The Great Gatsby

•Përkthyen Në Shqip• •Tonito Verezi & Silvi Mema• •Sinkronizimi: Fea-Vizion•

Në vitet kur isha i ri dhe i palodhshëm...

...babai im më dha një këshillë.

"Mundohu gjithmonë të shohësh më të mirën tek të tjerët", më thoshte.

Për këtë shkak...

...u bëra i prirur në të gjitha gjykimet e mia.

Por akoma edhe unë...

...kam një limit.

Në atë kohë...

...të gjithë ne, pinim shumë.

Sa më tepër i përshtateshim kohës...

...aq më shumë pinim!

Dhe askush prej nesh, nuk kontribuoi për asgjë...

...të re.

Kur u ktheva mbas nga Nju Jorku, isha i neveritur.

Kuptoj, zoti Kerëuei.

Isha i neveritur me të gjithë dhe me çdo gjë.

Vetëm për një njeri nuk isha i neveritur.

Një njeri...

...zoti Kerëuei?

Gatsbi.

E kishe shok?

Ishte...

...i vetmi njeri optimist, që kam takuar ndonjëherë.

Dhe që ndoshta nuk kam për ta takuar kurrë përsëri.

Kishte "diçka" rreth tij...

...një lloj ndjeshmërie.

Ai ishte si një...

...nga ato makineritë që parashikojnë...

...tërmete, në largësi 10.000 milje.

Ku e takuat?

Në një festë...

...në Nju Jork.

Në verën e vitit 1922.

Qyteti...

...zhvillohej me shpejtësi të pabesueshme!!

Vlera e aksioneve, arriti një pikë kulmore...

...dhe Uoll Striti lulëzoi me rritjen e shpejtë ekonomike.

Festat, ishin më të mëdha.

Shfaqjet, bëheshin gjithnjë e më shumë.

Ndërtesat, më të larta!

Morali dhe dallimi ishte bërë më i "lirshëm"...

...ishte kthyer si "bumerang" tek iniciatorët...

...duke e bërë alkoolin më të pranueshëm.

Uoll Striti po joshte të rinjët dhe ambiciozët.

Dhe unë, isha një prej tyre.

Mora me qira një shtëpi, 20 milje jashtë qytetit.

Jetoja tani në Uest Eg.

Ishte një shtëpi e harruar, në mes të rezidencave të pasanikëve të rinj.

Për ta nisur, bleva një mal me vëllime që...

...tregonin rredh krediteve bankare dhe investimeve.

Gjithçka ishte e re për mua.

Asgjë nuk është 100% e sigurt.

Por, nuk do t'ju rekomandoja t'i investoni të gjitha.

Në Jeill, ëndërroja të bëhesha shkrimtar...

...por, hoqa dorë nga ajo ëndërr.

Me diellin duke shëlqyer dhe pemët që mbusheshin plot...

...planifikova ta shpenzoja verën duke studiuar.

Dhe ndoshta do e bëja...

...po të mos ishin, gjithë këto... sfidat e tërbuara për argëtim!

Dhe mbrapa mureve dhe gardheve...

...një kështjellë kolosale.

që i përkiste një zotërie të cilin unë akoma nuk e kisha njohur...

...dhe i quajtur "Gatsbi".

Domethënë, ai ishte fqinji yt.

Fqinji im...

Po.

Kur e kujtoj...

...historia e asaj vere, filloi kur...

...shkova për të ngrënë në shtëpinë e kushurirës time, Deizi.

Ajo jetonte përtej gjirit.

Atje, ku jetonin ata që kishin para që nga kohët e vjetra.

Në Ist Eg.

Burri i saj ishte trashëgimtar i një prej familjeve më të pasura në Amerikë.

Emri i tij ishte Tom Bukenën.

Kur studionim në Jeill bashkë, ai ishte atleti më i njohur.

Por tani, ditët e lavdisë së të kaluarës kishin...

...ngelur pas dhe ai merret...

...me të tjera "çështje".

Të kam thënë, mos të më telefonosh këtu.

Gouez!

- "Shekspir"! - Tom! Ouu!

Si shkon novela e re Amerikane që do të dalë së afërmi?

Aktualisht, jam duke shitur bonot e Uollter Çeisit!

- Pas ngrënies, ne do shkojmë në qytet! - Nuk mundem.

- Të flasim për të kaluarat! - Filloje punën nesër.

S'ka gjë! Do shkojmë!

Grupi i parë! Të gjithë Amerikanë!

Më bënë, ai që jam sot!

Kjo, mu dha nga Princi i Uellsit!

Homo i madh!

Gati?

Ku je?

Më falni. Faleminderit.

Ti je, i dashur?

Deizi Bukenën.

"Vajza e Artë".

Ngrohtësia e pakrahasueshme në sytë e saj...

...deklaroi se nuk dëshironte të shikonte asnjë tjetër kaq shumë!

Iu mungoja ndopak në Çikago?

