Alfred Hitchcock Presents

‫عصربخیر دانش‌آموزان...

‫همیشه فکر میکردم ‫که مدرسه شبانه یه مزیت ویژه داره...

‫آدم شاید نتونه در ‫شب بیشتر از روز یاد بگیره...

‫اما چیزی که یاد میگیرن ‫به شدت جذابتره...

‫موضوع درس امشب ‫جمجمه‌خوانیه، خانم فوربز

‫جمجمه‌خوانی بخشی ‫از روانشناسیه...

‫بر این عقیده استواره که...

‫اندازه و شکل ‫قسمت خاصی از بدن...

‫ارتباط مستقیمی با ‫عملکرد اون قسمت از بدن داره...

‫لطفا نمودار رو بکش پایین

‫ممنون

‫این ناحیه، شماره‌ی شش...

‫توسط دکترها و جمجمه‌خوانها ‫به پیشانی معروفه...

‫اینجا مرکز نگرانیه...

‫در مورد این شخص خاص...

‫به نظر میاد که پیشانی ‫سُر خورده و روی چشمهاش اومده...

‫مطمئنم خیلی‌هاتون با این حس آشنایین

‫خدایا، وقتشه برین کلاس بعدی

‫بهتره عجله کنین، ‫چون فقط یه دقیقه وقت لباس عوض کردن دارین...

‫در همون یه دقیقه صدای ‫رییس این موسسه رو می‌شنوین...

‫که شما رو به دستاوردهای ‫بهتر و بهتر تشویق میکنه

‫

‫آقای هچ...

‫بندازش، زود بندازش

‫- دردم گرفت، استاد ‫- گفتم بندازش

‫اینم از بهونه، آقای هچ، ‫لازم نیست امتحان رو تموم کنی...

‫همونجا میشینی تا ‫بقیه کارشون تموم بشه...

‫و بعد از کلاس هم میمونی، فهمیدی؟

‫- خدایا، استاد... ‫- مهم نیست

‫باشه، وقت تمومه

‫کلاس تعطیله

‫بیا اینجا، آقای هچ

‫- چرا تقلب میکنی؟ ‫- تقلب نمیکنم، استاد...

‫همیشه نه. فقط این بار ‫با آمادگی سر امتحان نیومده بودم، همین

‫یعنی دستت رو شده، تمام

‫از تقلب و دروغ متنفرم، هچ

‫در این دانشگاه جایی براشون نداریم

‫- استاد، نمیتونی... ‫- به من نگو چه کار کنم یا نکنم

‫تو چند تا امتحان دیگه تقلب کردی؟

‫هیچی، قسم میخورم

‫بعید میدونم مدیر گروه باورش بشه

‫- لطفا، استاد... ‫- گزارشت رو نمیدم، هچ...

‫- به مدیر گروه نه ‫- خدایا، چقدر لطف دارین

‫بذار حرفم تموم بشه

‫گزارشت رو به مدیر گروه نمیدم، ‫چون هنوز خیلی زوده...

‫که یه دانشجو تو دردسر جدی بیافته...

‫وقت زیادی داری تا ‫اشتباهت رو ماه‌های پیش رو جبران کنی، اگرچه...

‫قصد ندارم بذارم ‫تقلبت بدون تذکر بمونه...

‫امشب برای پدرت یه نامه می‌نویسم

‫برای پدرم؟ برای چی؟

‫اغلب متوجه میشم که ‫حرف من به اندازه‌ی حرف پدرومادرها تاثیر نداره...

‫پس میخوام برای ادب کردنت ‫یکم کمک بگیرم

‫بعدازظهر بخیر

‫صبر کن، استاد

‫متوجه نیستین، پدرمو ‫نمیشناسین و نمیدونین چطوریه

‫امیدوارم خیلی سختگیر باشه

‫- سلام پری - سلام دن ‫- جارویس پیر گزارشت رو داد؟

‫عوضی، دوست دارم ‫یه اردنگی به شلوار گشادش بزنم

‫- سخت میگیره، ها؟ ‫- میگه میخواد به پدرم نامه بده...

