The first 200 lines.
โนบิตะ
อยู่ทางนี้
ชิซูกะจัง
แบบนี้สนุกจัง
มาเร็ว ๆ
คอยฉันก่อน ชิซูกะจัง
โนบิตะ ตื่นได้แล้วนะ
จะไม่มีเวลากินข้าวเช้านะ
โนบิตะ เดี๋ยวไปเรียนสาย
แม่
ฝันนี่นา...
เขากลับไปหลับต่ออีก
เดี๋ยวก็ไปเรียนสาย
โนบิตะ ตื่นได้แล้วนะ
ทำไมไม่ปลุกผมเร็วกว่านี้ล่ะ
แม่เรียกหลายครั้งแล้ว
ไปแล้วนะครับ
ยังไปทันน่า
เห็นไหม ฉันนึกอยู่แล้ว
คอยดูกันต่อไปเถอะ
เรากินสเต๊กติดกัน 3 วันรวดเลย
นี่โนบิตะ
ยังยืนอยู่หน้าห้องเหรอเนี่ย
เป็นไงล่ะโดนทำโทษมาเรียนสาย
ฉันไม่รู้หรอก เพราะฉันไม่เคยโดนทำโทษ
ไง ซูเนโอะ
อย่าเล่นงานมันหนักนักสิ
มันก็โดนยืนหน้าห้องทั้งปีทั้งชาติ
แค่นี้ก็จ๋อยจะแย่แล้ว
ไจแอนท์
นายเล่นบอลกับเราได้นะวันนี้
ขอบใจฉันสิที่ใจดี
ฉันมีอย่างอื่นต้องทำน่ะ
ว่าไงนะ
จองหองเรอะ เจ้าโนบิตะ
เจ็บ ๆ
นายสองคนหยุดเดี๋ยวนี้
โนบิตะเจ็บนะ
นี่ไม่ใช่เรื่องของเธอ ชิซูกะ
ใช่ ยัยจอมยุ่ง
อย่าพูดแบบนั้นกับฉันนะ
ฉันไม่เป็นไร ชิซูกะ
เขาต้องให้ผู้หญิงช่วย
อ่อนแอกว่าที่ฉันคิดไว้อีก
คนต่อไป โนบิตะ
ได้เลย
โนบิตะ รับสวยมาก
ให้หนูลองเล่นบ้าง พี่ใหญ่นะ เอามา ๆ หนูลองบ้าง ได้จ้ะ
- ได้ ครั้งเดียวนะไจโกะ - ได้จ้ะ
ฝีมือกีฬาห่วยเกินรับ
นั่นน่ะสิ
เขาตั้งใจทบทวนหนังสือ
น่าจะเรียนเก่ง
จะใช่เหรอ... ดูนั่นสิ
อะไรหล่นมาน่ะ
เราอย่าทำแบบนี้เลย
เราไปก็ไม่มีประโยชน์
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
เราต้องไปช่วยเขา
จะไปช่วยอะไรได้
งั้นลองไปคุยกับทวดของปู่ก่อนแล้วกัน
ถ้านายไม่ไป ฉันจะกดปุ่มที่จมูกนาย
เอางั้นก็ได้ ว่าไงก็ว่างั้น
- เอาล่ะ ไปล่ะนะ - ไป
เปิดออกแล้ว
โนบิตะ... นายคือโนบิตะใช่ไหม
แมวน้ำ
ปัดโธ่
อย่าว่ากันอย่างนั้นสิ
แต่จะโทษนายคงไม่ได้
มืดจังเลย
หวัดดียามดึก ฉันชื่อโดราเอมอน
ให้ฉันออกไปบ้างสิ
ลิ้นชักโต๊ะนี่
หวัดดี ผมชื่อเซวาชิ
ทำไมพวกนายไปอยู่ในนั้นได้
ใจเย็น ๆ ฟังก่อน
เราสองคนมาจากโลกอนาคต
ลิ้นชักโต๊ะทำแบบนี้ได้ไง
ข้าวของนายในลิ้นชักยังอยู่ครบถ้วน
ทุกชิ้นอยู่ในกระเป๋ามิติที่สี่ของฉัน
ฉันเอาของอะไรใส่ไว้ในนี้ก็ได้ มากมายแค่ไหนก็ได้
เชิญเลย
ขอบคุณนะครับ
พูดยังไงฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
นายเป็นลูกหลานฉันจริงเหรอ
ผมเป็นหลานของหลานชาย
เจเนอเรชั่นที่สี่ ต่อจากคุณปู่ทวด
แต่ฉันยังเด็กอยู่นะ
ฉันไม่มีหลานชายที่ไหนหรอก
อร่อยจัง
นี่เขาเรียกว่าอะไรเหรอ
ขนมโดรายากิ
ไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย
เอาอย่างนี้...คุณปู่ทวด สักวันคุณปู่ทวดต้องเป็นผู้ใหญ่ใช่ไหม
ใช่
แล้วคุณปู่ทวดก็จะแต่งงาน
ฉันจะแต่งงาน
ใช่ อีก 19 ปีจากนี้
จริงเหรอ
แต่งงานกับใคร
นี่รูปแต่งงาน ชื่อของเธอคือไจโกะ
ไจโกะ
ชีวิตคุณปู่ทวดต่อมา
ภรรยาฉันชอบรังแกคน...เหมือนไจโกะ
นายโกหก
ไปให้พ้น ไปเลย
ออกไป ฉันไม่เชื่อพวกนายหรอก
