Born of Hope

Υπάρχουν πολλές ιστορίες στο παρελθόν του κόσμου μας.

Οι περισσότερες είναι χαμένες,

σκορπισμένες στους ανέμους του Χρόνου,

πέρα από τη μνήμη του ανθρώπου.

Αλλά αυτή η ιστορία,

η δική μας ιστορία,

δεν πρέπει να ξεχαστεί.

Μπαμπά!

Μάια!

Τρέχα! Μάια, τρέχα! Μάια, τρέχα!

Ήρθαμε από το νερό.

Τρέχει μέσα από τις αρχαίες μας ημέρες,

μέσω πολλών χρόνων μέχρι αυτή τη στιγμή,

κυλώντας μέσα στις ζωές μας

σαν τη γραμμή των Βασιλιάδων.

Ένα γοργά τρεχούμενο ρεύμα

μνήμης και θλίψης.

Μια σταγόνα νερού,

αίματος,

και μετά μία ακόμα

μπορούν να γίνουν ένας κυματισμός

ένας ποταμός,

ένας ορμητικός χείμαρρος,

ασταμάτητος,

που με το χρόνο

καταλύει κάθε αντίσταση

για να τρέξει ελεύθερος και πάλι

στο ταξίδι της μοίρας του.

Το απομεινάρι των Πιστών,

οι Ντούνενταϊν

οι ’νθρωποι της Δύσης,

ήταν σκορπισμένοι και λίγοι

και περιτριγυρισμένοι από πολλούς κινδύνους.

Γιατί ο Σκοτεινός ’ρχοντας Σάουρον

δεν είχε λησμονήσει το παρελθόν

και από όλους τους λαούς της Μέσης-γης

κανέναν δε μισούσε

και δε φοβόταν περισσότερο

από τους Ντούνενταϊν.

Έστελνε τη θέλησή του ανάμεσα στους υπηρέτες του

και για πολλά χρόνια

γύρευε διαρκώς να ανακαλύψει αν οι Διάδοχοι του Ισίλντουρ ζούσαν ακόμα,

έτσι ώστε να τους καταστρέψει

και οι τελευταίοι από τους μεγαλύτερους εχθρούς του

να χαθούν

για πάντα.

Γρήγορα! Γρήγορα!

Ντιρχάελ!

Ιβόργουεν, Γκιλράεν, φύγετε! Παρακαλώ!

Δε θα σας χάσω όλους αυτή τη μέρα.

’ραθορν!

Έχετε τις ευχαριστίες μου, κύριε.

Και οποιαδήποτε υπηρεσία εγώ και η οικογένειά μου μπορούμε να προσφέρουμε σε εσάς και τους δικούς σας.

Σας οφείλουμε τις ζωές μας.

Όπως κι εγώ τη δική μου. Σε ευχαριστώ, κυρία.

Παρακαλώ πολύ, άρχοντά μου.

Δε μπορούμε να μείνουμε εδώ. Πού κατευθυνόσασταν;

Δεν ξέρω, άρχοντά μου.

Ορκ έκαψαν το χωριό μας και έσφαξαν τους δικούς μας.

Όσοι δεν σκοτώθηκαν σκορπίστηκαν, δε γνωρίζω που.

Ο Ντόρλαντ, ο γιος μου.

Χτυπήθηκε καθώς μας υπερασπιζόταν.

Δε θα αφήναμε το σώμα του για τη σκληρή διασκέδαση των Ορκ.

Ο γιος σου θα έχει έναν ασφαλή τόπο ανάπαυσης, κυρία.

Θα έρθετε μαζί μας.

’ραθορν!

’ραθορν;

Τον γνωρίζεις, πατέρα;

Ναι.

Ή μάλλον τον γνώριζα όταν δεν ήταν παρά παιδί.

Αν είναι ο ίδιος άντρας,

τότε είναι ο γιος του φίλου και συγγενή μου,

του αρχηγού μας, του άρχοντα ’ραντορ.

Ο Διάδοχος του Ισίλντουρ.

Τι είναι;

Κυνηγούν λάφυρα φαίνεται.

