Death of a Salesman

Death of a Salesman (1985) OCR 23.976 fps runtime 02:16:13

อวสาน เซลล์แมน

เหนื่อยจริงๆ

วิลลี่

ไม่มีอะไร

ผมกลับมาแล้ว

ทำไม เกิดอะไรขึ้น

ไม่มีอะไรใช่ไหมวิลลี่

ไม่มี ไม่มีอะไร

ไม่ได้ขับรถไปชนอะไรใช่ไหม

บอกแล้วว่าไม่มีอะไร

ไม่ได้ยินเหรอ

คุณไม่สบายหรือเปล่า

เหนื่อยแทบตายเลย

ผม ผมทำไม่ได้

ผมทำไม่สำเร็จแล้วก็

คุณไปไหนมาทั้งวัน ดูโทรมจังเลย

ผมไปจนถึงเมืองเล็กๆ แถว ยองเกอร์ แล้วแวะกินกาแฟถ้วยนึง

อาจจะเป็นเพราะกาแฟ

ว่าไงนะ

อยู่ดีๆ ผมก็ บังคับรถไม่ได้ รถมันแฉลบลงข้างทางรู้ไหม

อาจจะมีปัญหาเรื่องพวงมาลัยอีก ฉันคิดว่าช่างคงจะซ่อมไว้ไม่ดี

ไม่ใช่ เป็นเพราะผม เป็นเพราะผม

ผมรู้ตัวว่าขับเร็ว เกิน 60 ไมล์ต่อชั่วโมงแล้วก็

จำอะไรไม่ได้เลยในช่วง 5 นาทีสุดท้าย ผมไม่สามารถจะนึกอะไรออก

ฉันว่า อาจจะเป็นเพราะแว่นตา คุณน่าจะเปลี่ยนแว่นใหม่ได้แล้ว

ไม่ใช่ ถ้าใช้ความเร็วชั่วโมงละ 10 ไมล์ ออกจากยองเกอร์ต้องขับถึง 4 ชั่วโมง

คุณจำเป็นต้องพักผ่อนบ้างนะ ทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้

ผม ผม ผมเพิ่งกลับจากฟลอริด้า

แต่คุณไม่ได้พักสมอง

คุณใช้ความคิดมากเกินไป

จิตใจเป็นเรื่องสำคัญนะที่รัก

ผมจะใช้ความคิดในตอนเช้าบางที

ตอนเช้าอาจรู้สึกดีขึ้น

รองเท้า รองเท้าแบบนี้ใส่แล้วทรมานมาก

คุณต้องนอนพักซักงีบนึง

หรือจะกินแอสไพรินซักเม็ดนึงดี

ขับรถไปตอนเช้าสบายมากเลย

แถมยังได้ ชมวิวข้างทางด้วย

ลองนึกถึงภาพที่ผมกำลังขับรถชมวิวดูซิ นึกออกไหม

วิวแถวนั้นสวยมาก ลินดา

ต้นไม้ขึ้นเป็นดง ในรถอากาศร้อนผมเลยเปิดกระจก

ให้อากาศสดชื่น จากข้างนอกไหลเข้ามาแล้วอยู่ๆ

รถก็แฉลบออกมานอกถนน

ผมขอบอกว่ามันเป็นเรื่องอันตราย เวลาขับรถแล้วก็

หันไปมองทางอื่น เพราะอาจจะไปชนคนเข้า

อีก 5 นาทีต่อมา ผมก็เริ่มหลับในอีกครั้งนึง แล้วก็

เห็นภาพแปลกๆ มีความรู้สึกที่แปลกมาก

ไปพูดกับเขาอีก วิลลี่

ไม่มีเหตุผล

ที่คุณไปทำงานที่นิวยอร์คไม่ได้

ที่นิวยอร์คเขาไม่ต้องการผม ต้องการแต่คนหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรง

คุณอายุ 60 แล้ว เขาคงไม่คิดให้คุณขับรถทุกอาทิตย์

ผมจะต้อง

ส่งโทรเลขไปปอร์ตแลนด์

ผมควรจะไปพบบราวน์ กับมอร์สันพรุ่งนี้ 10 โมงเช้า

- เพื่อแสดงให้เห็นว่าผมยังขายของได้ - วิลลี่

เดี๋ยว วิลลี่

คุณต้องไปที่นั่นอีก ไปพูดกับโฮวาร์ด

บอกเขาว่าอยากได้งานที่นิวยอร์ค

เขาคงจะช่วยเหลือได้

ตาแก่นั่นเป็นคนตรงไปตรงมา

ตอนนี้เขารับผิดชอบที่นิวยอร์คแล้ว

คนนั้นเป็นเจ้านาย เขาเป็นผู้บังคับบัญชาของพวกเอ๋อ

พวกเด็กๆ แต่โฮวาร์ดไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

ตอนที่ผมขึ้นเหนือครั้งแรก บริษัทแวก้อนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาอยู่ไหน

