The Reluctant Traveler with Eugene Levy

من مصداق زنده این حرفم که می‌گن «دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه».

تا همین چند سال پیش، زندگیم رو روال عادی بود.

قابل پیش‌بینی، و تکراری و آرامش‌بخش.

اما ماجراجویی‌های اخیرم همه‌چیز رو عوض کرده.

خب، حالا چی در انتظارمه؟

حالا که یه جورایی مسافر به حساب میام...

خودم رو به چالش کشیدم تا فهرست آرزوهام رو کامل کنم.

قبل از اینکه واقعاً برم اون دنیا.

تحقیقات زیادی کردم.

ذهنم رو باز نگه داشتم.

کی می‌خواد تو آمازون پیاده‌روی کنه؟

و خودم یه لیستی آماده کردم.

یه نگاه به این بنداز.

به لندن خوش آمدید.

هیچ‌وقت انقدر احساس توریست بودن نداشتم.

اینا از بهترین‌های...

تجربه‌های سفر یک‌بار در عمر هستن که می‌تونی داشته باشی.

سوء تفاهم نشه، ولی این سواری افتضاحه.

اینم از لیست آرزوهام خط می‌زنیم.

این اولین باره که میام ایرلند. البته قبلاً هم اینجا بودم.

آره. یک بار. یکی دو بار.

یک بار. یک بار.

اینکه آیا اونا باید فقط یک بار تو زندگی آدم باشن...

مسئله دیگه‌ایه.

ولی دوست دارم فکر کنم یه کم جسورتر شدم.

باورم نمی‌شه واقعاً اینجا هستم.

یه کم شجاع‌تر.

عجب نجاتی!

معلومه که زیر فشار خوب کار می‌کنم.

پس این ممکنه به یادماندنی‌ترین سفرم تا حالا باشه.

مست شدن با شاهزاده ویلیام تو لیست آرزوهات بود؟

اون سطله. اون سطله، درسته؟

ممنون.

صد. صد.

گوشامون دارن کیپ می‌شن. داریم می‌ریم بالا.

از این طرف، لطفاً.

همین بسه.

و اول از همه، می‌تونید منظره رو ببینید.

اوه، مامان!

تاحالا صد طبقه بالا نرفته بودم.

اوه، مرد.

این بالاترین ارتفاعیه که از دهه ۶۰ تا حالا رفتم.

این سئوله‌. پایتخت کره جنوبی.

و به گفته بچه‌هام...

کانون یک پدیده جوان و هیجان‌انگیز.

در سن من، و در کار من...

همه‌ش به این مربوطه که باید همیشه به روز باشی.

به همین خاطره که برای این ماجراجوییِ لیست آرزوهام...

من اینجا هستم تا سوار چیزی به اسم موج کِی بشم.

می‌خوام سوارش بشم.

واردش بشم، و پشتش بایستم.

و از زیر و بمش باخبر بشم.

می‌خوام بفهمم چیه.

موج کِی یک مجموعه متنوع و رنگارنگه.

از فرهنگ پاپ کره جنوبی که جهانی شده.

موسیقی کِی‌پاپ غوغا به پا کرده.

با ساخت ۱۹ تا از ۲۰ آلبوم پرفروش جهان در سال ۲۰۲۳.

بعدش کِی‌بیوتی (زیبایی کره‌ای) هست.

کره جنوبی چهارمین صادرکننده بزرگ محصولات زیبایی در جهانه.

و همه‌مون داریم غذای کِی رو با ولع می‌خوریم.

با بیش از پنج هزار رستوران کره‌ای تو آمریکا.

به نظر میاد که اگه یه "کِی" بذاری اولش...

پول زیادی توشه.

این موج کِی، چیزیه که ارزش بررسی کردن رو داره.

چون یه جورایی داره همه جا رو می‌گیره، می‌دونی؟

باحال به نظر می‌رسه، معاصر به نظر می‌رسه، انگار خود منم.

بهم گفتن که راهنمام رو تو خیابون هونگ‌دائه ملاقات کنم.

یه جورایی پر از انرژیه، مگه نه؟

به عنوان یکی از ۱۵ محله باحال دنیا انتخاب شده.

پس باید قشنگ قاطی اونا بشم.

سلام، یوجین.

آنا. سلام. به سئول خوش آمدید.

خب، من یه تولیدکننده محتوا هستم.

