Black Hole Apocalypse

การสนับสนุนจากผู้ชมเช่นคุณ ทำให้รายการนี้เกิดขึ้นได้

โปรดบริจาคให้แก่สถานีพีบีเอสของคุณ

ในบรรดาวัตถุทั้งหลายในจักรวาล...

ดาวเคราะห์...

ดวงดาว...

กาแล็กซี...

ไม่มีอะไรแปลก

ลึกลับ

หรือทรงพลัง...

เท่ากับหลุมดำ

หลุมดำเป็นสิ่งที่น่าตื่นตะลึงที่สุดในจักรวาล

มันสามารถกลืนดาวทั้งดวงโดยไม่เป็นอะไรเลย

หลุมดำมีเจ็ตพลังแรงที่พ่นสสารออกมา

- ค้นพบครั้งแรกบนกระดาษ... - บนหลังซองจดหมาย

เป็นรอยปากกาขยุกขยุย

...คำตอบแปลกๆ ของสมการ ที่ดูเหมือนจะแก้ไม่ได้...

ปริศนาทางคณิตศาสตร์

ไอน์สไตน์เองก็ไม่ยอมรับว่าหลุมดำเป็นเรื่องจริง

ผู้คนไม่เชื่อมาหลายปีด้วยซ้ำว่ามันมีอยู่

ธรรมชาติไม่ได้ทำงานแบบนั้น

ขณะที่นักวิทยาศาสตร์ศึกษาหลุมดำอย่างช้าๆ

โดยการสังเกตผลกระทบที่มันมี

ต่อสภาพแวดล้อมของมัน

หลักฐานเริ่มมีมากขึ้น...

นั่นคือหลักฐานของหลุมดำ

มีมวลมากกว่าดวงอาทิตย์หลายล้านเท่า

การค้นพบใหม่ๆ แสดงให้เห็น...

เราทำได้แล้ว

หลุมดำเป็นเรื่องจริงที่สุด

ผมคิดว่ามันบ้ามาก

ผมบอกว่า "ให้ตายสิ"

แต่มันคืออะไรกันแน่

ถ้าเราสามารถไปที่หลุมดำได้สักแห่ง เราจะได้เห็นอะไร

ด้วยพลังมหาศาลของมัน เป็นไปได้ไหมที่หลุมดำอาจจะกำหนด

รูปร่างของจักรวาล

เป็นไปได้ไหมที่อาจจะไม่มีเรา ถ้าไม่มีมัน

เป็นการเดินทางที่น่าทึ่งมาก

"หายนะหลุมดำ"

ตอนนี้ ที่โนวา

มีวัตถุที่สร้างหายนะมากมายในจักรวาล

เครื่องทำลายล้าง

อันตรายและลึกลับ

หลุมดำ

แม้แต่นักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษามัน

ก็เห็นว่ามันน่าประหลาดใจ

หลุมดำสามารถทำให้คุณประทับใจอย่างยิ่ง

ฉันทึ่งมากที่วัตถุนี้มีอยู่จริง

หลุมดำทำลายความเข้าใจธรรมชาติของเรา

หลุมดำคือปริศนายิ่งใหญ่ในจักรวาล

มันล่องหนอย่างสมบูรณ์

แต่ทรงพลังเกินจะนึกฝัน

มันสามารถฉีกดาวเป็นชิ้นๆ

ที่จริงแล้วหลุมดำจะกลืนกินทุกสิ่งที่เข้ามาขวางทาง

ไม่ว่าอย่างไรก็ตามคุณจะไม่อยากเจอมัน

หลุมดำทำให้เวลาช้าลงได้ด้วยซ้ำ

ความคิดหนึ่งประหลาดเกินกว่าจะเป็นจริง...

หลุมดำทำให้ความเข้าใจ เรื่องฟิสิกส์ของเราแตกเป็นเสี่ยงๆ

แต่เราได้เรียนรู้ว่ามันอาจจะจำเป็น

สำหรับจักรวาลที่เราต้องรู้ว่ามันมีอยู่จริง

มันอาจจะเป็นตัวละครสำคัญในจักรวาล

วัตถุประหลาดและทรงพลังเหล่านี้คืออะไร...

รุนแรงและน่าประหลาดใจ

พวกมันอยู่ที่ไหน และควบคุมจักรวาลอย่างไร

การค้นหาหลุมดำเริ่มต้นขึ้นแล้ว

และมันจะเป็นการเดินทางข้ามจักรวาลที่โลดโผน

สู่สถานที่ที่ทุกอย่างที่คุณรู้จะถูกท้าทาย...

