Driving Miss Daisy

-Πάω στην αγορά, Αντέλα. -Μάλιστα...

Είστε καλά, δις Ντέιζι;

Από θαύμα δεν είσαι στο νοσοκομείο ή στο γραφείο κηδειών.

Τα αγγούρια βγήκαν καλά φέτος.

Ούτε τα γυαλιά σου δεν έσπασες.

-Το αμάξι έφταιγε. -Είχες βάλει λάθος ταχύτητα.

-Αντέλα, θέλεις πίκλα; -Όχι εγώ.

Θα σου βάλω σε βαζάκι να πας του Ουίλιαμ.

Έβαλες το αμάξι στην αυλή του Πόλοκ.

Έπρεπε να μου αφήσεις τη Λασάλ. Δε θα έκανε τέτοια.

Μαμά, τα αμάξια δεν κάνουν, εμείς τα χειριζόμαστε.

-Εσύ διέλυσες την Κράϊσλερ. -Πες ό,τι θες, ξέρω την αλήθεια.

Κόστισες 2700 στην ασφαλιστική. Είσαι μεγάλο ρίσκο.

-Δε θα σε ασφαλίσουν ξανά. -Αυτά τα λες για να με πικάρεις.

Εντάξει, τα βγάζω όλα απ το μυαλό μου. Κοίτα έξω στην αυλή!

Μαζεύτηκαν έξω όλοι οι ασφαλιστές για να σε ασφαλίσουν!

Αν σκοπεύεις να λες ψέματα στο σπίτι μου, να πας αλλού.

Καλύτερα να γυρίσω στο γραφείο.

Η Φλορίν θα πάθει κρίση, αν δεν επιστρέψω στην ώρα μου.

-Έχετε σχέδια γι απόψε; -Θα πάμε στους Ανσλι για φαΐ.

Αυτός είναι ο Παράδεισος γι αυτήν, ε;

Κοινωνικές σχέσεις με Επισκοπιανούς.

Είσαι παλαβιάρα, μαμά. Θα περάσω αύριο το απόγευμα.

Πώς ξέρεις ότι θα 'μαι εδώ; Δεν είσαι η μόνη μου παρέα.

Θα τηλεφωνήσω πρώτα, όμως, να ξέρεις ότι πρέπει να μιλήσουμε.

Τώρα σας χρειάζομαι. Πρέπει να είμαι στο κομμωτήριο σε μισή ώρα.

Όχι, βέβαια, δεν ήξερα ότι πρέπει να τηλεφωνήσω 2 ώρες πιο πριν.

Τι εταιρεία ταξί είστε εσείς αφού δεν έχετε ταξί;

Πάρτε το γιο σας. Θα στείλει κάποιον να σας μεταφέρει.

Δε χρειάζεται. Θα ακυρώσω το ραντεβού και θα χτενιστώ μόνη.

Μερικές φορές νομίζω ότι δεν έχετε ούτε την κοινή λογική.

Δύο κουκίδες. Το θέλω αυτό.

Δεν είναι η μέρα μου σήμερα στο Μα-Τζονγκ.

Ευχαριστώ που ήρθατε ξανά. Είμαι άχρηστη χωρίς αμάξι.

-Ανοησίες... -Πότε θα πάρεις καινούριο;

Δεν ξέρω. Ο Μπούλι είναι μίζερος.

Μην ανησυχείς, χρυσή μου, θα σε πάω εγώ στο ναό αύριο.

-Μαμά, είσαι εκεί; -Εμείς είμαστε!

-Γιατί δεν τηλεφωνήσατε; -Δε θα κάτσουμε.

-Το φαντάστηκα. -Οι Μίλερ έχουν επέτειο.

Εγώ έραψα τα ρούχα. Δεν είναι γλύκας ο γιος σου;

Δε θα το έθετα ακριβώς έτσι.

Το νέο βιβλίο του Γκράχαμ Γκριν; Ήθελα να το διαβάσω.

Λυπάμαι, αλλά πρέπει να το επιστρέψω αύριο στη Βιβλιοθήκη.

-Να στο πάω εγώ; -Όχι, ευχαριστώ.

Θα πάω στη Βιβλιοθήκη με λεωφορείο.

Σταμάτα να είσαι τόσο πεισματάρα. Ξέρεις καλά ότι...

