Barça Dreams (Barça Dreams)

وقتی اومدم اینجا آرزو داشتم در ترکیب اصلی بازی کنم

هیچوقت فکر نمی کردم

چنین چیزهایی رو تجربه کنم

خیلی خوشحالم که همچین اتفاقاتی برام افتاد

زندگی در بارسلونا

انگار سرنوشت من بود

چون خدا میخواست

واقعاً خوشحالم

که این همه مدت تونستم در چنین باشگاهی بازی کنم

واقعاً سخته

من شور و شوق داشتم. اعتقاد و اطمینان

میخواستم در بارسا موفق بشم

به هر قیمتی

اینکه بازیکن یکی از بهترین تیم های جهان باشم

یا نامزد بهترین بازیکن سال

وقتی نوجوان بودم برام غیر قابل باور بود

ما تمام موانع رو پشت سر گذاشتیم

ما بارسا هستیم

مسی

اینیستا

و ژاوی

سه بازیکن خارق العاده در تاریخ فوتبال

بزرگ شده با توپ

آنها در رویای شکوه بزرگ شدند

و بسیار بیشتر از آنچه فکر می کردند بدست آوردند

آنها در یک تیم افسانه ای همبازی شدند

زمانی که فوتبال به محبوب ترین ورزش روی زمین بدل شده بود

بارسا هزاران عضو و میلیون ها طرفدار دارد

و بازیکنان تربیت شده با سبکی که

در چند سال اخیر تحولی اساسی در دنیای فوتبال پدید آورده است

رویای بارسا

بارسلونا

شهری جذاب، مدرن، پُرتکاپو و دوستانه

که چند دهه است به روی جهان باز شده

«شناخته شده به خاطر میراث معمار معروف «آنتونی گائودی

و بسیاری دیگر از هنرمندان و خالقان قرن بیستم

اما در میان اینها، نابغه های فوتبالی هم هستند

که برای باشگاه فوتبال بارسلونا بازی کرده اند

کسانی که در به شهرت رساندن هرچه بیشتر شهر سهیم بوده اند

هر دفعه که مسابقه ای در ورزشگاه برگزار شود

تاریخ هیجان انگیز این باشگاه مجدداً طنین انداز می شود

این باشگاه، یکی از مشهور ترین های جهان است

اما خیلی ها از تاریخچه واقعی آن خبر ندارند

این باشگاه در سال 1899 تاسیس شد

اما نه توسط یک کاتالونی

توسط یک جوان 22 ساله ی سوئیسی

«بنام «خوان گمپر

که به تمام ورزش ها علاقه داشت

او زادگاه آرام خود سوئیس را

به مقصد شلوغ بارسلونا

در جستجوی آینده ای بهتر ترک کرد

اون یه ورزشکار واقعی بود

طرفدار همه ورزش ها بود

با مردم ملاقات می کرد

در جاهای مهم

تعدادی باشگاه در بارسلونا وجود داشت

آدم هایی که عاشق ورزش بودن اونجا همدیگرو ملاقات می کردن

همه به چشم دیگه ای به اونها نگاه می کردن

وقتی گمپر اعلام کرد که میخواد بارسا رو راه اندازی کنه

دوازده نفر باهاش هم داستان شدن

بنیانگذاران باشگاه

از این 12 نفر

نصف شون خارجی و نصف دیگه کاتالونی بودند

اولین رئیس باشگاه، یک فرد سوئیسی بنام «والتر وایلد» بود

خوان گمپر بخاطر سن کمش نمی تونست رئیس بشه

اون زیر 23 سال سن داشت

اما همیشه زندگی و روح باشگاه بود

اون اولش میخواست کاپیتان تیم باشه

و بعداً عضو هیئت مدیره بشه، اما قصد نداشت رئیس باشگاه بشه

