Gachiakuta (ガチアクタ)

หม่าม้า คุณนกละ คุณนกตัวสีดำแน่ะ

ดำได้ดำดีดำปิ๊ดปี๋เลย น่ารักจัง

อาโม่จัง

คุณนกสีดำรักลูกไม่ได้หรอก

เพราะงั้นไม่ต้องไปยุ่งกับมันก็ได้นะ

อะไรกัน

งั้นก็เกลียด

เกลียดมาก เกลียดสุด ๆ ไปให้พ้นเลย

อย่าทิ้งขนสกปรกเอาไว้สิ ไอ้บ้า ไอ้นกบ้า

ไปเถอะลูก

ไม่ต้องสนใจคุณนกสีดำแล้วละ รีบไปกันเถอะ

พวกอาโม่จะไปไหนกันเหรอ

ไปหาคนที่จะรักอาโม่จังสุดหัวใจน่ะจ้ะ

หม่าม้า

ดีจังเลยนะ อาโม่จัง

ถ้าเป็นเขาคนนั้น จะต้องรักลูกไปตลอดแน่ ๆ เลยละ

ลูกนี่โชคดีจังเลยนะ อาโม่จัง

ดีจังเลยนะ

รัก...

รัก...

รักอาโม่ขนาดนั้นเลยเหรอ

นี่คุณลุง เรากำลังไปไหนกันเหรอ

ไปบ้านที่เหมาะกับหนูสุด ๆ ไงล่ะ

ที่นั่นไม่มีใครหน้าไหนมารบกวนแน่นอน

เป็นบ้านแสนสุขที่มีแค่เราสองคนเท่านั้น

สุดยอด เหมือนกับปราสาทเลย

ห้ามออกไปข้างนอกนะ มันอันตราย

บ้านสวยสุด ๆ เลย อยากให้หม่าม้ามาเห็นด้วยจัง

หม่าม้าของหนูเขาถอดใจ ที่จะเป็นสภาพแวดล้อมให้แล้วละ

ตั้งแต่วันนี้ไปลุงจะเป็น สภาพแวดล้อมให้หนูเองนะ

ลุงจะเป็นคนทะนุถนอม เอ็นดูหนูตลอดไปเลยนะ

หนังสือภาพเพียบเลย

ของกินเยอะแยะไปหมด

เสื้อผ้ามากมายก่ายกอง

นี่คุณลุง

ของพวกนี้ได้มาจากงานเหรอ

ใช่แล้วละ

ลุงเป็น "พาหกร" น่ะ

พวกสิ่งของเครื่องใช้มีมาไม่เคยขาดเลยละ

แต่ว่า... แต่ว่าลุง... โดนเพื่อน ๆ พาหกรรังเกียจน่ะสิ

ทำไมกันล่ะ

ตอนอยู่ข้างนอกก็ทำตัวปกติแท้ ๆ มาว่าลุงน่าขยะแขยงเฉยเลย

ลุงเป็นกิฟเวอร์คนสำคัญของพาหกรแท้ ๆ

เฮ้อ...

เอาอีกแล้ว

อาโม่... อาโม่...

ว่ากันว่าเดิมทีห้องนี้เคยใช้ ประกอบพิธีอะไรสักอย่างด้วยแหละ

เพราะงั้นพวกเราก็มาทำพิธีกันเถอะ

พิธีที่เคยทำเหมือนทุกทีไง...

นี่ คุณลุง

อาโม่น่ะ...

ตอนที่ทำพิธีทุกครั้งหัวใจมันจะเต้นแรงมาก

มันทรมานมากเลยละ

เพราะงั้น...

อาโม่...

นั่นน่ะคือความรักนะ

นี่ไง เด็กผู้หญิงในหนังสือภาพ ก็ตกหลุมรักเจ้าชายเหมือนกันใช่ไหมล่ะ

หนูก็กำลังตกหลุมรักลุง อยู่เหมือนกันนั่นแหละ

งั้นเหรอ...

นี่คือความรักสินะ

อาโม่เนื้อตัวหอมดีจังเลยนะ

ผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว...

ไม่ได้ตัวคนเดียวสักหน่อย...

ผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว...

ไม่ได้ตัวคนเดียวสักหน่อย...

ผม... ผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว...

รักแรก... ความรู้สึกนี้คือรักแรกสินะ

เอ๋

ใครน่ะ

ขอรบกวนหน่อยนะ

พวกแกเป็นใครเนี่ย

เข้ามากันตามใจชอบได้ไงวะ

ที่นี่เป็นพื้นที่ของผม กับอาโม่เท่านั้นนะโว้ย

ไอ้พวกเวร...

