Spartacus

We gaan naar het zuiden om Spartacus

en degenen die hem volgen in zijn opstand.

Laat onze schaduw over hen vallen

en elke man, vrouw en kind

geraakt door hem, ze van deze wereld helpen.

Een koopje goed getroffen.

Noem me geen Romein meer.

Degenen die met ons mee doen zijn goed bewapend.

Je gaat deze verdomde stad innnemen

Je vroeg naar mij vader?

Vind Spartacus en vertel ons zijn verplaatsingen.

Maar laat je niet verleiden tot een gevecht

totdat ik ben aangekomen met de juiste krachten.

De aedile sloot zich op in de opslagplaats,

gooide er pek op en dreigde

het te verbranden

Nee!

De stad, is van ons.

SPARTACUS War of the Damned

Zwaarden geboren uit ketenen.

Je handen doen wonderen, Attius.

Dan wil je ze misschien zegenen

met extra munt, als beloning voor dergelijke goddelijkheid.

Wetende dat de inspanning een hoger doel dient

is dat beloning genoeg.

Je denkt aan een nieuw koopje, voor oude troep.

Lik mijn lul, jij langharige vrouw.

Aid Gannicus,

voor de levering van de laatste aanbieding aan Crixus.

Zou jij in onze stad moeten blijven,

we moeten spreken over de voorwaarden

over onze toekomstig voordeel.

Ik heb geen vertrouwen in die kleine rotzak.

Je hoeft niemand te vertrouwen.

Jij gaat met mij mee!

Meer als ze de naam Romein dragen.

Ga! Klootzak!

Lugo.

Hoe gaat het met onze gevangenen?

Ze beschijten zichzelf!

Een geur welkom voor de neus!

Zorg ervoor dat ze voedsel krijgen.

Die gevangenen? Waar brengen we ze heen?

Ik dacht ze geketend

door de verdomde straten te laten lopen.

Is dat alles waar je aan denkt?

We zijn in oorlog, Spartacus.

Ik zou onze vijand naar het hiernamaals helpen.

Vrouwen en kinderen meegerekend?

Waren dezelfden niet beroofd van hun leven

in de ontsnapping van de villa van Batiatus '?

Of bij het innemen van deze stad?

Dat waren ze.

Toch zijn er weinig die achterblijven

geen reden tot bezorgdheid.

Zij vormen een bedreiging voor onze verdomde maag.

Etend van onze voeding...

Die minder is door de aedile

die pek gooide op het graan.

Laten we onze winkels peilen.

En ons afkeren van onnodige slachtingen.

Houd de tegenstander in het oog.

Zet de verdediging om in de aanval .

Meer staal, gesmeed voor het doel.

Hem is betaald wat Spartacus beloofde,

voor het helpen voor het innemen van de stad?

Vijfduizend denarii.

Goed verdiend.

Waarom zeurt hij dan nog

binnen onze muren?

Geef antwoord. Ik ben verdomme geen echo.

Om verder te gaan voor uw zaak.

De belofte van meer munt

voordat ik vertrek is ook een overweging.

Naevia! Nasir!

Voorzie dezen van de juiste wapens

Voor uw reis.

Ik wacht met verlangen op je lul.

Maar je bent niet in bed.

Oorzaak van een verdomde schaduw.

Het meisje volgt mij op de hiel als een dwalende pup,

sinds ik haar meesters leven nam.

Maak dit kloten pad leeg..

Loop door!

Tegen de muur!

Ga hier zitten!

En houd je bek!

Uw vrouw is zwanger.

Ze mag niet zonder voeding zijn.

Dank.

Je vergist je in de intentie.

Ik bied geen liefde,

Ik bied uitwisseling.

Brood,

voor munt die nog niet ontdekt is.

Misschien binnen de muren van je eigen kleine hut?

Twee straten ten westen van de opslagplaats.

De naam Ulpianus boven de deur.

De binnen poot van de tafel is hol.

Je zal het daar allemaal vinden.

Nog meer in de aanbieding?

Nee?

Goed dan.

Wacht.

Het brood. Voor mijn vrouw...

Sorry.

Wie heeft er meer honger ?

Wil je bloed zien?

Iemand zal sterven!

Jij klootzak!

Willen jullie bloed zien?

Ja! Ja!

Laten we dan een goede wedstrijd houden!

Breng zwaarden!

Ik ken degene.

Ulpianus, een broodbakker.

Hij is geen vechter, noch een dappere man.

We vervallen in kloten wedstrijden?

De Romeinen dwongen jou en Crixus hiertoe,

voor hun vermaak.

Wij geven de gunst terug.

Ik smeek je... Ik heb hier geen ervaring mee.

Hij heeft er geen ervaring in

Dit zijn Romeinse munten!

Laat de overwinnaar, zijn deel ontvangen!

En de zee de gesneuvelde,

om zich bij de Romeinse doden te voegen

die we uit deze stad hebben geveegd!

Nee!

Begin.

Ga! Begin!

Pak hem!

Teken bloed!

Ulpianus!

Ulpianus!

Kom op! Grijp hem!

Nee, Ulpianus!

Een gevecht verre van waardig voor een arena.

Maar de belofte werd gedaan .

Ja!

Feest op lauweren.

Jij verdomde kloot...

Hij proberde het zwaard te pakken

toen jij je omkeerde!

Hij wilde het voedsel pakken, jij domme kut!

Houd je mond,

of ik sla het van je verdomde hoofd.

Rustig, broeder.

Attius staat aan onze kant.

Hij is een verdomde Romein.

De man heeft nooit zijn stem verheft in woede,

tegen een slaaf, of wie dan ook.

Hoe verschillen jou vrienden,

van die verdomde schurken die me brandmerkten?

Probeerde hij het brood te pakken?

Ik dacht het niet.

En wat als je je vergist?

Het resultaat is hetzelfde.

Een Romein die nooit zijn hand tegen ons zal verheffen.

ik heb nooit gehouden van iemand met zo,n naam,

Toch was hij geen bedreiging...

Mannen zoals hij zijn het grootst.

Ware bedoelingen, gehuld achter een masker

van vriendelijkheid en een vriendelijk gezicht.

Ken je zijn spiegelbeeld?

Voordat ik bij de mijnen van Lucania kwam.

Had deze een vriendelijke naam zoals Herius.

Echtgenoot.

Vader van twee jonge dochters.

Hij gaf me voedsel.

Een bad.

Stond me toe me veilig te voelen

Voor het eerst sinds ik wegging

van het Huis van Batiatus.

Toen zijn familie ging slapen, kwam hij naar me toe.

Tilde me in zijn armen.

Ik dacht eerst dat het een droom was.

Er was een plek,

weg van de grond van zijn villa,

waar wagons werden gemaakt en gerepareerd.

Hij gebruikte veel gereedschap op mij.

Voordat het vlees naar buiten kwam.

Ik wou dat ik de macht had om de herinnering te grijpen,

en met de handen van het leven te beroven.

Het zijn niet de schaduwen van mijn geest.

Wat ik zag in de ochtend licht,

voor altijd donkere gedachten.

De man zelf,

begroette zijn vrouw met een kus en een warme glimlach.

Zijn dochters lachend op zijn knie.

Het beest van de vorige avond was getransformeerd,

tot een man die geen bedreiging was.

Ik heb hier geen woorden voor.

Je hebt ze niet nodig.

Wetende,dat je aan mijn zijde staat

geeft troost genoeg.

Ik zal altijd aan jou kant staan.

Alle verdomde stalletjes hebben hetzelfde ongeluk.

En van de rest?

Hoe lang zal het ons kunnen voeden?