French Exit

Fr. Price, þú mátt ekki bara mæta á miðri önn

og taka son þinn úr skólanum.

Ég vil ekki fylla þetta út og ætla það ekki.

Ég er hrædd um að þá sé laginu lokið.

Góðan dag.

Hvað viltu gera? -Ég veit það ekki.

Viltu fara burt með mér?

Reglurnar eru settar af ástæðu, fr. Price.

Hvað um fötin mín? -Ég kaupi ný föt á þig.

Drakkstu þar til þú varst kominn að mörkum rökvísinnar?

Varð ofbeldi menntagyðju þinnar að svipta þig svefni?

Nei.

Blæðingar?

Hvernig gengur með Susan?

Við erum kyrrstæð, eins og þú vissir það ekki.

Ó, að vera nokkurn veginn ungur og ástfanginn.

Hittirðu hana í dag?

Ég get ekki verið með ykkur. Hr. Baker fer fram á fund.

Önnur beiðni um sparnað?

Bíddu og sjáðu.

Það er allt farið.

Hvað er allt farið?

Ekki peningarnir á mínum reikningi.

Þú átt hann ekki lengur. -Hann er á mínu nafni.

Nafninu færðu að halda en hver eyrir á reikningnum,

auk fjárfestinga og eigna,

fara aftur til bankans.

Eignirnar...

Þú verður læst úti í síðasta lagi 1. janúar.

Ég hlýt að halda fé sem ég kom með í hjónabandið.

Því var stokkað inn í eignina fyrir löngu.

Það var ekki, afsakaðu, mjög há upphæð.

Og arfleifð Malcolms?

Nei.

Ég ræddi þennan möguleika við þig í sjö ár.

Og síðan sem yfirvofandi í þrjú. Hvað hélstu að gerðist?

Frances, hvað...? Hver var áætlunin?

Ég ætlaði að deyja áður en féð kláraðist,

en ég hélt og held áfram að deyja ekki. Og hér er ég.

Gott og vel.

Þá er þetta allt frágengið.

Nú áttu að segja mér hvað ég á að gera.

Gera? -Já, segðu mér það.

Hvað get ég sagt? Fáðu lánað hjá vini.

Ómögulegt. Nefndu eitthvað annað.

Þú getur bara eitt gert, Frances. Selt allt.

Seldu skartgripina, listaverkin, bækurnar.

Seldu það svo lítið beri á. Fyrir lítið.

Færðu mér tékkana og ég læt flytja reiðuféð til þín.

Og hvað svo?

Og svo...

hvað sem þú vilt.

Gættu þín.

Susan... -Hvað um að fara til Frances

og segja henni frá trúlofun okkar?

Þú veist, saman.

Hvað, þú og ég? -Saman. Já.

Hvenær? -Núna.

Tala við móður mína saman núna?

Nei.

Hví ekki? -Það er slæm hugmynd.

Eina leiðin til að það gangi er að ég segi henni það sjálfur.

Við hvað ertu hræddur? -Það sama og þú ert hrædd við.

Ég segi henni það núna.

Það er eitt sem ég þarf ræða við þig.

Ertu að elda?

Nei.

Mér finnst hljóðið bara fallegt.

Hvað er það?

Hvað er þetta, hr. Muldrari?

Mínar fréttir trompa þínar.

Ertu tilbúinn?

Við erum gjaldþrota.

Við eigum ekkert eftir.

Ekkert eftir!

...góðmálmar því þeir eru langtímaeignir.

Ég á við, gull er peningar.

Ef þú vilt eiga gull geymirðu það sem höfuðstól.

Maður kaupir ekki í dag og selur á morgun.

Varðandi þóknun mína.

Þrjátíu prósent og það er ekki umsemjanlegt.

Ekki? -Nei.

Gæti það ekki verið? Það þarf að vera það ef þú ætlar að vinna með mér.

Tuttugu og sjö prósent.

Ég læt þig hafa 15 prósent eða þú getur farið.

Tuttugu og fimm. -Kæri hr. Rudy.

Ef þú nefnir aðra tölu sem ekki er 15 prósent, fer ég í 14.

Nefndu aðra og ég fer í 13 og áfram niður

þar til greiðslan þín...

og eina hlutverk þitt í lífi mínu

hverfa algjörlega.

Svona semur maður ekki. Þetta er flókið verk.

Það gæti haft slæmt áhrif á orðstír minn.

Orðstír þinn?

Þetta var fyndið. -Er það?

Hefurðu heyrt einhvern orðróm um geðheilsu mína?