من محتوا در مورد کره به انگلیسی برای مخاطبان جهانی می‌سازم.

خوبه، خوبه، خوبه.

به این نگاه کن.

خب آنا، موج کِی رو برام توضیح بده.

فقط کِی‌پاپ نیست، مثل اینکه...

ترکیبی از کلی چیزاست، پس... آره.

اولین چیزی که واقعاً جهانی شد، درام‌های کره‌ای بودن.

و بعدش چیزایی مثل فیلم‌ها.

نمی‌دونم فیلم‌هایی مثل اولدبوی یا پارازیت رو دیدید یا نه.

پارازیت. بله. آره، آره. یه فیلم فوق‌العاده‌ست.

انقدر خوب که اسکار بهترین فیلم رو برد.

منظورم اینه که شما تو هالیوود کار می‌کنید.

شما تأثیر فرهنگی فیلم‌های هالیوودی رو می‌دونید.

که مردم رو به لس‌آنجلس می‌کشونه و فکر می‌کنم برای کره هم همینطوره.

و این اتفاقی نیست.

توی دهه ۹۰، دولت پول زیادی رو سرازیر کرد تو صنایع خلاقش.

که در کنار فناوری و مهندسی، به دگرگون کردن کشور کمک کرد.

به یک قطب اقتصادی و فرهنگی.

این یه جورایی یه پدیده کاملاً جدیده؟ آره.

که یه جورایی درک مردم رو از کره تغییر داده.

مطمئناً. ما جنگ کره رو تو دهه ۱۹۵۰ داشتیم.

درسته. و یه جورایی ویرانگر بود.

ما یه ملت واقعاً توسعه‌نیافته بودیم.

تا امروز، ما تقریباً چهاردهمین اقتصاد بزرگ دنیا هستیم.

شگفت‌انگیزه.

این یک داستان موفقیت فوق‌العاده‌ست.

که زمین‌های کشاورزی رو به یک جنگل شهری آینده‌نگرانه تبدیل کرده.

همه اینا تو همین دوره زندگی من.

پس، اخلاق کاری خیلی شدیده.

درسته؟ خیلی شدیده، آره.

و خب، ما رو می‌شناسن که والدین آسیایی سخت‌گیری داریم.

و این قضیه از نسل‌های قبلی به نسل‌های بعدی منتقل می‌شه.

باید موفق بشی، باید سخت کار کنی.

باید به جایی برسی.

نباید خانواده‌تو ناامید کنی. درسته؟

و یه شغل آرمانی اینجا معمولاً یعنی خلاقیت به خرج دادن.

ما مدام در حال جنب و جوشیم. "محتوای بیشتری تولید کنین."

همه یه تولیدکننده محتوان، همه یه استریمرن.

شما هیچ شبکه اجتماعی‌ای داری؟

نه. نداری؟

ولی درک می‌کنم که امروز اوضاع این‌جوریه.

درسته؟ امروز؟ آره. خیلی فرق کرده.

از خیابون رد بشیم؟ آره. این چیه؟

خب چون خیلی وقتا، مخصوصاً تو عصر مدرن الان،

ما اینجا روی گوشی‌هامون وایسادیم.

پس، برای اینکه مردم حواسشون نباشه که چراغ سبز عوض شده،

اونا رو کف زمین گذاشتن که بگه: "هی، الان باید بری."

چون همیشه سرشون پایینه

یه خورده حواسشون پرت میشه

شاید الان یه چیزی برای شبکه‌های اجتماعیم فیلم بگیرم

این یوجینه در سئول. یوجین در کره

ببین ما کجاییم

خیلی هیجان‌انگیزه، خیابون هونگ‌ده

پر از انرژی و جنب و جوشه

خوبن

این جوونای مشتاق امیدوارن از خیابون به استادیوم برسن

اما تو صنعت یک میلیارد دلاری کی‌پاپ، استانداردها خیلی بالاست

و آنا می‌خواد من رو به یه گروه معرفی کنه

که همین الانشم دارن برای دیده شدن تلاش می‌کنن

اوکی. ببین، همین الانم طرفدارها اینجا منتظرن

نُودِیز یه بوی‌بند پنج‌نفره‌اس که همه‌شون اوایل ۲۰ سالگیشون هستن

سلام. از آشنایی با همه‌تون خوشبختم

و مثل بیشتر گروه‌های کی‌پاپ که توسط لیبل ضبطشون ساخته و مدیریت میشن

فکر کنم می‌خوان، یه سلام گروهی بهت بگن

دو، سه

سلام، ما نُودِیز هستیم

خوشم اومد. راستش خودم می‌خوام ازش استفاده کنم

چقدر کار می‌کنید؟ چند ساعت؟

خب، وقتی که اونا واقعاً مشغول اجرا توی برنامه‌های تلویزیونی و تبلیغ هستن...

