Kakuriyo -Bed & Breakfast for Spirits- (かくりよの宿飯)

(ที่พักและอาหารสำหรับภูตพราย ณ ดินแดนคาคุริโยะ 2)

ท่านทาเคะจิโยะคะ

ระหว่างหวานกับเผ็ดชอบอันไหนเหรอคะ

เกลียดทั้งคู่นั่นแหละ

ท่านทาเคะจิโยะ

ระหว่างของร้อนกับของเย็น ชอบแบบไหนเหรอคะ

หนวกหู

ท่านทาเคะจิโยะ

ท่านทาเคะจิโยะคะ

ดื้อด้านจริง ๆ

เจ้ามันตัวอะไรกันแน่เนี่ย

ฉันเหรอ

ฉันเป็นมนุษย์ที่มาจากแดนมนุษย์

ชื่อว่าสึบากิ อาโออิ

สึบากิ...

เหมือนกับสึบากิ ชิโร่เลย

สึบากิ ชิโร่คือปู่ของฉันเอง

มะ หมายถึงสึบากิ ชิโร่สุดแข็งแกร่ง ผู้มาจากแดนมนุษย์คนนั้นรึ

อะ อืม

ว่าแต่ทำไมท่านทาเคะจิโยะ ถึงรู้จักสึบากิ ชิโร่ได้ล่ะ

ก็เพราะเป็นคนดังน่ะสิ

ดูสิ นี่ไง

การผจญภัยของชิโร่...

เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรเหรอ

อย่าจับนะ

ขอโทษที

แต่ก็ว่าไป

เรื่องคุณปู่นี่ดังถึงขั้น เขียนเป็นหนังสือภาพเลยเหรอ

นี่ อยากลองกินอาหาร ที่สึบากิ ชิโร่กินดูบ้างไหม

อาหารของแดนมนุษย์น่ะ

ถ้ากินแล้วข้าเองก็จะแข็งแกร่งขึ้นไหม

แข็งแกร่งเหรอ

จะเป็นชายที่แข็งแกร่งได้ แบบสึบากิ ชิโร่ไหม

นั่นสินะ

ต้องเป็นได้แน่ ๆ

อาหารของคุณปู่ ฉันเป็นคนทำให้ทุกวันเลยนะ

เจ้าน่ะเหรอ

อื้ม

แถมยังมีคนบอกว่าอาหารของฉัน ช่วยฟื้นพลังวิญญาณด้วยนะ

เอาเป็นอาหารแบบไหนดี

แกงกะหรี่ สตูว์ หรือแฮมเบิร์ก...

อ๊ะ รู้แล้ว มื้อกลางวันคุณหนู

คุณหนูเหรอ...

ไม่ใช่นะ

มื้ออาหารคุณหนูน่ะ

อ่า เอ่อ

คืออาหารเวทมนต์เปี่ยมไปด้วย เคล็ดลับความแกร่งและความฝันของเด็ก ๆ ไง

เวทมนตร์ของแดนมนุษย์เหรอ

เพราะงั้นไปหาวัตถุดิบด้วยกันเถอะ

ข้าก็ต้องไปด้วยเหรอ

ถ้าได้เลือกวัตถุดิบด้วยตัวเอง

ยิ่งทำให้ได้ผลมากขึ้นแล้วก็แข็งแกร่งขึ้นอีกไง

จริงเหรอ

คุณปู่ชอบกระโจนเข้าหาเรื่องอันตราย

แล้วคว้าสิ่งที่อยากได้มาไว้ในมือ

จากนั้นก็หนีไปละนะ

ไม่จำเป็นต้องเลียนแบบไปซะหมดหรอก

ก่อนอื่นออกไปข้างนอกกันเถอะ

เข้าใจแล้ว

ข้าขอไปซื้อของด้วยคนนะคะ

ใช้เรือเหาะเล็กของทางเราแล้วกันค่ะ

กะแล้วว่าต้องดูเหมาะสมมากทีเดียว

คือว่า

ให้ยืมกิโมโนที่ดูหรูแบบนี้จะดีเหรอคะ

แน่นอนสิคะ

เรากำลังเดินทางไปยังเขตเนตรจันทรา ศูนย์กลางของโยโตะ

ต้องใส่กิโมโนระดับนั้น ถึงจะกลมกลืนไม่เตะตานะคะ

ยะ อย่างนั้นเองสินะคะ

สุดยอด

สุดยอดจริง ๆ เนอะ

ที่เขตเนตรจันทราแห่งนี้ มีทั้งเหล่าขุนนาง ช่างฝีมือ

และชนชั้นสูงอาศัยอยู่ เป็นย่านหรูที่ได้รับการพัฒนาที่สุด

แถมยังเป็นเขตที่ ใกล้กับวังหลวงมากที่สุดอีกด้วย

วังหลวง...