Nei.

Ég heyrði að þú værir skrítin.

Skrítin? -Skrítin, já. Erfið.

Erfið.

Svo er það sagan um manninn þinn.

Hvaða saga er það?

Þegar þú fannst hann.

Já?

Þú veist.

Ég fann hann, en lét líkið svo liggja um tíma, ekki satt?

Talar fólk enn um það? -Sannarlega. Auðvitað.

Ég ætla að segja þér algjört leyndarmál núna.

Ég er meira en skrítin.

Vænan hluta af mér langar að kveikja í húsinu

með okkur son minn læst inni.

Hvað finnst þér um það?

Mig varðar ekki um það.

Mér finnst það.

Því ef ég fæ ekki mitt verð

verður væni hlutinn af mér enn vænni.

Hænurnar gagga, Frances.

Eru þær að segja að ég sé blönk? -Já. Ertu það?

Áætlun er að fæðast.

Kannski heimskuleg. Ég veit ekki. Því fleiri valkostir, því betra.

Hvað um íbúðina mína í París?

Ég hef ekkert komið þangað í ár. Hún stendur bara tóm.

Að komast frá New York er málið, vinan.

Það er skynsamlegt.

Skynsamlegt.

Skynsamlegt. -Skynsamlegt.

Ég skal borga þetta. -Nei.

Frances...

Þakka þér.

Tékkinn var aftur innistæðulaus, fr. Price.

Fr. Price?

Get ég fengið reiðufé?

Áttu reiðufé handa Sylviu?

Hve mikið? -Sex hundruð.

Þakka þér, Malcolm.

Það eru breytt plön, félagi.

Ég vissi ekki það væri nein áætlun.

Ja, það er búið að ákveða að við förum til Parísar.

Er það?

Hve lengi?

Það er erfitt að segja. Kannski það sem eftir er.

Hvaða fréttir ertu með, Malcolm?

Hefurðu sagt móður þinni frá trúlofun okkar?

Mig langar til þess.

Það sem ég átta mig ekki á

er hvort þú væntir þess að ég bíði eftir þér.

Auðvitað.

Það væri samt ekki mjög riddaralegt af mér að biðja um það.

Er riddaramennska þér mikið mál?

Það er margt málið hjá mér.

Líturðu á þig sem heigul?

Nei.

Hvernig lýsirðu sjálfum þér?

Ég veit ekki hvort ég væri nokkuð að því.

Ég vil að þú vitir að ég er að reyna að hætta að vera ástfangin af þér.

Susan... -Hvað?

Ég ætla til Parísar.

Parísar.

Hvenær ætlarðu til Parísar?

Fljótlega.

Hversu fljótlega? -Ég held á morgun.

Heldurðu á morgun?

Hvenær kemurðu aftur?

Það er málið. Ég veit það eiginlega ekki.

Jæja.

Þetta er sannarlega hjartnæmt.

Hvað?

Hvað þú ert trúr konu

sem kynnti sig varla fyrir þér fyrr en þú varst 12 ára.

Þú neitar að lifa utan við reglurnar sem hún setti sjálfri sér til hagsbóta.

Þú færir ekki þeirri sem þú ert að kveðja blóm.

Gerðu það, farðu.

Allt gott tekur enda.

En þurfið þið endilega að fara? -Já. Og okkur þykir það leitt.

En leiðinlegt, kvöldið var svo indælt.

Fannst þér það? -Svo indælt kvöld.

Mér leiðist að fara en það er víst alvöru neyðarástand heima,

og hvað getur maður gert?

Ekkert.

Ég mun sakna þessa.

Hvers?

Þessa.

Megið þið eitthvað missa í kvöld?

Hugsanlega.

Megum við spyrja fyrir hverju þig vantar fé?

Líklega dálitlu víni ef þú vilt vita það.

Hvað heitirðu?

Dan.

Daniel, hvað gerðirðu ef við gæfum þér 20 dali?

Ég keypti gallon af Three Roses, pakka af sígarettum og pylsu.

Hvert færirðu með það? Í herbergið þitt?

Í almenningsgarðinn.

Þar sef ég flestar nætur, í garðinum.

Þú lægir þá undir runna...

reyktir sígaretturnar þínar og drykkir vínið þitt.

Horfðir upp til stjarnanna.

Hvers vegna ekki?

Var hann nokkuð að angra ykkur?

Það var eins og hann væri að veiða ykkur. -Hver? Daniel?

Nei, alls ekki. Hann er vinur okkar.