America's Got Talent

‫« تقدیم به جانفدایان راه آزادی »

‫- آره!

‫- یه چیزی بهت می‌دم!

‫سلام، سلام، سلام.

‫به ‫«آمریکاز گات تلنت» خوش اومدین.

‫این بهترین تماشاچیایی هستن که ‫تا حالا داشتیم.

‫بچه‌ها آماده‌اید ‫یه سری استعداد ببینید؟

‫- خیله‌خب. ‫حله؟ ردیفیم؟

‫- واسه اولین اجرای امروز ‫آماده‌اید؟

‫- هووو!

‫- سلام به همگی. ‫- سلام. درود.

‫بهمون بگید کی هستید و ‫اهل کجایید،

‫چرا اینجایید. ‫- ما گروه «باریو دنس» هستیم.

‫ما اهل مَدیسونِ ویسکانسین هستیم.

‫و اینجاییم تا عشقمون به رقص رو ‫با شما تقسیم کنیم.

‫می‌خوایم همه‌تون حس کنید که ‫خیلی خوش‌اومدید

‫توی محله‌مون، ‫که یعنی...

‫و توی این شادی با ما شریک بشید.

‫- خیلی خب.

‫توی این سال‌ها چیزی دیدی؟

‫جایی که رفتی رو می‌گم، خب، ‫می‌تونیم بهتر از اینا عمل کنیم، مگه نه؟

‫شکسته‌نفسی نکن.

‫- دلم می‌خواد بگم آره ‫چون فکر می‌کنم...

‫

‫یه چیز خیلی خاص ‫داریم...

‫که شاید انتظارش رو نداشته باشین. ‫- ببخشید.

‫- داری چیکار می‌کنی؟

‫- یکی میکروفونم رو ‫خراب کرده.

‫- امروز خیلی هیجان‌زده‌ای. ‫یه لحظه صبر کن.

‫-

‫خوشحال می‌شیم این‌همه ‫ذوق و شوقت رو می‌بینیم.

‫- شرمنده. ‫دیگه جلو خودم رو می‌گیرم.

‫نگران نباش.

‫اصلاً فکر کن اتفاقی نیفتاده، خب؟ ‫خودم ردیفش می‌کنم.

‫بسیار خب. ‫بریم سراغ بقیه‌ش.

‫- آره، ما کلاً عاشق اینیم که... ‫وقتی دور هم جمع می‌شیم،

‫عاشق اینیم که کلی ‫خوش بگذرونیم.

‫- خیلی خب. ممنونم. ‫ممنون.

‫خب، قراره چیزی باشه که ‫تا حالا ندیدیم؟

‫- آره. ‫- درسته.

‫عاشقشم.

‫دیگه سوالی ندارم.

‫موفق باشی. ‫- عالیه.

‫- خوش بگذره.

‫[آهنگ «یکی دیگه هم غزل خداحافظی رو خوند» ‫از کوئین]

‫- منم می‌دونستم.

‫

‫

‫- هووو!

‫

‫- خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.

‫مل؟

‫- ای وای من.

‫بذار بهت بگم که ‫انرژیتون معرکه‌ست.

‫چند نفرید؟

‫- ۲۸ نفر.

‫- واسه ۲۸ نفر که ‫این‌قدر با هم هماهنگ باشن،

‫انقدر بی‌نقص، انقدر درست،

‫آفرین.

‫دمت گرم.

‫- هاوی؟

‫- می‌دونی، اگه بخوام صادق باشم، ‫اونقدرا هم شگفت‌زده نشدم

‫همون‌طور که شاید مِل بود.

‫- چی؟

‫- چیزی ندیدم که ‫تا حالا ندیده باشم.

‫- سوفیا؟ ‫- من که خیلی خوشم اومد.

‫فکر کردم تعدادتون بیشتر از ایناست.

‫باورم نمی‌شه ‫که فقط ۲۸ سالته.

‫انگار مثلاً ۵۰ نفر ‫داشتن می‌رقصیدن.

‫به نظرم محشر بود.

‫اون خودِ گرینچه.

‫- فکر کردم... تا حالا شده ‫رقص‌های...

‫جالب‌تری توی این سال‌ها دیده باشیم؟

‫باید بگم آره.

‫

‫- ولی خب، انرژیت ‫خیلی واگیردار بود.

‫- آره.

‫- بسیار خب. ‫لحظه‌ی حقیقته.

‫هاوی؟

‫- فکر نمی‌کنم در اون حد باشه. ‫رای من منفیه.

