Medea

Μαρία Κάλλας

ΜΗΔΕΙΑ

Σήμερα γίνεσαι 5 και θέλω να σου πω την αλήθεια.

Δεν είσαι γιος μου και δεν σε βρήκα στη θάλασσα, ήταν όλα ψέματα.

Δεν είσαι ψεύτης, εγώ είμαι. Μου αρέσει να λέω ψέματα.

Με συγχωρείς που έμαθες οτι δεν είσαι ο γιος μου

ότι Δεν είμαι ούτε ο πατέρας σου ούτε η μητέρα σου;

όλα ξεκίνησαν από ένα τομάρι ενός κριαριού.

υπήρχε ενα κριάρι που μιλούσε. Ήταν θείο δώρο.

ο Ερμής έδωσε το κριάρι στη Νεφέλη ώστε να μπορούσε να σώσει τους γιους της.

η Ινώ ήθελε να τους σκοτώσει.

η Ινώ ήταν η σύζυγος του Κάδμου και η δεύτερη σύζυγός του Ατάμαντα.

ο Ατάμας ειναι γιος του Αιόλου,του θεού του ανέμου.

η Ινώ επίσης ήταν γυναίκα του Αιόλου.

Εν πάση περιπτώσει, ήταν όλα θέμα ζήλιας.

το κριάρι είχε χρυσόμαλλο δέρας.

και κατάφερε να φέρει τον Φρίξο,έναν από τους γιους της Νεφέλης, μέσω θαλάσσης.

ο Φρίξος έφτασε στην Αία όπου ο Φαέθοντας, ο γιος του Ήλιου κυβερνούσε την πόλη.

η Αία καλωσόρισε τον Φρίξο,

και για να ευχαριστήσει τον Δία, θυσίασε το χρυσό κριάρι.

οι απόγονοι του Αιόλου ήθελαν να πάρουν πίσω το δέρας τους,

γιατί έφερε τύχη στο βασιλιά τους.

εγγυήθηκε μια μακρά και ειρηνική βασιλεία.

προσπάθησαν να το πάρουν πίσω, αλλα δε τα κατάφεραν.

δε τα κατάφεραν.

μικρέ μου,είσαι απόγονος του Αιόλου,

γιατί είσαι εγγονός του Ατάμαντα.

που ήταν βασιλίας της Ιωλκού,μιας κοντινής πόλης.

ήταν πλούσια σε σιτάρι και πρόβατα,όλα ιδιοκτησία του βασιλιά.

ο θείος σου ο Πελίας φυλάκισε τον πατέρα σου και κατέλαβε το θρόνο.

το βασίλειό σου σε περιμένει και εγώ σε κρατούσα ασφαλή.

κατάλαβες;

ειναι μπερδεμένο...

γιατί είναι γεγονότα και όχι σκέψεις.

όλα είναι ιερά, όλα είναι ιερά.

θυμήσου παιδί μου: δεν υπάρχει τίποτα φυσικό στη φύση.

όταν θα σου φανεί φυσικό, θα είναι το τέλος.

κάτι άλλο θ'αρχίσει.Αντίο ουρανέ, αντίο θάλασσα.

τι όμορφος ουρανός!

κλείσε...

χαρούμενος...

δε νομίζεις οτι μόνο ενα μικρό κομμάτι είναι φυσικό;

θα μπορούσε να εξουσιάζεται από θεό;

και η θάλασσα...

αυτή τη μερα,όταν θα σαι 13 και θα ψαρεύεις με τα πόδια στο νερό.

κοίτα πίσω σου,τι βλέπεις;

κάτι φυσικό;

αυτό που βλέπεις ειναι μια εικόνα,

με τα σύννεφα να καθρεφτίζονται στο νερό,

στις 3 το μεσημέρι.

κοίτα τη μαύρη ράβδωση στη θάλασσα.

γυαλίζει σα λάδι.

οι σκιές των δέντρων και των καλαμιών.

όπου κι αν κοιτάξεις κρύβεται ένας θεός.

αν δεν είναι,έχει αφήσει ίχνη της ιερής του παρουσίας.

η ησυχία,η μυρωδια της χλόης, η ηρεμια του νερού.

ναι,τα πάντα είναι ιερά.

αλλά είναι και κατάρα.

όπως οι θεοί αγαπούν,έτσι μισούν.

μπορεί να νομίζεις πως εκτός απο ψεύτης, είμαι και ποιητής.

