Interlude In Prague

NASJONALTEATERET, PRAHA

Du kan nok gjera begripeleg for Baronen at folka er her pga. fru Josefa.

Han skal nok skjøna det.

- Er det noko problem, Bloch? - Nei, herre.

Baron Saloka, vakker produksjon, synest du ikkje?

Slik skal det vera, herr Novák.

Det er so mange beundrarar som gratulerer ho med framsyninga hennar.

Nemleg.

Men Baron Saloka, det eg meiner er at ho...

- At ho er den strålande stjerna vår. - Akkurat.

God kveld, fru Josefa.

Når du betalar rekningane, Herr Novák, då og berre då...

får du gje instruksjonar.

Fru Greta.

Røysta di var i ypparleg form i kveld.

Får eg?

Kjære...

når eg finn slik stor venleik...

so vil eg mata han slik at,...

når han blømer, eg kan verdsetja og nyta kva som er mitt.

- Baron, sjølvsagd er eg takknemleg... - Ja, sjølvsagd.

...for all den støtta di, men...

Beklagar, orsak, fru Josefa, baron Saloka...

men det er ei stor folkemengd her ute.

Dei er veldig hardnakka.

Kjære frue...

Flytt dykk.

Eit slikt eit ekstraordinært talent.

Sanneleg ekstraordinært.

Du har høyrt det. Visste du at Mozart var eit vedunderbarn?

Han skreiv den fyrste operaen sin som niåring.

Eg har aldri høyrt noko so spennande som "Figaro".

- Han er faktisk eit geni. - Eit geni?

Det trur eg ikkje... Ein flink handverkar... kanskje.

- Du møtte han, baron? - Jo visst.

Hans Eksellense, fyrstbiskopen lét guten spela til underhaldinga vår...

- ...under opphaldet mitt i Salzburg. - Herleg.

- Musikken hans er mykje omtykt. - Jo visst.

Soleis kan kvar og ein av tenarane våre plystra "Voi Che Sapete".

- Nokre syng det til og med. - Eg kan ikkje kalla det syngja.

Om me berre kunne overtyda han om å gjera den siste framsyninga av Figaro i Praha.

Det skulle ta han fem dagar å koma hit.

- Og kostnadane... - Som dei fleste komponistane...

har han knapt råd til å betala reisa hit.

Då... må me betala for han.

Og her.

Han er ein av dei nære venane dine, fru Josefa.

Kan du spørja han om dette?

- Det ville vera ei ære for oss. - Han kan halde seg hjå oss.

Mozart, i Praha? For ei ære.

Med dette kjem han ikkje eingong til Brno.

Men om det er greit for fru Josefa...

Eg skal få Mozart til Praha.

Bra.

"Le nozze di Figaro" har mista sin Cherubino.

Kva?... Augneblink. Kva skjedde?

Det er frå Novák. Greta vende heimover til Tyskland.

- Og har forlate teateret. - Nokon forklåring kvifor?

Niks, det står berre at ho måtte heim.

Men kvifor då?

Det står der ikkje.

Kven skal syngja Cherubino då?

Zuzana Luptak.

Ho er svært gåverik, og har ei praktfull røyst,...

- ...dessutan kjenner ho rolla godt. - Rolla er veldig krevjande.

- Ho er so ung. - Ikkje ver uroleg.

Ho kan klåra det.

Synest du om ho, herre?

Ja, det gjer eg.

- For rolla som Cherubino... - Baron Saloka valde ho sjølv,...

...vår eiga søte Zuzana.

Fordi du song som ein nattergal, venen.

- Far, det seier du alltid. - Fordi det er sant.

- Han er ein mann med utsøkt smak. - Han er ogso ein kjekk mann, eller?

- Eg synest han er ganske skremmande. - Skremmande?

- Ikkje ver dum, venen. - Han skal vera ein vedunderleg ektemann.

- Far, han er for gamal. - Nei, han er faktisk ein mogen mann.

- Kva trur du, kjære? - Å jau.

Eg torde berre drøyma om eit slikt godt parti for deg, Zuzana.

Av god nedætting og velståande.

Men mor, me er ikkje fattige.

Baronen har allereie invitert mor di og meg, -

for å snakka med oss ​​om den nye Cherubinoen sin.

- Men far... - Still, jenta mi.

Vis lite respekt. Far din veit kva som er best for deg.

Har han nokosinne teke feil?

- Skal Mozart faktisk halde seg hjå deg? - Det stemmer.

Han når fram i dag.

- Eg skal introdusere deg for han. - Det er svært venleg.

Zuzana, eg er venen din, og eg vil hjelpa deg.

- Difor skal eg gje deg eit godt råd. - Råd?

- Gjeld det rolla mi? - Aldeles ikkje.

Det gjeld...

Baron Saloka.

Han skal vera sjenerøs, han skal hjelpa deg...

- Ja, eg kjenner meg veldig favorisert. - Det er du òg, på ein viss måte.

Men ver varsam.

