When Marnie Was There (Omoide no Marnie / 思い出のマーニー)

ในโลกใบนี้มีวงกลมล่องหนล้อมรอบ

- ตกลงว่าเธอเดทกับเขาอยู่ใช่มั้ย - อะไรนะ

มีคนที่อยู่ภายในและคนที่อยู่ภายนอก

วาดภาพเคลื่อนไหว

- วาดยากจัง - นั่นสิ

- ไหนให้ครูดูสิ - อย่าเพิ่งดูนะคะ

คนเหล่านั้นล้วนอยู่ภายในวงกลม

ส่วนตัวฉันยืนอยู่ภายนอก

แต่ฉันไม่แคร์

วาดใกล้เสร็จรึยัง

ค่ะ คือว่ารูปที่หนูวาดมันดูยุ่งเหยิง

ให้ครูดูหน่อยได้มั้ย

ไม่เป็นไรใช่มั้ย

นี่ๆ

ฉัน

ฉันรู้สึกเกลียดตัวเอง

อันนา

เธอไม่เป็นอะไรแล้วล่ะครับ

ขอบคุณมากนะคะ คุณหมอ

อันนา ลูกรู้สึกดีขึ้นรึยังจ๊ะ

หนูรู้สึกดีขึ้นแล้วค่ะ

ลูกดูเหมือนยังมีอาการเจ็บอยู่นะ

ยาพ่นของลูกเก็บไว้ที่ไหน

หนูทำให้คุณน้าต้องเสียเงินอีกแล้ว

ทำไมลูกถึงพูดแบบนั้น

โอ้ หนูมิโยโกะเองเหรอจ้ะ

หนูนำกระเป๋าและสมุดของอันนามาให้ค่ะ

ขอบใจมากนะจ๊ะ

พวกหนูแค่อาศัยอยู่ละแวกนี้ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะคะ

รอเดี๋ยวจ้ะ

ลูกอันนาเป็นเพื่อนกับพวกหนูใช่มั้ยจ๊ะ

เธอไม่เคยเล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ฟังเลย

อันนาเป็นเด็กดีค่ะ

เป็นเด็กเงียบๆ

เงียบมากๆ ยังกับเด็กมี...

หยุดพูดนะ

พวกหนูอาจเป็นเด็กน่ารำคาญนิดๆ

ดูแลตัวด้วยเองนะคะ

คุณแม่ยังกังวล แม้เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ตลอดนะครับ

คุณแม่งั้นเหรอ

อยู่ที่โรงเรียนลูกดิฉันชอบทำตัวเงียบๆ

ที่จริงความเครียดของเด็กกระตุ้น อาการของโรคหอบหืดให้กำเริบได้

ช่วงนี้สามีของดิฉันต้องเดินทาง เพื่อทำธุรกิจนานๆ

บางทีทั้งฉันและสามีคือส่วนหนึ่งของปัญหา

เด็กในวัย 12 ปี

เป็นช่วงเวลาที่ลำบาก

คุณแม่รู้สึกว่าเด็กมีอะไรผิดปกติบ้างมั้ย

เธอมักทำสีหน้าเป็นปกติ

สีหน้าปกติเหรอครับ

ขออภัยค่ะ

เหมือนเธอเก็บซ่อนอารมณ์ปกปิดไว้ภายในใจ

เธอเคยเป็นเด็กที่ร่าเริงแจ่มใส

แต่มาทุกวันนี้ ดิฉันไม่รู้สาเหตุจริงๆ

อาจเป็นเพราะดิฉันกับสามีไม่ได้ เกี่ยวพันทางสายเลือดกับเด็ก

หมอแนะนำให้ส่งเด็กไปพักผ่อน ที่ไหนสักแห่งเพื่อให้เด็กมีอาการดีขึ้น

7:03 เที่ยวรถไฟเดินทางไป คุชิโร่

อันนา ลูกรัก...

