Hana-Kimi (花ざかりの君たちへ)

ว้าว สุดยอด เหมือนในรูปเลย

ก็ต้องแหงอยู่แล้วสิ

หือ ดูเล็กกว่าที่คิดแฮะ

มันก็น่าจะประมาณนี้แหละมั้ง

ถ่ายรูปให้ฉันหน่อยสิ เร็วเข้า ๆ

เจ้าหมอนี่คึกน่าดูเลบ

ถ่ายรูปเหรอ ฉันถ่ายด้วยคนสิ

ได้อยู่แล้ว

ถ้าเป็นคนน่ารัก ๆ อย่างนายน่ะ ฉันจะยอมถ่ายด้วยก็ได้

แหม ฉันนี่มันใจดีจริง ๆ

คายาชิมะ

ถ่ายรูปให้หน่อยได้ไหม

ก็ได้อยู่หรอก

แต่ถ้าฉันถ่ายมันจะกลายเป็น ภาพถ่ายติดวิญญาณนะ

โอเคใช่ไหม เอ้า ถ่ายแล้วนะ

- หยุดก่อน ๆ - อย่าเพิ่ง ๆ

เอ้า กลุ่มสาม

ต่อไปเราจะไปกินข้าวเที่ยงกัน ที่สวนสาธารณะโอโดริ

รีบ ๆ ไปกันต่อได้แล้ว

เฮ้อ ทำไมเราต้องได้ครูประจำกลุ่ม เป็นหมอนั่นด้วยเนี่ย

ช่วยไม่ได้หรอก

ก็ภรรยาครูประจำชั้นเรา เขาเจ็บท้องคลอดขึ้นมาพอดีนี่นา

แต่ เป็นใครไม่ว่าดันเป็นอุเมดะเนี่ยนะ

ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกันนั่นแหละ

ถ้าไม่เชื่อฟังฉัน ระวังจะโดนสั่งสอนซะล่ะ

คุณครูแต่งตัวสีฉูดฉาดจังนะ

จริงด้วยนะ

รู้บ้างไหมเนี่ยว่าตัวเองเป็นคุณครูน่ะ

นาคัตสึปวดท้อง เลยให้งดมื้อเที่ยงไปแล้วกันนะ

พูดเล่นใช่ไหมเนี่ยครู

หนวกหูน่า

ว้าว น่ากินจังเลย

โอ้ อร่อยแฮะ

อิคุระนี่สุดยอดเลยนะ

ไม่ชอบมะเขือม่วงดองเลย

อ๊ะ

อยากกินข้าวโพดตรงนั้นจัง

ได้ ๆ เอาไว้หลังกินข้าวนะ

(รถเข็นขายข้าวโพด ของขึ้นชื่อสวนสาธารณะโอโดริ)

บ้าบอกันจริง ๆ

เอ้า อีกรูปนะ

เอ้า ๆ ไปกันต่อได้แล้ว

รีบ ๆ ไปขึ้นรถบัสกันซะ

- คร้าบ - เอาละ

ไปชวนเขานั่งข้าง ๆ บนรถบัสดีกว่า

- ซา... - มิซึกิ

นั่งด้วยกันเถอะ

อือ...

เราไปไหนกันต่อนะ

เอ่อ...

จุดชมวิวฮิสึจิงาโอกะน่ะ

อ๋อ แต๊งกิ้วนะ

ได้นั่งข้าง ๆ สำเร็จ ทำได้ไม่เลวเลยนะเนี่ย

เป้าหมายสำคัญที่สุด ในการมาทัศนศึกษาครั้งนี้

คือการสนิทสนมกับมิซึกิให้มากขึ้นไงล่ะ

เพื่อการนั้นแล้ว...

อร่อยนะ ชิมสักคำไหม

เอ้า อ้าม

อะ อดใจไม่ไหวแล้ว

ที่นี่ไม่มียัยสาวอเมริกันด้วย

ฉันจะได้พัฒนาความสัมพันธ์กับมิซึกิ ให้เร็วขึ้นด้วยความสบายใจ

นี่ มิซึกิ...

อะไรเหรอ

นาคัตสึ

ตาฝาดไปหรือเปล่านะ

ว้าว

กว้างจังเลย มีแกะด้วยแหละ

- พะ เพิ่งเคยเห็นเส้นขอบฟ้าครั้งแรกเลย - พะ เพิ่งเคยเห็นเส้นขอบฟ้าครั้งแรกเลย

คนนี้เป็นใครเหรอ

ดร.คลาร์กน่ะ

อาจารย์วิทยาลัยเกษตรซัปโปโร

ที่เคยกล่าวคำคมที่โด่งดังเอาไว้ว่า "เด็กๆ จงทะเยอทะยาน"

- ลุงคนนี้เองเหรอเนี่ย - ลุงคนนี้เองเหรอเนี่ย

แล้วก็นะ...

