Line of Demarcation (La Ligne de démarcation)

Μετά τη γαλλική ήττα το 1940, η χώρα χωρίστηκε

από ένα τεχνητό σύνορο: Τη γραμμή οριοθέτησης.

Αυτή η ταινία είναι αφιερωμένη στους αμέτρητους Γάλλους

που έγιναν "λαθρέμποροι" και συχνά έχασαν τη ζωή τους.

Πάμε; - Πάμε.

- Φοβάμαι. - Φόβος;

- Πρέπει να περιμένουμε το σκοτάδι. - Δεν είσαι λογικός.

Βιάσου. Αν δεν θέλεις να έρθεις, πες το.

Σταμάτα!

Πυρ!

Άφησε το δέμα σου.

- Αρχηγέ. - Τι;

Εκείνος ο τρελός εκεί κάνει χειρονομίες.

Τι θέλει πάλι; - Δεν έχω ιδέα.

Αρχηγέ, έχετε ένα τσιγάρο για μένα;

Μιλάς σοβαρά, Μορέν; Να σε συντηρώ;

Ευχαριστώ, αρχηγέ.

- Γεια. - Γεια.

- Κοίτα εκεί. - Γιατί;

Γερμανική περίπολος. Έγιναν πυροβολισμοί. Ένας Γάλλος φυγάς.

Είναι νεκρός; - Ναι. Εκεί. Απέναντι.

- Πάμε να δούμε. - Ευχαρίστως.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ JURA, ΣΤΗΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ,

ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΓΕΦΥΡΩΝ ΚΑΙ ΔΡΟΜΩΝ, ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ DÔLE,

BELMONT-CHISSEY-PORT-LESNEY ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΣΩΜΑ DÔLE

Κόμισσα, ζητώ συγγνώμη.

Πώς είστε, κύριε Σιμεόν; - Καλά.

Και η σύζυγός σας;

- Έρχομαι, κυρία. - Έρχεται.

Δεν ήταν εύκολο. Η γερμανική συνοριοφυλακή ήθελε το ζαμπόν σας.

- Είναι όμορφο. - Κοιτάξτε.

Κόστισε 100 φράγκα παραπάνω, αλλά το πλήρωσα.

Ευχαριστώ εκ μέρους των φίλων μου.

Μπορώ, κόμισσα; - Παρακαλώ.

Με εκπλήσσει που δεν έχουν φτάσει ακόμη.

Ο γιατρός; Δρ. Λαφαί; - Ναι.

- Δεν τον έχουμε δει. - Όχι ακόμα.

Θέλετε τσάι; Έρχεται από την Ελβετία.

Έχετε τσάι; - Ένα, δύο κιλά, όσο θέλετε.

Έχουμε και καφέ. Θέλετε καφέ; - Ευχαρίστως.

Τσάι, καφέ, πώς τα καταφέρνετε; - Έχουμε τις μεθόδους μας.

Οι Γερμανοί ανοίγουν ποτέ τις αποσκευές σας;

Ναι, αλλά τους δίνουμε κάτι. Είναι σαν όλους.

Δεν είναι καλύτερα από εμάς.

Να ο γιατρός.

Να το κρατήσω αυτό; Θα σας δώσω και σοκολάτα.

- Δώσε μου ό,τι μπορείς. - Εντάξει.

Τέλεια, πώς πάει; - Καλά.

- Έχω το ζαμπόν σου, Ζακ. - Είναι εκεί.

Τέλεια. Πολύ όμορφο.

- Φαίνεσαι καλά. - Είμαι καλά.

- Έχουν ακόμη και τσάι και καφέ. - Είναι υπέροχο. Έλα να δεις.

Έχετε ακόμα βενζίνη;

Είμαι χειρουργός, αγάπη, οπότε πρέπει να μπορώ να οδηγήσω.

Πώς είναι τα παιδιά σου;

Καλά. Είναι όλοι στη Κρεζ με τη μητέρα του Ζακ.

Σιμεόν, μπορείς να με βοηθήσεις λίγο;

Και ο Πιερ; - Είναι ακόμη στο νοσοκομείο.

Πόσο ακόμα; Μπορεί να περπατήσει; - Ναι, τα χαρτιά δεν ήταν εντάξει.

- Τον περιμένω. - Είναι τρέλα, αυτή η νεκρή ζώνη.

ΣΤΑΣΗ ΓΡΑΜΜΗ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ

- Αρχηγέ. - Ναι;

Εδώ…

- Ήρεμα, Πιερ. Ο Φλοράν σε βοηθά. - Μπορώ μόνος μου.

