ไม่ ฉันต้องการไป นั่งรถของคุณ。

ฉันไม่มีรถ...

คุณซื้อมอร์แกนให้ฉัน?

ใช่。

โอ้ โฮ โฮ!

ฉันไม่เชื่อเลย! มอร์แกน!

มอร์แกน。

พี่ชายของพ่อครัว นำมันมาจากอังกฤษ。

มันมี สนิมเล็กน้อย。

เราจะทำงานบางอย่างกับมัน。

คุณจ่ายไปเท่าไหร่ สำหรับมัน?

มันเป็นของขวัญวันคริสต์มาส。 ฉันใช้เงินของฉัน。

เงินของคุณคือเงินของเรา。 เราจ่ายไหวไหม?

คุณจะประสบความสำเร็จ อย่างมากมาย。

นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายของเรา ที่จะกังวลเกี่ยวกับการใช้จ่ายเงิน。

มาเถอะ ที่นี่。 ขึ้นรถเถอะ。

มันเป็นรถขับขวา.