ทำไมคุณไม่เล่าเรื่องพวกนี้ให้โฮวาร์ดฟัง

ผมจะบอก ไม่มีปัญหา

ยังมี มีเนยแข็งเหลือไหม

ฉันจะทำแซนด์วิชให้ทาน คุณนั่งรออยู่ตรงนี้แป๊บนึงได้ไหม

ไม่ต้อง ผมเพิ่งมาถึงยังเพลียอยู่ ขอนอนพักก่อน

แย่จริงๆ

พ่อคงขับรถไปชนอะไรอีกแล้ว

พ่อน่าจะต่ออายุใบขับขี่ ขับรถแบบนี้มันอันตราย

ฉันเป็นห่วงพ่อจริงๆ รู้ไหม

สายตาพ่อไม่ดี

ไม่ ไม่ใช่ ฉันเคยนั่งรถไปกับพ่อสายตาใช้ได้

แต่ว่าไม่มีสมาธิเวลาขับรถ

ใช่ ฉันนั่งรถเข้าเมือง กับพ่ออาทิตย์ที่แล้ว

พ่อหยุดรถตอนไฟเขียวแดงก็ออกรถ

สงสัยพ่อจะตาบอดสี

ตอนเข้าทำงานเขาต้องทดสอบ เรื่องตาบอดสีก่อนนายก็รู้อยู่แล้ว

ลูกๆ อยู่หรือเปล่า

เข้านอนกันหมดแล้ว

คืนนี้แฮปปี้พาบิฟออกเดทกัน

- ยังงั้นเหรอ - ใช่

เป็นภาพที่น่าดูมากที่ได้เห็นพี่น้อง ยืนโกนหนวดอยู่ด้วยกันในห้องน้ำ

กับไปเที่ยวด้วยกัน

คุณสังเกตุบ้างไหม

ทั้งบ้านมีแต่กลิ่นโลชั่นโกนหนวด

ลองคิดดูซิ

ต้องทำงานทั้งชีวิต ถึงจะมีบ้านอยู่ซักหลังนึง

แต่ไม่มีคนมาอยู่

ชีวิตคนเราต้องมีการเสียสละ ถูกไหม

ไม่ใช่ มีบางคนที่ประสบความสำเร็จ

ตอนผมออกไปเมื่อเช้า ลูกพูดอะไรหรือเปล่า

คุณไม่ควรวิพากษ์วิจารณ์ลูก โดยเฉพาะตอนที่เพิ่งลงมาจากรถไฟ

คุณไม่ควรจะอารมณ์เสียกับลูกๆ

ผมอารมณ์เสียเมื่อไหร่กัน ผมแค่ถามว่าทำงานหาเงินได้ไหม

นี่ เรียกว่าวิพากษ์วิจารณ์เหรอ

วิลลี่ลูกจะไปทำงานหาเงินได้ยังไงกัน

เด็กพวกนี้คุณภาพต่ำมาก

ไม่มีทางตั้งตัวได้หรอก

ตอนผมออกไป เมื่อเช้าลูกขอโทษหรือเปล่า

ลูกๆ พูดยกย่องคุณ พวกเขานับถือคุณมากรู้ไหม

ฉันรู้ว่าพอลูกๆ คิดได้ ก็จะมีความสุขไม่ต้องมาทะเลาะกันอีก

อยู่ในฟาร์มจะคิดได้ยังไงตั้งแต่แรก ตอนที่ลูกยังเล็กที่ฟาร์มนี้มีไฟฟ้าไหม

ผมสอนไว้ว่าเด็กหนุ่ม ควรจะเดินทางไปหาประสบการณ์ในชีวิต

แต่ผ่านไปสิบกว่าปีแล้ว หาเงินได้แค่อาทิตย์ละ 35 ดอลล่าร์

ลูกกำลังค้นหาตัวเอง วิลลี่

ไม่ใช้มาค้นหา เอาเมื่ออายุ 34 มันไม่เข้าท่า

ปัญหาก็คือความขี้เกียจ

- วิลลี่ ขอร้อง วิลลี่ - บิฟเป็นเด็กขี้เกียจ

ลูกกำลังหลับอยู่

อย่าลงไป

ลงไปหาอะไรกินแล้วก็ อย่าเอะอะ

กลับบ้านมาทำไม

ผมอยากจะรู้ว่าเพราะอะไรลูกถึงกลับบ้าน

แต่ฉัน ฉันไม่รู้

ฉันว่าลูกคงจะหมดหนทาง วิลลี่ คงจะหมดหนทางจริงๆ

หมดหนทางได้ยังไง

ในโลกนี้ยังมีประเทศใหญ่ๆ อีกตั้งเยอะแยะ

ยังหนุ่มยังแน่นแบบนี้หมดหนทางได้ยังไง

เขาเป็นคนขยันทำงาน

บิฟมีดีอยู่อย่างนึง เขาไม่ใช่คนขี้เกียจ

แน่นอน

ตอนเช้าคงต้องเจอกันหน่อย ผมจะหางานขายดีๆ ให้ทำ

งานขายของแป๊บเดียวก็หาได้แล้ว

จำได้ไหมตอนที่ลูกอยู่มัธยม ยังไปช่วยขายของ

