The first 200 lines.
ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΝΟ
Διανομή υποτίτλων ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™ Μετάφραση-Επιμέλεια: YannisG
Λαχάνιασες.
Είχα ξεχάσει πώς είναι.
Και τώρα θα ζήσουμε εδώ.
Ζούσαμε σε πολύ γρήγορους ρυθμούς.
Είναι ώρα να χαλαρώσουμε λίγο.
Δεν μπορείς να καταφέρεις τα πάντα,
όσο κι αν το θες.
Ποιοι είστε εσείς;
Πώς είστε; Είμαι ο Τάκαο, ο εγγονός της Ουέντα Σέι.
Γύρισα ξανά στο χωριό.
Χαίρομαι που το ακούω.
Παρακαλώ,
περάστε λίγο μέσα.
Αυτή είναι η σύζυγός μου, η Μίτσικο.
Λοιπόν, παρακαλώ, περάστε μέσα.
Το νερό είναι από χτες,
οπότε το τσάι μπορεί να μην είναι πολύ ζεστό.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ.
Τουλάχιστον το κρύο τσάι δεν θα σας κάψει.
Δεν είναι πολύ ζεστό.
Πόσος καιρός έχει περάσει
από τότε που πέθανε η Σέι;
Η γιαγιά πέθανε πριν πέντε χρόνια.
Ήταν 81 ετών.
Σταμάτησε να βρέχει την ώρα της κηδείας της, σωστά;
Η Σέι ήταν δέκα χρόνια νεότερή μου.
Άρα, είστε 96, κυρία Ούμε;
- Εγώ; - Ναι.
Λοιπόν, μετά τα 90,
πήρα μια απόφαση.
Ότι όποια ηλικία έλεγαν οι άλλοι ότι είχα,
αυτήν την ηλικία θα είχα.
Η Σέι είχε πολύ δύσκολη ζωή,
αλλά ήταν γλυκύτατος άνθρωπος και είχε καταφέρει πολλά.
Κυρία Ούμε, σας φέραμε κάτι, για το καλό.
Για δες.
Τι γλυκοί που είσαστε.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Σας ευχαριστώ.
Σέι,
για δες τι έφερε ο Τάκαο.
Θα σου δώσω λίγο μετά, εντάξει;
Κυρία Ουέντα, αν κατάλαβα καλά,
πρόκειται να εργαστείτε στην κλινική του χωριού;
Ναι.
Ήμουν κι εγώ άρρωστη,
γι' αυτό θα βρίσκομαι εκεί μόνο τρία πρωινά την εβδομάδα.
Λοιπόν, ακόμα κι έτσι,
είναι κάτι για το οποίο είμαστε ευγνώμονες.
Δείτε.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΔΡ ΟΥΕΝΤΑ ΜΙΤΣΙΚΟ
Η Σέι δεν ήθελε να μετακομίσεις στο Τόκιο.
Όχι;
Έλεγε ότι όλο διάβαζες, σαν τη μακαρίτισσα τη μητέρα σου.
Φοβόταν ότι θα κατέληγες "καλλιεργητής κερασιών".
Αν έμενε εδώ, δεν θα έβρισκε γυναίκα.
Όμως, γιατί μια διάσημη γιατρός παντρεύτηκε τον Τάκαο;
Μου άρεσε η ιδέα κάποιου που κοντοστέκεται στα άνθη των κερασιών.
Τότε, ξέρετε τι σημαίνει αυτό.
Ναι, ένας ονειροπόλος τόσο απορροφημένος από τα άνθη
που δεν τελειώνει τις δουλειές του.
Το είδος του άντρα που λέμε στις κόρες μας να μην πάρουν.
Δεν είμαι πολύ γενναία, ούτε πολύ ταλαντούχα,
γι' αυτό επέλεξα κάτι πρακτικό, όπως η ιατρική.
Γι' αυτό κι εγώ επέλεξα να γίνω γεωργός.
Δεν είναι και το ίδιο πράγμα, έτσι;
Οι καλεσμένοι μας φαίνονται κουρασμένοι.