- Μην κρυώσεις. - Μην ανησυχείς.

Πώς πάει, Πραντιέ; - Καλά, κόμη.

Έχετε αναρρώσει; - Όπως βλέπετε.

Τα χαρτιά σας είναι εντάξει;

Ελπίζω. Περίμενα έξι μήνες.

Δυσκολεύονται με τα χαρτιά από την άλλη πλευρά.

Χαρτιά…

Λόγω των γραφειοκρατών χάσαμε τον πόλεμο.

Πού να βάλω τη βαλίτσα σας;

Θα καλέσω τη Mary να με πάρει.

- Δεν γίνεται, κόμη. - Γιατί όχι;

- Μόνο οι Γερμανοί μπορούν να τηλεφωνούν. - Αλήθεια;

Τότε θα ζητήσω από αυτούς τους ξένους να ειδοποιήσουν το κάστρο.

Το κάστρο είναι τώρα το γερμανικό διοικητήριο.

Τι λέτε;

Η Mary δεν ήθελε να σου το πει όταν ήσουν άρρωστος.

Δεν είναι καλό. Δεν μπορώ να ζω με αυτούς τους ανθρώπους.

Έχει ετοιμάσει το εξοχικό.

Αντίο, θείε.

- Ευχαριστώ. - Πρόσεχε.

Είμαι ηττημένος αξιωματικός και μισοκουτσός.

Αντίο, Φλοράν.

Χαιρετισμούς στη Mary.

Χαρτιά, παρακαλώ.

- Χαρτιά, παρακαλώ. - Δεν σας καταλαβαίνω.

Δεν μιλάτε γερμανικά; - Όχι στη χώρα μου.

- Κύριε! - Είμαι λοχαγός.

- Δεν είστε ο λοχαγός μου. - Έτσι πρέπει να με αποκαλείτε.

- Σας μίλησα σωστά. - Όχι με 'λοχαγός'.

Κύριε λοχαγέ…

Δεν μιλάτε γερμανικά στη χώρα σας; - Ακριβώς.

Από αυτή την πλευρά των συνόρων, λοχαγέ, δεν είναι πια η χώρα σας.

Δεν είναι πάντως ακόμη η χώρα σας.

Θέλετε να δείτε τα χαρτιά μου; - Natürlich, λοχαγέ.

Θα τα δείξω, αλλά πρώτα μια τυπικότητα.

Είμαστε και οι δύο με στολή. Είστε κατώτερος, σταθείτε προσοχή.

- Δεν σας καταλαβαίνω. - Πρέπει να χαιρετήσετε.

Τι; - Θα το καταλάβετε σύντομα.

Προσοχή!

Διάολε! Τι αγένεια! Θα το πληρώσετε ακριβά.

- Όλα είναι εντάξει, καπετάνιε. - Ευτυχώς.

- Πρέπει να ψάξουμε τη βαλίτσα σας. - Προχωρήστε.

Εκεί.

Δώστε τη βαλίτσα σε έναν από τους άντρες σας. Θα πάω μια βόλτα.

Χέρμαν!

- Ψάξε καλά τη βαλίτσα. - Περιμένετε λίγο.

Οι διεθνείς νόμοι απαιτούν να γίνεται με γάντια.

Όχι απαραίτητα λευκά, αλλά γάντια.

Ισιώσε το πηλήκιό σου.

Και στάσου προσοχή όταν σου μιλάω.

Κοιτάξτε, ο κόμης επέστρεψε.

- Κουτσαίνει. - Κοίτα, κουτσαίνει.

Πώς γίνεται να έχει ήδη επιστρέψει;

Θεέ μου.

Πιερ!

Ήρθες με τα πόδια; - Μόνο από τη γέφυρα.

Τι κάνεις; Γιατί δεν τηλεφώνησες; - Μόνο ο κατακτητής μπορεί να τηλεφωνεί.

Γιατί είσαι εδώ; - Για τη μαύρη αγορά.

Τι λες; - Χωρίς τη Mary θα πεινάγαμε.

- Δεν καταλαβαίνω. - Πιερ, η ζωή είναι δύσκολη.

Ο κουρέας μας προμηθεύει κρέας και τσάι.

Α, ναι; - Τα καταφέρνουμε.

Αυτή η στάση είναι ο λόγος που χάσαμε τον πόλεμο.

Αν όλοι το σκέφτονταν έτσι, οι Γερμανοί θα έτρωγαν αυτό το ζαμπόν.

Είναι τόσο κακό; Η ήττα είναι μόνο προσωρινή, σωστά;

Αλήθεια;

Σταμάτα.