Du får det ikkje for ingenting.

Det skjønar eg ikkje.

Syrg for at du ikkje er åleine med han.

Hana...

kvar skal du?

Beklagar å ha vekka deg. Eg ana ikkje at ein kunne høyra meg.

Men det var vakkert. Liksom ein musikalsk sefyr...

- ...som får medvitet mitt attende til liv. - Herr Mozart.

Ja, eg kjem straks nedover.

God morgon, Josefa.

Eg ser at dykk allereie har møtt kvarandre. Sove godt?

Faktisk, og då eg vart vaken...

kom det ei røyst av ein engel inn gjennom vindauget mitt.

Eg trudde eg var i himmelen.

Barbarina, har du fôra fuglane att, feita opp turtelduene og ringduene?

Til kva då? Duepostei?

Korleis har du det, Wolfgang?

Det er vanskeleg å vera åleine.

Kva med Constanze?

Tapet av Lilljohan må vera so grufullt.

For dykk båe to.

Han var so liten...

og no er han borte.

Heilt borte før han visste namnet sitt.

Me har iallfall enno att Karl.

- Constanze tok han med til Baden. - So bra.

Det skal få ho til å bløma opp att.

Eg saknar ho.

Gje ho tid.

Dykk må båe kunna syrgja.

- Du har rett. - Bra.

La oss snakka om korleis du tenkjer deg opphaldet ditt her.

- Fred og ro, sa du. - Ja, eg treng tid til å tenkja.

Den nye operaen min er framleis ikkje ferdig.

- Her skal du finna inspirasjon. - Mest sannsynleg.

Men endå viktigare... skal det finnast ei rolle for meg?

- Sjølvsagd, ein stor, prektig Aria. - Herleg.

Du nemnde han Baron Saloka i brevet ditt.

Betala han ikkje for reisa mi?

Han gav eit sjenerøst bidrag.

So likar han musikken min.

Eg må takka han. Korleis er han?

Eg hatar han.

Men han ville vera ein perfekt djevelsk karakter for ein av operaane dine.

Verkeleg... no skjønar eg...

Saloka, den plaga tenoren.

Ein djevelsk baryton.

- Heller den plaga tenoren? - Det er det.

- Ja? Eller barytonen? - Tenoren.

Det ville fungera bra.

Og dette er det siste, herre.

- Ein ting til, herre. - Ja?

Eit brev frå fyrstbiskopen. Frå Salzburg.

Han kunngjer å senda ein sendemann til Praha.

Ein herre med namnet Jindřich Nový.

Han oppmodar om å få audiens.

Det synest som han har all grunn til det.

- Set i verk dei naudsynte førebuingane. - Ja, herre.

Har du behov for nokre andre førebuingar, herre?

Ei anna vitjing av fru Vogt, kanskje?

Diverre synest mannen hennar å halde auge med ho.

Kanskje den nye mezzosopranen din, Zuzana Luptak?

Nei, eg har langsiktige planar for frøken Luptak.

For å svara på spørsmålet ditt, den anna metressa mi frå Nasjonalteateret.

- Frøken Ribber? - Ja...

Berre av eit enkelt smil... vert ho allereie patetisk lukkeleg.

- Ta ho med hit etter framsyninga i kveld. - Ja vel, herre.

Det er alt.

Har nokon sett Hana?

Eg skal sjå etter ho...

Hana... Kva er det med deg, barnet mitt?

Kvifor kom du ikkje ned for maten?

Kva er det?

Eg er ikkje svolten.

Ikkje uroa deg, far.

Eg skal kjenna meg betre i morgon føremiddag.

Sov godt.

God natt.

Me er velsigna...

Du gjet aldri kva for nokre nyhenda eg har.

Eg tok imot... ein bodskap i dag.

Nei, vent, vent... frå baron Saloka?

- Kva står det i? - Han bed om tillatinga vår...

- ...til å få vitja Zuzana. - Eg visste det.

Eg såg korleis han augnefór ho.

Cherubino er ikkje den einaste rolla han tek i betraktning for ho.

Slett ikkje, og baronen er ikkje nokon mann som sløser bort tida.

Ta lite te, herre. Det skal kvikka deg opp.

Baronen Saloka har bede om at du ærar han med nærværet ditt.

Eit maskeball, det skal vera dans. Du burde kvila i dag.

Eg kan ikkje. Kom og set deg, ver snill... Snakk med meg.

Eg treng nokon å snakka med.

Eg har gjort ei stor forandring i livet mitt.

Eg var ein gong organisten og komponisten...

ved fyrstbiskopens hoff i Salzburg.

- Ytst imponerande. - Nei, det var det ikkje.

- Faktisk var eg berre ein av tenarane hans. - Seriøst?

Ja. Og det var berre byrjinga.

Med tida vart åtferda hans og skuldingane hans mot meg...

absolutt ulidelege.

Eg bruka tida på å skriva musikk han føreskreiv.

Musikk for hoffet.

Divertimento.