Μα αυτά είναι φτηνά στολίδια.

Είναι παράξενο.

Ορκ να γυρεύουν χρυσό και κοσμήματα στην Ερημιά;

Και για ποιο σκοπό;

Γίνεσαι περισσότερο σαν κι εκείνον μέρα με τη μέρα.

Αυτό είναι που θα ήθελε;

Θα θύμωνε μαζί μου που σε άφησα να πάρεις τη θέση του.

"Η ερημιά δεν είναι μέρος για την κόρη μου!"

Αλλά εξακολουθώ να είμαι χαρούμενος που σε εκπαίδευσα.

Το ίδιο κι εγώ.

’ρχοντα ’ραθορν!

Δε θα φέρουν κανένα νέο σε όποιον κι αν είναι ο αρχηγός τους.

Καλή δουλειά, Χάλμπαρον.

Τώρα πρέπει να μεταφέρουμε αυτούς τους τρεις σε ασφάλεια.

Πηγαίνουμε στο Τάουρνταλ, το χωριό μας, άρχοντα...;

Ντιρχάελ.

Η σύζυγός μου, Ιβόργουεν. Και η θυγατέρα μου...

Γκιλράεν.

Κι εγώ είμαι ο ’ραθορν.

Γιος του ’ραντορ.

Πράγματι.

Όχι, όχι, μην υποκλίνεστε.

Όταν έρθετε στον πατέρα μου,

μπορείτε να τον χαιρετίσετε έτσι.

Αλλά για τώρα,

πρέπει να βιαστούμε.

Μια καρδία που ζηλεύει δε βρίσκει χώρο για αληθινή αγάπη,

αν και στέκεται ακριβώς πίσω της.

Για ποιο πράγμα πρέπει να ζηλέψω;

Το είδα εκείνο το βλέμμα μεταξύ τους.

Όπως το είδες κι εσύ.

Τα μάτια σου σε απατούν.

Εξάλλου, δεν έχει καμία σχέση με μένα.

Δεν έχει;

Όχι!

Ούτε με σένα, Ντίρχαμπορν.

Και έτσι ο ’ραθορν και οι Περιφερόμενοι Φύλακές του οδήγησαν τη θλιμμένη οικογένεια βόρεια,

πέρα απ' τα μεγάλα ποτάμια

και μέσα απ' τα αχανή δάση του Ρούνταουρ,

έναν τόπο που ακόμη απολάμβανε την άγρυπνη φρουρά των Ντούνενταϊν,

και τους έφεραν στον πατέρα του, τον άρχοντα ’ραντορ,

στον κρυμμένο οικισμό του Τάουρνταλ.

Έλα, παλιέ μου φίλε και συγγενή.

Ας αποδώσουμε στο γιο σου την ειρήνη και την τιμή που έχει κερδίσει.

Γιατί μετράω την απώλειά σου σα δική μου απώλεια,

και τη θλίψη σου σα δική μου.

Αλίμονο, δε θα υπάρξει μακρύς ύπνος σε αρχαία δώματα από πέτρα

για έναν γιο του Οίκου του ’ραναθ!

Αλλά δε θα δω τα κόκαλά σου ατιμασμένα, Ντόρλαντ,

όταν οι υπηρέτες του Κακού προσπαθήσουν ξανά

να οδηγήσουν τους Ντούνενταϊν μακρύτερα στην εξορία!

Αντίο!

Έχω έρθει να ζητήσω τη συγχώρεσή σου.

Πολύ καιρό πίστευα πως τα αισθήματά σου για τον ’ραθορν

δεν ήταν τίποτα περισσότερο από έναν περαστικό ενθουσιασμό

και πως με το χρόνο θα απομακρυνόσουν απ' αυτά

και θα κοιτούσες επιτέλους γύρω σου.

Δεν καταλάβαινα.

Μέχρι το προηγούμενο βράδυ.

Χρόνια έχω περάσει στο πλευρό του,

κι όμως υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσά μας

που μόνο οι φλόγες της πυράς ενός αγνώστου μπορούσαν να αποκαλύψουν.