ที่นั่นมีท่านราชาภูตอยู่...

ท่านทาเคะจิโยะ ยื่นตัวออกไป มาก ๆ มันอันตรายนะคะ

ก็มีแต่ของที่ไม่เคยเห็นนี่นา

ไม่คิดเลยค่ะว่าจะให้ความสนใจขนาดนี้

รู้อย่างนี้น่าจะพาออกมาข้างนอกตั้งแต่แรก

ใกล้จะถึงแล้วนะคะ

แต่ว่าก่อนอื่น

ช่วยใส่หน้ากากด้วยนะคะ

หน้ากากเหรอ

เพราะเราทั้งสามได้ขึ้นบนหนังสือพิมพ์โยโตะ เป็นครั้งคราวจึงเป็นที่รู้จักน่ะค่ะ

ฉันเองก็ได้ขึ้นด้วยเหรอคะ

ค่ะ

เพราะฉะนั้น เราไปกันแบบแอบ ๆ เถอะนะคะ

ร้านขายผักใหญ่จัง

เลือกดูไม่ถูกเลยใช่ไหมล่ะคะ

ค่ะ

ซื้อไอ้นี่กันเถอะ

มันคืออะไรเหรอ

ผิวลื่น ๆ ด้วย

นี่คือหัวไชเท้าน่ะ

ข้าเกลียดหัวไชเท้า

เพิ่งเคยเห็นหัวไชเท้าเป็นหัวครั้งแรกสินะคะ

ไอ้ที่ดูแปลก ๆ นั่นมันอะไร

ตายจริง ตาดีนะเนี่ย

เขาเรียกกันว่าบรอกโคลี

ซื้อกลับไปด้วยแล้วกัน

มีทาคานะดองด้วย

ทาคานะเองก็เป็นผักโยโตะนะคะ

มันจะอร่อยจริงเหรอ

สึบากิ ชิโร่เขาชอบทาคานะดองมากเลยนะ

ก็น่าสนใจนะ

เดี๋ยวจะสอนวิธีกินสุดอร่อย ให้ท่านทาเคะจิโยะเอง

ซื้อส้มไปไว้สำหรับเป็นของหวานกันค่ะ

ข้าชอบส้ม

ชอบส้มสินะคะ

เพราะท่านตาให้มาประจำเลย

อย่างนั้นนี่เอง

พอถึงหน้าหนาว ฉันก็เอามากินกับคุณปู่บ่อย ๆ เหมือนกัน

งั้นเหรอ เจ้าก็ด้วยสินะ

เอาละ

ห้องเรียนทำอาหารกับอาโออิจะเริ่มแล้วนะ

ท่านทาเคะจิโยะก็มาทำด้วยกันนะ

ท่านทาเคะจิโยะ ทานได้เลยค่ะ

ยังไงก็ไม่อยากทานจริง ๆ เหรอคะ

ข้าจะกิน

จะทานแล้วนะครับ

อร่อย

ท่านทาเคะจิโยะ

เป็นไงบ้าง

แครอทก็ยังเป็นแครอท

แต่วันนี้พอกินได้

ดีแล้วละ

เจ้านี่อร่อยดี

มันฝรั่งเหรอ

ก็ใช่ แต่ใส่หัวไชเท้าเข้าไปด้วยนะ

หัวไชเท้า...

แต่ว่า... อร่อย

มื้ออาหารคุณหนู อร่อยทุกอย่างเลย

ดีจังเลยนะคะ

ไม่กินเหรอ

ก็ต้องกินอยู่แล้วสิ

หิวจะแย่แล้วเนี่ย

- จะทานแล้วนะคะ - จะทานแล้วนะคะ

เป็นอะไรไปเหรอ

สักวันหนึ่ง

สักวันหนึ่งข้าอยากจะ...

