Hometown (홈타운)

(Semua watak, organisasi, lokasi, dan kejadian...)

(6 Oktober, 1987, Bandar Saju, Wilayah Selatan)

(12 Julai, 1999, Bandar Saju, Gyeongsang Selatan)

Di mana awak mahu meraikan hari pertama...

alaf baru, tahun 2000?

Untuk melihat matahari terbit pada tahun 2000,

banyak tempat popular seperti Jeongdongjin...

Tempat ayam itu sangat sedap.

Boleh awak telefon keluarga awak?

Saya rasa ada seseorang...

di dalam bilik air kami.

Apa? Ada seseorang dalam apa?

Sejak beberapa hari lepas, ada seseorang...

- Saya suruh dia lakukannya. - Hei, pergi uruskan dia.

Awak semua sudah bekerja keras, jadi saya pesan beberapa ketul ayam.

Oh Tuhan, boleh awak hentikannya?

- Kita boleh makan di sini. - Apa kata awak isi borang ini?

Baiklah.

Ada sesiapa di rumah awak?

Tiada.

Tapi ibu saya akan balik rumah sekejap lagi.

Jadi, kenapa awak tak datang dengan dia?

Ibu saya...

- Ibu saya cakap tiada orang. - Apa maksud awak?

Ibu saya...

tak nampak perempuan itu.

Apa awak cakap ini?

Awak cakap ada orang di dalam bilik air awak.

- Adakah orang itu perempuan? - Ibu saya cakap tiada siapa.

Sebab itu saya datang sendiri.

Saya mahu awak datang dan tengok.

Apa maksud awak?

Awak pasti awak tak apa-apa?

Apa? Awak sudah dalam perjalanan?

Oh Tuhan, hujan lebat di luar.

Saya tahu dia pesan ayam,

tapi kenapa awak suruh seseorang menghantarnya?

Hei, isi borang itu.

Helo?

Di mana?

Di tol Yeongwon?

Ya. Kami boleh pergi sekarang.

Adakah awak pesan ayam?

Hei, awak sudah sampai!

Ibu.

Ibu.

Awak sudah balik.

Awak pergi mana? Hujan lebat di luar.

Ibu, adakah ibu buka air mandi?

Ya. Kenapa?

Kenapa ibu buka air mandi?

Apa yang saya sudah cakap?

Apa maksud awak? Saya penat ini.

Saya mahu mandi.

Bagaimana kalau dia ada di dalam itu?

Apa awak cakap ini? Tiada apa di dalam itu.

Jangan masuk ke dalam itu.

Jangan tutup pili air seperti awak lakukan sebelum ini.

Kyung Jin, awak buat apa itu?

Apa awak buat? Adakah awak mandi?

Buka pintu. Adakah awak sakit?

Apa?

Apa awak cakap? Buka pintu ini!

Saya minta maaf.

Tapi boleh awak buka pintu untuk saya?

Boleh awak...

buka sedikit lagi?

Kalau awak tak kisah, boleh biarkan terbuka luas?

Semasa saya di hospital,

keadaan saya semakin teruk.

Saya jadi sesak nafas setiap kali berada di ruang sempit.

Awak sudah rasa lebih lega?

Saya masih belum sembuh sepenuhnya,

tapi saya rasa lebih lega.

Saya minta maaf. Awak sedang dalam proses pemulihan.

Saya rasa bersalah buat begini kerana keadaan awak.

Tak mengapa.

Saya susah untuk tidur malam,

tapi itu saja.

Adakah kerana kejadian...

yang berlaku di loji penapisan di Cheonyang?

Tidak juga.

Selepas kejadian itu,

akhirnya saya berhenti minum arak.

Mungkin ini hanya simptom.

Jadi,

boleh kita mulakan?

Awak ingin tahu apa yang berlaku sebelum kes Loji Cheonyang?

Ya, betul.

Jadi, di mana saya patut mulakan?

Boleh saya beritahu awak...

apa yang saya ingat mengenai kes itu mengikut urutan kronologi?

Ya, saya menghargainya.

Kejadian pertama.

Saya percaya ia berlaku pada Julai. Betul, bukan?

(Kes dan Latar Belakang, Cho Kyung Ho)

Betul cakap awak. Ia berlaku pada 12 Julai.

Seperti yang awak tahu,

saya dari Jabatan Jenayah Berat...

Balai Polis Wilayah Gyeongsang Selatan.