จำได้

ตอนตอนที่ลูกยิ้มแก้มแทบปริ เวลาขายของได้

ตอนที่เดินออกมาตามถนน เขาภูมิใจมากที่มีเด็กมาซื้อของ

ผมยังจำได้ไม่มีวันลืม

นายสูบบุหรี่เหรอ

จะสูบไหม

ฉันนอนไม่หลับถ้าได้กลิ่นบุหรี่

จริงไหม

แปลกนะ บิฟ ว่าไหม

ได้มานอนที่นี่อีกนะ

เตียงเก่าของเรา

มีหมอนอยู่เต็มทั้งสองเตียงเลยนะ ตั้งแต่เกิด

ได้แต่ฝันกับวางแผน

มีสาวเกือบ 500 คน ที่อยากมาดู ว่ามีอะไรในห้องนี้

จำ จำสาวตัวใหญ่ๆ ที่ซื้อแบตรี่ได้ไหม

นามสกุลอะไรรู้มั้น

แฮร์หรืออะไรนี่แหละ

มีหมาดอลลีด้วย

ใช่ ยายนั่นแหละ

ฉันแนะนำให้นายรู้จักใช่ไหม

ใช่ เป็นรายแรกของฉัน คิดว่านะ

ฉันเลือกยายนั่นได้ไงไม่รู้

นายสอนให้ฉันรู้เรื่องเกี่ยวกับผู้หญิง อย่าลืมซิ

นายลืมไปแล้วว่านายเคยเป็นคนขี้อาย

โดยเฉพาะกับผู้หญิง

ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่

- เป็นไง - ฉันควบคุมไม่ได้แค่นั้นเอง

ฉันว่าฉันขี้อายน้อยลง

แต่นายเป็นมาก

เกิดอะไรขึ้น บิฟ

อารมณ์ขันหายไปไหน

ขาดความมั่นใจ

มีปัญหาอะไร

ทำไมพ่อถึงดูถูกฉันตลอดเวลา

ฉันไม่ได้ดูถูกนายนะ

ไม่ว่าฉันพูดอะไร พ่อก็ไม่ยอมเข้าใจมันทำให้อึดอัดนะ

จริงๆ แล้วนายยังตั้งหลักไม่ได้ ถูกไหม

ยังลอยไปลอยมาอยู่

นายก็ว่าฉันอีกคนแล้ว

นี่ ฉันไม่ได้ว่านายนะ ฉันพูดตามจริง

หมายถึงว่าที่พ่อพูดน่ะ มันถูก

จะบอกให้ว่าเป็นยังไง ฉันไม่รู้ว่าอนาคตคืออะไร

ไม่รู้ว่าควรจะทำงานอะไร

หมายความว่าไง

พอ พอจบมัธยมฉันใช้เวลาถึง 6-7 ปี

พยายามหางานทำเป็นชิปปิ้ง เสมียน เชลล์แมน

ทำธุรกิจทำมันทุกอย่าง ที่เป็นหนทางของความอยู่รอด

การ การไปขึ้นรถใต้ดิน

เพื่อไปทำงานแต่เช้า

การมีชีวิตที่ดี จะต้องเล่นหุ้นแล้วใช้โทรศัพท์ติดต่อ

ซื้อมาแล้วขายไป

ต้องลำบากปีละ 50 อาทิตย์ แล้วได้พักผ่อน 15 วัน เหรอ

ไม่จริง แล้วฉันต้องการ ที่จะอยู่กลางแจ้งไม่ต้องวุ่นวาย

ไม่ไหว

การที่จะรู้ราคาหุ้นล่วงหน้าเสมอ

เป็นวิธีสร้างอนาคตยั้งงั้นเหรอ

ฉันซื้อเนยแข็งชนิดใหม่ แบบอเมริกันมาลองทาน

เห็นมันน่ากิน

ซื้อแบบอเมริกันทำไม ผมชอบแบสวิส

นึกว่าคุณอยากจะเปลี่ยน

ผมไม่ชอบเปลี่ยนอะไร

ผมชอบเนยสวิส

ทำไมถึงมีคนชอบขัดแย้งผมอยู่เรื่อยเลย

ฉันนึกว่าคุณอาจจะชอบ

- ทำไมคุณถึงไม่เปิดหน้าต่างนี่ ให้ตายซิ - มันก็เปิดอยู่แล้ว

อากาศในนี้มันอุดอู้จะตาย กลัวกระจกจะแตกหรือยังไง

คุณควรจะซื้อที่กัดไปด้วย

บานกระจกมันแข็งแรงพอ

บ้านข้างๆ บังลมไว้หมด จนหญ้าหลังบ้านไม่งอกอีกแล้ว

ปลูกแครอทก็ยังไม่ได้เข้าท่า จะมีกฎหมายออกมา

ห้ามสร้างอพาร์ตเมนท์รู้ไหม