ลูกยังจำคุณลุงและคุณป้า ไอโอวะ ได้มั้ยจ๊ะ

สถานที่ที่พวกท่านอยู่มีอากาศที่บริสุทธิ์

ซึ่งจะช่วยให้ร่างกายลูกดีขึ้น ถ้าได้ใช้เวลาช่วงหนึ่งพักอยู่ที่นั่น

แม่ไม่อาจไปอยู่กับลูกได้ แต่คุณลุงกับคุณป้าจะคอยดูแลลูก

ทำตัวเป็นเด็กดีและกินข้าวเยาะๆ นะจ๊ะ

แล้วกลับมาพร้อมความเบิกบานและความสุข

คุณป้าอาจจู้จี้จุกจิกเล็กน้อย

โอ้ เธอมาถึงแล้ว

อันนา

หลานจำพวกเราได้มั้ยจ้ะ

จำไม่ได้ค่ะ แต่คุณน้าเล่าเรื่องพวกคุณให้ฟังบ่อยๆ

หนูชื่อ อันนา ซาซากิ

หวังว่าหนูคงไม่ทำให้ลำบากและขอบคุณมากค่ะ ที่ให้หนูพักอยู่ด้วย

พวกเรายินดีอย่างยิ่งจ๊ะ

ใครคือน้าของเธอ

เด็กหมายถึง โยริโกะ

ขึ้นเลยจ๊ะ รถอาจส่งเสียงน่ารำคาญนิดนึง

โทษทีนะจ๊ะ ข้าวของเยาะแยะไปหน่อย

ไม่เป็นไรค่ะ

แถวนี้เปลื่ยนไปมากจากที่ลุงเคยอยู่ มีร้านค้าใหม่ๆ เกิดขึ้น

สถานที่ๆ พวกเราจะไปเป็นที่หมู่บ้านเงียบสงบ

ทว่าตั้งแต่มีทางด่วนผู้คนก็เลิกมาเยี่ยมเยียน

ขนาดถนนที่ขรุขระก็ยังไม่ได้ซ่อมแซม

ป้าได้ยินมาว่าหลานเป็นโรคหอบหืดใช่มั้ยจ๊ะ

ใช่ค่ะ

อากาศที่นี่จะทำให้หลานหายในไม่ช้า

สวยงามใช่มั้ยล่ะ หลานคงอยากให้คุณน้าได้มาเห็นวิวที่นี่

ตรงนั้นคืออะไรค่ะ

บนหน้าผา

อ๋อ นั่นคือไซโลไว้สำหรับเก็บอาหารสัตว์และท่อนไม้

แต่ปล่อยทิ้งร้างไว้กว่าสิบปีแล้ว

มีแต่เด็กๆ ในเมืองใช้เพื่อพิสูจน์ความกล้า

เล่ากันว่าที่นั่นมีผีดุมาก

แหม คุณก็

ลุงของหลานชอบเล่าเรื่องน่ากลัวเสมอ

แต่ดีที่สุดถ้าอยู่ให้ห่างจากที่นั่นไว้

ดูสิจ๊ะ บ้านของพวกเราอยู่ตรงนั้น

เอานี่ คุณช่วยถือเข้าไปไว้ข้างในทีนะ

นี่มันอะไรเหรอ

ทำไมคุณซื้อของแบบนี้มาด้วย

มันเยาะแยะจนเรากินไม่หมด

คุณก็ชอบซื้อของจุกจิกมาโดยไม่คิดเสมอเลย

ลูกๆ ของลุงกับป้า ล้วนโตเป็นผู้ใหญ่และแยกย้ายกันไป

ทำตัวตามสบายนะจ้ะ

ขอบคุณมากค่ะ

ไหนดูซิ เอาไว้ตรงไหนดีน้า

ขอรบกวนด้วยนะคะ

หลานอาจคิดว่าบ้านหลังนี้ดูแปลกๆ

ไม่เลยค่ะ เป็นบ้านที่น่ารักมากๆ

ไม่ต้องเอ่ยชมถึงขนาดนั้นก็ได้จ๊ะ

ห้องของหลานอยู่ชั้นบน

ห้องนี้เคยเป็นห้องของลูกสาวป้า

มันน่าเศร้าถ้าจะเคลียร์ทุกอย่างทิ้งไป ป้าเลยปล่อยให้ทุกอย่างเหมือนเดิม

เข้าใจแล้วค่ะ

ตอนนี้เธอเป็นครูสอนโยคะที่โตเกียว

ป้าเองก็คิดว่าจะลองฝึกด้วยตัวเองเหมือนกัน

ทำตัวตามสบายนะจ้ะ พับเสื้อผ้าแขวนไส่ในตู้ได้เลย

ขอบคุณมากค่ะ

"โปรดเขียนเล่าเรื่องราวให้แม่รู้ว่าลูกรู้สึกเช่นไร หรือเป็นอยู่ยังไงบ้าง"

