Hasan Minhaj: Homecoming King

EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL

SCHOOLDISTRICT DAVIS

Hoe is het?

Hoe is het, Davis?

Ik ben thuis.

Ik moest hier wel heen.

Netflix vroeg: 'Waar wil je de special doen? In LA, Chicago, New York?'

Ik zei: 'Nee, gast. In Davis, Californië.'

Dit is...

Dit is een heel mooi jaar voor me geweest.

Ik ben pas getrouwd, mensen.

Dank je wel.

Dank je. Dat heb ik nodig.

Het is een heel zware ring.

Het is net andersom als in Lord of the Rings.

Ik kreeg een ring en verloor m'n krachten.

Dus een heel ander soort Lord of the Rings .

'Luisteren, compromis? Hier, Sam.'

De film is afgelopen binnen acht minuten, geen 90 uur.

We hebben net ons eenjarig huwelijk gevierd.

Eén jaar om, nog voor eeuwig te gaan.

Dat klinkt angstaanjagend.

Maar weet je wat mooi is? Het is juist bevrijdend.

Want ik geef niets om m'n single vrienden.

Ik geef niets om jullie en dat voelt geweldig.

Jullie zitten thuis te swipen, zoekend naar liefde...

en te klagen.

'Hoe vind je mensen?'

'Kuiltjes? Z'n kop eraf.' Als een keizer.

'Brunettes? Niks voor mij.'

Je werkt bij Subway. Zo veel keus verdien je niet.

We worden zwak.

Weet je dat m'n ouders elkaar niet in het echt hadden gezien?

30 jaar terug in een stadje in India, 990.000 inwoners, dat is daar klein...

hoorde m'n vader op straat over ene Seema, m'n moeder.

Seema was die ene chick.

In '82 kon Seema...

Die rode langa staat haar goed.

Ze was net een iPhone 8.

Seema is slank. Haar familie bezit een camera.

M'n vader zei: 'Een camera?'

Dus hij rent naar m'n opa's huis en vertelt alles.

Ik ga naar Amerika. Ik wil met Seema trouwen. Yolo.

In tien minuten was hij met een vrouw getrouwd die hij nog nooit gezien had.

Dat is Tinder zonder foto's.

'Ik wil dit voor de rest van m'n leven.

Hopelijk is ze aardig.

Laten we naar de VS gaan waar we alleen elkaar kennen.'

Ik ben daar zo dankbaar voor.

Najmi trouwt met Vraagteken, ze komen naar de VS en ik kom.

Uit je moeder komen is net onroerend goed. Alles draait om locatie.

Iedereen die bruin is en er hier uit komt, heeft het gemaakt.

Wij zijn de rappers.

Het rare is, ik weet niet eens hoe het is gegaan met X-Men Origins.

Het is bizar. We weten niets van onze ouders...

en onze ouders niets van ons.

'Pap, wat is je lievelingskleur?' 'Stanford.'

'Wat? Nee.'

'Nee, ik wil meer over jou weten.' 'Waarom? Zorg dat je op Stanford komt.'

Ik denk dat immigranten gewoon van geheimen houden.

Toch? Daar zijn ze dol op.

Ze stoppen ze graag weg...

en storten ze over je uit als ze niet meer relevant zijn.

Mam is een ninja en pap 'n communist? Waarom vertel je me dat nu?

Een gesprek met m'n vader is net een film van M. Night Shyamalan.

Een opbouw van 90 minuten zonder enige climax.

Is dit het einde?

Dus m'n vader trouwt met m'n moeder, ze komen naar de VS en krijgen mij...

in Davis, Californië...

maar m'n moeder moet terug om haar geneeskundestudie af te maken.

Dus de eerste acht jaar ben ik alleen met m'n vader.

Wij tweeën proberen het te maken in Amerika.

Zonder alle onvoorwaardelijke liefde.

Bruine liefde is heel voorwaardelijk.

Op die foto zegt hij: 'Ik zou maar tienen halen.'

Laten we eerlijk zijn.

Ik ben hier opgegroeid. Pioneer.

Maar Davis was superblank.

Zoiets als deze zaal.

De presentielijst was echt een ding voor ons.

- Hoe heet jij? - Jasura.

Hoe noemden ze jou?

Jasuriah.

Mij noemden ze Hanson Minaja.

Sahan Minha.

Saddam Hussein.

Dat was m'n leraar Engels. 'Dat ben ik niet.'

- Hoe heet jij? - Biju.

- Wat maakten ze ervan? - Ze staarden alleen.

Ik ben het enige bruine kind op school, pap de enige bruine man op z'n werk.

Op een rare manier schept dat een band, en we moeten alles samen doen.

Probeer je vader maar te begrijpen. Ik snap jullie nog steeds niet.

Er zijn hier ooms. Niemand van jullie lacht.

Ik snap het niet. Je gaat dood, lachen dan.

Waarom lachen jullie niet?

Jullie zijn altijd gestrest en moe.

Je kunt een vader van een immigrant na twaalf uur wakker maken en hij zal zeggen:

'Waarom betaal ik belasting?'

Dan denk je: Jezus.

We deden alles... We waren eens in de supermarkt.

We liepen door de gangpaden en m'n vader pakte yoghurt.

'Ah, yoghurt.'

