Asphalt Burning (Børning 3)

‪(NETFLIX ขอเสนอ)

‪(ฉากแข่งรถในภาพยนตร์เรื่องนี้ ‪แสดงโดยนักแสดงแทนมืออาชีพ)

‪เอาละ วันนี้เราจะปาร์ตี้กัน

‪แต่เพลาๆ ล่ะ เพราะพรุ่งนี้เป็นวันสำคัญ

‪เราจะแข่งขับรถบนถนนโทรลสติเกน ‪เพื่อไปแต่งงาน

‪เพราะรอยจะขับเพื่อความรัก!

‪เพื่อซิลเวีย!

‪อยากอยู่ในรูปไหมคะ

‪สาวๆ ของผม คุณดูดีมากเลย

‪ยิ้มหน่อยพ่อ พรุ่งนี้พ่อแต่งงานแล้วนะ

‪โอเค พูดว่า "กุญแจรถ"

‪กุญแจรถ!

‪- อีกทีนะ กุญแจรถ! ‪- กุญแจรถ

‪ขอบคุณมากสำหรับ…

‪มาเถอะ มาเต้นกัน!

‪แล้วเราก็ให้นาย…

‪ฉันเป็นคนนำพูดนะ ฉันเป็นคนตัดสินใจ

‪นายกับรอยเป็นเพื่อนซี้กันตั้งแต่เมื่อไหร่

‪เราไม่ได้สนิทกันมาตลอดหรอก ‪แต่นี่มันคนละเรื่องกัน

‪- นี่มันเรื่องอะไร ‪- "นี่มันเรื่องอะไร" เหรอ

‪ความรักไง บอคเชีย!

‪- เห็นรอยหรือยัง ‪- ไม่เห็น อุ้มเชลบีให้ไหม

‪- เอาสิ ช่วยหน่อยนะ ‪- ได้สิ

‪สวัสดีจ้ะ เชลบี

‪ไปเดินเล่นกัน

‪- นั่นเชลบีเหรอ ‪- เธอเป็นน้องต่างแม่ที่เจ๋งที่สุด

‪- เธอเริ่มพูดหรือยัง ‪- เราคิดว่าน่าจะใกล้แล้วล่ะ

‪ปี 1948 บล็อกเล็ก 318

‪เขาไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่ ‪หลังจากที่ถูกรถบัสชน

‪- เขาบาดเจ็บทางสมองเหรอ ‪- ไม่รู้สิ

‪หนึ่ง…

‪ห้า สี่ สอง…

‪หก สาม เจ็ด แปด

‪อะไรน่ะ ใบ้หวยเหรอ

‪- ขั้นตอนการติดเครื่องยนต์ของคันนี้ ‪- จำได้ขึ้นใจแบบนั้นเลยเหรอ

‪เขาได้ยินกระบอกสูบ ‪แต่ละตัวทำงานเลยล่ะ ฟังเขาสิ!

‪คิดว่าล้อเล่นซะอีก ดอฟเฟน ‪รถขนศพเหรอ

‪ดูนี่สิ

‪คิดว่าไง เครื่อง 429

‪บล็อกใหญ่

‪เครื่อง 472 บล็อกใหญ่

‪- ฉันตามหาคุณอยู่ ‪- เหรอ ผมพร้อมแล้ว

‪ฉันเริ่มกังวลแล้ว นี่เรื่องใหญ่นะ!

‪- ทำแบบนี้ไม่เหมือนพวกเราเลย ‪- แน่ใจนะว่าคุณพร้อม

‪- พร้อมอะไร ‪- ใช้ชีวิตที่เหลือกับฉันไงล่ะ

‪มาเร็ว

‪คุณคือรอย กุนเดอร์เซน หนึ่งเดียวคนนี้สินะ

‪ใช่ ผมเองครับ

‪คุณเต้นเป็นหรือเปล่า

‪- เต้นเป็นหรือเปล่าเหรอ ‪- คุณเต้นบ้างไหม

‪แน่นอน ผมเต้นอยู่แล้ว ผมชอบเต้น ‪ผมเต้นตลอดแหละ คุณเต้นหรือเปล่า

‪โอเค

‪เอาละ

‪คุณดื่มหรือเปล่า

‪โอเค

‪คุณจูบหรือเปล่า

‪แน่อยู่แล้ว!

‪คุณแต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ รอย!

