12 Mighty Orphans

NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ

Silne wiatry smagały

równiny i prerie Panhandle w Teksasie,

dając początek koszmarowi

zwanemu Dust Bowl.

Ciężko spamiętać, co było pierwsze:

Dust Bowl czy Wielki kryzys.

Ale po nich nastąpiło piekło na ziemi.

Rodziny zostały rozbite,

a tysiące dzieci w całym kraju

straciły rodziców oraz resztki nadziei.

LICEALNE MISTRZOSTWA TEKSASU ROK 1938

Ale nie wiedzieli, że nadzieja nadciąga.

Jednak nie w postaci deszczu.

Uwaga. Właśnie tak.

Blokuj!

I kto to mówi? Przez ciebie przegrywamy.

- Hej! - Dlaczego nie blokujesz?

- Zostaw mnie! - Nic nie robisz!

- Pomagaj! - Ruszaj się,

bym mógł ci podać!

Mam się ruszać?

Może powinniśmy odpuścić.

- Słowem się nie odezwał. - Poradziłbyś sobie lepiej?

- Nie mów tak do niego! - Zamknij się!

- Postarajcie się! - Biegnij do przodu!

Co teraz, trenerze?

FORT WORTH, TEKSAS PÓŁ ROKU WCZEŚNIEJ

Pozwólcie, że was zapewnię:

bać należy się wyłącznie strachu.

Tato, co ci ludzie robią?

- Rusty. - Tak?

Szukają nowego miejsca do życia.

Chcę wracać do domu.

Mamy teraz nowy dom. Powinniśmy być wdzięczni.

Co zawsze powtarzam?

Nowe przygody umacniają serce i duszę.

- Prawda? - Tak, tato.

Naród domaga się działania,

i to natychmiast.

Pokornie prosimy o boże błogosławieństwo.

Niech strzeże każdego z nas.

- To tu? - Tak.

Wygląda jak zamek.

Nie widziałem dotąd takiego budynku.

Ja też nie.

Przypominał zamek, ale to nie żadna bajka.

W Masonic Home nie kryły się zmyślone istoty,

a dzieci,

zapomniane w tych ciężkich czasach.

Osiemset metrów.

Elegancki?

Nie, stary ford.

Możesz ich brać.

Ja szukam bogatej mamuśki.

W środku jest kobieta.

Rety, wygląda apetycznie.

Pokaż.

Ma się czym pochwalić.

Nadjeżdża mamusia.

Możecie odpuścić.

Gdy mnie zobaczy, znikam stąd.

Kto chciałby takie chuchro jak ty, Snoggs?

I kto to mówi, DeWitt?

Kto adoptuje dorosłego jąkałę?

Liczy się wnętrze.

Nie podoba mi się tu.

Sierociniec był postrzegany jako chłodna, nieczuła instytucja,

gdzie przeważały litość i strach.

Odbieracie czy zostawiacie?

Ale ty śliczna.

Rusty Russell, nauczyciel matematyki.

To moja żona. Uczy angielskiego...

- Witam. - ...i muzyki.

- Trener futbolu? - Zgadza się.

Frank Wynn.

Prowadzę ten ośrodek i pilnuję chuliganów.

- Witajcie. - Dziękuję.

- Cieszymy się, że tu jesteśmy... - Rozgośćcie się.

Chłopcy, wypakujcie rzeczy z auta!

To zbędne.

Dzięki. Damy radę.

To wszystko trzyma się na słowo honoru.

Dzień dobry, Frank.

Nowa zbłąkana owieczka.

Syn Hardy'ego Browna.

Znalazłem go przy martwym ojcu.

Też pachnie trupem.

- Przyda mu się kąpiel. - Zajmiemy się tym.

Poznaj nowego trenera futbolu.

Rusty Russell, Red Wright.

- Szeryfie. - Futbol?

- Owszem. - Brakuje ci talentów.

- Nie mówiąc o boisku. - Boisko nie czyni drużyny.

Rodzina czeka. Miło było poznać.

Szeryfie, zaprowadzisz go do Doca?

- Jasne. - Rozpakować samochód.