หลานน่าจะใช้โปสการ์ดพวกนี้เขียนส่งไป

คุณลงมานี่หน่อยสิ

กำลังลงไปแล้ว

ลุงของหลานอาจเป็นคนน่ารำคาญนิดๆ

ไว้เจอกันข้างล่างนะจ๊ะ

รู้สึกเหมือนอยู่ในบ้านคนแปลกหน้า

รู้สึกดีจัง

หนูมาถึงอย่างปลอดภัย

ที่นี่เป็นสถานที่สวยงามมากๆ

คุณลุงและคุณป้าล้วนเป็นคนใจดี

ถึงคุณน้า โยริโกะ ซาซากิ

ขนมพวกนี้อร่อยดีนะ

โทษทีนะ มือฉันไม่ว่างเลย

หนูขอออกไปที่ทำการไปรษณีย์นะคะ

ไปซิจ๊ะ

คุณไม่ลองชิมดูสักชิ้นล่ะ

ไว้ทีหลังนะ

ก็ได้ ฉันจะเก็บไว้เป็นของหวานมื้อค่ำ

จริงสิ ใช้ทางลัดเดินตัดสวนไวกว่านะ

ขอบคุณมากนะคะ

ทางลัด

นี่คือทางลัดงั้นเหรอ

พวกเด็กผู้ชายยั่วโมโหหนู

ได้เป็นหัวหน้าห้องนี่ลำบากจังนะจ๊ะ

คุณแม่รอเดี๋ยวนะคะ หนูขอเดินไปส่งจดหมายก่อน

เอ๋ เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน

ทำไมนะ

ฉันถึงได้รู้สึกคุ้นเคยกับคฤหาสน์หลังนั้น

สงสัยจังเลยว่ามีใครอาศัยอยู่ที่นี่รึเปล่า

ขอประทานโทษนะคะ

เป็นบ้านที่ใหญ่โตจังเลย

คิดว่าคงไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นี่แล้ว

ตายแล้ว

ขอบคุณมากนะคะ

เขามีรูปร่างใหญ่เหมือนหมี หรืออาจใหญ่โตเหมือนสิงโตทะเลย

ฟังเหมือนเป็นการผจญภัยที่สนุกนะ

พอเวลาน้ำขึ้นแล้วที่นั่นเปลื่ยนไปเลยใช่มั้ยจ้ะ

เป็นเพราะอิทธิของดวงจันทร์

เหลือเชื่อนะ ที่คุณโทชิยอมให้เด็กโดยสารเรือด้วย

ความจริงเขาเป็นคนดีนะ ถึงแม้จะไม่ค่อยพูดค่อยจา

หลานควรขอเขานั่งเรือเล่นอีกทีนะ

ขอนั่งเรือเล่น

แน่นอนค่ะ

แต่ดีที่สุดคือหลานควรอยู่ให้ห่าง จากคฤหาสน์ริมน้ำหลังนั้น

ทำไมเหรอค่ะ

ผีนะสิจ๊ะ

อีกแล้วนะคุณ

ผมหาไวน์ดื่มดีกว่า

ที่นั่นเหมือนถูกปล่อยร้าง

ใช่แล้วจ๊ะ

คฤหาสน์หลังนั้นเคยใช้เป็น ที่พักตากอากาศของชาวต่างชาติ

จากนั้นก็ถูกขายตกเป็นของเจ้าของอีกคนนึง

แต่มันถูกปล่อยร้างไว้จนมาถึงทุกวันนี้

เข้าใจแล้วค่ะ

มีใครบางคนอยู่ในนั้น

คุณซ่อมของพวกนั้นเสร็จรึยังคะ

คุณนาย คาโดยะ ฝากมาถาม

โอ้ จริงด้วย เกือบเสร็จแล้วล่ะ

อ้าว อันนาจัง จะออกไปข้างนอกเหรอ

ใช่ค่ะ

ทำไมไม่รีบซ่อมให้เสร็จน้า

หนูขอออกไปวาดรูปนะคะ

ไปสิจ๊ะ

ขอบคุณมากค่ะ

โยริโกะ เป็นห่วงลูกแทบไม่กินไม่นอน ฉันไม่เห็นว่าต้องกังวลตรงไหนเลย

ตราบใดที่เด็กยังมีความสุขและกินได้เต็มอิ่ม

เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้ว

ขยะทุกชิ้นที่เก็บขึ้นมาเอามารวบรวมไว้ตรงนี้

ทุกคนตั้งใจฟังหน่อย

เริ่มต้นเก็บได้

ดูนั่นสิ ตาแก่โทชิ

โทชิผู้เงียบขรึม

ใครก็เล่ากันว่าสิบปีถึงจะพูดออกมาสักครั้ง

นี่ เราจะเก็บขยะบริเวณนั้นไว้ท้ายสุดนะ

เราแค่เดินมาดูเฉยๆ

ไว้เจอกันนะ ลุง

บางทีครั้งหน้าเราอาจได้ยินลุงพูดออกมา

หนูขอออกไปข้างนอกนะคะ

เดี๋ยวจ๊ะ อันนาจัง

ป้ามีธุระนิดหน่อย อยู่ช่วยป้าก่อนนะ

ได้ค่ะ

ลุงของหลานน่าจะเดินไปส่งของด้วยตัวเอง

เขาพูดว่า"ฉันไม่ถูกโฉลกกับคุณนายคนนั้น"

นอกจากนี้คุณนาย คาโดยะ ยังอยากพบหน้าหลานด้วย