The Good Place

‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

‎เจเน็ต ผิดหวังนะเนี่ย

‎นึกว่าจะใจสู้กว่านี้

‎แต่กลับยอมมาอยู่เพียงลำพังในที่ชั่ว

‎ถูกริบพลังไปหมด ‎แค่เพราะโดนขังในคุกแม่เหล็กง่อยๆ

‎ฉันว่ามันก็โอเคอยู่มั้ง

‎ผิดตรงไหนอีกล่ะ

‎ไมเคิลไม่หัวเราะแบบนั้น

‎เขาจะหัวเราะแบบคิกคักสะใจมากกว่า

‎เขาพูดถูก

‎เธอต้องเลียนแบบ ‎กิริยาท่าทางเล็กๆ น้อยๆ ให้ตรง

‎นี่ถึงจะถือว่าเป็นการทรมานได้

‎เหตุผลที่ฉันเล่นบทนี้ได้ไม่ดี

‎เพราะฉันยังหาแรงจูงใจของไมเคิลไม่เจอ

‎แบบว่า ฉันอยู่ในตัวไมเคิล ‎แต่ฉันต้องอยู่ในหัวของเขาด้วย

‎รู้ไหม ฉันรู้สึกเหมือนโดนทรมาน

‎ตอนที่คุณพูดถึง "กระบวนการแสดง" มากกว่าอีก

‎คุณไม่เข้าใจ

‎ถ้าคุณอยากรู้ว่า ‎แรงจูงใจของไมเคิลคืออะไรจริงๆ

‎มันเป็นอย่างเดียวกับเพื่อนฉันคนอื่นๆ

‎ความภักดี เห็นอกเห็นใจกัน และความรัก

‎เพราะเหตุนั้นพวกเขาจะชนะ

‎ไม่อยากจะบอกข่าวร้ายนะยะ ‎แต่พวกนั้นไม่ชนะหรอก

‎จะไม่มีใครมาช่วยคุณหรอก

‎- ยิ่งแย่กว่าเดิม ‎- รู้น่า

‎รู้สึกได้เลย คือมันไม่ใช่

‎ฉันแค่... ตอนนี้ฉันงงเอง

‎นี่ ไมกี้ ผมมีคำถามเรื่องแผนไปช่วยเจเน็ต

‎มีแผนหรือยัง

‎ผมมีแผนนะ

‎แต่พูดตามตรง ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้ผลไหม

‎เกล็นอาจจะช่วยได้

‎โย่ เกล็น! เราจะไปช่วยเจเน็ตยังไงดี

‎เขาก็ไม่รู้

‎ฟังนะ เจสัน เพื่อนยาก

‎ผมมอบความทรงจำหลังความตายทั้งหมด ‎คืนให้เอเลนอร์กับทาฮานีแล้ว

‎แต่ยังไม่ได้คืนความจำให้คุณ ‎เพราะมีเหตุผลที่รู้ๆ กันอยู่

‎แต่ผมว่าเพื่อเพิ่มโอกาส ‎ในการเอาตัวรอดของเราให้มากที่สุด

‎ถึงเวลาที่คุณต้องจำ ‎เรื่องทุกอย่างที่เราผ่านมาทั้งหมดได้แล้ว

‎เตรียมตัวให้ดี งานนี้อาจจะหนัก

‎โหย... เช็ดเม็ด!

‎- จำทุกอย่างได้แล้วใช่มั้ย ‎- ใช่

‎ครั้งสุดท้ายที่ลงไปในที่ชั่ว ‎ผมได้ปาระเบิดขวดด้วย

‎ป่วนสุด

‎ใช่ ผมกลัวอยู่ว่า ‎คุณจะดูความทรงจำทั้ง 300 ปี

‎แล้วจับประเด็นได้แค่ตรงนั้น

‎เพื่อนยาก ผมคืนความจำให้ ‎เพื่อให้คุณรู้ว่าไม่ควรทำอะไร

‎การควบคุมแรงกระตุ้นเป็นเรื่องสำคัญมาก

‎ขัดขืนความต้องการระเบิดภูเขาเผากระท่อม ‎ต่อให้รู้สึกว่าพวกเรากำลังหลังชนฝา

‎เข้าใจไหม

‎คือ มันเซ็งชะมัด แต่ก็ได้ เข้าใจอยู่

‎เดี๋ยวนะ ช่วยคืนความจำอีกรอบได้มั้ย

‎ผมลืมไปเกือบหมดแล้ว

‎(คุณกำลังเข้าสู่ที่ชั่ว)