‫- مهم نیست چون ‫رای من مثبته.

‫- سوفیا؟

‫- آره.

‫«این شد دو تا بله.»

‫- بی‌خیال سایمون. ‫اونا عاشقش شدن.

‫- باشه.

‫بعضی وقتا با ‫یه گروه رقص بزرگ،

‫از انرژیشون جون می‌گیری.

‫درسته.

‫وقتی می‌بینم آدما واقعاً، ‫واقعاً یه چیزی رو می‌خوان

‫و براش مایه می‌ذاری،

‫فکر می‌کنم اصلِ مطلب ‫همینه.

‫- سایمون، اونا فقط می‌خوان بدونن ‫بالاخره آره یا نه.

‫- آره یا نه؟

‫- بیا دیگه.

‫- خیله‌خب. دارم می‌گم نه...

‫به شماها می‌گم نه...

‫از این لحاظ که یه ثانیه بهم وقت بدین ‫تا بگم آره.

‫- آره.

‫بالاخره.

‫- تماشاچی‌ها داشتن می‌ترکوندن.

‫کل سالن داشت می‌ترکید.

‫نمی‌تونستیم متوقف بشیم.

‫گوش کن، «هاوی» رو بیخیال شو، باشه؟

‫- سایمون، لازم نیست ‫این‌قدر طولانی حرف بزنی.

‫داری بدجوری ‫منتظرشون می‌ذاری.

‫- اینجا بزرگترین استیجِ ‫دنیاست.

‫باحال بود، هیجان‌انگیز بود.

‫- واو.

‫مخم رو ترکوندی.

‫- به نظرم بی‌نقص بود.

‫- این کارتته؟

‫- این اون کارتی نیست که انتخاب کردم.

‫- خوبی داداش؟

‫- راستش می‌خوام بگم که...

‫- فقط چند لحظه فاصله داریم.

‫بچه‌ها تا اینجا ‫کارتون عالی بوده.

‫همگی یه دست مرتب ‫برای خودتون بزنید.

‫- شما فوق‌العاده‌اید. ‫لیاقتش رو دارید.

‫انرژی‌تون حرف نداره.

‫- انرژی‌شون واقعاً خوب بود. ‫مگه نه؟

‫- حس می‌شد بیشتر از ‫۲۸ نفر باشن، نه؟

‫- من فکر کردم ‫حدود ۴۰ نفرن.

‫آره.

‫- بچه‌ها، یه انرژی حسابی می‌خوام. ‫آماده‌اید؟

‫بفرما. ‫بشین.

‫بزن بریم.

‫- ای بابا.

‫- سلام.

‫به «استعدادیابی آمریکا» ‫خوش اومدین.

‫حالتون چطوره؟

‫فکر می‌کنی بتونی برنده شی؟

‫- آره. ‫- آره.

‫- آره.

‫- کجا داری می‌ری؟

‫اوه، می‌خواد بره ‫لباس مخصوص بپوشه.

‫- ترسیدم.

‫- اوه!

‫- واو. ‫- اوه، این قراره عالی بشه.

‫- واو.

‫- اوه، نه. ‫ای وای من.

‫- اوه!

‫- چه خبره؟

‫- چه اتفاقی داره می‌افته؟

‫- اوه!

‫- آره.

‫[آهنگ «اشک‌های یک دلقک» ‫از گروه دِ میراکلز]

‫منظورم اینه که، واقعاً خنده‌دار بود.

‫- اجرای موردعلاقه‌ی امروز من بود. ‫- آره.

‫- نظرت چیه، مِل؟

‫- فکر کنم تابلوعه ‫که نظرم چیه، مگه نه؟

‫اون... راستش ‫بابِ میل من نیست.

‫یه جورایی داشت ‫خوابم می‌برد.

‫- آره، خیلی بامزه‌ای.

‫ولی اینجا جشن تولد یه ‫بچه سه ساله نیست.

‫- موافقم.

‫- خب، بیاین رای‌گیری رو شروع کنیم. ‫- رای من منفیه.

‫- مال منم منفیه. ‫- نه.

‫- اوه.

‫- ممنونم. ‫ممنونم.

‫برو خونه.

‫- چرا اون خنده‌م انداخت؟

‫- چون خیلی افتضاح بود.

‫- می‌دونی چیه، گادفری؟

‫متاسفم که سوفیا ‫بادکنکت رو ترکوند.

‫- ناامید شدم.