ที่ที่อวกาศและเวลา แม้แต่ความจริง เป็นเรื่องแปลกยิ่งกว่านิยาย

และเราจะเริ่มต้นการเดินทางนี้ ณ สถานที่ที่ไม่น่าเป็นไปได้

ที่นี่ สถานที่ห่างไกลในรัฐวอชิงตัน

ที่ซึ่งการทดลองใหม่ที่สำคัญ

ได้ตรวจพบหลุมดำเป็นครั้งแรก

มันเกิดขึ้นเมื่อกว่า 50 ปีก่อน

เมื่อนักวิทยาศาสตร์ช่างฝันสองสามคน

จินตนาการถึงเทคโนโลยีที่ยังไม่เคย มีการประดิษฐ์ขึ้น...

สำหรับค้นหาสิ่งที่ไม่มีใครแน่ใจว่าจะหาพบ

การทดลองนี้เสี่ยงและอันตราย

ความล้มเหลวอาจจะเป็นรอยด่าง ในชีวิตพวกเขาตลอดไป

แต่พวกเขาก็ไม่พลาด

ตรงนี้ ในอาคารเหล่านี้

พวกเขาได้ค้นพบครั้งสำคัญ

ช่วงเช้ามืดวันที่ 14 กันยายน 2015

พวกเขาบันทึกข้อความไว้ได้

มันฟังและดูเหมือนเช่นนี้

(ไลโก แฮนฟอร์ด ไลโก ลิฟวิงสตัน)

แค่เสียงเบาๆ

แต่เสียงนั้นยิ่งใหญ่และสำคัญมาก

สัญญาณเดินทางกว่าพันปีแสงเพื่อมาถึงเรา

มันมาจากที่ที่ห่างไกลมากๆ

และสิ่งที่มันบอกเราก็คือนี่

ที่ไหนสักแห่งในจักรวาล เมื่อกว่าพันล้านปีก่อน

หลุมดำขนาดใหญ่สองหลุม โคจรเข้าหากันอย่างอันตราย

พวกมันเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ

หมุนเร็วขึ้นๆ

จนกระทั่งในที่สุด มันก็ชนกัน

หลุมดำสร้างคลื่นที่กระจายออก

เหมือนแรงสั่นสะเทือนบนกลอง...

เป็นการสั่นสะเทือนอยู่ในห้วงอวกาศเอง

การชนกันทำให้เกิดการระเบิดรุนแรง

ส่งพลังที่มากกว่าทั้งจักรวาล ที่มองเห็นได้ถึง 50 เท่าออกมา

มันส่งคลื่นออกมา ไม่ใช่คลื่นความร้อน คลื่นแสง หรือคลื่นเสียง

แต่เป็นคลื่นความโน้มถ่วง

คลื่นความโน้มถ่วงนี้เดินทางผ่านจักรวาล

ด้วยความเร็วแสง

คลื่นนี้แข่งกับดวงดาวต่างๆ

บนโลกระยะเริ่มแรก มหาทวีปกำลังก่อตัว

สิ่งมีชีวิตเล็กๆ เพิ่งปรากฏขึ้น

ไหลข้ามกาแล็กซีหนึ่ง แล้วก็อีกหนึ่ง และอีกหนึ่ง

ไดโนเสาร์ครองโลก

คลื่นยังคงเคลื่อนที่

มันพุ่งผ่านกลุ่มหมอกของฝุ่น

จากนั้นก็ใกล้มาถึงกาแล็กซีทางช้างเผือก

ยุคน้ำแข็งเพิ่งเริ่มขึ้น

เราเป็นมนุษย์ถ้ำ วาดภาพอยู่ในถ้ำ

คลื่นได้มาถึงดวงดาวใกล้ๆ

อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์กำลังเรียนชั้น ป.หก

คลื่นเข้าใกล้อัลฟาเซนทอรี

ตอนเที่ยงคืนวันที่ 13 กันยายน 2015

มันก็มาถึงดาวเสาร์

ในที่สุดกว่าหนึ่งพันล้านปี หลังจากที่หลุมดำชนกัน

คลื่นก็มาถึงเรา

มันผ่านหอสังเกตการณ์ใหม่ทั้งสองแห่ง

ที่ตั้งของการทดลองที่เสี่ยงอันตราย

นี่คือไลโก

หอสังเกตการณ์คลื่นความโน้มถ่วง โดยใช้มาตรแทรกสอดเลเซอร์

การทดลอง 50 ปีที่ประสบความสำเร็จในที่สุด

และเปิดทางสู่การสำรวจจักรวาลใหม่ทั้งหมด

เป็นเวลา 400 ปีแล้ว ที่เกือบทุกอย่าง ที่เราสังเกตในอวกาศ

มาถึงเราในรูปแบบของพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า

เสียงเล็กๆ นี้แตกต่างไป

สิ่งที่มาถึงโลกในเดือนกันยายน ปี 2015

เป็นคลื่นความโน้มถ่วง...

