Beef - First Season

‫زن و مَرده یه چیزی‌شون میشه

‫مَرده یه‌بار بهم غذا داد

‫بلکه باز هم بده

‫زنه تو خونه‌ش عموم رو ترسوند

‫ترسوندش؟ پی‌پی کرده بود؟

‫آره، کرده بود. ‫زنه اسلحه گرفت سمتش

‫میشه حرکت خصومت‌آمیزش رو ثابت کرد؟

‫ببینم شاهدی پیدا میشه

‫تأیید شد

‫ناراحتم

« خـصـومـت »

« قسمت ۱۰: شخصیت‌های درخشان »

‫گوه توش

جُم نخور

‫ایمی

‫تفنگت رو بیار پایین

‫تکون نخور

‫زنگ می‌زنم پلیس

‫یعنی چی؟ دست از سرم بردارین!

‫دنی!

‫گندش بزنن

‫دنی!

‫گوه توش

‫لعنتی. چرا وادارم کردی؟!

‫کمک!

‫کمک!

‫گندش بزنن

‫« پال: چی شد؟ بهم زنگ بزن! »

‫« نیستی؟؟ خواهشاً بگو در امانی »

‫« حالت خوبه؟ » ‫« پیام ارسال نشد »

‫کیرم توش

‫تُف

‫« تو رو خدا بیا کمک. دنی منو از جاده ‫انداخت پایین. گم شدم »

‫« پیام به جورج »

‫« پیام ارسال نشد »

‫گوه توش

‫لعنتی

‫آب

‫خدا رو شکر. بالاخره یکی اومد

‫کسی نیست؟

‫دنی!

‫کیرم تو کونت!

‫دست از سرم بردار!

‫خودت دست از سر من بردار!

‫زندگیم رو به فنا دادی!

‫چی؟ من زندگیت رو به فنا دادم؟

‫دیگه ممکنه هیچ‌وقت ‫جون رو نبینم، مردک روانی!

‫خون برادرم گردن توئه!

‫بله؟

‫پال مُرده؟

‫نمی‌دونم. گمونم مُرده

‫کیر توش!

‫دنی، چی شد؟

‫پلیس‌ها بهش شلیک کردن

‫اومد از دیوار بره بالا ‫که بهش تیر زدن

‫خب، ندیدی سوار آمبولانس بشه؟

‫- چند تا تیر خورد؟ ‫- چه‌می‌دونم، خب؟

‫نتونستم ببینم

‫خب، پس نمی‌دونی مُرده

‫شاید در رفته باشه

‫یعنی، ممکنه دیگه، نه؟

‫نمی‌دونم. من گُم شده‌م

‫باید ببینم حالش خوبه یا نه

‫خب؟ من… ‫راه برگشت رو بلدی؟

‫ببین، وقتی جنابعالی از اون تپۀ کیری ‫پرتم کردی پایین، مُچِ پام ضرب دید

‫منو از اینجا خلاص کن ‫تا جاده رو نشونت بدم

‫پلیس خبر نمی‌کنم

‫تفنگت کجاست؟

‫نمی‌دونم. گُمش کردم

‫از کجا معلوم قایمش نکرده باشی؟

‫ها؟ آخه تو مرض‌ دروغگویى‌ داری

‫آخه یابو، اگه تفنگ داشتم ‫که یه تیر حرومت می‌کردم

‫هوی! هوی، برگرد ببینم

‫نه خیر. مؤدبانه بگو

‫خودت به من گفتی دروغگو

‫تا مؤدبانه حرف نزنی ‫خبری از کمک نیست!

‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، باشه

‫نزدیک خروجی بزرگراه یه بیمارستان هست

‫مطمئنم بردنش اونجا

‫ببین، تو حق نداری ‫راجع‌به پال حرف بزنی

‫- افتاد؟ ‫- می‌خواستم کمک کنم

‫اگه قراره کوله‌ت کنم، ‫گاله‌ رو می‌بندی، تمام

‫خب حالا

‫ای خدا، هیچ‌جا آنتن نمیده

‫حالا چیکار کنم؟

‫- اگه خیال کرده می‌تونه اونو… ‫- میشه خفه‌خون بگیری؟

‫خب؟ مطمئنی اشتباه نمیریم؟

‫آره، راه رو بلدم. ‫برو سمت اون درخت‌ها

‫- کدوم درخت؟ اینجا هزار تا درخته ‫- همون که بهش اشاره می‌کنم، الاغ

‫ای خدا

‫- یه حسی میگه داریم دور خودمون می‌چرخیم ‫- حست غلطه، خب؟

‫باشه

‫غذایی چیزی نداری؟

‫چرا. وایسا

‫- مرسی ‫- خواهش

‫- دمت گرم… ‫- بفرما

‫- دست هر چی لاشیه از پشت بستی ‫- جون. چه خوشمزه‌ست

‫چرا این کارو کردی؟

‫- خودت شروع کردی ‫- ای بابا

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫بس کن. نکن

‫این حرکت رو از برادرت یاد گرفتم

‫کیرم دهنت

‫دفعۀ بعد که یکی برات بوق زد، ‫بهتره اهمیت ندی

‫شاید بهتر باشه دفعۀ بعد قبل از بوق‌زدن ‫خوب فکر کنی

‫- بد میگم؟ ‫- چرا همیشه آمپر چسبوندی؟

‫- به خودت بگو ‫- بیخیال بابا

‫آب لازم داریم

‫انسان تا چند روز بدون آب دووم میاره، ‫پس آروم بگیر

‫اصلاً هم این‌طوری نیست

‫جون من؟ پس چقدر؟

‫چه‌می‌دونم. ۱۹ ساعت؟

‫۱۹ ساعت؟ من ۱۹ ساعت ‫بدون آب خوابیدم، اُسکل

‫کی ۱۹ ساعت می‌خوابه آخه؟

‫روز مزخرفی رو پشت سر گذاشته بودم!

