Paint

Het is moeilijk om je niet een beetje verloren te voelen...

maar laten we eens kijken...

wat we kunnen vinden.

Wie weet...

misschien kan iets ons vinden.

Net nu ik het zeg.

Het is Miss Marcy.

Miss Marcy is een mooie, weelderige bramenstruik...

die we al eerder zijn tegengekomen.

Wat ga je vandaag met ons delen?

Een sappige braam?

Wanneer zei iemand voor het laatst zoiets interessants?

Misschien laat Miss Marcy nog wat bessen in de beek vallen.

En misschien komen deze bessen stroomafwaarts langs het meer uit...

en geven ze Miss Marcy kinderen in de komende jaren.

Ik weet niet eens of bessen wel zo werken.

Maar het klinkt wel leuk.

Miss Marcy wil vast een speciaal iemand...

om de boel wat op te vrolijken.

Hoe zullen we hem noemen?

Arthur.

Arthur de Evergreen.

Ik denk dat Mount Mansfield zo'n naam wel zal waarderen.

Want er is niets...

zo mooi als je dierbaren dichtbij je te hebben...

wanneer de wereld kouder wordt.

Dat is wat we willen schilderen.

Bedankt dat je naar een speciale plek bent gegaan met mij, Carl Nargle.

Stop. En we zijn klaar.

Morgen zelfde tijd?

Ik zou het niet willen missen.

PAINT MET CARL NARGLE

Ja, het is af.

Dit is De Sterkste Persoon ter Wereld.

Ik was bijna vergeten waar ik was.

Bijna.

Geweldig.

Er is geen ander woord voor. Prachtig en geweldig.

Heb ik Arthur eerder gebruikt?

Een keer als vijver, maar niet als boom.

Nooit een boom? -Nee.

Baanbrekend.

Ik ben de melk vergeten.

Heb je ergens pijn?

Ik voel me goed. -Kramp of zo?

En sneeuw, deze tijd van het jaar?

Ongelooflijk.

Ik weet nooit waar ik heen ga. -Je hebt ons er wel gebracht.

Er is veel luchtvochtigheid.

Mag ik Miss Marcy en haar vrienden meenemen naar Vantastic?

Dat vinden ze vast fijn. Alsjeblieft.

Ze zijn zo warm.

Het spijt me. Alsjeblieft.

Je koffie met melk.

Geweldig.

-Donald. Dit is This Afternoon in Burlington.

Klaar. -We zijn live.

Welkom bij This Afternoon in Burlington.

Camera twee.

Ik ben uw gastheer... -Camera een.

Donald Moore. -Blijf op een.

Het is moeilijk weg te kijken. -Toch doen veel mensen dat.

Fox News maakt ons af. Weather Channel, TV Guide Channel.

Hé. -Ja?

Houd hoop.

Willen we dat de optocht de toegang blokkeert...

van culturele instellingen?

Dr. Bradford Lenihan?

Curator van het Burlington kunstmuseum.

Het Burlington kunstmuseum?

Als je een kunstenaar bent die tussen Pittsfield en St. Albans woont...

dan hangen je schilderijen daar.

Ik ken er een met de populairste show in Vermont...

en hij heet Carl Nargle.

Ik ben gewoon gefrustreerd.

Ik heb het gevoel dat het totaalpakket zijn...

het moeilijker maakt het geschenk erin te zien.

Wij...

Ik heb een idee dat dat kan veranderen.

Kom.

Ons budget is gekort en we hebben je hulp nodig.

Ik zal tassen signeren...

tot m'n vingers Parijs-blauw zijn.

Dat is niet genoeg. We hebben kijkcijfers nodig.

Alleen Carl Nargle kan dat.

Je krijgt twee uur per dag.

Achter elkaar. Eén schilderij per uur.

Zodat ik me kan voorbereiden.

Zodat mensen twee keer zo vaak m'n kunst zien?

Het is Katherine's idee.

Echt?

Ze wil dat het goed gaat met de zender.

Ik ook.

Zodat ze weg kan.

Als ik als echte kunstenaar...

wel 255 schilderijen meer maak...

gaan mensen denken dat niet elk schilderij me dierbaar is.

Dat risico kan ik niet nemen.

We redden ons wel.

Natuurlijk. Maar laat het me weten als ik iets kan doen.

Tot ziens.

Hoi, Vantastic.