‎(ประชากรแม่แกไง)

‎(บทที่ 44)

‎ยินดีต้อนรับค่ะ ทุกคน

‎ช่วงนี้เจเน็ตไม่สามารถมาปฏิบัติงานได้

‎ต้องไปซ่อมบำรุงระบบตามกำหนดเล็กน้อย

‎รู้นะว่านั่นหมายถึงอะไร

‎ไปเย็บหนังตาหรือดึงหน้าเลยสินะ

‎ระหว่างที่ช่วงนี้ไม่มีเจเน็ต

‎เราอยากย้ำเตือนถึงชีวิตที่ผ่านมาของพวกคุณ

‎สมัยที่พวกคุณยังต้องทำอะไรๆ ด้วยตัวเอง

‎เราจะเรียกงานนี้ว่า "เอิร์ธเดย์"

‎จริงอยู่ เรารู้ว่าบนโลกก็มีวันสำคัญชื่อนี้ ‎แต่พวกเขาจะทำอะไรได้ ฟ้องเราเหรอ

‎เพราะงั้น เตรียมตัวทำกิจกรรมติดดินสนุกๆ ได้

‎กลุ่มทางนี้จะได้ถักนิตติ้ง

‎พวกคุณจะได้ทำกิจกรรมโปรด การทำสวน

‎ให้ตาย เราต้องได้อะไรที่ดีกว่านั้นนะ

‎ส่วนพวกคุณห้าคนจะได้ไปอยู่ใน ‎บ้านริมทะเลสาบหลังงามห่างไกลผู้คน

‎ไปว่ายน้ำ เล่นสกีน้ำ อะไรแบบนั้น

‎ช่างหัวแก ไอ้คนสวน

‎ทำไมฉันถึงรู้สึกว่านั่นไม่ใช่ครั้งแรก

‎ที่เขาตะโกนคำพวกนั้นออกมา

‎ปล่อยฉันลงได้แล้ว ยัยตัวเล็ก

‎ขอบคุณที่ช่วยดูแลผมให้ปลอดภัยจาก ‎พี่ป้าน้าอาสาวแซ่บร้ายไม่เลิกคนนี้

‎ผมรู้ว่าเมื่อก่อนผมทำให้คุณต้องเดือดร้อนมาก ‎สมกับเป็นเดเรค

‎แต่ตั้งแต่นี้ไป ผมจะช่วยคุณเต็มที่

‎ฉันคงจะมั่นใจขึ้นอีกเยอะ

‎ถ้าคุณไม่ได้กำลังถือแก้วแชมเปญ ‎ที่มีตัวอักษรเกมสแครบเบิลอยู่เต็ม

‎แต่เราก็เหลือแต่คุณ

‎คุณคอยบริหารย่านที่อาศัยได้ใช่ไหม

‎คือว่า ผมไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ทำงานนี้

‎แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่ได้ถูกออกแบบมา ‎ให้ทำอะไรทั้งนั้น

‎โอเค เราจะพาตัวพวกมนุษย์ออกไป ‎ให้ไกลจากใจกลางเมือง

‎เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องทำงานเยอะ

‎ได้แบบนั้นก็เยี่ยมเลย

‎- โอเค ‎- โอเค

‎โอเค ตัวเอง ได้เวลาแล้ว พร้อมรึยัง

‎แน่นอน ฉันมั่นใจมากเมื่อเธอเป็นคนคุม

‎คำของพ่อทูนหัวฉันในขณะที่ท่าน ‎กำลังแสดงบทซึ่งเมื่อมองย้อนกลับไป

‎เป็นบทที่สร้างปัญหาที่สุดของท่านคือ

‎ "แกเป็นคนคุมแล้ว พวก"

‎เช่นเคย ขอบคุณนะที่พูดอะไรให้กระชับฉับไว

‎ทีนี้ก็มุ่งหน้าไปที่บ้านริมทะเลสาบ ‎แล้วทำตัวเป็นเจ้าบ้านขั้นสุดแบบทาฮานีที

‎ที่จริง ไหนๆ เธอก็พูดแล้ว

‎ไมเคิลกับเจสันกำลังไปช่วยเจเน็ต ‎ส่วนเธอก็บริหารที่ตรงนี้อยู่

‎แม้แต่เดเรคยังได้ทำงานสำคัญ

‎ฉันอยากทำตัวให้เป็นประโยชน์กว่านี้

‎คนอเมริกันอย่างเธอพูดว่ายังไงนะ

‎ "เข้าได้แล้วค่ะ ครูฝึกขา"

