The Old Man and the Sea

Ήταν ένας γέρος που ψάρευε μόνος σε μια βάρκα στο Gulf Stream...

... έλειπε ήδη 84 μέρες χωρίς να έχει πιάσει τίποτα.

Τις πρώτες 40 ημέρες, ένα αγόρι ήταν μαζί του.

Αλλά μετά από 40 ημέρες χωρίς ψάρι οι γονείς του αγοριού του είχαν πει...

... πως ο γέρος ήταν πια οριστικά "salao"...

... που είναι η χειρότερη μορφή ατυχίας...

... και έτσι είχαν διατάξει το αγόρι να πάει σε άλλη βάρκα...

... που έπιασε τρία μεγάλα ψάρια την πρώτη κι' όλας εβδομάδα.

Ο γέρος είχε μάθει το αγόρι να ψαρεύει, και το αγόρι τον αγαπούσε.

Ο γέρος ήταν γκριζομάλης και ρυτιδιασμένος, με βαθιά αυλάκια στο σβέρκο...

... και τα χέρια του είχαν τις βαθιές ουλές από τα μεγάλα ψάρια που ανέβαζε.

'Ομως καμία από αυτές δεν ήταν φρέσκια

Ήταν τόσο παλιές όσο και η διάβρωση σε μια έρημο δίχως ψάρια.

Τα πάντα πάνω του ήταν γερασμένα, εκτός από τα μάτια του.

Και είχαν το ίδιο χρώμα με τη θάλασσα, γεμάτα χαρά και ανίκητα.

Το αγόρι λυπόταν να βλέπει το γέρο να επιστρέφει κάθε μέρα με τη βάρκα άδεια.

Πάντα κατέβαινε να τον βοηθήσει να κουβαλήσουν τις πετονιές, τον γάντζο και το καμάκι...

... και το πανί που ηταν τυλιγμένο γύρω από το κατάρτι.

Το πανί ήταν μπαλωμένο με τσουβάλια, και τυλιγμένο...

...έμοιαζε με την σημαία της μόνιμης ήττας.

Κανείς δεν θα έκλεβε κάτι από τον γέρο...

... όμως είναι καλύτερα να παίρνεις το πανί και τις πετονιές στο σπίτι...

... μιας και η υγρασία τους κάνει κακό.

Παρόλο που ήταν σίγουρος πως κανείς ντόπιος δεν θα τον έκλεβε...

... ο γέρος πίστευε πως ένας γάντζος και ένα καμάκι...

... είναι ένας περιττός πειρασμός όταν τα αφήνεις στη βάρκα.

Οι επιτυχημένοι ψαράδες είχαν ήδη επιστρέψει και είχαν τεμαχίσει τα ψάρια τους...

... τα είχαν μεταφέρει πάνω σε χοντρές σανίδες στην αποθήκη...

... όπου περίμεναν το φορτηγό να τα μεταφέρει στην αγορά στην Αβάνα.

"Να σου προσφέρω μια μπύρα στην ταράτσα;" Ρώτησε το αγόρι.

"Γιατί όχι?" είπε ο γέρος. "Μεταξύ ψαράδων. "

Δύο μπύρες, Μαρτίν. Παρακαλώ.

Κάθησαν στην ταράτσα και αρκετοί ψαράδες κορόιδευαν το γέρο.

Μα εκείνος δεν θύμωνε.

Δεν θυμόταν πότε κατάφερε να αποκτήσει τόση ταπεινοφροσύνη...

... αλλά ήξερε ότι την είχε αποκτήσει...

... όπως ήξερε πως αυτό δεν ήταν κάτι επαίσχυντο και πως δεν σου στερούσε την περηφάνεια σου.

Κάποιοι από τους παλιότερους ψαράδες τον κοίταξαν και ένοιωσαν θλίψη...

... όμως δεν το έδειξαν. Συνέχισαν να μιλούν για τα ρεύματα...

... και τα βάθη όπου είχαν περιπλανηθεί οι πετονιές τους...

... και τον σταθερό, καλό καιρό και για όσα είχαν δει.

- Σαντιάγο. - Ναί?

Μπορώ να πάω να φέρω τις σαρδέλες για σένα αύριο?

Ω, όχι. Όχι.

