The Mentalist

"Saya nak awak keluarkan senarai suspek Red John awak

"dan tengok nama-nama tu.

"Saya akan bagi awak masa.

"Okey.

"Nama-namanya adalah...

"Bret Stiles...

"Gale Bertram...

"Raymond Haffner...

"Reede Smith...

"Bob Kirkland...

"Sheriff Thomas McAllister...

"Brett Partridge.

"Itu dia.

"Saya akan mula mambunuh lagi. Kerap.

"Hingga awak tangkap saya...

atau saya tangkap awak."

Macamana dia buat tu? - Hah?

Rakaman tu dibuat dua bulan lalu.

Red John tahu nama-nama suspek dalam senarai tu

sebelum awak.

Maksud saya, macamana mungkin?

Eh, ianya helah.

Helah macamana?

Saya tak tahu.

Lisbon.

Cif.

Saya akan ke sana.

Ianya Bertram. Kita ada kes.

Hah?

Kita ada kes.

Sekarang?

Ah, saya tak nak bekerja buat masa ni, Lisbon.

Saya perlu berfikir.

Kita perlu teruskan macam biasa.

Kita tak nak nampak dalam ketakutan.

Saya bukan dalam ketakutan.

Hai, kamu semua.

Hei, Sarjan. Bagus jumpa awak lagi.

Bagus jumpa awak.

Hei sana.

Dia tak boleh cakap helo?

Eh, ia hari yang sukar.

Jadi, saya difahamkan awak dapat panggilan sekitar 3 jam lalu?

Apa kita dapat?

Nama mangsa Sandra Helvig.

Dia tinggal bersama tunangnya.

Itu Cody Benbow, pemain besbol.

Jadi dia balik rumah daripada latihan

dan jumpa dia terbaring kat sini.

Nampak macam dia tercekik dengan skafnya sendiri.

Tingkap belakang pecah.

Kedua-dua barang kemas dan wang tunai hilang.

Kami berfikir yang dia balik rumah dan terkejutkan pencuri.

Ya la, selain pecah masuk,

saya tak nampak apa-apa tanda jelas pergelutan kat sini.

Hei, Cody, berapa banyak kena curi? Nilai dolar?

Saya tak tahu, encik.

Cincin pertunangan saja dah 50 ribu. Em...

Beberapa ratus ribu keseluruhannya.

Berapa purata pukulan awak tahun ni?

.260.

Macamana dengan tahun lepas?

.312.

Oh. Apa yang berlaku?

Awak datang sini untuk cakap pasal besbol?

Ya, saya cuba buat kerja ni,

dan awak renung saya macam saya ada dua kepala.

Saya nampak macam ada dua kepala ke?

Ah, tak.

Tak.

Sarjan, apa kata awak dan saya keluar, buat kertas kerja kita?

Cody, tengok saya.

Saya rasa awak yang bunuh Sandra.

Encik, tak betul sama sekali.

Dia cinta hati saya. Kenapa saya nak bunuh dia?

Awak la bagitahu saya.

Tak ada sebab kat dunia, encik.

Tak ada sebab.

Okey, Cody. Saya faham.

Saya tahu bila lelaki bagitahu saya kebenaran.

Awak ada senjata? - Saya ada senjata?

Ya. - Y--ya, ya, saya--saya ada.

Mana? Jenis apa?

Beberapa pistol dalam peti keselamatan.

Tunjukkan saya.

Apa kena-mengena senjata dengan semua ni?

Maafkan saya, tapi dia dicekik.

Awak tak nampak ke?

Siapa berkuasa kat sini, saya atau awak?

Em, saya cuma nak tengok senjata awak.

Saya boleh periksa tempat ni dari bumbung ke bawah tanah.

Saya boleh gali taman kalau saya nak. - O--okey, baik la.

Tenang saja. Saya akan tunjukkan awak senjata saya.

Ada dalam peti keselamatan. Arah sana.

Ianya berisi?

Cuma yang sembilan. - Bagi saya tengok.

Hmm.

Ya la, tak nampak macam peluru dilepaskan.

Macam ni la, Cody.

Sandra bukan balik rumah masa dia dibunuh, ya kan?

Dia nak keluar.

Dia baru saja nak keluar pintu

bila... awak sampai rumah.

Dia nak tinggalkan awak.

