The Drama

ให้ช่วยอะไรไหมคะ?

เอ่อ ขออเมริกาโน่เย็นแก้วหนึ่งครับ

ได้ค่ะ

ขอบคุณครับ

ฉันชอบหนังสือเล่มนั้นมากเลย มัน... เอ่อ...

ฉันเพิ่งอ่านจบไปเมื่อสัปดาห์ก่อนเอง

มันสุดยอดมาก มัน...

ฉันชื่นชมมันจริงๆ จริงๆ นะ

และ เอ่อ...

เอ่อ...

เอาล่ะ

อืม ขอโทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ...

ฉันไม่ได้... คือจริงๆ นะ

- ฉันชื่นชมหนังสือเล่มนั้นจริงๆ - อะไรนะ? ขอโทษนะ?

ฉันแค่จะบอกว่า ฉันไม่ได้...

ฉันไม่ได้กำลังจีบคุณอยู่ ฉัน...

ขอโทษนะ คุณหมายความว่ายังไง?

คือจริงๆ นะ ฉันแค่ชื่นชมหนังสือเล่มนั้นมากจริงๆ

หูข้างนี้ฉันหนวกน่ะ

คุณหูหนวกเหรอ?

ใช่ แต่แค่ข้างนี้นะ ฉันสามารถ...

เอ่อ...

ใช่ คือ...

คุณอยากเริ่มใหม่ไหม?

- อืม... - เราลองใหม่กันดีไหม?

- อาจจะนะ? - คุณอยากลอง...

- เริ่มใหม่เลยไหม? - ใช่ เริ่มใหม่เลย

- โอเค - โอเค

"ฉันมั่นใจอย่างยิ่งว่า

"ฉันกำลังถูกล่อลวง

"และคุณกำลังแอบบันทึกภาพฉัน

"และฉันกำลังจะกลายเป็น ตัวตลกบนอินเทอร์เน็ต

"แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่า..."

"...สิ่งเดียวที่จะช่วยฉันได้

"คือการสร้างความประทับใจแรกพบครั้งที่สอง"

ใช่ ตลกดีนะ เยี่ยมเลย

งั้นฉันจะเริ่มจากตรงนั้น แล้วค่อยต่อด้วย

- การออกเดตครั้งแรก - ดี

แล้วคุณคิดยังไง กับตอนจบของเรื่อง?

ตอนจบ? ของเรื่องไหน?

ของหนังสือเล่มนั้นน่ะ ฉันเพิ่งอ่านจบไป

อ๋อ คือ...

ฉันก็ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกเหมือน ฉันไม่ค่อยเข้าใจมันน่ะ คุณเข้าใจไหม

เหมือนฉันพลาดอะไรบางอย่างไป

ใช่ ฉันเข้าใจที่คุณพูดนะ ฉันคิดว่า...

ใช่ ฉันเองก็เหมือนกัน

เพราะว่าเธอตายหรือเปล่านะ? นั่นคือ...

คุณคิดว่าเป็นแบบนั้นไหม?

ฉันว่าน่าจะใช่นะ ฉันว่าใช่

แค่มันดูไม่ค่อย สมเหตุสมผลเท่าไหร่

ไม่เหรอ?

ก็ไม่นะ เพราะคุณจำเรื่อง ไอ้กระจกนั่นได้ไหม?

หืม เดี๋ยวสิ กระจกไหน?

ก็เรื่องทั้งหมดตอนท้ายที่เกี่ยวกับกระจกนั่นไง

อืม...

ฉันนึกว่ามันเป็นแค่ การเปรียบเปรยถึง...

เอ่อ...

ฉันแค่ไม่ได้คิดว่ามันเกิดขึ้นจริง ในแง่ที่ว่า

กระจกนั่นมัน... เอ่อ...

กระจกนั่นมัน...

ฉันยังไม่รู้เลย...

ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะ คุยเรื่องนี้ต่อยังไง

ฉันไม่ได้อ่านหนังสือเล่มนั้นน่ะ แล้วก็... ใช่

- อะไรนะ? - ฉันคิดว่าฉันคงสติหลุด

ตอนที่เห็นคุณ...

...แล้วฉันก็แค่อยาก คุยกับคุณเฉยๆ

แล้วฉันก็ไม่มีเรื่องจะคุยด้วยเลย

ประหลาดจัง

อืม ใช่ ฉัน... คือฉันขอโทษนะ ฉันไม่ได้...

แค่คนประหลาดๆ คนหนึ่งน่ะ

คนประหลาดชาวอังกฤษคนหนึ่ง

งั้นเหรอ?

