The Andy Cohen Diaries

‫من اندی کوهن هستم، ‫و اینا داستان های واقعی از دفترچه خاطرات منه.

‫۱۲ اکتبر ۲۰۱۹.

‫خانواده‌م نگران اینن که من بیش از حد عکس های بن رو توی ‫رسانه های اجتماعی به اشتراک میذارم

‫اونا میگن این تجاوز به حریم خصوصی اونه.

‫اونا هیچ اشاره ای به اشتراک گذاری یه نسخه کارتونی ‫از چیزی که وقتی باهاش تنهام اتفاق میفته نکردن.

‫خب، بفرمایید، چه تفاوتی یه سال ایجاد میکنه.

‫هر شنبه معینی یه سال پیش ممکن بود ‫من رو در حال نوازش با یه سگ ببینید،

‫سیگار کشیدن و وراجی کردن با تلفن.

‫امروز صبح زنگ ساعتم ساعت ۷:۳۰ به صدا در اومد، ‫تا بتونم برای بیدار شدن بچه بن سر حال باشم.

‫اون هر روز رو با یه لبخند پهن شروع میکنه، ‫وقتی براش "صبح بخیر" رو میخونم...

‫از "آواز خوندن زیر بارون".

‫بهش شیشه شیرش رو میدم، اون رو ‫به پایین می‌برم و بهش صبحونه‌ش رو میدم.

‫بعد دیگه نمیتونم تحمل کنم و دقیقاً همون ‫کاری رو انجام میدم که بهم گفته شده انجام ندم.

‫این بچه رو میگیرم که پر از شیر و مخلوط موز ‫و گرانولاست و اون رو می‌بوسم و فشارش میدم.

‫و بعد اون رو می‌بوسم، ‫و بعد بیشتر فشارش میدم.

‫ناز بودنش من رو غرق میکنه.

‫و اون رو توی هوا میندازم، بعد یه فشار آخر ‫بهش میدم، و همه چی خیلی زیاده.

‫این بچه با شدت تمام همه‌ جا رو بالا آورد،

‫روی لباس خواب سفید پف‌ دار من ‫و آشپزخونه بی‌ عیب و نقصم.

‫سگ در امان موند.

‫سوال اینجاست، وقتی دارم خودم رو ‫تمیز میکنم، با بچه چیکار کنم؟

‫میذارمش توی اتاقش، در هلندی رو می‌بندم،

‫که اتفاقاً یه حرکت نبوغ‌ آمیز از طرف ‫طراح دکوراسیونم بود، و میدوم سمت حموم.

‫برمیگردم و می‌بینم بن داره با تنها چیزی ‫توی اتاق بازی میکنه که اسباب‌ بازی نیست.

‫تنها چیزی که نمیخوام بهش دست بزنه، ‫مودم اینترنته.

‫حس عنکبوتیش اون رو مستقیم به سمت ‫مودم اینترنت می‌بره، هر فرصتی که گیر بیاره.

‫اضافه کنم که هیچ کاری نمیشه با مودم کرد.

‫جذاب نیست، فقط اونجاست که من رو اذیت کنه.

‫راستی، به زور کار میکنه.