‪- ใช่ แต่ยังไม่แต่งจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้ ‪- งั้น…

‪โชคดีนะพรุ่งนี้

‪ขอดูหน่อย

‪ต้องแบบนี้ ดูดีแล้วนะ รอย

‪ดี ฟังนะ

‪ฉันคุยกับสาวเยอรมันคนหนึ่งเมื่อคืน

‪- รู้ไหมว่าเธอเป็นใคร ‪- เยอรมันเหรอ

‪ต้องเป็นโรบินแน่ๆ

‪- โรบินเหรอ ‪- ใช่

‪ผู้หญิงที่ซิลเวียเคยพักอยู่ด้วยในเยอรมนี ‪ก่อนที่จะเจอนายไง

‪เธอไม่เคยเล่าเรื่องโรบินให้ฟังเหรอ

‪- โรบินเป็นผู้หญิงเหรอ ‪- ใช่

‪เราคุยกันเรื่องผู้ชายที่เธอเคยอยู่ด้วย

‪โรบินเป็นชื่อผู้ชายนี่ แบบโรบินฮูดไง

‪ไม่ใช่ โรบินเป็นผู้หญิง

‪คุยเรื่องอะไรกันล่ะ

‪นั่นล่ะปัญหา ฉันไม่แน่ใจ

‪มันเบลอๆ ไปหมด

‪เข้าใจแล้ว

‪เอาละ ทุกคน!

‪ใครที่ไปถึงยอดเขาก่อน…

‪จะได้เจ้าสาวไปครอง

‪และ…

‪เราจะขับกันตามลำดับที่ ‪คนนำพูดตัดสินใจ ซึ่งก็คือผมเอง

‪และรอยจะขับไปก่อน

‪โอเคนะ ไปกันเถอะ!

‪รถที่เราขวางไว้พยายามจะแซง

‪อะไรนะ

‪รถที่ขวางไว้ รถพอร์เชอ!

‪ฉันต้องไม่ให้มันแซงใช่ไหม

‪นั่นรถอะไรน่ะ

‪พอร์เชอ 991 จีทีเอส อาร์ เทอร์โบ เอส

‪สิ้นคิดขนาดนั้นเลยเหรอ

‪อย่ามาทำขบวนของฉันพัง!

‪- ฟังนะ… ‪- ทีที อยู่หรือเปล่า

‪- ฉันพลาดตรงทางโค้ง ‪- เป็นอะไรไหม

‪เอาชนะรถคันนั้นให้ได้ รอย!

‪นายต้องเป็นคันแรกที่ไปถึงยอด!

‪ไปเลย!

‪เธอสวยจัง

‪โรบินเหรอ

‪คนแรกที่ถึงยอดเขา ‪จะได้เจ้าสาวไปครอง จริงไหม

‪เธอเรียนภาษานอร์เวย์มาเหรอ

‪- ฉันมาพาเธอไปจากที่นี่ ‪- พาฉันไปจากที่นี่เหรอ

‪ฉันกำลังจะแต่งงาน กับรอย ‪ตอนนี้เลย

‪ผู้ชายคนนี้ไม่เหมาะกับเธอหรอก

‪ฉันยอมรับ เขาจูบเก่ง แต่…

‪เธอว่าไงนะ จูบเหรอ

‪เธอพูดเรื่องอะไร

‪ผมไม่…

‪- เธอพูดเรื่องอะไร รอย ‪- ผมไม่รู้

‪ผมไม่รู้ว่าพวกคุณสองคน…

‪ผมเมา ผมจำอะไรไม่ได้

‪คุณมันงี่เง่า!

‪ซิลเวีย

‪ซิลเวีย!

‪ฉันไม่เข้าใจ คุณมีปัญหาอะไร

‪คุณคิดอะไรของคุณ ไอ้โง่เอ๊ย

‪มันไม่ใช่แบบนั้น

‪นี่

‪- ซิลเวีย ‪- รู้อะไรไหม

‪ฉันเหนื่อยเต็มทีแล้ว ฉันไม่แต่งกับคุณแล้ว

‪ได้โปรดเถอะ…

‪นีน่า เอาเบาะเด็กกับกระเป๋า ‪ไปใส่ในรถพอร์เชอ

‪- เราจะขับลงไปพร้อมกับเธอ ‪- ดี

‪มานี่มา ที่รัก

‪คนแรกที่ถึงยอดเขาจะได้เจ้าสาวไปครอง

‪ฉันไม่ได้ตั้งกฎขึ้นมานะ

‪ไม่มีทาง ฟังนะ ‪เราต้องแข่งกันใหม่

‪เขาสมควรได้รับโอกาส ‪ที่จะชิงเจ้าสาวกลับคืนมา

‪ไม่งั้นถือว่าไม่มีน้ำใจนักกีฬา

‪โอเค แข่งกันใหม่ก็ได้

‪ที่บ้านฉัน

‪ที่บ้านคุณเหรอ โอเค

‪ที่ไหนล่ะ

‪เนือร์บวร์คริง

‪ในอีกสามวัน

‪มัสแตงสีเหลืองของคุณ ‪กับเจ้านกสีแดงของฉัน

‪- ที่สนามแข่งเหรอ ‪- ใช่ ที่นอร์ดชไลเฟอ

‪เจอกันวันอังคารนะ

‪ไม่นะ

‪ซิลเวีย ได้โปรดเถอะ

‪ซิลเวีย!