Πηγαίνετε τώρα. Να μην περιμένουν τα άλογα.

Εριοϋφαντουργία Ουέρδαν

Η πόρτα κάνει επαφή;

Με συγχωρείτε... Όσκαρ!

-Είσαι καλά; -Όχι, κύριε, έχω κολλήσει.

-Το ξέρω. Κούνα λίγο το μοχλό. -Τον κούνησα, έκανα τα πάντα.

-Τηλεφωνήστε στην εταιρεία. -Τηλεφώνησα ήδη.

Έχουν δουλειά, μα είπαν ότι θα έρθουν στη 1.

-Δεν είπες ότι είναι επείγον; -Μη μου φωνάζετε έτσι.

Δε χάλασα εγώ το ασανσέρ.

-Η παραγγελία του Πάξτον; -Είναι έτοιμη για να φύγει.

Έπρεπε να την είχαν από χθες. Τηλεφώνησε πάλι για το ασανσέρ.

Σας ακούω...

Κοίτα στο κλείσιμο της πόρτας. Μήπως κρέμεται κάτι;

Για στάσου... Ναι... εδώ είναι.

Τεντώσου και σπρώξε το μέσα μέχρι να σταθεροποιηθεί.

-Το έκανα. Και τώρα; -Χειρίσου το μοχλό.

Μπράβο, Όσκαρ.

-Συγγνώμη, δουλεύετε εδώ; -Όχι, κύριε, είναι ο Χοκ.

-Πώς ξέρεις από ασανσέρ; -Δούλευα ασανσέρ σε κατάστημα.

Το ασανσέρ τους ήταν χειρότερο απ' αυτό.

-Θυμάστε; Σας είπα για τον Χοκ. -Ναι, ασφαλώς...

Με συγχωρείτε, κύριε. Όλοι εδώ είστε Εβραίοι;

-Ναι, γιατί ρωτάς; -Προτιμώ να δουλεύω σε Εβραίους.

Ξέρω πολλούς που σας λένε τσιγγούνηδες, μα όχι μπροστά μου.

Χαίρομαι που νιώθεις έτσι.

-Πού δούλευες τελευταία; -Στο δικαστή Χάουαρντ Στόουν.

Είναι κι αυτός Εβραίος.

-Ήσουν σοφέρ του δικαστή; -Επτά χρόνια, κύριε.

Κι ακόμα θα ήμουν, μα πέθανε.

Η κα Στόουν μου είπε να πάω μαζί της στη Σαβάνα.

Η γυναίκα μου είχε ήδη πεθάνει, μα είπα: Όχι, ευχαριστώ, κυρία.

-Ήθελα να βλέπω τα εγγόνια μου. -Ο Στόουν ήταν φίλος του πατέρα.

-Μη μου πείτε! -Κάθισε.

Αργότερα, δεσποινίς.

Ο Όσκαρ είπε ότι θέλετε σοφέρ για την οικογένειά σας. Τι θα κάνω;

Θα πηγαίνω τα παιδιά στο σχολείο και τη σύζυγο στο κομμωτήριο;

-Δεν έχω παιδιά. -Τι κρίμα...

Είστε ακόμη νέος, όμως, μην ανησυχείτε.

Ευχαριστώ, δε θα ανησυχώ.

Ζητάω σοφέρ για τη μητέρα μου.

Με συγχωρείτε που ρωτάω, μα γιατί δεν προσλαμβάνει η ίδια;

Είναι δύσκολη κατάσταση.

Τα έχει χάσει λιγάκι, ε; Συμβαίνουν αυτά με τα γηρατειά.

Όχι, είναι μια χαρά. Τα έχει τετρακόσια, αυτό είναι το πρόβλημα.

Χοκ, θέλω να καταλάβεις κάτι. Η μητέρα μου είναι λίγο δυναμική.

Θα δουλεύεις για 'μένα. Εκείνη μπορεί να λέει ό,τι θέλει...

μα δεν μπορεί να σε απολύσει. Καταλαβαίνεις;

Ναι, καταλαβαίνω. Και μην ανησυχείτε γι αυτό.

Θα αντέξω ό,τι κι αν μου κάνει. Θυμάμαι, μικρός στο αγρόκτημα...

έπιανα τα γουρούνια για το σφαγείο.

