The first 200 lines.
เพื่อน ๆ ผู้ฟังที่รัก
วันนี้เรา
จะมาเล่าเรื่องที่เมื่อวานยังเล่าไม่จบกันต่อ
พระเอกทำร้ายจิตใจของม่านลี่โดยไม่ได้ตั้งใจ
หลังจากเกิดเรื่องตัวเขาเองก็เสียใจอย่างเป็นอย่างมาก
ผ่านความตรอมตรมมาเพียงไม่กี่วัน
เขาจึงตัดสินใจเขียนจดหมายขึ้นมาหนึ่งฉบับ
เพื่อนัดพบกับม่านลี่
และขอม่านลี่แต่งงาน
ขอโทษค่ะ ลุงหม่า
เธออยากตายหรือไง
ขอบคุณครับ
ถอยไป ๆ
ไฟไหม้แล้ว ไฟไหม้ วิ่งเร็วเข้า
วันนี้ทำกับข้าวพิเศษหลายอย่างเลยค่ะ
ผมเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าให้หรงมาเป็นคนทำกับข้าว
ไม่ต้องเปลืองแรงขนาดนั้นหรอกนะ
แม่เห็นคุณเป็นลูกสะใภ้
แต่สำหรับผม
คุณก็เป็นแค่แขกของที่นี่
ถ้าไม่ใช่เพราะแม่โกหกผม
ว่าอาการป่วยของท่านรักษาไม่หายขาด
แล้วให้ผมแต่งงานแก้เคล็ดแทนท่าน
ผมคงไม่ให้คุณเข้ามาในบ้านนี้หรอก
ฉันรับปากแม่ไว้แล้วว่าจะดูแลคุณเป็นอย่างดี
คุณเอาแต่พูดซ้ำ ๆ ได้แค่ประโยคนี้เหรอ
ดูแลผม
คุณรู้จักผมแค่ไหนกันเชียว
รูปนี้ฉันปิดตานี่น่า
แต่รูปอื่นดูดีมากเลยนะ
ความจริงคุณดูขึ้นกล้องมากเลย
ถ้าหากวันหนึ่ง
ฉันเปลี่ยนไปทั้งแก่ทั้งขี้เหร่ล่ะ
คุณจะยังชอบฉันหรือเปล่า
จวินชู
เราแต่งงานกันเถอะ
ฉันรู้คำตอบแล้วล่ะ
ฉากของเสิ่นจวินชูนี่ได้อารมณ์มาก ๆ เลย
ตั้งแต่วันนี้ไป
ให้เราได้เริ่มกันใหม่อีกครั้ง
ได้ไหม
ฉากนี้ดีเลยใช่ไหมล่ะ ดีเลยเนอะ
ฉากนี้น่ะเหรอ
จวินชู
ถ้าหากวันหนึ่ง
เราต้องแยกจากกัน
ฉันหวังว่า
คุณจะฟังเสียงบันทึกท่อนนี้บ้างเป็นครั้งคราว
และจดจำฉันไว้
จวินชู
จวินชู
มีอะไร
ฉันได้ยินเสียงแปลก ๆ บางอย่าง
ก็เลยขึ้นมาดู
ผมไม่เป็นอะไร
คุณชายเคยกำชับเอาไว้
ว่านอกจากเขาแล้ว
ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้ามาในห้องนี้
หรงมา
ใครเคยอยู่ห้องนี้มาก่อนเหรอคะ
คุณอยู่ที่นี่มานานแล้ว
ใครเคยอยู่บ้านหลังนี้มาก่อนเหรอคะ
เมื่อก่อนน่ะ
ก็มีแต่ญาติห่าง ๆ ของคุณนายทั้งนั้น
แต่เมื่อสามปีก่อนก็ย้ายกันออกไปหมด
บ้านหลังนี้ไม่มีใครอยู่มาสักพักแล้ว
คุณนายบอกให้เก็บไว้ให้คุณชายกับภรรยา
ภรรยา
ก็คุณนั่นแหละ
บ้านหลังนี้ใหญ่เกินไปจริง ๆ
ฉันยังไม่เคยไปอีกหลายที่เลย
ไม่อย่างนั้นคุณช่วยพาฉันไปเดินดูหน่อยได้ไหม
มีอะไรหรือเปล่า
มีอะไรหมายความว่าไงเหรอคะ
เปล่า ไม่มีอะไร
หรงมา
มีอะไรคุณก็พูดมาตรง ๆ เถอะค่ะ
ฉันก็มีสถานะเดียวกับคุณ
ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรนั่นให้มากมาย
ฉันได้ยินเสียงแปลก ๆ บางอย่างในห้องนี้อยู่บ่อย ๆ
เหมือนมีคนอยากคุยกับฉัน
คุณนายหวงซู่ให้คุณแต่งเข้าบ้านมาแล้ว
คุณน่ะ
ใช้ชีวิตให้เป็นปกติสุขเถอะ
ที่บ้านเกิดของเรา
อย่าว่าแต่ค้างคาวเลย
แม้แต่ปลิงพวกเราก็เอามากิน
เราจะจูงลูกวัว
ไปที่บ่อน้ำ
จากนั้นก็ให้ปลิงคลานไปทั่วตัวของลูกวัว
รอให้มันดูดเลือดจนอิ่ม
แล้วก็ใช้มีดเล็ก ๆ ขูดมันลงมา
ผ่าออก
บีบเลือดออกจนหมด
จากนั้นเหยาะน้ำมันงาลงไปผสมนิดหน่อย
ไม่ต้องพูดถึงว่าจะหอมขนาดไหน
พอเถอะค่ะ
ก็ได้ค่ะ
เรื่องในอดีต
คุณก็ไม่ต้องถามถึงมันอีกแล้ว
ไม่ต้องเอ่ยถึงมันอีก
คุณชายเขาไม่อยากได้ยิน
เข้าใจใช่ไหม
ใคร
ใครน่ะ
