The first 66 lines.
Pracles Present
PENTAGON _ Like This
ELLY.TY
هر روز
هر شب
در میان زمان های که داره میگذره
یک سایه هنوز مونده
به چی نگاه میکنه؟
همه چی عجیب بنظــــر میـاد
حتی منم که آشنا بنظر میومدم
حتی وقتیکه یه صبح آفتــــابی میــاد
امیدوارم که اون روی من نتابه
یه آه سرد میکشم
در برابر امتحان های سخت تکراری
نمیخوام سراغ مبارزه های بی معنی برم
هرچه بیشتر قبولش کنم دردناک تر میشه
نمیخوام بقیه بفهمن
قلبمو میشکونه واسه دوباره پنهون کردنش
این و اون
هر چیز کوچیکی احمقانه ست
مثل گلی که برای اولین بار میشکوفه
مثل گیاه کوچیکی که شروع به جوانه زدنه میکنه
بهت ایمان دارم
راه منو ادامه بده
امیدوارم منتظر من واقعیم بمونی
اینطوری
نمیخوام دیگه گریه کنم
به دنیا فریاد میزنم
Oh Yeah
حتی اگه زمین بخورم و زانوهام خونی بشه
به دویدنم ادامه میدم
اینطوری
هرگز از پا نمیوفتم
تنها نوری ئه که میخوامش
Oh Yeah
حتی اگه باد و بارون بیاد
به دویدنم ادامه میدم
اینطوری
رویاهام متوقف نمیشن
درونش شیرجه میزنم
توی
توی دردسر
توی دردسر دردسر افتادم
زنبوری که دور گل ویز ویز میکنه برای من شروع آزادی ئه
در عمق بی انتها محدودیتی رو نمیتونم مشخص کنم
گلبرگ های گل پــژمـــرده میشن
حتی وقتیکه روش تاکید دارم
حتی وقتیکه روش تاکیــــد دارم
حتی وقتیکه روش تاکیــــــــد دارم
حتی وقتیکه روش تاکیـــــــــــــد دارم
... ازم محافظت کن
تا اون نور رو گم نکنم
مثل گلی که برای اولین بار میشکوفه
مثل گیاه کوچیکی که شروع به جوانه زدنه میکنه
بهت ایمان دارم
راه منو ادامه بده
امیدوارم منتظر من واقعیم بمونی
اینطوری
نمیخوام دیگه گریه کنم
به دنیا فریاد میزنم
Oh Yeah
حتی اگه زمین بخورم و زانوهام خونی بشه
به دویدنم ادامه میدم
اینطوری
هرگز از پا نمیوفتم
تنها نوری ئه که میخوامش
No comments yet. Be the first to leave one.