‎ "ให้ฉันลงสนามเลย โค้ช"

‎ตัวเอง เราจำเป็นต้องทำให้มนุษย์พวกนั้น ‎มีความสุขและมีอะไรทำตลอดเวลา

‎โอเคนะ เพราะงั้นก็กรอกแชมเปญให้พวกนั้นเข้า

‎พร้อมกับไอ้แซนด์วิชชิ้นจิ๋วๆ ‎แล้วทำให้พวกเขาตะลึงไปเรื่อยๆ

‎ได้เลย

‎แต่ฉันไม่มีวันเสิร์ฟฟิงเกอร์แซนด์วิช ‎ที่บ้านริมทะเลสาบหรอกนะ

‎เห็นฉันเป็นอะไร ชาวเวลส์เหรอ

‎ใช่รึเปล่า ฉันไม่รู้นี่ ไม่ใช่ใช่มั้ย

‎โอเค เราต้องไปอย่างเงียบกริบ

‎จะให้ใครเห็นไม่ได้จนกว่าจะไปถึงตัวชอว์น

‎นั่นเป็นทางเดียวที่จะช่วยเจเน็ตได้

‎ไมเคิล

‎ผมกลัว

‎ผมก็กลัว เพื่อนยาก

‎จะทำยังไงถ้าช่วงเวลาที่แยกกันไป ‎ทำให้ความสัมพันธ์ของผมกับเจเน็ตเปลี่ยนไป

‎ถ้าสายสัมพันธ์พิเศษของเราหายไปแล้วล่ะ

‎อ้อ

‎สำหรับผม มันน่ากลัวเพราะเรา ‎กำลังยืนอยู่ที่จุดกำเนิดของความชั่วร้าย

‎มีปีศาจที่อยากทำลายพวกเราล้อมอยู่เป็นพันล้านตน

‎งั้นเราทั้งคู่ก็คงมีเรื่องที่ต่างคนต่างกลัว

‎สวัสดีจ้ะ ทุกคน

‎ฉันถือวิสาสะเตรียมของว่างง่ายๆ สองสามอย่าง

‎บ้านนี้สุดยอดเลย

‎มีใครเคยดูหนังเรื่อง "เดอะเลคเฮาส์" ‎ที่ป๋าคีนูกับเจ๊ซานดรา บุลล็อกเล่นมั้ย

‎ฉันชอบหนังที่มีเวทมนตร์แบบอ่อนโยน

‎พวกตู้จดหมายข้ามเวลา ‎หรือแม่ลูกสลับร่างกันเนี่ย ช๊อบชอบ

‎หรือเรื่องที่ซาราห์ มิเชล เกลลาร์เล่นเป็นเชฟ

‎แล้วอาหารของนางก็อร่อยเลิศ ‎เพราะนางผสมน้ำตาเข้าไป

‎ฉันน่าจะไปเป็นคนเขียนบทเนอะ

‎นี่คงพอใช้ได้มั้ง

‎ผมจองห้องนอนใหญ่

‎- ซิโมน จีดีอยู่ไหนล่ะ ‎- เขาตัดสินใจอยู่บ้านอ่านหนังสือ

‎เขาบอกว่ากลัวการว่ายน้ำในทะเลสาบ

‎พูดให้ถูก เขาก็กลัวแทบทุกอย่างนั่นแหละ

‎อ้อ ไม่ต้องกลัว

‎ทุกคนอยู่ตรงนี้และกินแซนด์วิชขนาดปกติกันก่อน

‎ฉันจะไปรับตัวจีดีมาเอง

‎ทาฮานีมีภารกิจแล้ว

‎หนวดเฟิ้ม สี่ตา

‎ปีศาจผึ้ง

‎นั่นคุณเหรอ

‎(ปีศาจดีเด่นแห่งแบริมี)