โครงสร้างอวกาศที่ถูกบีบและเหยียดออก

มันไม่มีแสงสว่าง

ไม่มีกล้องโทรทรรศน์ตัวใดเคยส่องเห็นการชน

เราต้องการหอสังเกตการณ์ รูปแบบใหม่ทั้งหมดเพื่อตรวจหามัน

คลื่นนั้นเป็นหลักฐานใหม่โดยตรง

ของปริศนาที่แปลกที่สุดเรื่องหนึ่ง ในจักรวาลของเรา

หลุมดำ

พวกเราส่วนใหญ่เคยได้ยินเรื่องหลุมดำ

มันล่องหนและทรงพลัง

เรากำลังพูดถึงสิ่งที่มีมวลมากกว่า ดวงอาทิตย์พันล้านเท่า

ประหลาด

อัตลักษณ์ทางกายภาพ

ที่มีความหนาแน่นไม่สิ้นสุด

ไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีจุดสิ้นสุด

มันดึงดูดทุกอย่างเข้าไป

แล้วบิดเบือนแสง

เมื่อเข้าใกล้หลุมหนึ่ง เวลาเองก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

แรงดึงดูดรุนแรงมากจนนาฬิกาที่กำลังเดิน

ขยับช้าลง

เวลาจะช้าลงมากจนเรา...

จนเราจะสามารถเห็นอนาคตทั้งหมดของจักรวาล

เปิดเผยขึ้นตรงหน้า

ถ้าหล่นลงไป คุณจะถูกบีบจนบาง เหมือนเส้นก๋วยเตี๋ยว

คุณจะถูกดันผ่านโครงสร้างของอวกาศและเวลา

เหมือนยาสีฟันผ่านหลอด

วันนี้เรารู้เรื่องหลุมดำมากขึ้นกว่าเมื่อก่อน

แต่ยิ่งเราศึกษา มันก็ยิ่งเป็นปริศนา

พวกมันเป็นวัตถุที่แปลกประหลาดที่สุดในจักรวาล

เราไม่มีกฎฟิสิกส์ที่จะอธิบายมันได้

ไม่ว่าคุณจะเข้าใจมันดีแค่ไหน

มันก็ยังเข้าถึงยากในบางแง่

ตอนนี้มนุษย์กำลังจะเข้าสู่หลุมดำ

หลุมดำมีชื่อเสียงน่ากลัว

และถ้าคุณอยากได้ตัวร้ายสำหรับหนังวิทยาศาสตร์ ก็ต้องเลือกหลุมดำ

แต่ในความเป็นจริง หลุมดำคืออะไรกันแน่

และมันมาจากไหน

คุณอาจจะคิดว่าหลุมดำเป็นเหมือนเช่นนี้...

วัตถุหนึ่ง

แต่มันไม่ใช่

มันคือหลุมในโครงสร้างอวกาศ

สถานที่ที่ไม่มีอะไรเลย นอกจากความโน้มถ่วง

ความโน้มถ่วงที่รุนแรงและท่วมท้น

ดังนั้นถ้าหลุมดำมีแต่ความโน้มถ่วง

ความโน้มถ่วงที่รุนแรงที่สุด

อะไรคือความโน้มถ่วงกันแน่

เราต่างคุ้นเคยกับความโน้มถ่วง

ใช่ วันนี้วันศุกร์

มันควบคุมชีวิตเรา

แต่ถึงอย่างนั้น จริงๆ แล้ววิธีทำงาน ของความโน้มถ่วง

ยังเป็นปริศนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเรื่องหนึ่ง

มาเป็นระยะเวลานานมาก

เมื่อกว่า 300 ปีก่อน

ไอแซก นิวตันประหลาดใจกับพฤติกรรม การเคลื่อนที่ของวัตถุ

ในที่สุดเขาก็พบกฎการเคลื่อนที่

พวกมันใช้งานได้ดีมาก เรายังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน

ยกตัว เรายกตัวขึ้นที่เวลา 9.34 นาฬิกา

แต่กฎของนิวตันเพียงแค่อธิบาย ผลของความโน้มถ่วง

แต่ไม่ได้อธิบายว่ามันคืออะไร

และตอนนี้เองที่อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เข้ามา

เขาคิดเรื่องการเคลื่อนที่ของวัตถุเหมือนนิวตัน

และเขาสงสัยว่าความโน้มถ่วงนั้น แท้จริงแล้วคืออะไร

มันคือพลังใช่หรือไม่

หรือจะเป็นอย่างอื่นหรือเปล่า

นี่คือสิ่งที่ทำให้ไอน์สไตน์สนใจ

หยิบแอปเปิลขึ้นมา

ฉันไม่สามารถขยับมันได้โดยไม่สัมผัส

แต่ถ้าฉันปล่อยมันลง...

มันจะเคลื่อนเข้าหาโลก

แต่ถ้าฉันเอามือออก