اون می خواست از دور کمک کنه

وقتی باشگاه دچار مشکلی میشد

وارد عمل میشد و وضعیت رو به روال عادی بر می گردوند

اون امضاء و پول جمع می کرد

تا باشگاه رو سرپا نگه داره

این عاشقان فوتبال، گروه کوچکی از دوستان را

به یک باشگاه فوتبال بزرگ تبدیل کردند

بین سال های 1910 تا 1920

بارسا طرفداران زیادی را به استادیوم خود در خیابان اینداستریا می کشاند

و سپس به همسایگی لِس کُرتز

طرفداران فوتبال زیاد می شدند

اما جای نشستن به اندازه کافی نبود

بنابراین خیلی ها روی دیوارهای اطراف ورزشگاه می نشستند

به این ترتیب مجموعه ای از "پُشت" بوجود می آوردند

ساکنان شهر اونها رو "پُشتی" صدا می کردند

اصطلاحی که تا امروز هم استفاده می شود

فوتبال داشت تماشایی می شد

و بازیکنان هم از آماتور به حرفه ای تبدیل می شدند

قبلاً برای عضویت در تیم باید پول پرداخت می کردند

اما حالا درخواست حقوق می کردن

این یک تغییر دردناک در روح ورزش های غیرحرفه ای گمپر بود

او هنوز به ورزش غیرحرفه ای اعتقاد داشت

با اینکه باشگاهی تاسیس کرده بود که داشت بزرگ تر می شد

و جایگاه بالاتری پیدا می کرد

این مرحله اجتناب ناپذیر بود

مسیر فوتبال داشت به این طرف می رفت

گمپر یک آرمان گرا بود که دوست داشت

در یونان باستان زندگی کنه

و در مسابقات باستانی شرکت کنه

تا استقامت فیزیکی و ذهنی خودش رو ارزیابی کنه

او ورزش را راهی برای آموزش خود

و ارزش های دوستی، احترام و رقابت می دانست

ارزش هایی که پایبندی به آنها در دنیای رقابتی مدرن مشکل است

با این وجود، بارسا برای حفظ آرمان های بنیانگذار خود تلاش کرده است

به خصوص در سال های اخیر

اونهایی که به فلسفه ی فوتبال اعتقاد دارن

میدونن که بارسا بیشتر از یه باشگاه فوتباله

خیلی چیزها در مورد ورزش به شما یاد میده

مخصوصا در سطح انسانی

که به فکر هم تیمی خودت باشی

و اول به تیم فکر کنی

بارسا ارزش هایی مثل احترام، توجه

فروتنی، کار، تلاش و فداکاری رو ترویج میکنه

وقتی اومدم اینجا 13 ساله بودم

اینجا بزرگ شدم

با ارزش های بارسا و لاماسیا

فقط فوتبال بازی کردن نبود

واقعاً به شما آموزش میدن

لاماسیا خیلی در شکل گیری شخصیت من نقش داشت

من با این چیزها بزرگ شدم

احترام، آموزش

فروتنی و احترام به هم تیمی هام

همه برای آموزش و ارتقاء همدیگه تلاش می کردیم

ارزش های اصیل رقابت همیشه وجود داشته اند

اما همیشه ارتقا نیافته اند

آنها اغلب توسط تعصب

جاه طلبی، مبارزه طلبی، پول یا سیاست کنار گذاشته شده اند

فوتبال بدون شک محبوب ترین ورزش روی زمین است

اما سخت است که دستخوش مناقشات و منافع قرار نگیرد

گمپر حتی نمی تواست تصور کند که امروز چه حجم بالایی از پول در فوتبال رد و بد می شود