ใครกำลังพูดอยู่
คลื่นกระจายเสียงมีเดียมเวฟ 845 กิโลเฮิรตซ์
คุณกำลังฟังเวลาแห่งรักกับเพลงแจ๊ส
สวัสดีค่ะทุกท่าน
ฉันผู้ดำเนินรายการสวีม่านลี่ค่ะ
เพื่อน ๆ ผู้ฟังที่รัก
วันนี้เรา
จะมาเล่าเรื่องที่เมื่อวานยังเล่าไม่จบกันต่อ
พระเอกทำร้ายจิตใจ
ของม่านลี่โดยไม่ได้ตั้งใจ
หลังจากเกิดเรื่องตัวเขาเองก็เสียใจเป็นอย่างมาก
ผ่านความตรอมตรมมาเพียงไม่กี่วัน
เขาจึงตัดสินใจเขียนจดหมายขึ้นมาหนึ่งฉบับ
เพื่อแสดงความรู้สึกที่แท้จริงต่อม่านลี่
นี่คือสถานีวิทยุออสบอร์นแห่งเซี่ยงไฮ้
ใครให้เธอขึ้นมา
แม่ผมมาแล้ว
อยู่ข้างล่าง
ผมไม่อยากรบกวนท่าน
แต่คุณฟังไว้ให้ดี
ถ้าครั้งหน้า
คุณกล้าขึ้นมาที่นี่อีก
ผมจะให้คุณย้ายออกไป
ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าแกมัวแต่ยุ่งอะไรทั้งวัน
ไหนแกบอกว่าจะไม่ถ่ายรูปแล้วไม่ใช่เหรอ
แล้วทำไมถึงยังหายหน้าหายตาไปเลยทั้งวัน
ซานซานบอกว่าจะเจอหน้าแกแต่ละทีช่างยากเย็นเหลือเกิน
ส่วนหรงมาเนี่ย
ฉันไม่รู้ว่าควรจะว่าเขา
หรือควรขอบคุณเขาดี
เขาบอกว่าฉันมีเคราะห์
บังคับให้ฉันไปเข้าวัดบำเพ็ญจิตและกินเจ
ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ต้องแยกกันอยู่กับพวกแกหรอก
แต่จะว่าไป
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาขู่ให้ฉันกลัวทั้งวันล่ะก็
จะแต่งลูกสะใภ้ดี ๆ แบบซานซานได้ที่ไหนกัน
เธอ
น่าโมโหจริง ๆ
มันน่าโมโหจริง ๆ
เดินช้า ๆ ค่ะ
ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ได้
อ้วกใส่ฉันเต็มตัวเลย
คุณอย่าโมโหเกินไปเลยค่ะ
ขยะแขยงชะมัดเลย
ขอโทษค่ะ
ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเมื่อกี้ถึงเป็นแบบนั้น
แม่ไม่เป็นไรใช่หรือเปล่า
แม่กับหรงมากลับวัดไปแล้ว
เปลี่ยนเสื้อผ้าซะ
แล้วรีบพักผ่อน
คุณล่ะ
ยังไม่นอนเหรอ
ผมยังต้องทำงาน
จวินชู
ฉันชื่อม่านลี่
เป็นคนรักของเขา
เดิมทีพวกเราสองคนจะแต่งงานกัน
แต่เมื่อหนึ่งปีก่อน
ฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์
และจากไปอย่างกะทันหัน
เห็นเขานอนไม่หลับทุกคืน
ใจฉันรู้สึกเจ็บปวดยิ่งกว่าคุณ
คุณก็รู้ว่าความรู้สึกรักใครสักคน
แต่ไม่สามารถอยู่ใกล้เขา
ไม่สามารถดูแลเขาได้มันเป็นอย่างไร
มันเจ็บปวด
เจ็บปวดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ฉันรู้ว่าคุณจริงใจต่อจวินชู
ตอนนี้
ช่วยทำให้จวิชูลืมฉัน
แทนฉันที
แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ของพวกคุณอีกครั้ง
จะเป็นไปได้อย่างไร
เป็นไปได้สิ
เพียงแค่คุณยอมก็จะเป็นไปได้
เหมือนคืนนี้มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ
จวินชูไม่ใช่แค่ยอมพูดกับคุณ
แต่ยังเอาชุดนอนมาให้คุณด้วย
เธอไปทำอะไร
ฉันเข้าไปอยู่ร่างของคุณ
ฉันใช้ร่างของคุณ
ฉันอยากคุยกับจวินชู
อยากสัมผัสเขา
แม้เพียงครู่เดียวก็ยังดี
แต่ว่าฉัน
เวลาที่ฉันเข้าใกล้เขา
ความเย็นบนตัวฉันจะทำให้เขาไม่สบายได้
ซานซาน
ขอแค่คุณยินยอม
แค่คุณยินยอม เราก็จะร่วมกันช่วยจวินชูได้
ซานซาน
ออกไป
จวินชู
เพราะคุณเสิ่นเป็นหวัด
เลยมีอาการหอบหืดแทรกซ้อนกับภาวะปอดอักเสบ
No comments yet. Be the first to leave one.