Sieroty żyły z piętnem wyrzutków

i często mówiono o nich „więźniowie”.

Nieważne, że nie zrobiły nic złego.

Dzieci bez rodziców były obywatelami drugiej kategorii.

Ile macie tu sierot?

Obecnie około 150.

Nie chcę przesadzać.

Musi panować porządek.

Nie toleruję pobłażania, jak w wojsku.

Leon! Na tył kolejki!

Nie można im ufać.

Ukradną wam czapkę i pomogą jej szukać.

Pomogą jej szukać.

Idziemy!

Masz świerzb. Nie chcę cię straszyć, ale jeśli nie przestaniesz

szarpać kukurydzy, kolba ci odpadnie.

Na pewno można coś zrobić.

Nie ma leku na dojrzewanie, ale to załagodzi objawy.

- Dzień dobry. - Szeryfie.

Oto Hardy Brown.

Jestem Doc Hall.

Wszystko gra?

To nie jego krew.

Umiesz czytać i pisać?

Dobrze. Możesz wypełnić to później.

Najpierw cię oczyścimy.

Snoggs, pokażesz Brownowi jego nowy dom?

Tak jest.

Tam jest prysznic.

Co sobie wyobrażają masoni,

zatrudniając trenera futbolu?

To nie jest zwykły trener. Jest cholernie dobry.

Temple trzykrotnie awansowali.

Coś musi mu dolegać, skoro przyjechał tutaj.

Bez urazy, ale to nie Poly High.

Jeszcze nie. Za Nowy Ład.

Jeszcze moment.

Raz, dwa.

Każę to zaraz naprawić.

Ostrożnie.

Uwaga.

Wpuśćmy tu trochę powietrza.

Powinno być otwarte.

No już.

Dobra.

Pewnie nie masz mydła,

skoro przywiózł cię szeryf.

Chyba że gdzieś schowałeś,

ale kto nosi mydło?

Możesz wziąć to.

Tłuścioch lubi nas dręczyć.

Szczególnie Snoggsa.

Możesz spać tutaj.

Pytania?

Mama po mnie przyjdzie.

Mamy przychodzą tu, by zostawić dzieci.

Jesteś teraz sierotą.

Będzie dobrze.

Nie przejmuj się.

Załatam to i zamaluję.

Nie martwi mnie sufit.

Przejmuję się faktem, że adoptowaliśmy 150 dzieciaków.

Czeka nas więcej pracy, niż myślałeś.

Juanita, mamy szansę coś zmienić.

To samo robiliśmy w Temple.

Zostawiliśmy wszystko dla niczego.

Dlatego tu przyjechaliśmy.

Razem damy radę.

Pierwszy raz mam wątpliwości.

Nie podjęliśmy tej decyzji razem.

Poinformowałeś mnie.

To duża różnica.

Musisz zapracować na utrzymanie.

Słuchać się starszych.

Bóg z tobą.

George, dbaj o Rusty'ego.

Wrócę, gdy będzie lepiej.

Obiecuję. Wrócę.

- Nie wyjeżdżaj, mamo. - Jedźmy.

Mamo!

Nie ma czego oglądać.

To kwestia perspektywy.

Podoba mi się twój optymizm. Potrzebujemy tu tego.

Jestem E.P. Hall. Mówią na mnie Doc.

- Rusty Russell. Nowy nauczyciel... - Znam cię.

I wiem, co osiągasz z przeciętnym talentem.

Widziałem mecz z Corsicaną w 1934.

- Tak. - Dlatego poleciłem cię

na to stanowisko.

- Ty? - Dokładnie.

- Dlaczego to zrobiłeś? - Jak mówiłem,

lubię twój optymizm.

No dobrze.

Ktoś korzysta z tego pola?

Meksykanin wypasał tu kiedyś kozy.

Chyba to rzucił.

- Kozy lubiły jeść kamienie? - Właśnie.

Dorastałem w zachodnim Teksasie. Kozy nie potrzebują dużo trawy,

ale nie widziałem,

- by jadały kamienie. - To kozy z Fort Worth.

Te są inne.

Jasne.

Kozy z Fort Worth?