Εσύ παίξε. Μπορώ ακόμη να τραβώ κουπί, και να ρίχνω το δίχτυ.

Ξέρω που μπορώ να σου βρω φρέσκα δολώματα.

Έχω ακόμη τα δικά μου τα σημερινά.

'Ασε με να σου φέρω φρέσκα.

- Ένα. - Δύο.

Δύο.

- Δεν πιστεύω να τα έκλεψες, έτσι? - Θα τα έκλεβα, όμως αυτά τα αγόρασα.

Σ' ευχαριστώ.

Αφού δεν μπορώ να ψαρεύω μαζί σου, τουλάχιστον να κάνω κάτι για σένα.

Με κέρασες μια μπύρα.

Είσαι ήδη άντρας.

Ανηφόρισαν στο δρόμο μαζί.

Ο γέρος στερέωσε το κατάρτι έξω από την καλύβα του.

Στην καλύβα του γέρου, υπήρχε ένα κρεβάτι, ένα τραπέζι, καρέκλες...

... και ένας χώρος που μπορούσες να μαγειρέψεις με κάρβουνα.

Στους καφέ τοίχους, ήταν μια εικόνα χρωματιστή της "Αγίας Καρδιάς του Ιησού"...

... και μια άλλη της "Παρθένου της Cobre".

Αυτά ήταν όσα είχαν απομέινει από τη γυναίκα του.

Κάποτε υπήρχε και μια έγχρωμη φωτογραφία της γυναίκας του στον τοίχο.

Αλλά την είχε κατεβάσει γιατί το να την βλέπει του προκαλούσε μοναξιά.

Ήταν στο ράφι στη γωνία, κάτω από το καθαρό του πουκάμισο.

Αύριο είναι η 85η ημέρα.

Το 85 είναι τυχερό νούμερο.

Πως θα σου φαινόταν αν έπιανα ένα που θα ζύγιζε πάνω από 500 κιλά?

Είσαι αρκετά δυνατός τώρα πια για ένα τόσο μεγάλο ψάρι?

Έτσι νομίζω.

Και υπάρχουν και αρκετά κόλπα.

Σαντιάγο, θα μπορούσα να ξανάρθω μαζί σου.

Μαζέψαμε αρκετά χρήματα.

Όχι, όχι. Είσαι σε μια τυχερή βάρκα. Να μείνεις με αυτούς.

Θυμάσαι πόσο καιρό είχαμε μείνει χωρίς να πιάσουμε ψάρι;

Μετά πιάναμε μεγάλα ψάρια καθημερινά για τρεις εβδομάδες.

Το θυμάμαι.

Το ξέρω πως δεν με άφησες επειδή έχασες την πίστη σου.

Ο πατέρας μου με ανάγκασε να φύγω. Είμαι μικρός και πρέπει να τον υπακούω.

Βέβαια, βέβαια. Είναι φυσικό.

Δεν έχει μεγάλη πίστη.

- Εμείς όμως έχουμε, έτσι δεν είναι? - Ναί.

Αν ήσουν παιδί μου, θα σε έπαιρνα έξω ξανά.

Όμως είσαι του πατέρα σου και της μητέρας σου, και είσαι σε μια τυχερή βάρκα.

Τι έχεις για φαγητό?

Έχω μια κούπα ρύζι και λίγο ψάρι. Θα ήθελες λίγο?

Όχι. Θα φάω σπίτι.

- Μπορώ να πάρω το αφρόδιχτο; - Βέβαια.

Έχω και την χθεσινή εφημερίδα.

Θα διαβάσω για το μπέηζμπωλ.

Δεν υπήρχε αφρόδιχτο. Το αγόρι θυμήθηκε τότε που το είχαν πουλήσει.

Όμως έπαιζαν αυτή την φανταστική σκηνή καθημερινά.

Δεν υπήρχε κούπα με ρύζι και ψάρι, και το αγόρι το ήξερε αυτό.

Δεν ήξερε αν η χθεσινή εφημερίδα ήταν και αυτή φανταστική.

Ο γέρος την έβγαλε κάτω από το κρεβάτι.

Προσπάθησε να κρατηθείς ζεστός, γέρο.

Κάθησε στον ήλιο. Θυμήσου, είναι Σεπτέμβριος.

Ο μήνας των μεγάλων ψαριών.