ให้ท่านแม่ได้ลองกินอาหารนี้ดูบ้างจัง

ถ้าอร่อยขนาดนี้ ท่านจะต้องกินลงแน่ ๆ

ถ้างั้นท่านทาเคะจิโยะก็ทำให้ทานสิคะ

เดี๋ยวฉันจะเขียนวิธีทำไว้ให้ในกระดาษ

สักวันจะได้ทำให้ท่านแม่ทานได้ไงคะ

อาโออิ

ยอมเรียกชื่อแล้วสินะ

ไอ้นี่ ข้าให้ยืม

จะดีเหรอ

อย่าทำเลอะนะ

หนังสือภาพนี่ท่านตาเป็นคนให้มา

มักจะให้ข้านั่งตักแล้วอ่านให้ฟัง

เป็นสมบัติของท่านทาเคะจิโยะสินะ

จะอ่านอย่างทะนุถนอมเลย

ขอบคุณนะ

วันนี้ท่านทาเคะจิโยะหลับปุ๋ยสมวัยเลยนะคะ

ดีจริง ๆ เลยนะคะ

ที่บอกว่ามื้ออาหารคุณหนู อร่อยแล้วกินหมดทุกอย่าง

ขอบคุณนะ คุณอาโออิ

เพราะได้คุณอาโออิช่วยเลยค่ะ

ฉันว่าไม่ใช่เพราะพลังของฉัน

แต่เป็นเพราะตัวตนคุณปู่มากกว่าค่ะ

ฉันแค่อาศัยความยิ่งใหญ่ของคุณปู่ แล้วก็ทำอาหารแค่นั้นเอง

แต่คุณปู่นี่ถึงขั้นได้เอามาเล่า เป็นหนังสือภาพสำหรับเด็กเลยสินะ

เป็นหลักฐานว่ามนุษย์ที่ชื่อสึบากิ ชิโร่

มีอิทธิพลต่อแดนลับแลเป็นอย่างมากค่ะ

หนังสือที่ใช้เขาเป็นต้นแบบ จะอะไรก็ขายได้

มีทั้งคนเกรงขามในตัวเขา

แล้วก็เกลียดเพราะไปป่วนเอาไว้

แต่ในอีกมุมหนึ่ง ก็เป็นวีรบุรุษของแดนลับแลนะคะ

วีรบุรุษเหรอคะ

ข้าเคยได้ยินมาแค่ข่าวลือ

ว่าเขาเคยเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ เพื่อเหล่าภูตพรายในแดนลับแล

ถ้าเป็นคุณปู่ก็น่าจะทำแหละ

ไม่รู้นะคะว่าศัตรูนั้นคืออะไร

แต่เพราะว่าไม่รู้นั่นแหละ

ไม่ว่าใครก็นำไปเขียน เรื่องในอุดมคติของตัวเองได้

เรื่องในอุดมคติ...

หนังสือภาพนี้ก็ถือเป็นหนึ่งในนั้น

เป็นคนที่เหลือจะเชื่อเลย

แต่ว่า

ก็เป็นคนที่ทำให้ โต๊ะอาหารของฉันมีแต่รอยยิ้ม

คุณปู่ทำให้ท่านทาเคะจิโยะ ยิ้มได้เหมือนกันสินะคะ

สักวันหนึ่ง

สักวันหนึ่งข้าอยากจะ...

(ใส่เนยลงในหม้อและนำหัวหอมลงไปผัด ลดไฟให้อ่อน ใส่ข้าวสารลงไปแล้วผัดให้เข้ากัน ใส่ทาคานะลงไปและปิดฝา ปิดฝาไว้เผื่ออบ จากนั้นใส่เนยลงไปแล้วคลุกให้เข้ากันเป็นอันเสร็จ)

ให้ท่านแม่ได้ลองกินอาหารนี้ดูบ้างจัง

ขอให้ในสักวันหนึ่ง

ท่านแม่จะได้ทานอาหารของท่านทาเคะจิโยะ

พร้อมบอกว่าอร่อยและร่าเริงขึ้นได้

ขอให้ทั้งสองแม่ลูกสดใสร่าเริงขึ้นได้ด้วยเถอะ

นั่นจะต้องเป็น

ยาสุดท้ายที่ท่านทาเคะจิโยะต้องการ

ต้องขออภัยที่แจ้ง ภาวะวิกฤตไม่ทันด้วยนะครับ