αλλα για τον αρχαίο άνθρωπο,οι μύθοι και οι τελετουργίες είναι εμπειρίες.

και περιλαμβάνονται καθημερινά στη ζωή του.

γι'αυτόν,η πραγματικότητα ειναι μια τέλεια μονάδα.

και η συγκίνηση που νιωθει στη θέα του ουρανού το καλοκαίρι για παράδειγμα,

ισούται με την πιο εσωτερική,προσωπική εμπειρία του σύγχρονου ανθρώπου.

θα πας στον θείο σου που έκλεψε το θρόνο σου και θ'απαιτήσεις τα δικαιώματα σου.

για να σε εξολοθρεύσει, θα σου βρει μια δικαιολογία.

θα σε στείλει σε αποστολή, ίσως να πάρεις το χρυσόμαλλο δέρας.

έτσι,θα ταξιδέψεις σε μακρινή γη πέρα απ΄τη θάλασσα.

θ'αντιμετωπίσεις πράγματα στον κόσμο που εμείς μόνο φανταζόμαστε.

η ζωή εκεί ειναι πολυ ρεαλιστική.

γιατί μόνο αυτός που ειναι μυθικός, είναι ρεαλιστής και το αντίστροφο.

αυτό προβλέπει ο θείος λόγος...

αυτό που δε μπορεί να προβλέψει δυστυχώς ειναι τα λάθη που θα σε οδηγήσουν εκει.

ποιος ξέρει πόσα θα υπάρξουν;

εκείνο που ο άνθρωπος γνώρισε στην καλλιέργεια των δημητριακων,

εκείνο που αυτός κατάλαβε απο τους σπόρους που ξαναβγήκαν,

αντιπροσωπεύει ένα μαθημα:

την αναγέννηση.

αυτό το μάθημα όμως δεν ειναι πλέον χρήσιμο.

αυτό που απέκτησε απο σπόρους, δεν έχει πλέον σημασία για σένα.

σα μακρινή ανάμνηση.Δε σε επηρεάζει πια.

στην πραγματικότητα,δεν υπάρχουν θεοι.

Δώσε ζωή στο σπόρο και θα αναγεννηθει σε σπόρο.

Περιμένετέ με εδώ.

αγαπητέ θείε, ήρθα να διεκδικήσω το βασίλειό μου.

θα στο δώσω πίσω,αλλά πρέπει να μου δώσεις κάτι σε αντάλλαγμα.

- τι εννοείς; - υπάρχει ένα σύμβολο εξουσίας...

δύναμης και τάξης.

το χρυσόμαλλο δέρας του ιερού κριαριού.

πρέπει να βρίσκεται σε χώρα μακρινή πέρα απο τη θάλασσα...

όπου κανείς δεν έχει επισκεφτεί.

αν φέρεις το χρυσόμαλλο δέρας ξανά στην πόλη μας...

θα σου δώσω πίσω το βασίλειο.

- τι όμορφα άλογα! - ας τα πάρουμε!

προσευχήσου για μας!

ετοιμάστε με, θέλω να πάω στον ναό.

έλα,ξύπνα!

- έλα μαζί μου. - που;

έλα μαζί μου!

βοήθα με να κλέψω το δέρας.

τι συμβαίνει?

- τι είναι; - μι; γυναίκα έρχεται σε ένα κάρο!

με ένα χρυσόμαλλο δέρας!

μην είσαι ηλίθιος! ετοιμάστε τα άλογα.

εδώ που θα μπει, δεν υπάρχει βοήθεια!

μη προσεύχεσαι στο θεό γιατί ευλογεί τις σκηνές.

μην επαναλαμβάνετε την πρώτη θεική πράξη! δε ψάχνετε για το κέντρο!

μη στοχεύετε το κέντρο! μη!

βρείτε ένα δέντρο! μια πέτρα!

Γη,μίλα μου! ασε με ν'ακούσω τη φωνη σου!

δεν ξανακαλώ τη φωνή σου.

ήλιε,μίλα μου!

που είναι ο τόπος που θ'ακούσω τη φωνή σου?

Γη, μίλα μου! ήλιε, μιλα μου!

ίσως εξαφανίζεσαι! δεν ακούω πια τι λές!

εσύ, χλόη, μίλα μου! εσύ, βράχε, μίλα μου!

γη, που είσαι ? που θα σε ξαναβρώ?

που είναι ο δεσμός που σε έβαλε στον ήλιο?

τα πόδια μου πατούν στο έδαφος και δεν τ' αναγνωρίζω.

