Cold Skin (La Pell Freda) (Cold Skin)

Cold Skin (2017) OCR 24 fps runtime 01:46:19

"ผู้ต่อสู้กับปีศาจ ควรแน่ใจว่า ตนจะมิกลายเป็นปีศาจเสียเอง

หากท่านมอง จ้องมองห้วงนรก ห้วงนรกจะจ้องมองท่าน"

ฟรีดริช นิตซ์เช่-

เราไม่เคยอยู่ห่างไกล จากผู้ที่ชังเรา

ด้วยเหตุผลเช่นเดียวกัน

เราจะไม่ได้อยู่ใกล้ ผู้ที่รักอย่างแท้จริง

ความจริงอันน่าตระหนก

ข้าพเจ้ารู้ซึ้งถึงมันดี เมื่อเดินทาง

ความจริงบางสิ่ง ควรค่าแก่ความใส่ใจ

ทว่าบางสิ่ง การอยู่ห่างไว้ย่อมดีที่สุด

เราล่องเรือกันมา 67 วันก่อนหน้านี้

กันยายน คริสตศักราช 1914

ไม้ขีดไฟ ใช้บนดาดฟ้าเรือไม่ได้หรอก

ขอบคุณ

นั่นเกาะที่คุณจะมา ดูไหม

คุณหนีอะไรมาเหรอ

ผมก็เคยถูกถามคำนี้ ตอนที่เริ่มเป็นชาวเล

เตรียมทิ้งสมอ

งานแค่นั้น ทำคนเดียว ไม่ต้อง 2 คน

รัสกี้ แกหูหนวกรึไง

ระวังของข้างหลังนะ อย่าให้เปียก

ระวังๆ อย่าโยนพังบรรลัยหมด

เดินเร็ว เดินเร็ว ไปเลย

ไม่มีนกซักตัว

สภาพอากาศ ก็ไม่รับแขกเลย

กัปตันครับ จะวางตรงไหนไม่ให้โดนลม

วางข้างในนี้แหละ

สั่งคนงาน วางสัมภาระที่เหลือไว้ข้างนอก

ไม่ ยกเข้ามาเลย

ด้วยความเคารพ ผมต้องรับผิดชอบ ความปลอดภัยคุณ

และที่นี่ มันยากจะวางใจ

คุณพาผมมาถึงปลอดภัยแล้ว

นี่ต้องนับว่า เป็นความมีน้ำใจ

กัปตันมาส่งผมถึงบนเกาะ

ไม่มีสิ่งใดตอบแทนเขา

ระหว่างการเดินทาง เรามีความเข้าใจกัน

ซึ่งบางครั้งเกิดขึ้น ระหว่างผู้ชายต่างวัย

กัปตันปฏิบัติต่อผม ด้วยมารยาทของเพชฌฆาต

นั่นคือ หากทำอะไรให้ผมได้เขาจะทำ

"กรูเนอร์เป็นเจ้าของน้ำตกนี้"

ทุกคน...กลับไปที่เรือก่อน

คนข้างใน

เปิดประตูซิ

มีใครได้ยินฉันไหม

ได้ยินไหม

หวัดดี

เฮ้ย ตื่นซิ

ตักน้ำ ไอ้คางคก

เฮ้ยตื่น

ช่างสื่อสารสัญญาณทางทะเล

เรามาเปลี่ยนตัว จนท.บันทึกสภาพอากาศ อัลดอร์ วิเกิลแลนด์

บอกได้ไหม ว่าเขาอยู่ไหน

ถามว่า จนท.บันทึกสภาพอากาศอยู่ไหน

ฟังนะ ฉันเป็นกัปตันเรือขนย้าย

ฉันเอาเรือพาเขามาที่นี่

แล้วรับคนเก่ากลับไป

เขาอยู่ไหน...