Of melk. Alleen: 'Ah.'

Dan keek ik naar hem en dacht: man, papa haat yoghurt.

Hij haat melk.

Maar soms kijkt hij me nu zo aan.

Het leven is hard. Soms weet je niet wat je verkeerd doet.

Hij had een klein kind en ik maakte het hem niet makkelijk.

Ik pakte een fles frisdrank en deed van...

'Doe dat niet.' 'Ik heb het eeuwige leven.'

Dan struikelde ik over m'n klittenbandschoenen...

en liet de fles vallen, die brak.

En dan deed m'n vader wat de meeste bruine ouders doen.

Hij keek of de kust veilig was...

en sloeg me verrot.

Geweldig, dank u.

Hier en daar werd het erkend.

En voor het blanke schuldgevoel:

Immigranten slaan hun kinderen anders dan jullie.

Amerikanen slaan blauwe plekken op je lijf.

Immigranten slaan in 't gezicht en takelen de ziel toe.

Het is een geestelijk Guantanamo.

Sommigen van jullie zeggen: 'Dit is Davis.

Ik luister naar NPR. Kinderen zijn onze toekomst.'

Heb je The Slap gezien? Dat is een bestaand programma op NBC.

Het gaat over een blank kind dat wordt geslagen op een verjaardagsfeest.

Dat is toch niet te geloven.

13 afleveringen over dat kind. Dat meen je niet.

Bruine kinderen worden op elk verjaardagsfeest geslagen.

En meestal het kind dat jarig is.

En wij staan om hem heen en lachen.

We roepen: 'Biju wordt geslagen op z'n verjaardag.'

Dat maakt ons zo hard en weerbarstig.

Dus worden we cardiologen en winnen we spelwedstrijden.

Slaan is belangrijk. Het maakt je beter.

Heb je dat Indiase kind die spelwedstrijd zien winnen? Ongelooflijk.

IJswater in de aderen.

Dat kind verstijft niet. Hij is geslagen voor de camera.

Natuurlijk kan hij 'knaidel' spellen.

Kijk eens naar dat gezicht. Niets te zien.

Hij is 12. Niets.

Hij heeft net 30.000 dollar gewonnen. Niets.

Mensen vragen: 'Waar komt dat vandaan?' Kijk naar z'n ouders.

VOORWAARDELIJKE LIEFDE

Je zoon heeft de nationale spelwedstrijd gewonnen.

Kijk naar z'n broer. Die denkt: ik ben de klos.

De lat ligt veel te hoog. Ik ga zelfmoord plegen.

Waar komt Bobby Jindal vandaan?

Daar komt hij vandaan. Hij is een Indiase psychopaat.

Ik weet wat er gebeurt als ik dit zeg.

Dan zeggen ze: 'Je ouders houden niet van je.'

Ik denk van wel. We hebben geweldige vaders.

Ze hebben alleen niet alle goedevadersoftware gedownload.

Er ontbreken een paar apps.

Verjaardagen zijn niet hun ding.

Elke immigrantenvader denkt dat nu hij je naar de VS heeft gebracht...

Hartelijk gefeliciteerd.

Starbucks, wifi, snelwegen. Gefeliciteerd.

Geen verjaardagen meer. Word maar president.

Een dame zei: 'Beschrijf eens je eerste herinnering aan een verjaardag.'

Ik zei: 'Moet dat echt?'

Ik word zeven.

M'n vader maakt me 's ochtends heel vroeg wakker.

'Hasan, opstaan.

Stap in de Camry.'

De typische immigrantenauto.

We stappen in en rijden van Davis naar Sacramento.

Er is daar één winkelcentrum, Arden.

We komen op een kruising.

Ik kijk naar links...

en zie die ene plek waar ieder kind van droomt.

Toys "R" Us.

Ik denk: o, shit.

Papa heeft de Toys "R" Us-catalogus op m'n muur gezien.

Hij heeft m'n vision board gezien.

Hij weet dat ik die blauwe BMX-fiets wil. Hij gaat me verrassen.

Sla linksaf.

Sla linksaf.

Dan slaat hij rechtsaf...

en ik denk: de woonwinkel?

Nee.

Ik zeg: 'Wat doen we hier? Weet je wat voor dag het is?'

'Het is zaterdag.'

'Nee, ik ben jarig. Ben je het vergeten?'

Hij zegt: 'Hasan, hoe zou ik je verjaardag kunnen vergeten?

Daarvoor zijn we hier.

Jij mag de deurknop voor de badkamer uitkiezen.'

Ik zei: 'Waarom laat je me geen wc uitzoeken?

Je poept op m'n dromen.'

Dat zei ik niet, dan had hij me geslagen. Ik wilde het zeggen.

Ik besefte dat er een generatiekloof is tussen ons en onze ouders.

Je gaat ruzie krijgen met je ouders...

en je kunt maar een aantal kaarten uitspelen.

Dat weet je wel.

Je wordt geen arts. Dat is een kaart.

Je trouwt met een blank meisje. Dat is een grote kaart.

Ik had kunnen zeggen: 'Pap, ik wil die fiets.'

Maar ik dacht: bewaar je kaarten voor later.

Die visie had ik toen ik zes was.

M'n moeder kwam op bezoek en was een geweldige moeder.