อย่าเพิ่งโมโหจะได้รึเปล่า
ถ้าสิ่งต่าง ๆ ไม่เปลี่ยนแปลง
ชีวิตคุณปู่ทวดจะแย่
ดูนี่นะ
คุณปู่ทวดหางานทำไม่ได้ เลยเริ่มกิจการตัวเอง
แต่ที่ทำงานถูกไฟไหม้หมด
คุณปู่ทวดเป็นหนี้สินจากไฟไหม้
พวกเราจนกรอบ
ของใช้ทุกอย่างทั้งเก่าทั้งพัง
เข้าใจยัง
ขอโทษนะ ฉันเป็นต้นเหตุให้นายเดือดร้อน
ฉันอยากหายสาบสูญไปเลย
อย่าเพิ่งท้อใจ
คุณปู่ทวดเปลี่ยนชะตาตัวเองได้
จริงเหรอ
พวกเราถึงได้มาที่นี่
ใช่ไหม โดราเอมอน
ฉันยังไม่ตอบตกลงอะไรทั้งนั้น
รอเดี๋ยวนะ
โดราเอมอน เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว
งั้นก็ได้ นายบังคับฉันทำแบบนี้เองนะ
จนกว่านายจะทำให้โนบิตะมีความสุข
ไม่งั้นนายจะกลับไปอนาคตไม่ได้อีก
นายใจร้ายมาก เซวาชิ
ต่อไปโดราเอมอนจะอยู่ดูแล
ผมงานยุ่งไม่ว่างมาเอง
ฉันทำไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้
ฉันตั้งโปรแกรมไปแล้ว นายจะกลับได้...
เมื่อโนบิตะพบความสุขแล้วเท่านั้น
จริงเหรอเนี่ย
ใช่ และต่อให้ไม่อยากกลับ...
แต่นายก็ต้องกลับอยู่ดี
กลับสิ ฉันอยากกลับแน่นอน
ฉันเชื่อมือนายโดราเอมอน
เขาอาจเป็นตัวยุ่งสักหน่อย
แต่ผมเชื่อว่าคุณปู่ทวดจะต้องดีใจที่มีเขา
เจอกันนะ
ขอบใจที่จะช่วยนะโดราเอมอน
ฉันทำไม่ได้แน่ ฉันจะกลับไปอนาคต
ตรวจพบคำที่ไม่เหมาะสม
ฉันยอมแล้ว
ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะช่วยโนบิตะให้พบความสุข
ไม่อยากเชื่อเลย เซวาชิตั้งโปรแกรมทำงาน... ไม่ให้ฉันกลับไปจริง ๆ
หวังว่าฉันคงไม่บาดเจ็บนะ
จะช่วยเหลือฉันได้จริงเหรอ
ดูถูก ฉันจะให้ดูว่าศตวรรษที่ 22 น่าทึ่งแค่ไหน
คอปเตอร์ไม้ไผ่
นี่อะไร
ไม่ต้องกลัวหรอก
มันใช้ทำอะไร ต้องออกนอกหน้าต่างเหรอ
สนุกน่า
ฉันลอยได้
เยี่ยมใช่ไหม
เจ็บจริง ๆ ไม่ใช่ฝัน
ไม่...
ช่วยด้วย จะลอยไปนอกโลกแล้ว
ตั้งสติ สงบอารมณ์ก่อน
หยุด หยุด หยุดซะที
หยุดแล้ว
โนบิตะ
บินขึ้นสิ บินสิ ได้โปรด
โนบิตะ รอก่อน
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
นายเริ่มจับทางได้แล้วสิ
คอปเตอร์นี่ถ้าคุ้นแล้วก็ง่ายนะ
แม้แต่เด็กตัวเล็ก ๆ ก็คงใช้ได้นี่นา
เป็นอะไรเหรอ
บ้านชิซูกะน่ะ
เพื่อนนายเหรอ
ใช่ เพื่อนร่วมชั้น ไปทำให้เธอแปลกใจกันดีกว่า
นอนหรือยังนะเนี่ย
เธอหลับไปแล้ว
เสียดาย
น่ารักจังเลย ชิซูกะจัง
- จริงเหรอ น่ารักในโลกอนาคตเลยเหรอ - ใช่
พูดจริงนะ คิดถูกจริง ๆ ที่ฉันชอบ...
อะไรกัน
โนบิตะ ยังไม่นอนอีกเหรอ
นอนได้แล้วนะ
ว่าไงนะ
ฉันกับชิซูกะจัง... เราจะ...
แต่งงานกัน...
ฉันอยากจะกลับไปอนาคตเร็ว ๆ
มันเป็นวิธีแน่นอนที่สุด... ที่จะทำให้นายมีความสุขได้
ฉันเหรอ...จะแต่งกับชิซูกะ
คิดแล้วเขิน
นายไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น
แปลว่าไม่อยากให้ช่วย
อยากสิ อยากให้ช่วย
ทำยังไงเหรอ
ไปแล้วนะครับ
โดราเอมอน
No comments yet. Be the first to leave one.