Ίσως θα ήθελαν να ξεπλύνουν τη σκόνη της πόλης στην ιαματική πηγή μας.
Ναι, κύριε Δήμαρχε. Ας λήξουμε τη συνάντηση.
Το χωριό μας, επιτέλους, έχει ξανά γιατρό.
Το ότι αυτή η γιατρός είναι και γνωστή ερευνήτρια
την καθιστά κάποια πέρα από όσα είχαμε ποτέ ευχηθεί.
Μακάρι να μην αφήσει ποτέ τον καλλιεργητή κερασιών της,
αφήνοντας μαζί και το χωριό μας.
Ζητώ, επίσης, από όλους στο χωριό, να της προσφέρετε
την πλήρη συνεργασία σας.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν;
Είναι υπέροχα.
Το νερό είναι τόσο απαλό.
Είχα ξεχάσει μέχρι που μπορείς να δεις από εδώ.
Έτοιμος;
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Να σου πω,
τα σκέπασμα δεν έχει ακόμα τη μυρωδιά της γιαγιάς σου;
Ναι, νιώθω σαν να είμαι μικρό παιδί πάλι.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Ας φάμε.
- Καλή μας όρεξη. - Καλή μας όρεξη.
- Πώς είναι; - Ωραίο.
"Ακλόνητος απ' τη βροχή, ακλόνητος απ' τον άνεμο..."
Αυτό είναι του Μιγιάζαουα Κέντζι, έτσι;
Η μητέρα μου το έγραψε εκεί πριν πολλά χρόνια.
"Ακλόνητος απ' τη βροχή, ακλόνητος απ' τον άνεμο"
"Ακλόνητος απ' το χιόνι ή την καλοκαιρινή ζέστη, με γερό κορμί"
"Δεν ποθεί τίποτα, δεν θυμώνει ποτέ"
"Χαμογελά πάντα ήσυχα"
Τρώει τέσσερις κούπες ρύζι, σούπα μίσο και λίγα λαχανικά κάθε μέρα
Δεν επικεντρώνεται στον εαυτό του
Παρατηρεί, ακούει, κατανοεί και δεν ξεχνά
Ζει σε μια μικρή ψάθινη καλύβα, στη σκιά ενός πευκοδάσους
Στο άρρωστο παιδί στα ανατολικά πηγαίνει να το φροντίσει
Στην κουρασμένη μητέρα στα δυτικά κουβαλάει στάχυα ρυζιού
Σε έναν ετοιμοθάνατο στα νότια λέει "Μη φοβάσαι"
Σ' αυτόν που καβγαδίζει στα βόρεια λέει "Μην είσαι μικροπρεπής"
Σε μια ξηρασία, κλαίει
Σε ένα κρύο καλοκαίρι πηγαινοέρχεται ανήσυχα
Όλοι τον λένε απονήρευτο
Δεν τον επαινούν, ούτε τον κατακρίνουν
Τέτοιος άνθρωπος θέλω να γίνω
- Καλημέρα σας. - Καλημέρα σας.
Ωραία μέρα, έτσι;
Ήρθε η γιατρός.
Καλημέρα σας.
- Καλημέρα σας. - Καλημέρα σας.
Χαιρόμαστε που ήρθατε.
- Γιατρέ, γεια σας. - Γεια σας.
Γεια σας.
Δάσκαλε, καλημέρα.
- Ο Τάκαο. - Ναι.
Είναι καλή ιδέα να το κάνεις αυτό;
"Αν ο ήλιος λάμπει, ακόμα κι αν αύριο ο κόσμος τελειώσει,
μην παραλείψεις να αερίσεις το φουτόν σου".
Λοιπόν, πώς νιώθεις;
- Γι' αυτό ήρθες; - Όχι.
Δεν θα μπω στο νοσοκομείο.
Οι γιατροί το αποκαλούν "καρκίνο του στομάχου",
αλλά το "καρ" στα σανσκριτικά σημαίνει "δράση".
Κάποια πράγματα γίνονται εφικτά.
Έλα μέσα.
Είναι λίγο ενοχλητικό τώρα,
αλλά όταν πεθάνω θα μπορώ να κάνω ό,τι θέλω.
