The first 37 lines.
آسيب نبين
تنها نمون
خوشحاليت آرزومه
بازم امروز نگرانتم
چند بار نوشتم "چطوري؟" و پاکش کردم
...منم ميدونم
ديگه راهي نمونده
ولي هنوز خودخواهم
ازم متنفر ميشي
ديوونه ميشي
پشيمون ميشي و ميگي کاش منو نديده بودي
...با تنفر از من نميتوني فراموشم
کني
...ميدونم حق ندارم
که اينو بگم
...ولي لطفا
آسيب نبين
تنها نمون
...ناراحت نباش
فقط به خاطر من
...مهم نيست چقدر دلت واسم تنگ بشه
نبايد ناراحت باشي
خوشحاليت آرزومه
متاسفم
هيچوقت نميخواستم قلبتو بشکنم
وقتي قرار ميذاشتيم حواسم بهت نبود
...اما حالا که جدا شديم
مراقبت هستم
تا ابد متاسف خواهم بود
تا ابد
ميتوني بهم فحش بدي
ميتوني مست کني و اشتباه کني و گردن من بندازي
...اگه نميتوني لبخند بزني تا منو شکنجه کني
فقط مريض نشو
خوب باش
ازم متنفر ميشي
ديوونه ميشي
No comments yet. Be the first to leave one.