‎ว่าไปแล้วก็ใช่

‎แต่ผมไม่รู้จักตัวผมในเวอร์ชั่นนั้นแล้ว

‎เพราะภายใต้รอยยิ้มสุดหล่อนั่น ‎มีความโหดร้ายมากมายเหลือเกิน

‎มันได้สร้างความเจ็บปวดให้ผู้อื่นมหาศาล ‎แถมยังชอบอกชอบใจ

‎น่าละอายจริงๆ

‎จะยังเหลือร่องรอยจากตัวตนเก่าอะไร ‎รอคอยผมอยู่ตรงนี้กันเล่า

‎ผมเข้าใจคุณนะ

‎ผมรู้สึกลำบากใจทุกที ‎ที่ต้องกลับไปโรงเรียนมัธยมเก่า

‎มีความทรงจำต่างๆ มากมาย

‎อีกอย่าง เครื่องบดขยะขยี้โรงเรียน ‎จนกลายเป็นก้อนสี่เหลี่ยมเล็กๆ ด้วย

‎ถ้าเรารอดออกไปจากที่นี่ได้ ‎เตือนให้ผมลบความจำช่วงวัยรุ่นของคุณใหม่ด้วย

‎เร็วเข้าสิ ทุกคน รีบกลับมาหน่อย

‎อ้าว วันดา เป็นอะไรรึเปล่า

‎ว่าไงนะ

‎- เดเรค ‎- ไง!

‎คือ... สถานการณ์ดูไม่ดีเท่าไหร่

‎- ว่าไง ‎- ไง

‎ไหนบอกว่าจัดการไหวไง

‎ปรากฏว่าการเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวให้ลูก 300 คน

‎มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ เอเลนอร์

‎โอเค เอาละ ‎มนุษย์ทั้งสี่คนยังอยู่ที่บ้านริมทะเลสาบ

‎เราจัดการเรื่องนี้ก่อนได้

‎- เธอมาทำอะไรที่นี่ ‎- ฉันมารับตัวจีดี

‎เขาตัดสินใจอยู่บ้าน

‎จีดีอยู่บนห้องตอนนี้เลยเหรอ

‎จีดี อยู่นี่เอง

‎หวัดดี โทษทีครับ ผมน่าจะบอกก่อน ‎ผมตัดสินใจอยู่บ้านอ่านหนังสือ

‎ผมกลัวการว่ายน้ำในทะเลสาบ ‎แล้วก็กลัวการเล่นสกีน้ำ...

‎เรารู้ทุกอย่าง จีดี

‎เราไม่คิดว่าคุณจะไปรวมกลุ่มกับคนอื่น ‎ที่บ้านริมทะเลสาบอยู่แล้ว

‎เราวางแผนกิจกรรมเดี่ยวไว้ให้คุณ

‎จริงเหรอ กิจกรรมอะไร

‎เราซ่อนคำใบ้ปริศนาไว้ในห้องนี้หลายชิ้น

‎ผมชอบไขปริศนา

‎มันสนุกมากแล้วก็เหมือนทำการบ้านด้วย ‎ได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง

‎แต่ปริศนานี้ยิ่งเจ๋งเพราะถ้าไขได้แล้ว

‎คุณจะได้คำตอบเรื่องความจริงเกี่ยวกับจักรวาล

‎คงต้องบอกว่ามีสปอยล์นะ

‎ทาฮานี คุณช่วยพวกเรามาเยอะมาก

‎แต่ตอนนี้คนที่บ้านริมทะเลสาบ ‎ไม่มีเจ้าภาพงานปาร์ตี้

‎ซึ่งก็เป็นสถานการณ์ที่ไม่เข้าท่านัก

‎เพราะงั้น ไปเลย ไปก่อน

‎- ได้เลย ‎- จ้ะ

‎- โชคดีนะ จีดี ‎- โอเค

‎งั้นคำใบ้แรกคืออะไร

‎คุณได้ฟังไปแล้ว

‎เอาละ เจ้าพวกโง่

‎(ดีมอนคอน ‎100 วันรวด)

‎ถึงชั่วโมงที่ 52 จากการนำเสนอ 4,000 ชม. ‎เกี่ยวกับอนาคตของการทรมาน

‎เขาจะพูดบนเวทีนาน 4,000 ชั่วโมงเลยเหรอ

‎ผมคิดงี้นะ เราน่าจะโยนขวด...

‎- เจสัน ‎- อะไร ไม่ได้บอกว่าระเบิดขวดซะหน่อย

‎อาจจะหมายถึงขวดอะไรก็ได้นี่

‎เชื่อผม ผมมีแผน

‎พวกมนุษย์เลวร้ายลงทุกที ‎เราต้องสร้างนวัตกรรมใหม่

‎แน่นอน ใช้หอกเสียบเอาก็ยังใช้ได้ ‎แต่หอกพวกนั้นควรจะคมและร้อนกว่าเดิมมั้ย