The first 200 lines.
8 SEPTEMBER 2011 50 HARI BERCINTA
Kadangkala, Yeon-su akan tanya soalan-soalan aneh.
Macam mana kalau…
- Apa? - Saya masuk kolej dan awak tak?
- Saya akan ke kolej. - Saya tak fikir begitu.
Awak nak saya gagal?
Tak, saya tanya saja.
Apa akan jadi kepada kita jika saya ke kolej,
tapi awak tak berjaya?
Beginilah…
Pertama, saya takkan gagal.
Tapi walaupun saya gagal,
saya akan belajar berdekatan kolej awak.
Saya akan bawa bekal dan belajar bersama-sama awak.
Awak begitu suka kepada saya?
Hei, kenapa tak jawab?
Hei.
Sapu cepat.
- Awak curi tulang. - Saya tanya jika awak suka saya?
- Awak kenapa? - Hei.
340 HARI BERCINTA
- Apa? - Macam mana kalau…
Dia akan tiba-tiba tanya.
Apa pula kali ini?
Jika awak keluar dengan orang lain?
Jangan merepeklah. Kenapa saya nak buat begitu?
Kalau saya yang buat?
Awak ada lelaki lain?
Taklah.
- Saya cuma tanya. - Ji-ung akan intip awak.
Ji-ung? Jangan harap.
Saya akan sentiasa berkepit dengan awak.
Apa? Saya serius.
Saya tahu kelas awak tamat jam 5:00. Tunggu saya di sana.
Tapi kita baru jumpa semalam.
- Ung, tentu awak tergila-gilakan saya. - Hei, kelas dah mula.
- Jumpa nanti. - Hei.
750 HARI BERCINTA
Macam mana kalau saya tak sembuh?
Jangan merepek. Demam awak dah kebah.
Saya cuma tanya.
Macam mana jika saya pergi begitu saja…
Apa? Hei, jangan mengarut.
Saya rasa Yeon-su suka lihat saya merana.
Awak dah sihat. Bangun. Makan bubur.
Ada jawapan yang saya nak dengar daripada dia.
1,565 HARI BERCINTA
Dia aneh.
- Hei. - Ya.
Dah habis? Nak tukar?
Macam mana kalau…
- Sekali lagi? - Ya. Macam mana kalau…
Saya tak nak dengar. Sudahlah.
Macam mana kalau saya sertai pertukaran pelajar?
Awak dah mohon?
Tak, saya tanya saja.
Habislah.
Kawan-kawan saya semua berpisah selepas ke luar negara.
Saya agak yakin dia sangat menyukai saya.
Jika saya terpaksa bekerja di tempat yang jauh?
Saya boleh ikut awak dan cari kerja di sana.
Atau saya boleh ikut awak saja.
Kenapa? Kenapa awak nak bersama dengan saya?
Awak tak jemu dengan saya?
Yakah?
Awak suka sangat pada saya atau tak?
Senang cerita, dia tak pernah sebut ayat yang paling penting.
- Sakitnya hati! - Kenapa pukul saya?
- Sudahlah. Saya nak balik. - Tunggu.
Hei, kenapa tiba-tiba saja marah? Tunggu.
- Hei. - Jangan ikut saya.
- Hei, awak kenapa? - Entah kenapa dia suka tanya begitu.
Mustahil dia memang tak tahu, bukan?
1,670 HARI BERCINTA
Akhirnya, saya tanya dia soalan itu.
Tenangnya.
Macam mana kalau…
- Saya kata jangan sebut lagi. - Ini kali terakhir. Saya janji.
Saya tak faham betul.
Macam mana jika kita berpisah?
- Takkan. - Tapi tak mustahil.
Mustahil bagi saya.
- Awak yakin? - Ya.
Saya boleh tinggalkan awak.
Jika saya tinggalkan awak?
Bukannya betul, saya tanya saja. Apa awak akan buat?
- Saya takkan jumpa awak. - Apa?
- Saya takkan jumpa awak lagi. - Hei, kejamnya.
- Awak takkan jumpa saya? - Ya.
Jika saya cari awak?
Saya akan sembur air, campak garam dan halau awak.
Awak cuba halau hantu? Melampaunya.
Jadi…
jangan tinggalkan saya.
Itu kali pertama saya lihat riak wajahnya.
Mungkin waktu itu
dia serius dengan soalan itu.
Awak…
Awak akan campak garam?
Melihat dia di depan saya…
Macam mana kami boleh bertemu semula?