Δε μπορώ να ανταγωνιστώ με τέτοια ομορφιά και τέτοια θλίψη.

Ελ, θα ήταν τιμή για κάθε άντρα να σε αποκαλεί δική του.

Δε θα του προκαλούσα παρά μόνο λύπη.

Βρήκαμε αυτά μετά τη χθεσινή επίθεση.

Είναι παράξενο πως τόσο μικρά πράγματα

μπορούν να φέρουν τόσο τεράστια σκοτεινιά

και αλλαγή στις ζωές μας.

Ο άρχοντας ’ραντορ είχε πια πολλά να συλλογιστεί.

Ειδήσεις πως Ορκ έκαναν επιθέσεις σε άλλα χωριά έφτασαν στα αυτιά του.

Ειρηνικά αγροκτήματα, μακριά από κάθε βοήθεια,

απειλούνταν παρομοίως.

Το Τάουρνταλ γέμισε καθώς πολλοί από τους Ντούνενταϊν έφυγαν από τα σπίτια τους

γυρεύοντας ασφάλεια στους αριθμούς.

Κι έτσι ο ’ραντορ οδήγησε τους γενναίους τους Φύλακες

σε μια αποστολή για να ελευθερώσουν τον τόπο από την απειλή

που είχε ρημάξει το λαό του.

Κι όμως ο πιο έμπιστος από τους άντρες του

δε θα ήταν στο πλευρό του.

Πώς πηγαίνει η συγκομιδή, αρχόντισσά μου;

Πλούσια, άρχοντά μου.

Περίμενα κάτι περισσότερο για τα ταξίδια μου.

Φεύγεις;

Ο πατέρας μου μού έχει αναθέσει να ανακαλύψω το σκοπό του εχθρού

στα κρύα βουνά της Ανατολής.

Μόνος;

Ναι.

Επικίνδυνη αποστολή, άρχοντά μου.

Πράγματι.

Υπήρχε μια εποχή που ένας τέτοιος κίνδυνος δε θα με είχε συγκινήσει

και κάθε κομμάτι του εαυτού μου θα ταξίδευε ευχαρίστως στην άκρη του κόσμου

στην υπηρεσία του λαού μας.

Αλλά τώρα;

Τώρα ένα κομμάτι μου παραμένει εδώ.

Κι αυτό είναι η καρδιά μου.

’ρχοντά μου.

Λυπάμαι, αρχόντισσά μου, δεν είχα σκοπό να σε αναστατώσω.

Θα κοιτάω προς την Ανατολή

και θα περιμένω την ασφαλή επιστροφή σου.

Αρχόντισσά μου.

Με καρδιά γεμάτη χαρά

ο ’ραθορν ταξίδεψε πολύ πέρα

από τις χαμένες πόλεις της ’ρνορ.

Όσο ο ’ραθορν προχωρούσε στο μοναχικό του δρόμο μες στα κρύα βουνά,

η Γκιλράεν περίμενε το γυρισμό του

στο καλοκαίρι της Δύσης που ξεθώριαζε.

Ξεστράτιζε μερικές φορές βαθιά στο δάσος,

για να δει την ασφαλή επιστροφή του.

Γκιλράεν!

Δε θα πάω μακριά!

Γιατί το κάνει αυτό;

Ξέρεις για ποιον περιμένει.

Είναι υπερβολικά νέα.

Αλλά όχι χωρίς σοφία.

Η καρδιά μου προειδοποιεί ότι ο ’ραθορν θα φορέσει

το δαχτυλίδι του Μπάραχιρ συντομότερα απ' όσο θα περίμενε κανείς.

Ακόμα κι έτσι

δεν πιστεύω πως θα είναι ηγέτης των Ντούνενταϊν για καιρό

από τη στιγμή που θα το βάλει στο χέρι του.

Τότε μην μπαίνεις εμπόδιο στο δρόμο τους, Ντιρχάελ!

Γιατί αν αυτοί οι δυο παντρευτούν σύντομα,

μπορεί ακόμα να γεννηθεί ελπίδα για το λαό μας.

Αν όμως όχι,