‫- از الان آتیش‌بازی رو می‌بینم ‫- چه وضعشه؟

‫همه یه بارم شده تقلب میکنن

‫خب، حتی بابات هم ‫تو مدرسه تقلب کرده

‫اما هیچوقت مچش رو نگرفتن، فرقش همینه...

‫چقدر عوضیه، برای چی ‫همیشه منو اینقدر اذیت میکنه؟

‫برای چی اینقدر بداخلاقه؟

‫میدونی که در موردش چی میگن، پری...

‫ببین زنش چه موجودیه...

‫پسر، به عنوان شوهر فشار زیادی روشه...

‫- خودت که میدونی ‫- آره، مطمئنم همینطوره

‫تو ازدواجش مشکل داره ‫و سر من خالی میکنه

‫به خاطر زنش از همه متنفر شده

‫هی، یادته که پارسال ‫زنش از خونه انداختش بیرون...

‫و مجبور شد بره هتل ریل

‫پسر، خیلی افتضاح بود ‫و همه روز بعدش تو مدرسه ازش حرف میزدن

‫- امیدوارم امشب حسابی عذابش بده ‫- احتمالش زیاد نیست...

‫زنش خونه نیست. چند ماه ‫پیش از خونه رفته و هنوز برنگشته

‫خب، بد شد، حالا ‫چیزی نیست که باهاش ذوق کنیم...

‫به جز اینکه از خونه پولی نمیرسه

‫خدایا، واقعا فکر میکنی ‫پدرت این کار رو میکنه؟

‫حتما این کار رو میکنه، پس فراموش کن...

‫که از من پول بگیری، ‫چون هیچی ندارم

‫خب، فرض کنیم پری، ‫اگه به دیدن استاد بری...

‫- چه فایده‌ای داره؟ ‫- خب، میتونی بهش بگی واقعا متاسفی

‫شاید مجبور بشی سینه‌خیز بری ‫و آه و ناله کنی، اما چه فرقی میکنه؟

‫بهتر از اینه که اون همه پول رو از دست بدی، نه؟

‫- خب، هر چیزی بهتر از اونه ‫- بیخیال

‫امشب برو دیدن پیرمرد...

‫اگه بخوای منم باهات میام

‫- خب، نمیدونم ‫- زود باش دیگه. بیا بریم همبرگر بخوریم...

‫و حرفاتو تمرین کن، ‫منم میشم مخاطبت

‫راستی پری، میشه ‫تو پولش رو بدی؟

‫هیچی برام نمونده

‫نه، وقتش نیست

‫میری تو یا نه؟

‫خب، پیرمرد رو میشناسی، دنی، ‫احتمالا دوباره میندازتم بیرون

‫- تو بزدلی و مشکلت همینه ‫- نه، اینطوری نیست

‫به نامه‌ای فکر کن که ‫میخواد برای پدرت بنویسه...

‫و اون همه پولی که از دست میدی

‫آره، حق با توئه، بریم

‫- خب، اونجا نیست ‫- خب، یه دقیقه پیش همینجا بود

‫- دیدیش؟ ‫- چی رو؟

‫اومد آشغالا رو ریخت بیرون

‫- تو همچین جعبه‌ای؟ ‫- خب، خیلی تمیزه

‫- بیا بریم یه نگاهی بهش بندازیم ‫- برای چی؟ - زود باش

‫- خب، جعبه‌ی کلاه ـه ‫- خب، صبر کن، وایستا

‫- یه فکری به ذهنم رسید ‫- خب چی؟

‫گفتی، همسرش خیلی وقته نیست

‫آره، فکر کنم شش هفته‌ای بشه

‫- خب، شاید فکر کنی عقلمو از دست دادی ‫- خب، آره

‫نه، جدی میگم، ‫میدونی که اون زن چه رفتاری باهاش داشت...