Σχεδόν φτάσαμε.

Πώς νιώθεις, Μισέλ;

Καλά είμαι.

Μπορώ τώρα να σου πω πού πάμε.

- Επιτέλους. - Έπρεπε να το κρατήσω μυστικό.

Ξέρετε τι γνώμη έχω για την Αγγλία, σωστά;

Πείτε μου, παρακαλώ.

Μια χώρα όπου μπορείς να χαϊδεύεις γυναίκες και να πίνεις ζεστή μπύρα

να τρως αρνί με σάλτσα μέντας και να καλλιεργείς τη συγκράτηση.

Δεν υπάρχει τίποτα κακό με τη σάλτσα μέντας.

Χωρίς αυτή τη σάλτσα, η «Intelligence Service» ίσως να μην υπήρχε.

Γιατί λέγεται «Intelligence»; Θεωρείτε τον εαυτό σας έξυπνο;

Όχι, απλώς προσπαθούμε να το καταλάβουμε.

Αυτό μπορεί να πάρει λίγο χρόνο, έτσι;

Είμαστε επίμονοι. Πού νομίζεις ότι πάμε;

Δεν με νοιάζει.

Δεν είσαι περίεργος; Αυτό είναι καλό χαρακτηριστικό.

- Θέλω μόνο να σκοτώνω Γερμανούς. - Δεν νομίζω ότι θα σκοτώσεις πολλούς.

Τότε θα έπρεπε να είχα πάει στους κομάντος.

Η αποστολή μας είναι πιο άμεση. Το μόνο μας όπλο είναι ο πομπός.

Και αυτό;

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα το χρειαστούμε.

Τότε θα μας έχουν εντοπίσει και δεν θα μπορούμε να εκπέμψουμε.

Ακριβώς.

Με μισείς; - Δεν σε μισώ πραγματικά, αλλά

δεν μου αρέσει.

- Συγγνώμη. Είμαι τρομοκρατημένος. - Κι εγώ!

Θα είμαστε συνεχώς φοβισμένοι.

Πρέπει να συνηθίσεις τον τρόμο του θανάτου και να κάνεις πως δεν φοβάσαι.

Φεύγουμε.

Τώρα!

Τώρα!

- Βιάσου! - Έρχομαι!

Αχ! Διάολε!

Βιάσου!

Από εδώ.

Κολέτ.

Εσύ είσαι; Είδα έναν άσχημο εφιάλτη.

- Ήσουν μπροστά μου, γεμάτος αίματα. - Τι λες;

Τι συμβαίνει;

Γιατί φοράς ακόμα το παλτό; - Μην ανησυχείς.

Γιατί δεν μου λες ποτέ τίποτα; - Τι να σου πω;

Πρέπει να περιθάλψω έναν τραυματία, αυτό είναι όλο.

Τι είναι αυτό; Ποιος τηλεφωνεί; - Μην ανησυχείς πολύ.

Πρέπει απλώς να χειρουργήσω έναν ασθενή.

Στο νοσοκομείο; - Όχι, όχι στο νοσοκομείο.

Μην ανησυχείς. Θα επιστρέψω γρήγορα.

Θα κοιμηθείς; - Ναι.

Φίλα με.

Ο Τζέφρι σου στέλνει χαιρετισμούς.

Τσιγάρο; - Γαλλικό Gauloise;

Πέρασε μέσα.

Πότε φτάσατε; - Χθες το βράδυ.

Ήσασταν σε εκείνο το αεροπλάνο; Όλη η πόλη το άκουσε.

Το πεδίο ήταν κοντά.

Οι Γερμανοί είναι νευρικοί.

Ας ελπίσουμε να γίνουν ακόμα πιο νευρικοί.

- Ακριβώς. - Γιατί αν πετύχει η αποστολή μας

η αντίσταση κατά της Γερμανίας θα οργανωθεί, γιατρέ.

Τότε θα μπορούμε να ρίχνουμε όπλα και εξοπλισμό.

Τι χρειάζεσαι άμεσα; - Ένα δωμάτιο στην πόλη. Διακριτικό.

Είναι κανονισμένο.

Ένα ήσυχο σπίτι, για να βάλουμε το πιάνο.

Το πιάνο; - Το πιάνο είναι ο πομπός.

Άστο αυτό.

Έχετε λοιπόν πομπό. Τότε είναι εύκολο.

Μια καλύβα στο δάσος του Chaux κάνει; - Τέλεια.

Πού είναι τώρα το πιάνο σας;

Σε μια βαλίτσα στον χώρο φύλαξης αποσκευών στον σταθμό.