τα μάτια μου κοιτούν τον ήλιο και δεν τον αναγνωρίζω.

σήμερα θα γευτείς κάτι απροσδόκητο.

θ'ανακαλύψεις οτι οι βασιλίαδες δεν είναι υποχρεωμένοι να τηρούν τις υποσχέσεις τους.

καταλαβαίνω. εδώ ειναι.

κράτα το δέρας, το σύμβολο της εξουσίας και της τάξης.

η αναζήτησή μου,μου φανέρωσε πως ο κόσμος είναι μεγαλύτερος απ'το βασίλειο σου.

αν θες,θα σου πω την αλήθεια:

έξω απ αυτή τη γη, το δέρας είναι άχρηστο.

καλά.

ώρα να χωριστούμε.

αντίο.

αντίο.

αντίο.

Ιάσωνα!

Ιάσωνα!

γιατί είσαι εδω?

- γιατί είσαι εδω? "- εννοείς γιατί είμαστε εδώ?"

- είναι όραμα! - αν είναι έτσι,τότε το προκαλείς.

- είμαστε μέσα σου. - ήξερα μόνο εναν κένταυρο.

ήξερες 2..

έναν ιερό, όταν ήσουν παιδί.

και εναν βέβηλο στην εφηβεία σου.

αλλά το ιερό κομμάτι φυλάσσεται μαζί με το βέβηλο.

εδώ είμαστε,το ένα δίπλα στ'αλλο.

ποιος ο σκοπός του παλιού κενταύρου που γνώρισα ως παιδι?

ο ένας που εσυ, αντικατέστησες χωρίς να εκτοπίσεις.

δε μπορεί να μιλήσει γιατί δε καταλαβαίνουμε τη λογική του.

αλλα θα μιλήσω εγώ γι'αυτόν.

είναι έξω απο τη λογική του, οτι παρά τα σχέδιά σου,

αγαπάς τη Μήδεια.

-αγαπώ τη Μήδεια. - ναι.

αλλά τη λυπάσαι κιόλας.

και καταλαβαίνεις την πνευματική της κρίση,

τον απο προσανατολισμό της ως αρχαία γυναίκα...

σ'ενα κόσμο που αγνοεί ό,τι αυτή πίστευε.

μια μετατροπή σε αντιστροφή.

- δεν έχει συνέλθει. - γνωρίζοντας αυτό,πως θα με βοηθήσει?

δε θα σε βοηθήσει. είναι γεγονός.

γιατί μου το λες?

γιατι τίποτα δε σταματά τον παλιό κένταυρο να εμπνέει αισθήματα...

γιατι τίποτα δε σταματά τον νέο να τα εκφράζει.

παραμάνα, έλα μαζί μου.

- γρήγορα παραμάνα, έλα μαζί μου. - που;

- στην Κόρινθο. - μα δε μπορείς!

έλα μαζί μου.

γιατί αποφάσισες να παραιτηθείς κατ'αυτον τον τρόπο;

τι να έκανα;

- λένε... - τι;

οτι στην πατρίδα σου θα έκανες θαύματα!

κυριαρχεις αέρα,φωτιά.τουλάχιστον αυτό λένε οι Κορίνθιοι.

- σε φοβούνται. - φοβούνται;

σα μάγο. συγγνώμη, αλλά αυτοί το λένε.

με την ελπίδα να σε βοηθήσουν, να σε σπρώξουν.

να κάνω μαγικά;

είμαι μακριά απ'την πατρίδα μου κοντά 10 χρόνια.

- εισαι ακόμα ό,τι ήσουν. - όχι.

Άλλο πλάσμα τώρα, ξέχασα τα πάντα...

- ό,τι ήταν πραγματικότητα, δεν είναι πια.. - ίσως,

αν το θελες,θα μπορούσες να ξανακαλέσεις το θεό σου.

ίσως έχεις δίκιο, παρέμεινα ως είχα.

μια σκάφη γεμάτη από γνώση που δεν είναι δική μου.

- δε μ'αναγνωρίζεις? - ναι!

είσαι ο παππους μου.

τι περιμένεις? γίνε γενναία!

Ω θεε ! Ω δικαιοσύνη αγαπητή στο θεό!

ω φως του ήλιου!

προβλέπω η νίκη στους εχθρούς μου να ναι φοβερή!

θα πάω κατευθείαν με τις επιγραφές. θα εκδικηθώ όπως πρέπει...!