Tahun lepas,

saya ditugaskan bersama pasangan baru.

Dia masih belajar dan menyesuaikan diri dengan tugas,

dan kami sangat sibuk.

Ini tiada kaitan,

tapi semasa mangsa pertama dijumpai,

saya ingat hujan turun lebat.

Seperti yang awak tahu,

musim hujan tahun itu sangat teruk.

Hujan turun tanpa henti.

Lee Si Jeong. Pasangan yang saya cakap tadi.

Lelaki baru itu.

Nama dia Lee Si Jeong.

Hujan turun dengan lebat,

membuatkan lalu lintas pagi menjadi sesak,

jadi dia selalu ambil saya dan kami pergi kerja bersama.

Kami berdua tinggal di pusat bandar Saju,

jadi saya rasa mungkin kerana dia tinggal dekat dengan saya.

Kemudian saya dapat tahu...

sebab dia dan isterinya jumpa rumah di bandar...

adalah kerana saya.

Dia nampak penuh semangat.

Dia akan tanya soalan...

semasa kami pergi dan balik kerja.

Baiklah.

Peliknya.

Kenangan yang remeh begitu...

masih sangat jelas.

Musim panas tahun lepas...

mengubah saya sepenuhnya.

(Ubah Suai, Pakaian Lelaki dan Perempuan)

(Bar Kawan Baik, Restoran Ikan Buntal)

Hyung In. Boleh saya tanya awak sesuatu?

Apa awak mahu lakukan semasa perubahan tahun?

Apa maksud awak?

Awak tahu, semasa orang...

mengira waktu tengah malam untuk meraikan tahun baru.

Saya tak tahu.

Saya tak kisah sangat tentang itu.

Awak tak kisah?

Jadi, awak pernah dengar tentang "Y2K"?

Apa?

Ia selalu keluar di TV. Awak tak tahu?

Tahun depan, semua komputer...

akan ingat tahun 2000 ialah tahun 1000,

menyebabkan masalah besar berlaku.

Jadi?

Saya dengar masalah serius akan timbul.

Peluru berpandu akan dilepaskan, loji janakuasa akan dihentikan,

dan duit di bank akan hilang.

Keadaan menjadi huru-hara,

dan dunia akan berakhir.

Tapi nampaknya ramai orang mahu perkara itu berlaku.

Mereka mahu dunia ini musnah.

- Detektif Lee. - Ya?

Adakah semuanya dalam keadaan baik?

Sebenarnya saya mahu...

beritahu sesuatu sebelum saya ada buat salah hari ini.

- Ini kali pertama bagi saya. - Kali pertama apa?

Pembunuhan pertama.

Saya rasa...

sangat gementar, dan sebab itu saya asyik mengarut.

Benarkah?

Ya. Jadi ada apa-apa...

awak boleh beritahu saya, seperti petunjuk, amaran atau nasihat?

Ada beberapa nasihat.

Apa dia?

Sehingga kita sampai ke lokasi kejadian,

duduk diam di dalam kereta.

Baiklah.

Masuk.

Awak belum dapat jejak suami mangsa lagi, bukan?

Belum. Dia ada tugasan luar di Jepun,

tapi kami sudah bercakap dengan dia.

Tapi cuaca sangat buruk,

jadi lapangan terbang telah ditutup.

Dia tak boleh balik sehingga esok.

Adakah Unit Detektif Bergerak memperuntukkan kes ini secepat itu?

Jarang berlaku.

Nama barunya ialah, Unit Siasatan Bergerak (USB).

Oh, benarkah?

Awak dalam USB beberapa bulan lepas.

Nama itu bertukar kurang sebulan lepas.

Ketua skuad kami hampir gila,

cuba membodek pesuruhjaya selagi dia boleh.

Sebab itu kami terus datang ke sini.

Kenapa awak selalu tukar nama awak? Mengelirukan betul.

Itulah maksud saya.

- Detektif. - Ya.

Adakah panas di dalam ini? Kenapa awak berpeluh?

Benarkah? Saya berpeluh?

- Hujan sudah turun. - Mari sini.

Baik, tuan.

Boleh awak jalan dulu?

Apa? Saya baru hendak balik semula.

- Saya sibuk. - Apa?

- Selamat tinggal. - Oh...

Tak guna.

Awak sudah dapat Lee Kyung Jin, anak mangsa itu?

Tidak, belum lagi.