ขอโทษนะ ฉันไม่นึกว่าคุณจะยอมรับหน้าตาเฉยแบบนั้น

ใช่ แล้วฉันควรจะทำยังไงล่ะ?

อ่านหนังสือเล่มนั้นไง?

สำหรับเดตแรกเนี่ยนะ? ไม่รู้สิ นั่นดูประหลาดกว่าไหม?

ทำไมถึงคิดว่าประหลาดกว่าล่ะ?

ไม่รู้สิ มันแค่รู้สึกประหลาดกว่ายังไงก็ไม่รู้

โอเค ไม่เห็นด้วยหรอกนะ แต่เล่าต่อเถอะ

งั้น ฉันอยากพูดเรื่องเสียงหัวเราะของเธอ

คุณรู้ไหมว่ามันคล้ายกับ...

มันน่ารักดีนะ แต่ก็คล้ายกับ...

- ชวนหงุดหงิดเหมือนกันนะ โอเค - ใช่

แล้วถ้าเธอหัวเราะขึ้นมา ฉันก็จะได้ชี้ให้เห็นแล้วบอกว่า

"นั่นไงล่ะ!" อะไรแบบนั้น

ฉันทำไปแล้ว ฉันพูดว่า "ถ้าทุกคน รู้ว่าเขาเป็นคนแย่ๆ"

"แล้วทำไมเราถึงต้องมาทำ

"รายการย้อนหลังเกี่ยวกับเขาตั้งแต่แรกกันล่ะ?"

มันเหมือนกับว่า มันไร้ความรับผิดชอบมากเลย

ไม่มีใครสนใจหรอก จนกว่ามันจะสายเกินไป

แล้วสุดท้ายมันก็มักจะ ย้อนกลับมาทำร้ายฉัน...

เอ็มม่า ฉันจริงจังนะ มันไม่ตลกเลย

ไม่ ฉันเห็นด้วยกับคุณนะ เรื่องนี้ไม่ตลกเลยสักนิด

มันจริงจังมาก

คุณกำลังหัวเราะนะ

"ฉันชอบที่คุณมักจะหาทาง

"เปลี่ยนเรื่องดราม่าของฉัน ให้กลายเป็นคอมเมดี้ได้เสมอเลย"

แล้วก็ เอ่อ...

- ฉันไม่รู้สิ - อะไรนะ?

ฉันอยากจะ พูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับ...

ไม่

ไม่เหรอ?

ทำไมคุณถึงอยากพูดเรื่องมีเซ็กซ์ ต่อหน้าครอบครัวคุณล่ะ?

หรือครอบครัวของเธอ?

เปล่า ฉันไม่ได้อยาก พูดตรงๆ หรอก

ฉันแค่อยากจะพูดเปรียบเปรยถึงมันสักหน่อย

เพราะฉันคิดว่าเรามักจะมีความรู้สึก...

เหมือนมีเคมีที่เข้ากันได้อย่างเหลือเชื่อที่... ฉัน...

ใช่ เอาเลย ทำแบบนั้นแหละ

ทำแบบนั้นเป๊ะๆ เลย

- โอเคไหม? - โอเค ถ้าฉันพูดว่า...

ลามก แล้วก็ อ่อนระทวย

ข้ามส่วนนี้ไปเลยดีกว่า

อะไรนะ ให้ข้ามไป เรื่องร้องไห้เลยเหรอ?

ก็คือ คุณก็รู้

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันพูดมันออกมาดังๆ

ฉันเลยรู้สึกว่าฉันคงจะทำได้ในวันจริงน่ะ

บางทีคุณน่าจะเริ่มจากอะไรที่ตลกๆ

คุณจะได้ไม่ร้องไห้ออกมาทันทีไง

แต่มันน่ารักดีนะ มันดูจริงใจดี

ใช่ แต่คุณก็อยากดูดีไม่ใช่เหรอ

การร้องไห้มันทำให้คุณดู ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่นะ

- อะไรนะ? - ก็ตัวคุณนั่นแหละ โดยทั่วไปน่ะ

เหมือนผู้หญิงน่ะ

อืม แล้วตอนที่ คุณเจอกันครั้งแรกล่ะ?

นั่นไม่ใช่เรื่องที่ตลกดีเหรอ?

ฉันชอบหนังสือเล่มนั้นนะ ฉันแค่...

อ๋อ ไม่ได้สิ เธอจะเล่าเรื่องนั้นไม่ได้

ทำไมล่ะ?