Οποιοσδήποτε μπορεί να είναι ψαράς το Μάιο.

Θα επιστρέψω όταν πάρω τις σαρδέλες.

Τότε θα μου πεις για το μπέηζμπωλ.

- Έι, Μανολίν, έλα. - Παίξε στην πρώτη βάση.

'Ει, ναι. Έλα.

- Μανολίν. - Βραδυνό για δύο, παρακαλώ. Για έξω.

Δεν τρως στο σπίτι σου πιά;

- Πόσα μπορείς να χαλάσεις; - Εξήντα σέντς.

Τίποτα ακόμη, ε?

Ξέρεις, ίσως τελικά να μην είναι θέμα τύχης. Ίσως απλά να είναι πολύ γέρος.

Δεν είναι πολύ γέρος. Θα δεις.

- Είπα ίσως - Ούτε καν ίσως.

Εντάξει.

Ελπίζω μόνο όταν είμαι γέρος να έχω ένα αγόρι να ψαρεύει για μένα.

Όταν το αγόρι επέστρεψε, ο γέρος κοιμόταν σε μια καρέκλα...

... και ο ήλιος έδυε.

Οι ώμοι του ήταν ακόμη δυνατοί, αν και πολύ γερασμένοι.

Ο λαιμός του επίσης πολύ δυνατός.

Οι ζάρες δεν φαίνονταν τόσο όταν ο γέρος κοιμόταν.

Το κεφάλι του ήταν πολύ γερασμένο, πάντως.

Και με τα μάτια του κλειστά, δεν υπήρχε ζωή στο πρόσωπό του.

Ξύπνα, γέρο.

Ο γέρος άνοιξε τα μάτια, και για λίγο...

... έδειχνε σαν να επιστρέφει από κάπου πολύ μακρυά.

Έπειτα χαμογέλασε.

Τι έχεις εκεί?

- Θα φας βραδυνό. - Δεν πεινάω πολύ.

Έλα να φας. Δεν γίνεται να ψαρεύεις και να μην τρως.

Έχω φάει.

Δεν θα ψαρεύεις χωρίς να τρως όσο ζω.

Λοιπόν, τότε ζήσε πολλά χρόνια και πρόσεχε τον εαυτό σου.

Ποιός..? Ποιός στο έδωσε αυτό?

Ο Μαρτίν. Στην ταράτσα.

Τότε...

...πρέπει να φροντίσω να τον ευχαριστήσω.

Τον ευχαρίστησα ήδη. Δεν χρειάζεται να τον ευχαριστήσεις.

Είχαν φάει δίχως φως στο τραπέζι, και είχε σκοτεινιάσει.

Ο γέρος μιλούσε στο αγόρι για το μπέηζμπωλ όπως πάντα.

Για τον μεγάλο Ντιμάτζιο και πως τώρα είχε ξαναβρεί τον εαυτό του...

... και για τους άλλους μεγάλους παίκτες στην ομάδα.

Πες μου για τον μεγάλο Τζων Τζει ΜακΓκρώ.

Ερχόταν στην ταράτσα καμιά φορά...

...τον παλιό καιρό.

Το μυαλό του ήταν στα άλογα, νομίζω, όσο ήταν και στο μπέηζμπωλ.

Τουλάχιστον συνήθιζε να κουβαλάει λίστες με άλογα στις τσέπες του συνέχεια.

Και συχνά, ανέφερε ονόματα αλόγων στο τηλέφωνο.

Ήταν σπουδαίος προπονητής. Ο πατέρας μου τον θεωρεί τον καλύτερο.

Επειδή ερχόταν εδώ τις περισσότερες φορές.

Αν ο Ντυροσέ εξακολουθούσε να έρχεται...

...ο πατέρας σου θα θεωρούσε εκείνον τον καλύτερο προπονητή.

Ποιός ήταν ο καλύτερος προπονητής, αλήθεια?

Νομίζω πως είναι όλοι ίσοι.

Καμιά φορά θα ήθελα να πάω τον μεγάλο Ντιμάτζιο για ψάρεμα.

Λένε πως ο πατέρας του ήταν ψαράς.

Ίσως να ήταν φτωχός σαν εμάς, και θα καταλάβαινε.

Θα έπρεπε να πας στο κρεβάτι σου για να είσαι φρέσκος το πρωί.

