The first 49 lines.
... عشق و محبت تو منو
تو هر تابستوني در کنارت نگه ميداره
راه ما به سمت دريا ميره
جايي که خورشيد و عشق وجود داره
اُ
اُ اُ
اُ اُ اُ
اُ اُ اُ اُ
اُ اُ اُ اُ اُ
واسه ما
اُ
اُ اُ
اُ اُ اُ
اُ اُ اُ اُ
اُ اُ اُ اُ اُ
هردومون
ميبيني من آمادم ازت ميخوام که به ما بپيوندي
قطار منتظر ماست تا حرکت کنه
بليط درجه يک تو واگن شخصي داريم
و اين قطار سريع تر از قطار هاي داخليه
...احساساتِ پروانه ها هم تحمل صبر رو ندارد
براي اين که روي تو بخوابند تا روي دريا بيدار شوند...
بخند تا زندگي بهت بخنده و با هم بدويد
درست مثل دو تا بچه که عاشق موج دريا و ماه هستند
زير نور آفتاب وقت غروب
تو چشمات گم ميشم و فقط عشق رو ميبينم
شگفت زده ام که چي بگم
... فقط ميخوام که
... عشق و محبت تو منو
تو هر تابستوني در کنارت نگه ميداره
راه ما به سمت دريا ميره
جايي که خورشيد و عشق وجود داره
اُ
اُ اُ
اُ اُ اُ
اُ اُ اُ اُ
اُ اُ اُ اُ اُ
واسه ما
اُ
اُ اُ
اُ اُ اُ
اُ اُ اُ اُ
اُ اُ اُ اُ اُ
هردومون
فکر کنم ديگه رسيديم
نگاه کن , نگاه کن کستانتا
ما کستينستي کوچيک خودمون رو داريم
و حتي اگه شده محل ديدارمون رو در اون ساحل پيدا مي کنم
من در نزديکي قلعه واما ميخوابم تا حس روي زحل بودن بهم دست بده
No comments yet. Be the first to leave one.