Δάσκαλε,
πού είναι όλα τα βιβλία σου;
Τα έδωσα στο σχολείο.
Καλώς όρισες πίσω.
Κάνει τον χώρο να φαίνεται κάπως άδειος.
Θέλω να ξεκαθαρίσω τα πάντα για μια φορά στην ζωή μου.
Δεν έχουμε παιδιά.
Δεν αφήνω τίποτα πίσω και ούτε που θέλω.
Έφυγε μία έγνοια απ' τον νου μου.
Έχω ακόμα το γράμμα σου
από τότε που κέρδισα το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα.
"Το να γίνεις διάσημος δεν είναι καθόλου καλό πράγμα".
"Δεν σε εξυψώνει".
"Ο σκοπός της δημιουργικότητας δεν είναι η φήμη και η επιτυχία".
"Να σκέφτεσαι ότι το να αποτελείς το αντικείμενο ανούσιων κουτσομπολιών"
"είναι κάτι ντροπιαστικό".
Αυτό ήταν αγενές.
Στα δέκα χρόνια που πέρασαν από τότε, δεν έχω καταφέρει τίποτα.
Μα μόλις τώρα ξεκίνησες.
Είμαι πάνω από 40 και δεν έχω κάνει καθόλου λεφτά.
Έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν αξίζω τίποτα.
Είναι μια σημαντική περίοδος για 'σένα.
Υπομονή, υπομονή.
Σαν αυτόν.
Ακόμα και στην ηλικία μου δεν είσαι σίγουρος αν αξίζεις κάτι.
Αλλά ποιος νοιάζεται;
Βάδισε στο μονοπάτι σου και μη μετανιώνεις τίποτα.
Εντάξει.
Αν τα παιδιά μου νοιαζόντουσαν, δεν θα ήμουν εδώ.
Ψέματα;
Και μετά από όλα αυτά που τράβηξες.
Ναι. Τα σπουδάζεις, μετά φεύγουν απ' το σπίτι
και δεν έρχονται ούτε για μια επίσκεψη.
Είσαι τυχερή. Τουλάχιστον τα δικά σου έρχονται την Πρωτοχρονιά και τον Αύγουστο.
Όντως. Δυο φορές τον χρόνο είναι πιο πολύ απ' τους περισσότερους.
Τα δικά μου έρχονται μόνο μία φορά.
- Αν υπάρξει πρόβλημα, τηλεφωνήστε μου. - Εντάξει. Ευχαριστώ πολύ.
Ωραία δεν είναι να έχουμε μια καλή γιατρό εδώ;
Ναι.
Θα σας αφήσουμε στο ίδιο φάρμακο. Ορίστε.
Στην ηλικία που είμαι, γιατρέ,
δεν έχει πολλή σημασία αν παίρνω φάρμακα ή όχι.
- Έτοιμη. - Εντάξει.
Τάκαο.
Ναι;
Η εφημερίδα του χωριού.
Μπορώ να τη μοιράζω εγώ, αν θέλεις.
Αλήθεια; Σύντομα θα έχουμε πολλή δουλειά στα χωράφια.
- Οπότε, όλη δικιά σου. - Εντάξει.
Αντίο.
- Ευχαριστώ. - Έγινε.
Γράμμα από το βουνό
Ο κόσμος λέει να μη δίνουμε σημασία
σ' αυτά που βλέπουμε.
Όμως την άνοιξη φυτεύω μελιτζάνες, φασόλια και αγγούρια στον κήπο μου
και τα ποτίζω.
Μ' αυτόν τον τρόπο σκέψης, δίνοντας σημασία μόνο σ' αυτά που βλέπω,
βρέθηκα ξαφνικά 96 χρονών.
Είναι καλό
το ότι δεν έβλεπα τίποτα άλλο και δεν με φόρτωνα με έγνοιες;
Ίσως αυτό να είναι το μυστικό της μακροζωίας.
Τι ωραίο.
Η κυρία Ούμε νοσηλεύτηκε πέρυσι τον χειμώνα, με υψηλή πίεση.
No comments yet. Be the first to leave one.