Δε μου έχει ξεφύγει ποτέ γουρούνι.

-Πώς είσαι, Αντέλα; -Ζω...

-Πού είναι η καινούρια ηλεκτρική; -Στην ντουλάπα.

-Ούτε που την αγγίζει. -Με χτυπάει ρεύμα όταν πλησιάζω.

-Η δική μου με βολεύει. -Ωραία!

Καθάρισε εσύ να πάω εγώ στο γραφείο σου.

-Πού είναι η μαμά; -Στο δωμάτιο.

Υποθέτω, ξέρεις ποιος είναι αυτός.

Επιστρέφω αμέσως, Χοκ.

Δε θα έμπαινα στη θέση σου ούτε αν μου το ζητούσε ο Κύριος.

Καλημέρα, μαμά.

-Κατέβα μόνο να χαιρετήσεις. -Άκου με καλά.

Εκτός αν άλλαξαν το σύνταγμα και δεν έχω δικαιώματα.

Δε θέλω κι αποκλείεται να δεχτώ...

κάποιον σοφέρ στην κουζίνα μου να τρώει και να τηλεφωνεί.

-Δε θέλω τέτοια στο σπίτι μου. -Έχεις την Αντέλα.

Άλλο η Αντέλα. Την έχω χρόνια και δεν μπλέκεται στα πόδια μου.

Και πάλι, όμως, έχει γδαρθεί το καλό μου σερβίτσιο.

Λες η Αντέλα να έχει προσωπικά με το σερβίτσιο σου;

Εξυπνάδες. Παλιά δεν είχαμε τέτοιους κι ήταν καλύτερα.

Τέτοιους; Σαν τον κυβερνήτη Τάλμιτζ μιλάς.

Μπούλι, τι είναι αυτά που λες; Δεν είμαι ρατσίστρια, ντροπή σου.

Προσπάθησε να επωφεληθείς, μαμά.

Ενώ η διαφορά είναι μεγάλη, σημαντική μάχη ξεκινά στα βόρεια.

Αναμένεται να είναι η μεγαλύτερη είδηση του 1948.

Ήξερα κάποια Αντέλα στο Μέικον.

Και τραγουδούσε... Τι να σου πω.

Είχε σπουδαία πνευμόνια. Έκανε μόνη της για ολόκληρη χορωδία.

Ήταν και χοντρή. Τεράστια σαν ντουλάπα...

Μην απασχολείς την Αντέλα. Έχει δουλειές.

Στάσου... Τι θαρρείς ότι κάνεις;

-Ξεσκονίζω τα ψηλά, δις Ντέιζι. -Τι ανοησία είναι αυτή;

Ποιος νοιάζεται αν έχουν σκόνη τα φωτιστικά; Κατέβα από 'κει.

Και πάρε τη σκάλα απ' τη μέση μη σκοντάψει κανείς.

-Φεύγω, δις Ντέιζι. -Εντάξει, Αντέλα, τα λέμε αύριο.

-Κι εγώ φεύγω, δις Ντέιζι. -Ωραία.

Καλημέρα, δις Ντέιζι! Φροντίζω τα λουλούδια σας.

Να αφήσεις ήσυχο τον κήπο μου.

Πίσω απ' το γκαράζ έχετε ωραίο έδαφος αχρησιμοποίητο.

Μπορώ να φυτέψω ντομάτες, φασολάκια...

Αν θελήσω λαχανόκηπο, θα τον φυτέψω μόνη μου.

Τι κάνεις εκεί;

Μου αρέσουν τα σπίτια με φωτο- γραφίες. Ξέρετε από διακόσμηση.

Δε θέλω να σκαλίζεις τα πράγματά μου.

Καλημέρα, δις Ντέιζι.

-Έκανε κρύο το βράδυ, ε; -Δεν ξέρω, κοιμόμουν.

Η Αντέλα είπε ότι τελειώνει ο καφές και το απορρυπαντικό.

-Αλήθεια; -Ναι και το γυαλιστικό ασημικών.

Ξέρω...

Σκοπεύω να πάω στην αγορά με τρόλεϊ.

-Γιατί να μη σας πάω εγώ; -Όχι, ευχαριστώ.

-Γι αυτό με προσέλαβε ο γιος σας. -Πρόβλημά του.