Θα πάω αυτά πίσω στην ταράτσα.

- Καληνύχτα. Τα λέμε το πρωί. - Είσαι το ξυπνητήρι μου.

Η ηλικία μου είναι το ξυπνητήρι μου.

- Καλόν ύπνο, γέρο. - Σ' ευχαριστώ.

Καληνύχτα.

Το αγόρι έφυγε και ο γέρος σκεφτόταν, "γιατί οι γέροι να ξυπνούν τόσο νωρίς";

"Μήπως για να είναι πιο μεγάλη η μέρα τους;"

Ύστερα ο γέρος τύλιξε το παντελόνι του για να φτιάξει ένα μαξιλάρι...

... βάζοντας μέσα την εφημερίδα του.

Τυλίχτηκε με την κουβέρτα και αποκοιμήθηκε πάνω στα χαρτιά...

... που κάλυπταν τα ελατήρια του κρεβατιού.

Αποκοιμήθηκε σύντομα...

... και ονειρεύτηκε την Αφρική, όταν ήταν μικρός.

Ονειρεύτηκε τις χρυσές και τις λευκές αμμουδιές, τόσο λευκές που έκαναν τα μάτια σου να πονούν.

Και τα ψηλά ακρωτήρια και τα μεγάλα καφέ βουνά.

Ζούσε κατα μήκος αυτής της ακτής πια κάθε βράδυ, και στα όνειρά του...

... άκουγε το βουητό από το κύμα, και έβλεπε τις βάρκες να να πετούν πάνω του.

Μύριζε την πίσσα και το στουπί του καταστρώματος καθώς κοιμόταν...

... και το άρωμα της Αφρικής που το στεριανό αεράκι έφερνε κάθε πρωί.

Συνήθως όταν μύριζε το στεριανό αεράκι, ξυπνούσε...

... και ντυνόταν για να πάει να ξυπνήσει το αγόρι.

Όμως απόψε η μυρωδιά από το αεράκι ήρθε πολύ νωρίς...

... κατάλαβε πως ήταν πολύ νωρίς ακόμη, και έτσι συνέχισε να ονειρεύεται.

Να βλέπει τις λευκές κορυφές του νησιού να υψώνονται στη θάλασσα...

... και ονειρεύτηκε τα διάφορα λιμάνια και τα αραξοβόλια των Καναρίων.

Δεν ονειρευόταν πια καταιγίδες ούτε γυναίκες...

... ούτε σπουδαία περιστατικά ούτε μεγάλα ψάρια...

... ούτε καυγάδες, ούτε διαγωνισμούς δύναμης, ούτε την γυναίκα του.

Μονάχα μέρη ονειρευόταν πιά...

... και τα λιοντάρια στην ακτή.

Έπαιζαν σαν γατάκια, και τα αγαπούσε όσο αγαπούσε και το αγόρι

Ποτέ δεν είχε ονειρευτεί το αγόρι.

Την αυγή, ο γέρος απλά ξύπνησε...

... κοίταξε έξω κατα το φεγγάρι που χανόταν, ξεδίπλωσε το παντελόνι του και το φόρεσε.

Έπειτα κατηφόρισε να ξυπνήσει το αγόρι. Έτρεμε από το κρύο...

... όμως ήξερε πως θα έτρεμε ώσπου να ζεσταθεί και πως σύντομα θα τραβούσε κουπί.

Η πόρτα στο σπίτι του αγοριού ήταν ξεκλείδωτη...

... την άνοιξε και μπήκε αθόρυβα περπατώντας ξυπόλητος.

Το αγόρι κοιμόταν σε μια γωνιά του δωματίου και ο γέρος μπορούσε να το δει καθαρά.

Έπιασε το ένα του πόδι απαλά και το κράτησε ώσπου το αγόρι ξύπνησε...

... και γύρισε και τον κοίταξε.

Το αγόρι ήταν νυσταγμένο, και ο γέρος του είπε, "Με συγχωρείς. "

"Έτσι κάνουν οι άντρες," αποκρίθηκε το αγόρι.

Κατηφόρισαν το δρόμο και τον διέσχισαν, μέσα στο σκοτάδι...

... ξυπόλητοι άντρες κινούνταν, κουβαλόντας τα κατάρτια των σκαφών τους.

Πώς κοιμήθηκες?