Po...

Pothuajse 12 veta, të dërguan dashurinë e tyre.

Sa e mrekullueshme...

Absolutisht që, "vajtojnë".

Qajnë, vriten duke thënë: "Deizi Bukenën...

...nuk mund të jetojmë pa ty"!

Jam paralizuar nga gëzimi!

Xhordan Beikër.

Një lojtare e shquar në golf.

Ajo ishte personi më i frikshëm që kisha parë ndonjëherë në jetë.

Ju kam parë në kopertinën e revistës "sporti i jetës".

Jam Nik Kerëuei.

Por u kënaqa duke e parë!

Kam qënë e shtrirë në atë divan aq shumë orë sa nuk më kujtohet!

Këtë verë do t'ju bashkojë ju të dy!

Nuk dëgjova asnjë fjalë!

Pra, Nik... Deizi më tha se ti po jeton në Uest Eg.

Dhe punon për ata pasanikët e rinj ambiciozë.

Jeta jote është e adhurueshme.

Njoh dikë nga Uest Eg.

Nuk njoh asnjë nga ajo anë e gjirit.

Duhet të njohësh Gatsbin.

Gatsbin?

Cilin Gatsbi?

Darka është gati.

Dëshiron të dëgjosh një sekret familjar?

Prandaj erdha!

Ka të bëjë me hundën e shërbëtorit!

Gjërat shkuan keq e më keq.

Niki, dëgjova se do të martoheshe me një vajzë në Uest Eg.

- S'ka lidhje! Jam shumë i varfër! - Të duhet e vjetër që të vdesë shpejt.

A mund të flasim për diçka tjetër? Çdo gjë!

Më bën të ndihem i pakulturuar, Deizi!

Kultura është duke u copëtuar.

Ke lexuar për "rritjen e perandorisë koloniale"?

Të gjithë duhet ta lexojnë!

Ideja e librit është se varet nga ne...

...raca dominuese, të kemi mendjen, sepse racat e tjera...

...duan të kenë kontrollin e gjërave.

Tomi është bërë shumë... "i thellë" kohët e fundit.

Lexon libra me kuptim të thellë dhe me fjalë të mëdha!

Është vërtetuar...

...shkencërisht.

Duhet ti mundim ata!

Ndërtesa Bukenën?

Kthehem shpejt.

Më falni.

Epo, ky zoti Gatsbi, të cilin përmendët, është fqinji im.

Mos fol!

Dua të dëgjoj çfarë po ndodh.

- Po ndodh ndonjë gjë? - Mendova se e dinin të gjithë!

Unë, jo.

Tomi, ka një femër në Nju Jork.

Ka një femër?!

Ajo nuk ka as kulturë që mos të telefonojë në orarin e darkës!

A nuk është kështu?

Gëzohem që të kam në tavolinën time, Niki.

Më kujton "trëndafilin"!

A nuk është si një 'trëndafil'?

Pra, pas darke, Niku dhe unë do të shkojmë në qytet.

Në klubin e Jeillit.

- Niki, qëndro... - Më duhet të punoj herët, nesër.

- Pa kuptim, flet! - Kemi shumë për të folur!

Vëtëm për një ose dy gota!

Asnjë prej nesh, nuk mund ta injoronte atë...

...telefonatë me tingull të bezdisshëm metalik.

Çfarë?

Thjesht...

...mendoj se gjithçka është e tmerrshme në Nju Jork!

- Vërtet? - Po.

Kam shkuar gjithandej dhe kam parë gjithçka.

Kam kaluar një kohë shumë të vështirë, Niki.

Jam bërë cinike për çdo gjë.

Vajza jote, flet dhe ha normalisht?

Po.

Dëgjo, Nik.

Kur ajo lindi...

...Tomi ishte...

...as unë nuk e dija ku ishte.

Vetëm zoti e dinte ku ishte!

Kur pyeta infermieren nëse ishte djalë apo vajzë...

Dhe kur ajo më tha që ishte vajzë...

...duke qarë thashë:

Jam e lumtur që bëra vajzë.

Shpresoj, kur të rritet, të bëhet budallaçkë.

Kjo është gjëja më e mirë që një vajzë mund të bëhet në këtë botë.

Një bukuroshe e vogël dhe budallaqe.

Të gjitha gjërat me shkëlqim dhe të çmueshme, zbehen kaq shpejt.

Dhe nuk rikthehen më.

Kur u ktheva në shtëpi...

...pashë një figurë njerëzore, në dokun e fqinjit tim.

Diçka më thoshte, se ishte...

...zoti Gatsbi.

Dukej sikur përpiqej të kapte diçka, atje, thellë në errësirë.

Një dritë jeshile.

Nuk dua të flas për këtë, doktor.

Atëherë, shkruaj për këtë.

- Të shkruaj? - Po.

Përse ta bëj këtë?

E ke thënë vetë, se shkrimi është ngushëllim për ty.