-Καλά, κάτι θα βρω να κάνω. -Μην πειράξεις τα πράγματά μου.

Πάω στην αγορά, Αντέλα.

Δις Ντέιζι, είναι κρίμα. Έχετε το ωραίο σας αμάξι στο γκαράζ...

και δεν έχει μετακινηθεί αφότου το έφεραν απ' την εταιρεία.

Σας αντικατέστησαν το αμάξι χωρίς λόγο.

Γνώμη σου.

Και κατά τη γνώμη μου, μια καλή, πλούσια Εβραία κυρία...

δεν πρέπει να ανεβαίνει σε τρόλεϊ κουβαλώντας σακούλες.

-Θα έρθω να τις κουβαλήσω εγώ. -Δε σε χρειάζομαι!

Δε σε θέλω και δε μου αρέσει να λες ότι είμαι πλούσια.

-Δε θα το ξαναπώ. -Αυτά λέτε με την Αντέλα;

Σιχαίνομαι να με σχολιάζουν στο ίδιο μου το σπίτι.

Γεννήθηκα σε φτωχογειτονιά. Ξέρω την αξία της δεκάρας.

Ούτε γάτα δεν είχαμε διότι δεν είχαμε λεφτά για την τροφή της.

Η αδελφή μου με σπούδασε με τις οικονομίες της. Δεν είχαμε τίποτα.

Τώρα, όμως, είστε μια χαρά.

-Τι πας να κάνεις; -Να σας πάω στα μαγαζιά.

Για πού το βάλατε σήμερα, δις Ουέρδαν;

Για ψώνια.

Φύγε. Έχω μπει στο τρόλεϊ με ψώνια πολλές φορές.

Το ξέρω, δις Ντέιζι, μα δεν μπορώ να πληρώνομαι για να κάθομαι.

-Πόσα σε πληρώνει; -Δις Ντέιζι, αυτό είναι μεταξύ μας.

Αν παίρνεις πάνω από 7 δολάρια τη βδομάδα, μας ληστεύεις.

Έχετε δίκιο.

Ιδίως αφού δεν κάνω τίποτα και κάθομαι στην κουζίνα όλη μέρα.

Εντάξει.

Στο σούπερ μάρκετ και μετά, στο σπίτι. Πουθενά αλλού.

Μου αρέσει η μυρωδιά του καινούριου αμαξιού. Εσάς, δις Ντέιζι;

-Δε με ξεγελά κανείς. -Το ξέρω.

Ο άντρας μου με έμαθε να οδηγώ. Και θυμάμαι κάθε τι που είπε...

γι' αυτό μη νομίζεις ούτε λεπτό ότι... Στάσου, τρέχεις, το βλέπω.

Όχι, δις Ντέιζι, πάω με 30 χιλιόμετρα μόνο.

-Θέλω να μην υπερβαίνω το όριο. -Μα το όριο εδώ είναι τα 80.

Όταν πας αργά κάνεις οικονομία στη βενζίνη, έλεγε ο άντρας μου.

Μετά βίας κινούμαστε. Πιο γρή- γορα θα φτάσουμε με τα πόδια.

Δικό σου είναι το αμάξι;

Πληρώνεις τη βενζίνη;

Ωραία. Ο γιος μου με αγνοεί, μα εγώ ελέγχω τι γίνεται στο αμάξι.

Πού πας;

-Στα μαγαζιά, όπως μου είπατε. -Γιατί δεν έστριψες στη Χάιλαντ;

-Μα δεν είναι εκεί το μαγαζί. -Το ξέρω. Πάντα από κει πάω.

Είναι η διπλή διαδρομή... Δεν μπορώ να γυρίσω τώρα.

Πάω με αμάξι στο σούπερ μάρκετ απ' όταν άνοιξε. Δεν πάει από 'δω!

-Γύρνα αυτή τη στιγμή. -Δις Ντέιζι, κοιτάξτε.

Να το σούπερ μάρκετ. Το βλέπετε;

Βγάλε φλας.

-Πρόσεχε το κοριτσάκι. -Ναι, το είδα.

Πάρκαρε εδώ.

Για στάσου... Δώσ μου τα κλειδιά.

Μείνε δίπλα στο αμάξι. Και μη λες στον κόσμο τι κάνω.