‫خب اگه...

‫یعنی، ممکن نیست که پیرمرد ‫بالاخره دل رو به دریا زده باشه...

‫و یه بلایی سرش اورده باشه

‫محض رضای خدا، پری...

‫پیش خودت چی فکر کردی؟

‫- خب، فکر نمی‌کنی که... ‫- منظورت چیه؟ پیش میاد، نه؟

‫خب، مردها همیشه ‫زنهاشونو میکشن...

‫گفتش که رفته دیدن خواهرش ‫که حتما حقیقت نداره

‫خب، فکر نمی‌کنی که...

‫بهتره بازش کنی

‫- نه، به اون دست نمیزنم... ‫- هیس...

‫اگه میخوای منو بترسونی موفق شدی...

‫تو میخوای جعبه رو باز کنی، باز کن، ‫من بهش دست نمیزنم

‫- خب، زود باش بازش کن دیگه ‫- باشه

‫یه کلاه

‫البته فقط یه کلاهه، ستوان، اما...

‫یه کلاه کاملا نو، ‫برچسب قیمتش رو ببین

‫- باشه، خب نو ـه ‫- پس چرا انداختش دور؟

‫- شاید ازش خوشش نمیومده ‫- آره، اما مطمئنم زنش دوستش داشته...

‫فقط اینجا نیست که ‫گله و شکایت کنه و مسئله همینه...

‫متوجه نیستی، ستوان رومن، پرفسور جارویس...

‫انداختش دور چون ‫دیگه نمیخواسته‌ش...

‫- چون دیگه بهش نیازی نداشته ‫- عقلش عیب پیدا کرده، ستوان، بهش گوش نکن

‫خفه شو، دن، متوجه نمیشین ‫که یه جوری از شر خودش خلاص شده...

‫و حالا یواش یواش از ‫شر وسایلش خلاص میشه...

‫تیکه به تیکه

‫- دل و جراتشو نداره ‫- از کجا میدونی؟

‫ببین، زیر فشار بوده، یادتون نره، ‫زیر فشار زیادی هم بوده...

‫اونم واکنش نشون داده، ‫این کلاه ثابت میکنه

‫و به نظرت پرفسور چطور ‫این کار وحشتناک رو انجام داده؟

‫- و جسد رو کجا گذاشته؟ ‫- خب، کی میدونه...

‫شاید دفنش کرده، ‫شاید آتیشش زده

‫گوش کن ستوان...

‫اگه کسی، هر کسی بدونه چطوری...

‫از شر یه جسد خلاص بشه، ‫خود پرفسور جارویسه...

‫و بازی خودشه...

‫رشته‌ش همینه، زیست‌شناسی...

‫احتمالا جسد رو در آهک حل کرده

‫- خب، در این مورد مطمئن نیستم ‫- و اون عوضی میخواست برای پدرم نامه بنویسه..

‫و این همه مدت قاتل بوده، ‫یه آدمکش، و در مورد من شکایت میکنه

‫- رفقا، از علاقه‌تون ممنون... ‫- اما باور نمیکنی

‫میدونم که پرفسور جارویس رو دیدین...

‫چی، فکر میکنی فقط همینه؟

‫لازم نیست فقط حرف منو قبول کنی، ‫برو از همه بپرس...

‫جارویس و زنش چه زندگی داشتن؟

‫راستشو بگم، خودم ازش خبر دارم

‫فکر نکنم کسی ‫تو شهر باشه که ندونه

‫مشاجره و دعوا همیشه ‫به قتل ختم نمیشه

‫پس خانم جارویس کجا رفته؟

‫دلیلی نداشتیم ‫حرکاتش رو زیرنظر بگیریم

‫شاید رفته یه جا بگرده، در مورد کلاه هم...