ไข้รากสาด

เขาตายแล้วเหรอ

มียาสูบมาไหม ว็อดก้าล่ะ

แล้วศพเขาอยู่ไหน

ให้ตายเถอะวะ พูดมาสิ

วันหนึ่งเขาออกไป แล้วฉันก็ไม่เห็นมันอีก

พูดบ้าๆ นี่มันเกาะร้าง

เขาจะไปไหนได้

ว่ายน้ำ

แกชื่ออะไร

กรูเนอร์

คุณชอบเฟรเซอร์เหรอ

ไม่ใช่หนังสือฉันหรอก

มียาสูบไหม

ฉันไม่ได้พกติดตัว

คุณกรูเนอร์

กัปตัน

ขอบคุณที่ห่วง แต่ผมจะไม่เปลี่ยนใจกลับตอนนี้

เอาปืนไว้

แยกทิฐิกับความโง่ให้ออก

ผมอยู่ได้ครับ

ขอบคุณที่ช่วยผมนะ

กินให้อิ่ม

ทำงานหนัก

อย่าทำตัวให้ว่าง

ลมเป็นใจ

และล่องไปตามทะเล

ผมเลือกใช้ชีวิตโดดเดี่ยวบนเกาะ

เหมือนนักโทษเนรเทศ เป็นเวลา 12 เดือน

ห่างไกลจากความเจริญ

ทำงานที่น่าเบื่อหน่าย ไม่มีความสำคัญ

บันทึกการเปลี่ยนแปลง ความแรงและทิศทางลม

"รัชทายาทออสเตรีย ถูกสังหาร"

ฆาตกรรมอาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินันด์และภริยา"

"จนท.บันทึกสภาพอากาศ อัลดอร์ วิเกิลแลนด์"

"บันทึกเหตุการณ์ ค.ศ. 1913"

"ราชนาวีแห่งสหราชอาณาจักร และบริเตนใหญ่"

"นางวิเกิลแลนด์ 1908, รัก รัก รัก"

"ดาร์วินเข้าใจผิด"

คุณกรูเนอร์

คุณกรูเนอร์

คุณกรูเนอร์ ถ้าคุณอุตริคิดจะ...

เปิดประตู

ให้ฉันเข้าไป

กรูเนอร์

กรูเนอร์

กรูเนอร์

- ให้ฉันเข้าไป - แกควรกลับไปกับเรือ

กรูเนอร์

กรูเนอร์

เมื่อผมมีความกลัว ที่ควรจะหยุดกลัว

ก่อนจรดปากกา ระบายสิ่งคับคั่งในสมอง

ก่อนที่หนังสือกองสูง ตัวเขียนทั้งหลาย

จะเป็นเหมือนสวนพืชพันธุ์ อันบานสะพรั่ง

เมื่อผมมองจ้องใบหน้า ของผืนฟ้ายามราตรี

เมฆก้อนใหญ่สัญลักษณ์ความโรแมนติกสูงล้ำ

และคิดว่า ผมอาจไม่ได้อยู่กระทั่ง...

พบโอกาสรอดเพียงหยิบมือ

และเมื่อผมรู้สึกว่า สิ่งมีชีวิตแห่งโมงยามนี้..

ผมไม่ควรเจอะเจอพวกเขาอีก

ผมจะไม่ได้ชื่นชม ในอานุภาพความรัก

ได้แต่อยู่บนชายหาด ของโลกกว้างเพียงลำพัง

และคิดกระทั่งความรัก และชื่อเสียง จมลงสู่ความว่างเปล่า

แม่เจ้า

ไม่

- อย่ายิง - วางปืนลง

วางปืนสิ

ถอยออกไป

ถอยออกไป

แกจะเอายังไง

ยังต้องให้ฉันพูดเหรอ

แกบอกว่าแกมียาสูบ

ใช่

กาแฟล่ะ

มี

- ว็อดก้า - เหล้ายิน

และกระสุนปืน

ลูกกระสุน

มีอีกเหลือเฟือ

- นางตัวนี้ไม่ดุ - ไม่ดุเหรอ

มานี่ มานี่มา

มาสิ อีหนู

ใจเย็นๆ

เห็นไหม

เอางี้ ฉันจะเรียกแกว่า..."เพื่อน"