คุณจะเล่าเรื่องไหนบ้างล่ะ?

หมายความว่ายังไง? สำหรับคำกล่าวของฉันน่ะเหรอ?

ใช่

เอาไว้คุณก็รอฟังเองแล้วกัน

ไม่นะ ไม่ ไม่

จะได้ไม่พูดเรื่องเดียวกันไง

คุณจะใช้เรื่องตอนที่เราเจอกันครั้งแรกไหม?

ใช้สิ

โอเค แล้วเรื่องออกเดตครั้งแรกล่ะ?

- ใช่ แน่นอน - ซวยแล้ว!

คุณไม่จำเป็นต้องมีคำกล่าวก็ได้นะ

จูบแรกเหรอ?

เดี๋ยวสิ นี่คุณเข้ามาที่นี่ ตอนไหนก็ได้เหรอ?

ใช่ ฉันทำแบบนั้นตลอดแหละ

อ๋อ นี่คุณพา สาวๆ มาที่นี่ทุกคนเลยเหรอ?

อืม ใช่

- เจ็บนะ - เปล่า

ตอนที่ฉันทำงานดึกๆ อะไรพวกนั้นน่ะ

ใช่ ตอนที่คุณทำงานดึกๆ อะไรพวกนั้นไง

ใช่

โอเค นี่มันเหมือน...

นี่เหมือนความฝันในวัยเด็กเลย คุณรู้ไหม

เหมือนการแอบเข้าไปในห้างหรือห้องสมุดตอนกลางคืน มัน...

เอาล่ะ ความฝันของคุณกำลังจะเป็นจริงแล้วนะ

ว้าว

อืม...

มันไม่ทำงานเหรอ?

หืม

อ๋อ ซวยละ...

อืม... โอ้!

เดี๋ยวสิ เขาขังคุณไว้เหรอ?

มันไม่ได้วางแผนไว้หรอก เรเชล

แล้วเรื่องตอนนั้นที่คุณคิดว่าคุณ...

- ใครน่ะ? - หืม?

อ๋อ นั่นชาร์ลีน่ะ ฉันลืมกระเป๋าสตางค์ไว้น่ะ

หืม ใครคือชาร์ลีเหรอ?

อ๋อ เขาเป็นแฟนฉันน่ะ ฉันคิดว่างั้นนะ

คุณโอเคไหม?

ใช่ ไม่เป็นไร ฉันสบายดี

ฉันไม่รู้สิ คุณช่วย...

เธอบอกว่ามันเจ็บที่หน้าอก...

หัวใจเธอน่ะ หัวใจเธอ...

แล้วมันคืออะไรล่ะ?

มันก็แค่ความรู้สึกน่ะ

- ความรู้สึก? หมายความว่ายังไง? - ใช่

เหมือนรู้สึกตื่นเต้นสุดๆ น่ะ

- ใช่ไหมล่ะ? - ไม่นะ ฉันเข้าใจ

แต่นั่นไม่ใช่ครั้งแรกของคุณนี่นา

ฉันไม่รู้สิ

งั้นคุณกำลังจะบอกว่า ชาร์ลีคือ...

รักแรก... ใช่

รักแรก หรือคนแรกที่คุณแอบชอบ?

ทั้งสองอย่างเลยมั้ง

- อะไรนะ บ้าหรือเปล่า? - ตอนอายุ 30 เนี่ยนะ?

คือ ฉันอายุ 28 ตอนที่เราเจอกันไง ดังนั้น...

ก็ยังถือว่าช้าอยู่ดี!

ไม่รู้สิ ฉันเคยขี้เหร่น่ะ

โอ๊ย เลิกพูดเถอะน่า!

อย่าเพิ่งตื่นตระหนกนะ

แต่มีแมงมุมตัวเบ้อเริ่ม

กำลังไต่ขึ้นหลังคุณ แล้วมันใกล้จะถึงผมคุณแล้ว

อย่าเพิ่งสติแตกนะ

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยเหรอ?

- ไม่ - ไม่มี

ฉันรู้สึกว่า คุณแค่ต้องพูดให้ดังขึ้นน่ะ

โอเค อืม...

ฉันรักคุณมากจนเจ็บปวดไปหมดแล้ว

ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ

มันน่ากลัวนะ เพราะฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่า...

ฉันอยากแต่งงานกับคุณ แต่ฉันกลัวเกินกว่าจะเอ่ยปากถาม

ฉันว่าฉันได้ยินหมดแล้วล่ะ