‪ไม่นะ!

‪ไม่ไหวเลย

‪เธอขึ้นรถพอร์เชอไปแล้ว!

‪สาวจากคลับรถอเมริกานั่งรถพอร์เชอเหรอ

‪ไม่ได้เรื่อง!

‪ไม่ได้เจอเธอมาตั้งสี่ปี ‪แล้วเธอโผล่มาแบบนี้…

‪ฉันรู้ ฉันขอโทษ ‪แต่เขาไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับเธอ

‪เธอพูดแบบนั้นได้ไง

‪- และเธอมาที่นี่ทำไม ‪- เพราะฉันอยากเซอร์ไพรส์เธอไง

‪ฉันคิดถึงเธอ โอเคนะ

‪- เขาจูบเธอเหรอ ‪- ใช่

‪แต่อย่าไปว่าเขาเลย ฉันน่าจูบจะตาย

‪- ตอนนี้ฉันจะทำยังไงเนี่ย ‪- ไปโคโลญกับฉัน

‪ฉันไม่ไปโคโลญกับเธอหรอก ‪ฉันอยากกลับบ้าน

‪แต่ฉันต้องการเธอนะ

‪ฉันตั้งใจเรียนภาษานอร์เวย์มากเลยนะ

‪เธอนี่น่ารำคาญจริงๆ

‪ฉันเป็นนักแข่งรถ ก็ต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว

‪ฉันแค่อยากให้เธอได้สิ่งที่ดีที่สุด โอเคนะ

‪เขาไม่คู่ควรกับความไว้ใจที่เธอมอบให้

‪โอเค ก็ได้

‪- จริงเหรอ ‪- จริง

‪- เพื่อเหตุผลเดียวเท่านั้นนะ ‪- โอเค

‪เธอแข่งกับรอยที่เนือร์บวร์คริงใช่ไหม

‪ฉันต้องได้เห็น

‪ความเห็นต่างกันในเรื่องที่ว่า ‪จะรักษาความสัมพันธ์ไว้อย่างไร…

‪- เครื่องเป็นไงบ้าง ‪- แค่ต้องขันน็อตถ่ายน้ำมันเครื่องให้แน่น

‪ดีแล้ว

‪นี่

‪มีใครอยากกินเคบับไหม

‪เสร็จแล้ว นีบักเคน!

‪มาเร็ว

‪- เราจะรีบร้อนไม่ได้ ‪- เราต้องนั่งที่โต๊ะ

‪(รอย)

‪ไง ผมเอง

‪ผมเข้าใจว่าคุณผิดหวัง แล้วก็โกรธ

‪แต่เราต้องคุยกันนะ

‪เรื่องที่เกิดขึ้นมันก็แค่…

‪มันแค่…

‪อย่างเดียวที่ผมรู้คือ ‪ผมคลั่งไคล้คุณมากๆ ผมรักคุณ

‪โอเค ไว้คุยกันนะ ผมหวังว่างั้น

‪พ่อคะ

‪แบบนี้ไม่ดีเลย

‪ใช่ ไม่ดีเลย

‪ผู้หญิงนี่นะ

‪อยู่ดีๆ ก็หนีไปกับเชลบี บ้าจริงๆ เลย

‪- แล้วสาวเยอรมันคนนั้น… ‪- พอเลย

‪นี่ความผิดพ่อนะ

‪พ่อทำพลาดมาครั้งที่สามแล้วนะ

‪พ่อรู้

‪เห็นไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

‪พ่อเสียซิลเวียไป เสียเชลบี ทุกๆ อย่าง ‪พ่อกำลังทำลายครอบครัวทั้งครอบครัว

‪พ่อรู้

‪กล้าๆ หน่อยสิ

‪ยังไงล่ะ พ่อจะทำอะไรได้

‪พ่อแช่งชนะรถพอร์เชอที่นั่นไม่ได้หรอก

‪พ่อต้องลองดู

‪อย่างหนึ่งที่พ่อสอนหนูคือ ‪ถ้าเกมยังไม่จบก็ยังไม่แพ้

‪เครื่องฉันส่งเสียง ฉันต้องเช็กหัวเทียน