- โอ้ - สาวม.ปลายนี่นา

นี่ ๆ พวกเธอมาจากไหนกันเหรอ

เอ๊ะ เป็นคนแถวนี้เหรอ

พอดีพวกเรามาทัศนศึกษากันน่ะ

ขะ เข้าใจผิดซะได้

"ว้าว สวยมาก วิเศษไปเลย"

- ใจเย็นสิ จะกังวลเกินไปแล้วน่า - "ไม่หรอก คุณสวยกว่าอีก"

นาคัตสึ ขนาดมาไกลถึงนี่แล้ว

ออร่ายังเป็นสีเทาอมฟ้าอีก

- เล่นโซเชียลมีเดียไหม... - เดี๋ยวเถอะ ทำอะไรกันอยู่น่ะ

พวกนายมาทัศนศึกษากันอยู่นะ

อย่าเที่ยวมาจีบสาวที่นี่สิ

ก็แค่คุยกันเองครับ

เข้าใจผิดแล้ว

ว้าว คนนี้เป็นครูเหรอ

- ให้ตายสิ - เท่จังเลย

เพราะแบบนี้ไงถึงได้ยังเป็นเวอร์จิ้นกันน่ะ

ว่าแต่จะไปไหนกันดีล่ะ

คะ ครู

โธ่ ตัวเองนั่นแหละย้อนแย้งที่สุดเลย

ซาโนะ ดูอะไรอยู่เหรอ

เมืองน่ะ

ว้าว สุดยอดเลยเนอะ

อ๊ะ ไอ้กลม ๆ นั่นคืออะไรเหรอ

ซัปโปโรโดมน่ะ

งั้นเหรอ

พระอาทิตย์ตกดินเนี่ย ทำให้รู้สึกนึกถึงวันเก่า ๆ เลยนะ

ฉันนึกถึงเรื่องในสมัยก่อนขึ้นมาน่ะ

ตอนที่แม่ฉันยังมีชีวิตอยู่

เอ๊ะ

อ๋อ คนที่โทรมาหาฉันวันก่อน คือคนที่พ่อแต่งงานใหม่ด้วยน่ะ

เขาเป็นคนดีนะ

งั้นเองเหรอ...

พอได้เห็นไฟในเมืองเริ่มสว่างขึ้นทีละดวง ๆ

ฉันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากกลับบ้าน

แปลกจังเลยนะว่าไหม

ทั้งที่ไม่มีใครรอฉันอยู่แล้วแท้ ๆ

ฉัน...

ฉันจะรอนายเอง

ฉะ ฉันอาจจะไม่ได้เก่งกาจอะไร

แต่ก็คงพอช่วยอะไรนายได้บ้าง

ฉันพูดอะไรน่าอายสุด ๆ ไปเลยเนี่ย

แต่พอเห็นซาโนะทำหน้าแบบนั้นแล้ว...

ต่อให้นายจะบอกว่าไม่ต้องรอ

แต่ฉันก็จะรอนายแน่ ๆ

ฉันนี่ดีแต่ทำให้นายเป็นห่วงสินะ

ซาโนะ...

อ๊ะ มาอยู่ตรงนี้เอง

มาทำอะไรกันสองต่อสองเนี่ย

เอ่อ มาดูพระอาทิตย์ตกน่ะ

หน็อย อย่าลงมือตัดหน้าฉันเซ่

แค่ดูพระอาทิตย์ตก ที่จุดชมวิวมันผิดตรงไหน

แค่ดูพระอาทิตย์ตกจริง ๆ แน่เรอะ

- เออ - จริงแน่นะ

หา

อิ่มแปล้เลย

กินอีกไม่ไหวแล้วเนี่ย

แต่สำหรับการมาทัศนศึกษาแล้ว มื้อเย็นเฉย ๆ ไปหน่อยนะ

ฉันเพิ่งเคยกิน เนื้อย่างเจงกิสข่านครั้งแรกเลย

อ๊ะ จะว่าไปเห็นว่ามีโรงเรียนหญิงล้วนสักที่ พักอยู่ในโรงแรมนี้ด้วยนะ

งั้นเหรอ โรงเรียนไหนกันนะ

อ๊ะ ใช่สาว ๆ พวกนั้นหรือเปล่า

เพิ่งอาบน้ำเสร็จกันเหรอเนี่ย หูย เยี่ยมไปเลย

หือ

- เอ๋ - อ๊ะ

จูเลียเหรอ

ตายจริง มิซึกิ

มิซึกิคุง

ปะ เป็นไปไม่ได้ บ้าน่า

ยัยผู้หญิงผมทองคนนั้น

นี่มันฝันร้ายชัด ๆ

ไม่อยากเชื่อเลย จูเลียก็พักอยู่โรงแรมนี้เหรอเนี่ย

อื้ม ฉันเองก็ตกใจเหมือนกัน

นี่ ๆ ริโอะ

เด็กผู้ชายพวกนั้น มาจากโรงเรียนไหนกันเหรอ

อ๋อ โทษที ๆ

เอ่อ...

ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณหนูทั้งหลาย

พวกเราเป็นเด็กโรงเรียนโอซากะครับ

- ว้าว - งั้นเหรอเนี่ย

- ฝากตัวด้วยนะ - ฝากตัวด้วยนะ

หมายความว่าไงเนี่ย

ทำไมยัยสาวอเมริกันถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ

อะไร เอ็งมีปัญหาหรือไง

ฉันไม่ได้บอกเหรอเนี่ย

ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย

มีออร่าหลายสีปะปนกันไปหมดเลย

เฮ้อ ให้ตายสิ

หืม

อะไรของเขาน่ะ

ถ้าลางสังหรณ์ของฉันถูกต้อง...

ก็เป็นไปได้ว่า...

ว้าว ฟุตงนี่นา มีเสื่อทาทามิด้วย

นุ่มจังเลยน้า

อะไรเนี่ยมิซึกิ เพิ่งเคยนอนฟุตงครั้งแรกเหรอ

ก็ตั้งแต่มาถึงญี่ปุ่น ฉันนอนเตียงมาตลอดเลยนี่นา

อ๋อ จะว่าไปก็จริงด้วยนะ

ฉันนอนตรงนี้แล้วกัน

เยส ได้นอนข้างมิซึกิแล้วเฟ้ย

แผนขั้นแรกสำหรับ การสนิทสนมกับมิซึกิให้มากขึ้น

ขอร้องละ กุมมือฉันไว้ทีสิ