روزی یکی دو ساعت می‌خوابن. آره.

آره، این تکان‌دهنده بود. توی روزای شلوغ، شبی یکی دو ساعت خواب.

به نظر نمیاد براشون مهم باشه، می‌دونی؟

پس، ۱۲ ساله بودی که گفتی "من می‌خوام این کارو بکنم."

آره؟ بله، درسته.

و پدر و مادرت گفتن...

اونا تشویقش کردن.

می‌دونی، اونا از همون ۱۲ سالگی شروع کردن.

با حمایت کامل پدر و مادرشون.

پس دارن تلاش می‌کنن که این اتفاق بیفته.

ولی این آسان‌ترین شغل برای امرار معاش نیست.

ولی دارن جون و دل می‌ذارن تا رؤیاشون به واقعیت بپیونده.

"Nowadays" اولین کار رسمیشون رو در سال ۲۰۲۴ انجام دادن.

با انتشار اولین آلبومشون.

امشب، بچه‌ها یه مراسم ویژه دارن.

برای وفادارترین طرفداراشون.

باز کن! سلام!

و خود بنده هم جزو لیست وی‌آی‌پی هستم.

نوشیدنی هم به طرفدارا میدن؟ آره، بعد از اجراشون.

پس یه چیز تعاملیه؟ آره.

میخوای از پسرا یه نوشیدنی بگیری؟

فکر کنم باید این کارو بکنیم. سلام.

لاته توت فرنگی. لاته توت فرنگی. اوکی.

عالیه. ممنون.

میتونیم با لاته های توت فرنگیمون عکس بگیریم.

این روزا...

بیشتر موزیسینای تازه کار آرزو دارن از کارشون استعفا بدن

تو کافه، وقتی به اوج شهرت میرسن.

ولی اینجا یه فرصته برای طرفدارا که بتونن آیدل‌هاشون رو رو در رو ببینن.

یا رو در رو با گوشی!

این دوربینا دیوانه کننده‌ن.

مثل پاپاراتزین، مثل دوربینای فرش قرمزن.

چون بهترین عکسا رو از سلبریتی‌هاشون میخوان.

طرفدارای من زیاد اینقدر افراطی نیستن.

این قدردانی و وفاداری‌ای که نشون میدن، از طریق دوربیناشون میاد.

اصلا یه تعامل شخصی نیست.

گوشی همیشه بالاست، هر لحظه بیداری رو ضبط میکنه.

این دیگه چیه؟

تمام این کارایی که اینجا می‌کنن، مثل حرکات دستاشون...

درسته. ...اینا برای اینه که بانمک به نظر بیان.

آره.

فکر کنم الان می‌خوان برقصن. خب.

تا صد گروه کی‌پاپ هر سال شروع به کار می‌کنن.

و پول خوبی هم توشه.

چهار تا از بزرگترین آژانس‌ها سالانه بیش از سه میلیارد دلار درآمد دارن.

اما این گروه‌ها سرمایه‌گذاری بزرگی هستن.

حتی اونایی که موفق میشن هم اغلب دوام نمیارن.

این باعث میشه بفهمم چقدر خوش‌شانسم...

...که تو این سن و سال بالا هنوز دارم کار می‌کنم.

این یه ماشینه که داره محصول تولید می‌کنه.

و این شامل طرفدارها، محصولات تجاری...

داره بچه‌ها رو دور هم جمع می‌کنه تا ستاره‌های لحظه‌ای بشن.

هیچ‌کس دست نمی‌زنه.

می‌دونی، یه جورایی ساکته.

وقتی یه اجرا رو تموم می‌کنی و تنها چیزی که می‌شنوی، کلیک، کلیک، کلیکه.

آره.

راستش رو بخوای بگم، من به عنوان یه بازیگر، به تشویق علاقه دارم.

اما اینجا، ستایش با پست‌ها و لایک‌ها تو شبکه‌های اجتماعی ابراز میشه.