Tak!

Kami tak pernah lebih gembira.

Dia kemaskan beg pakaiannya,

tinggalkan cincin pertunangan kat atas meja

macam awak tak ada apa-apa.

Tapi demi Tuhan, awak adalah Cody Benbow.

Tak siapa boleh layan awak macam tu.

Tak.

Dan awak jadi marah, dan awak bunuh dia.

Kemudian awak kena keluarkan balik beg pakaian dia,

letak pakaian dan alat mekapnya.

Tapi awak buat dengan teruk.

Macam lelaki letakkan barang perempuan.

Awak serius? Itu bukti awak?

Yang--Yang alamari pakaian dia berselerak?

Ya, awak betul.

Tak banyak sangat, kan? Ianya bukan bukti.

Buktinya bila jumpa barang kemas dan wang tunai

yang diambil dari dia.

Tapi lelaki waras macam awak takkan betul-betul

buang duit jauh-jauh, ya tak?

Walau mereka ada masa.

Lelaki waras akan sembunyikannya kat suatu tempat

yang tak siapa akan fikir untuk cari.

Suatu tempat yang dekat, macam taman.

Awak tanamnya dalam taman, ya tak?

Tutup mulut awak sekarang!

Tutup mulut awak!

Saya terima tu sebagai ya.

Apa? Oh, tak!

Senjata! Dia ada senjata!

Jatuhkan! Jangan jadi bodoh!

Berundur, atau dia mati.

Okey, semua orang tenang saja.

Tak perlukan keganasan.

Pistol tu tak berfungsi.

Saya letak kacang dalam ruang peluru.

Jadi datang sini dan tahan dia.

Jatuhkannya!

Jangan bergerak!

Biarkan tangan awak kat mana kami boleh nampaknya!

Jangan bergerak!

Pegawai cedera! Hantarkan saya helikopter medevac sekarang!

Pegawai cedera, sekarang!

Garcia, dapatkan senjata.

Saya minta maaf.

* Sarikata Oleh YY *

Dia dah datang.

Oh, alamak.

Berlagak macam biasa saja.

Bernafas. - Saya bernafas la ni.

Awak dah gila ke?

A--Awak tak betul? Soalan serius ni.

Awak tanya dia atau awak tanya saya?

Sebab kalau diri saya sendiri, jawapannya tak.

Lisbon--betul, tak betul... Mnh.

Tuan, saya sedar sepenuhnya yang saya gagal dalam tugas saya

untuk awasi kelakuan Jane.

Oh, berhenti. Awak tak buat salah pun.

Ejen Lisbon buat salah, bila dia gagal

halang awak berikan senjata kepada seorang lelaki

yang gunakan senjata tu untuk serang pegawai polis SAC.

Ianya rancangan baik yang pergi jauh menyimpang.

Saya cakap "maaf." Bukan dia bertanggungjawab.

Itu tugas dia.

Bertanggungjawab.

Saya bertanggungjawab.

Ya la, polis SAC nak sangat darah awak.

Jadi soalannya, patut ke saya gantung awak berdua

selama sebulan atau-- - Tuan, itu tak adil.

Izinkan saya selesaikan pandangan saya.

Patut ke saya gantung awak,

atau saya patut hantar saja awak ke kes luar bandar

jauh daripada polis SAC?

Pilihan kedua.

Oh?

Saya--saya fikir awak pilih penggantungan.

Ia bebaskan awak untuk fokus pada Red John.

Saya dengar awak dah makin hampir.

Oh, ya?

Mana awak dengar tu?

Ya la, awak tak boleh simpan rahsia kat sini.

Ada dengar-dengar kat seluruh bangunan.

Jane makin hampir, atau dia fikir macam tu.

Ya la, betul ke?

Eh, kami dapat beberapa petunjuk baru.

Kami cuba simpannya senyap-senyap sikit.

Oh, ya. Simpan rahsia.

Tapi kalau awak dah hampir, awak akan bagitahu saya dulu,

sebab saya perlu ada dalam bot bila awak tangkap ikan tu.

Kita faham satu sama lain?

Ya, tuan.

Saya tahu kadang-kadang saya harus berkira,

walau bermuka-muka dengan awak.

Tapi tolong faham

ia--ia datang bersama deskripsi tugas.