EPISOD 2 1792 HARI MUSIM PANAS
- Helo. - Helo. Kami berdua.
- Baiklah. Meja untuk dua orang. - Helo.
Saya sentiasa keluar untuk menyambut pelanggan kami.
Kami anggap para pelanggan yang setia di sini seperti keluarga…
Helo.
Silakan.
Apa ini?
Ini penggambaran. Buat seperti biasa.
Jangan pandang kamera. Pandang saya.
- Saya sekali? - Buat seperti biasa.
Masuklah. Silakan.
Masuk. Jangan pandang kamera.
Nampaknya, encik dah biasa makan di sini.
- Ji-ung, apa ini? - Berhenti!
Chang-sik. Aduhai.
Anggap Ji-ung sebagai seorang penerbit
dan jawab saja semua soalan dia.
Anggap awak tak kenal dia.
- Okey. Saya akan tengok awak dulu. - Okey.
- Tunjukkan dulu. - Okey.
- Kita mula sekali lagi. Mula. - Menariknya.
- Mereka nak bayar. - Encik.
Aduhai, tak menang tangan.
Ji-ung, Ung di mana?
Pak cik suruh dia bangun awal
untuk jaga kaunter. Budak bertuah itu.
- Aduhai. - Kebelakangan ini, dia ada masalah tidur.
Kenapa?
Masalahnya berulang lagi? Mak cik ingatkan dah elok.
Adakah dia berjaga sepanjang malam kerana melukis? Sebab itu dia tak tidur?
Mengarut betul. Dia sentiasa terperap di dalam rumah saja.
- Ji-ung, awak patut… - Tak apa.
Saya akan belikan tonik untuk dia.
Sayang, hubungi Yong-tae dan minta dia sediakan tonik.
- Okey. - Aduhai.
Dia bukannya budak lagi.
- Dia dah dewasa. Jangan melebih-lebih. - Diamlah.
Ji-ung, Ung sedang buat apa waktu ini?
Tentu dia baru masuk tidur.
Saya akan jumpa dia selepas ini.
Terima kasih. Bagus juga.
Terima kasih.
- Mari sini. - Ya.
Saya akan melawat Yong-tae sekejap lagi
dan minta dia sediakan tonik terbaik…
- Apa… - Tentu
awak datang bukan untuk bertanya khabar.
- Gembira dapat… - Jangan tipu
awak gembira jumpa saya.
Melihatkan awak bersabar saja, tentu hal ini sangat penting.
Macam mana perangainya boleh jadi bertambah buruk?
Sebenarnya…
Tunggu.
Awak akan berkahwin?
Taklah.
Okey. Cakaplah apa halnya.
Seolah-olah dia dah berubah juga.
Ini awak, bukan?
- Tak. - Awak tak tengok pun.
Betullah awak.
Awak Ko-o.
- Bukanlah. - Awalnya saya tak percaya.
Tak mungkin awak bekerja keras begini.
Tapi saya perasan saya biasa dengan subjek dalam lukisan awak.
Semua ini tempat biasa buat awak.
- Tiada yang istimewa. - Temu bual itu.
Awak pernah cakap awak tak lukis orang.
Ramai artis yang tak lukis orang.
Okey. Anggap saja semua ini tekaan.
Ini…
bukti.
Ini siaran media sosial pengurus NJ.
Lelaki kabur di belakang itu.
Tengok saja dah tahu, itu awak.
Awak boleh cam?
Ko-o tak pernah muncul di pameran atau ketika karyanya dijual.
Tapi apabila NJ beli karyanya, dia sendiri ke sana.
- Saya peminat dia. - Okey. Sudah tentu.
Apa pun, saya datang untuk jumpa Ko-o, bukan Choi Ung.
Saya ada cadangan.
Yakah?
Okey.
Saya mendengar.
Kejayaan mengubah semua orang.
Dia begitu megah.
En. Ko-o, kali ini kami berhasrat
untuk mengadakan kerjasama antara Butik Soen,
sebuah butik gaya hidup premium dengan karya awak.
Kami ingin mengusulkan acara melukis secara langsung
yang akan diadakan pada hari perasmian Butik Soen.
Apa pendapat awak?
Saya tolak.
- Apa? - Saya tolak.
Boleh saya tahu sebabnya?
Saya cuma tak nak.
Tapi,
jika awak beritahu bahagian yang awak tak berkenan, kami boleh…
Tak. Tak perlu buat begitu. Tak apa.
No comments yet. Be the first to leave one.