‫- عین بچه‌های ۴ ساله می‌مونی ‫- تو که انگار ۴ ماهته!

‫حتی نمی‌تونی راه بری

‫ضمناً، این حرکت کیریت به ضررت شد. ‫الان دیگه نمی‌تونم کوله‌ت کنم

‫مهم نیست

‫فقط باید شب رو دووم بیارم

‫- صبح یکی پیدام می‌کنه ‫- بشین تا بکنه

‫واقعاً خیال کردی کسی دنبالت می‌گرده؟

‫شرط می‌بندم جورج ‫حتی نفهمیده گُم و گور شدی

‫بعد از اون همه دردسر، ‫حتی سراغت رو هم نمی‌گیره

‫بیخیال، قرار که نیست شلیک کنی

‫یا خدا! آروم باش!

‫یا خدا. تو ثابت کردی که روان‌درمانی غربی ‫روی شرقی‌ها جواب نمیده

‫راست میگی؟

‫حالا برو آلوئه‌ورا و آگاوه پیدا کن

‫آقطی هم پیدا کن

‫یالا

‫باشه

‫جلوی چشم‌هام باش؛ ‫واِلا شلیک می‌کنم

‫من دیگه چیزی واسه از دست‌دادن ندارم

‫آقطی دیگه چه کوفتیه؟

‫میشه اینو بخورم؟

‫نه، اونها گُلن

‫برو سمت سنگه. ‫میوه‌های آبدار توی سایه رشد می‌کنن

‫این خوردنیه؟

‫ای خدا، حرفمو گوش کن؛ ‫دنبال چیزی که گفتم بگرد

‫چیز دیگه‌ای بیارم خدمت‌تون؟

‫چای؟ دسر؟

‫حالا هِی چشم‌سفید بازی دربیار ‫تا هیچیش رو بهت ندم

‫وای، باشه

‫می‌دونی مشکلت چیه؟

‫فقط به فکر خودتی

‫مشکل جنابعالی هم اینه که ‫فقط از بقیه می‌نالی

‫بیا دیگه حرف نزنیم، خب؟

‫بیا، چند تا آقطی بخور

‫بگیر دیگه

‫حالا هر چی

‫عجب وضع داغونی

‫می‌دونی، آدم به‌دنیا میاد؛

‫یه تصمیماتی می‌گیره؛

‫و یهو…

‫سر از اینجا درمیاره

‫چه قشنگ زندگی‌مونو خلاصه کردی

‫میگما، مطمئنی اینها آقطی‌ان؟

‫یا خدا

‫این چه کوفتی بود خوردیم؟

‫یه چیز سمّی

‫مگه نگفتی متخصص گل و گیاهی؟

‫یه‌کم تو گوگل سرچ کردم ‫و ادای متخصص‌ها رو درآوردم

‫یا خدا، کارم تمومه. دخلم اومده

‫گمونم تو هچل افتادیم. این…

‫اصلاً عادی نیست

‫میرم کمک پیدا کنم

‫نه، دیگه برنمی‌گردی پیش من

‫می‌خوام تلاشم رو بکنم

‫هوی!

‫منو اینجا ول نکن

‫نمی‌تونم از سر جام تکون بخورم

‫معلومه چه خبره؟

‫- چی؟ ‫- چی؟

‫این دیگه چه سمیه؟

‫گمونم مادۀ شیمیاییه

‫چه‌جور مادۀ شیمیایی؟

‫چه‌می‌دونم، دنی

‫چطوره که آسیایی‌ها ‫این‌قدر به لاکتوز حساسیت دارن؟

‫شاید چون…

‫شیر توی رژیم غذایی اجدادمون نبوده

‫نه، همچین چیزی با عقل جور درنمیاد؛

‫چون گوشت‌ گاو تو غذای همۀ کره‌ای‌ها هست

‫پس چرا شیر گاو نباید جزو غذاهامون باشه؟

‫- ببین… ‫- می‌دونی؟

‫…این‌قدر سین جیم نکن، خب؟

‫- شدی عین جون ‫- مامان، چرا این‌قدر کار می‌کنی؟

‫- باشه. حالت خوبه؟ ‫- مامان، تنهام نذار‍!

‫الان زمان با عقل جور درنمیاد

‫جورج بهم گفت زمان چه‌جوریه…

‫مثلاً وقتی بچه‌ای، ‫همه‌چی کوچیکه

‫چند درصد…

‫گوه توش. دارم گَند می‌زنم

‫چیزه… کیرم توش!

‫لعنتی، به همه چی گند می‌زنم

‫باید برم خونه

‫روزی که واسه‌م بوق زدی،

‫می‌خواستم اون گریل‌های هیباچی که

‫برای خودکُشی خریده بودم رو پس بودم

‫عجب