NIET RECHTSAF BIJ ROOD

HET BURLINGTON KUNSTMUSEUM

Dit kan in het Burlington-museum.

22 JAAR GELEDEN

Zo goed is het.

Je krijgt maar één kans.

Elk gebouw of persoon...

zou boffen met jou.

Ik zou boffen met jou.

Wil je dat ik je canvas ben?

Ik vraag je mee te gaan naar een speciale plek achter in m'n busje.

Toe maar.

Goed zo. Voorzichtig.

Is dit een slaapbank?

Op maat gemaakt.

Ze zijn geweldig.

Makkelijk te gebruiken. Eén, twee, hup.

En voilà, een bed.

Ik denk dat een hogere kracht wil dat we hier de liefde bedrijven.

Is dit Portugees flanel?

Drie keer geborsteld voor extra dikte. -Dat moet wel.

Want dit maakt me heet als hete biksem.

Je inspireert me tot grote dingen.

Hoi. Wat zei je?

Je inspireert me tot grote dingen.

Ik ben slechts de kwast in Gods hand.

Ik ga al sinds m'n negende naar een speciale plek met jou.

Bedankt daarvoor.

O, god. Lopen.

Dit stoplicht duurt erg lang.

Ik ga naar Walmart.

Ik zei: Ik ga naar Walmart.

Ga nu.

Hé, nummer 12 is er.

Hoe gaat het, Syd?

Iemand heeft een date.

Dat klopt. En ik heb er zin in.

Woont ze in een huisje in de bergen?

Katherine? Nee.

Ze wil wel weg bij PBS Burlington.

Wat ik prima vind.

Je rijdt in een busje zonder spiegels of remmen.

Klinkt gevaarlijk. En ik vind het leuk.

Altijd vooruit, op naar de volgende.

Ik zou hier vandaag niet zitten als ik niet zo leef.

Je hebt de beste plek in de beste kapperszaak van de stad.

Hier wil iedereen zijn.

Elk bos heeft een hoogste boom.

Dit is die van ons.

Met waarschijnlijk de meest indrukwekkende omvang...

die we ooit hebben gezien.

Bedankt dat je naar een speciale plek bent gegaan met mij, Carl Nargle.

Stoppen. -Die boom was waarschijnlijk te hoog.

Daar krijg je nog telefoontjes over.

Kom hier maar heen.

Het begon als een iep, en toen werd het een eik.

Pak het schilderij. -Hij is zo groot. Zal ik hem...

Leg hem in het busje, zoals altijd.

Ik ben de pijp vergeten. -Ambrosia.

Nog 30 minuten en het was een sequoia geweest.

Mijn hemel. -Of een mammoetboom.

Kun je... Hier. -Mr Nargle, hoi.

Hoi. Het spijt me. -Hoi.

Het is een eer u te ontmoeten. -Bedankt.

Als kind gebruikten m'n ouders uw show...

om me te leren dat alles mogelijk is. -Echt?

Als je je kwasten maar gebruikt, toch?

Wie is zij? -Nu ben ik hier.

Ambrosia. Is ze niet geweldig? Ze is fantastisch.

In drie, twee, één. Ja. -Oké.

Wat is dit? Wat gebeurt er? -Niets.

Maak je geen zorgen.

Jij bent Carl Nargle.

Je hoeft niet eens achterom te kijken, letterlijk en figuurlijk.

Laten we praten.

Dit is Paint met Ambrosia.

Een leeg doek.

Zo beginnen we allemaal.

Is het intimiderend, of een kans om iets te creëren...

wat de wereld nog nooit heeft gezien?

Als ik eerlijk ben, een beetje van allebei.

Maar ik vind het geweldig...

om met jullie op deze reis van zelfontdekking te gaan.

Laten we beginnen.

Een steen. Laten we een steen schilderen.

Als ik aan stenen denk, denk ik eerst aan wat erin zit...

want daar gaat het om.

Ik weet zeker dat wat concurrentie...

het beste in je naar boven brengt.

Zij is natuurlijk geen concurrentie voor jou.

Wat ik wil zeggen is...

dat de jonge stier graag van de oude stier leert.

Hoewel die uiteindelijk de oude stier zal doden.

Goed van Ambrosia als dat haar lukt.

Dat bedoel ik niet.

Sorry als ik stoor.

Alexandra Moore van de Burlington Bonnet.

Klaar voor je interview?