โดนดีแน่...

ถ้ายังไม่รีบไสหัวออกไป...

ได้เห็นดีกันแน่

เดี๋ยวจะใช้นรภัณฑ์ของผมเตะให้ตายเลย

สิ่งนี้คงเหมาะสมกับเธอมากกว่า

สิ่งที่ขาดหายไปจากใจของเธอ

สิ่งนี้จะช่วยเติมเต็มให้เอง

ที่นี่น่าจะใกล้ที่สุดจริง ๆ ด้วย

มาสิ

คุณหนู

จะให้ยืมสิ่งนั้น จนกว่าเวลาจะมาถึงก็แล้วกัน

จงใช้มันอย่างทะนุถนอม

แล้วคุณคือ...

เทวดา

คุณลุง เห็นเมื่อกี้ไหม

คนพวกนั้นต้องเป็นเทวดาแน่เลย สุดยอดเลยเนอะ

ไม่ใช่แค่ในหนังสือภาพ แต่มีตัวตนจริง ๆ ด้วยแหละ

อาโม่...

อ๋อ จริงด้วย คุณลุงโดนต่อยนี่นา แผลเป็นยังไง...

นั่นมันรองเท้าของผมนะ ขโมยไปแบบนั้นได้ไงวะอีตัวแพศยา

คิดว่านังชาติชั่วอย่างแก จะแตะต้องสิ่งนั้นได้ตามใจรึไง

คุณลุง...

หัวขโมย อีหัวขโมย

ต้องให้สั่งสอนอีกสักกี่หน ถึงจะว่านอนสอนง่ายวะ

นี่แน่ะ นี่แน่ะ นี่แน่ะ

เอ๋...

มัน...

ไม่เหมือนกับที่ผ่านมาเลย

ปกติก็ไม่เห็นจะรู้สึกอะไรแท้ ๆ

ทั้งที่รู้สึกอะไรไม่ได้แล้วแท้ ๆ

ความรู้สึกที่ทำให้ หัวใจเต้นเสียงดังหนวกหู...

เป็นเพราะรองเท้าคู่นี้...

ใช่... ใช่แล้ว

รองเท้าคู่นี้คู่ควรกับอาโม่

เหมาะกับอาโม่กว่าอีก

ถ้างั้นมันก็เป็นของอาโม่

จะไม่ยกให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น

คือว่า...

- ฉันมีเรื่องจะคุย... - รูโด้

ไปอยู่ไหนมาเนี่ย

เมื่อผู้หญิงคนนั้นพูดออกมาแล้วนะ

ข้อมูลที่นายอยากได้น่ะ

หา...

ไม่จริง...

ทำไม...

ทำไมนรภัณฑ์ของผม...

ถึงมีปฏิกิริยากับแกได้ล่ะ

เป็นไปไม่ได้...

ก็มีแค่ผู้เป็นเจ้าของเท่านั้น ที่จะใช้นรภัณฑ์ได้นี่นา

ทำไมคนอื่นนอกเหนือจากผมถึงได้...

เพราะ...

เพราะมันไม่ใช่ของคุณลุงแล้วไม่ใช่เหรอ

ถึงอาโม่จะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ ว่านรภัณฑ์มันคืออะไร...

แต่เขาบอกว่ารองเท้าคู่นี้ เหมาะกับอาโม่มากกว่าน่ะ

แล้วก็นะ พอมีรองเท้าคู่นี้แล้วรู้สึกว่า หัวใจได้รับการเติมเต็มด้วยละ

เหมือนกับ...

การหาชิ้นส่วนที่ขาดหายไปเจอ

เหมือนการเอาถ่านมาใส่ของเล่นเก่า ๆ แล้วมันขยับได้อีกครั้ง

ความรู้สึกประมาณนั้นเลยละ

เพราะงั้นสิ่งนี้น่ะ...

อาโม่ขอรับไปได้ใช่ไหม

คือว่านะ... การขโมยของ คนอื่นมันไม่ดีนะรู้ไหม

เป็นแค่รูสวาทอาจจะไม่เข้าใจก็ได้ แต่มันเป็นพื้นฐานของมนุษย์เลยนะรู้ไหม

พูดอะไรน่ะ

คุณ... คุณลุงก็ยังขโมยของคนอื่น มาไว้ที่นี่เยอะแยะเหมือนกันนี่นา

แล้วอาโม่ก็ขอดี ๆ แล้วนะ