แกถูกกัด

ไฟลวก

- แกฆ่ามันไปกี่ตัว - ไม่รู้

จนท.บันทึกสภาพอากาศคนเก่า

ไม่ได้เป็นไข้รากสาด

แกทิ้งเขาไว้ข้างนอก เหมือนที่ทิ้งฉัน

- นั่นคือแกฆ่าเขา - เราต้องไปแล้ว

มาเร็ว

หายเจ็บรึยัง

- ฉันหลับไปนานไหม - วันสองวันได้

ฉี่รดที่นอน

มีกระสุน 1862 นัด

นั่นคือที่ฉันเรียก ว่าคลังอาวุธ

เธอทำอะไรน่ะ

ก็ทำโง่ๆ มันคิดว่าของจะลอยหายไป

- แกพูดกับมันได้ - ไม่ใช่พูด ฉันสั่งมัน

มันไม่คิดจะหนีเหรอ

หมาเคยหนีไหม ต่อให้เจ้าของใจร้ายก็เถอะ

เหลือเชื่อเลย

ไม่นึกว่าจะมี สิ่งมีชีวิตแบบนี้ในโลก

นึกว่าเป็นเกาะกลางมหาสมุทร ที่เราไม่รู้ว่ามีอะไร

ฉันเคยอ่านเจอว่า มีประการัง กับปลาท้องถิ่นแปลกๆ

มีวิวัฒนาการเป็นของตัวเอง

สายพันธุ์ตกค้าง ที่รอดอยู่ในพื้นที่ตัดขาด

วิวัฒนาการติดอยู่ครึ่งๆ กลางๆ

สิ่งมีชีวิตประเภทนั้น อาจไม่ใช่มนุษย์

สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลานหรือปลา

เธอไม่เหมือนพวกของเธอใช่ไหม

ตัวนี้แค่ไม่กัดเท่านั้นเอง

แล้วแผลเป็นบนไหล่แกล่ะ

ก็แค่ครั้งนึง ครั้งเดียวเท่านั้น

มันได้บทเรียนแล้ว

จำไว้นะ

ทะเลนิ่งสงบ จึงทำให้คนจมน้ำ

ฉันปรับตั้งเครื่องลาดตระเวนริมฝั่ง

ฉันรู้แค่ว่า คางคกก็เหมือนสัตว์นรกอื่นๆ

มันกลัวแสงสว่าง มนุษย์ พระเจ้า

- ปีศาจจากแอตแลนติส - ฉันเชื่อในสิ่งที่เห็น

มีอย่างหนึ่ง ที่ฉันยังไม่เข้าใจ

แกหนีกลับไปกับเรือฉัน เมื่อ 4 วันก่อนก็ได้

- หนีไปไหนเหรอ - โลกอารยธรรมไง

โลกอารยธรรม น่าอยู่มากใช่ไหม

แกถึงได้หนีมา

ที่นี่ฉันเป็นเจ้าชีวิตตัวเอง ไม่ว่านรกหรือน้ำขึ้น

บอกตัวเองเถอะ ถ้ามีเรือผ่านมาฉันจะเรียก

งั้นเหรอ

เกาะนี้ไม่ใช่เส้นทางเรือพาณิชย์

ลำต่อไป คือเรือที่พาคนมาแทนแก

จะบ้าเหรอ กรูเนอร์

ประภาคารนี้ สร้างบนเส้นทางเปลี่ยนเรือ

พวกเขาสร้าง เพื่อแดกงบ ฟอกเงิน

อยากได้ของใหม่ แกต้องเทของเก่าออกจากถัง

เป็นครั้งที่ 2 ของอาทิตย์นี้ ผมต้องสร้างชีวิตใหม่

ข้าวของๆ ผมไหม้หมด

ผมไม่เหลือสิ่งของ จากผมคนเก่า

ในฟากโลกห่างไกล ผมรู้สึกสูญเสีย อย่างที่เรียกคืนไม่ได้

ผมบอกไม่ได้ ว่ามันเกิดจากความโหยหา โลกอารยธรรมรึไม่