بیش از 20 میلیارد یورو

یا قراردادهای ستاره های بزرگ تا 100 میلیون یورو

به عنوان یک عاشق واقعی ورزش

نگران تجارتی شدن فوتبال بود

لطیفه هایی راجع به اون زمان هست

اون داشت در مورد قرارداد بازیکن ها مذاکره می کرد

میخواست به اون ها ویتامین های "عشق به باشگاه" بده

تا بعد از خوردن اونها حقوق کمتری درخواست کنن

گمپر مردی خودسپرده بود. یک رویاپرداز

عشق او به باشگاه کمک کرد که خیلی از موانع را پشت سر بگذارد

مثل کمبود بودجه، که خودش پرداخت کرد

یا انتقام جویی علیه تظاهرات کاتالان در سال 1920

از همان زمان بارسا داشت به نمادی از هویت کاتالانی تبدیل میشد

که بر ضد دیکتاتوری اسپانیا در آن زمان بود

و این مشکلاتی به همراه آورد

اونها زمین بازی رو تعطیل کردن

نیروی دریایی انگلیس اومده بود

با یه تیم فوتبال انگلیسی

و در مقابل بارسا بازی کردن

سرود انگلیس پخش شد، همه ایستاده بودن

و آخرش همه دست زدن

اما هیچکس برای سرود ملی اسپانیا بلند نشد

واسه همین 6 ماه زمین رو تعطیل کردن

جای تعجب است که 90 سال بعد

تحت دموکراسی کامل

بسیاری از کاتالان ها، یک بار دیگر به سرود ملی اسپانیا بی احترامی کردند

همانطور که در فینال جام حذفی چند سال قبل انجام داده بودند

مقامات بلندگو هایی نصب کردند تا صدای هو کردن تماشاگران به گوش نرسد

اما فایده ای نداشت

فینال کوپا دل ری 2008

بسیاری از کاتالان ها خواستار حق شان به عنوان یک ملت بودند

با فرهنگ خودشان. آنها واقعاً با قدرت سیاسی اسپانیا

کنار نمی آمدند

خوان گمپر بهای بی احترامی به سرود ملی اسپانیا

را در سال 1925 داد

مقامات او را مجازات كردند

او از باشگاه و کشور اخراج شد

با اینکه اجازه داشت بعدها برگردد

اما نمی توانست هیچ پستی در باشگاه داشته باشد

او افسرده شد و بیماری او

با اثرات ویران کننده ی سقوط وال استریت

بدتر هم شد

جدا شده از باشگاه و یک مرد نابود شده

گمپر در سن 52 سالگی خودکشی کرد

واقعاً همه شوکه شدن

شاید گمپر پیش خودش فکر می کرد شاید دیگه کسی ازش یادی نکنه

اما مراسم خاکسپاری اون چیز دیگه ای رو نشون داد

جمعیت فوق العاده زیادی به خیابان ها اومده بودن

با وجود خودکشی بی سر و صدای او در آن روز

گمپر یک باشگاه فوتبال بسیار پویا از خودش به جا گذاشت

سقوط اقتصادی 1929 خیلی از باشگاه ها را نابود کرد

اما بارسا نه، اونها رشد و ثبات داشتن

باشگاه تا آن زمان فرصت داشت یک دوره طلایی را تجربه کند

آنها چندین بازیکن افسانه ای تربیت کردند

مثل "سامیتیر" یا "پائولینو آلکانتارا" فوق العاده

اولین گلزن بزرگ فوتبال اسپانیا

با مجموع 357 گل

به او لقب "پاره کننده ی تور" دادند

از نظر ورزشی

دهه 20 میلادی به عنوان اولین عصر طلایی بارسا محسوب میشه

چون بین سال های 1919 تا 1929 تقریباً همه جام ها رو برد

تعداد جام ها واقعاً چشمگیر هستن

اون دوره بازیکن های خوبی هم اومدن

ریکاردو زامورا" و "جوزپ سامیتیر" که هم دوره هم بودن"

اما بقیه بعداً اومدن. ساگی، پلاتکو

اینها بازیکن های مشهوری در تاریخ باشگاه بودن

شهرت بارسا گسترش یافت

حتی برای آمریکایی ها

خواننده معروف آرژانتینی، کارلوس گاردل

این تانگو را به ستاره های آن زمان بارسا تقدیم کرد

اما دهه 20 اتفاقات تلخی هم داشت