The Mandalorian

W poprzednich odcinkach

Ten, kto podąża ścieżką Mandalorian,

jest zarazem i łowcą, i zwierzyną.

Jest jedno zleconko.

Ktoś z podziemia?

Nietypowe pytanie, jak na łowcę o twojej reputacji.

Czy czasem kodeks Gildii nie nakazuje zapomnieć i odejść?

Jakiś Mandalorianin rozniósł Gildię na Nevarro.

Ukradł fant o wielkiej wartości, olał kodeks łowców.

Latanie ze mną to nie zajęcie dla dziecka.

Przyjdą kolejni.

Nikt nie będzie wolny, póki te barbarzyńskie zwyczaje nie znikną.

Macie tam coś, czego chcę.

To dziecko, które ścigałeś, a potem ocaliłeś?

Potrafi przenosić przedmioty siłą umysłu.

Pieśni o dawnych eonach opisują wojnę między Mandalorem Wielkim

i zakonem czarowników zwanych Jedi.

Obyczaj każe się nim zająć.

Mały musi wrócić do swoich.

Byłem znajdą.

Wychowałem się w Korpusie Walki.

Traktowali mnie jak swojego.

- Brałeś w tym udział? - Nie!

Ktoś przeżył?

Wiedzieliśmy, co nam grozi, gdy opuścimy bunkier.

Dyskrecja to warunek przetrwania.

Opiekuj się nim.

Tak każe obyczaj.

GWIEZDNE WOJNY

Chcę pomówić z Gor Koreshem.

Bawcie się dobrze.

To nie jest miejsce dla dziecka.

Jego miejsce jest przy mnie.

Słyszałem.

Kazano mi go zabrać do jego ludu.

Jeśli znajdę innych Mandalorian, wskażą mi drogę.

Ponoć wiesz, gdzie się ukrywają.

Po co tak od razu przechodzić do interesów?

Odpręż się, pooglądaj.

Mój Gamorreanin jest do niczego. Zabij go! Wykończ!

Lubisz hazard?

Unikam, jeśli się da.

Założę się o informacje, których szukasz,

że ten patałach będzie martwy w ciągu półtorej minuty.

A jedyne, co musisz postawić w zamian, to ta błyszcząca zbroja z beskaru.

Zapłacę ci tyle, ile sobie zażyczysz.

Nie zdam się na przypadek.

Ja też nie.

Miło, że sam przyszedłeś.

Zwykle mandaloriańskich niedobitków trzeba szukać po bunkrach,

gdzie strzeżecie waszych błyszczących skorup.

A beskar ostatnio zyskuje na wartości.

Chętnie przygarnę, co masz.

Oddaj pancerz albo zginiesz.

Powiedz mi, gdzie są Mandalorianie, a odejdę i pozwolę ci żyć.

Mówiłeś, że nie lubisz hazardu.

Nie lubię.

No dobra, czekaj! Powiem ci, gdzie on jest.

Ale daj słowo, że mnie nie zabijesz.

Nie zginiesz z mojej ręki.

Gadaj, gdzie ten Mandalorianin.

Tatooine.

Co?

Ten Mando, o którym słyszałem, jest na Tatooine.

Spędziłem tam sporo czasu i jakoś nie spotkałem Mandalorian.

Wierz mi, to pewne informacje.

Siedzi w Mos Pelgo. Przysięgam na Gotrę.

Dobra, Tatooine.

Czekaj! Mando! Nie możesz mnie tak zostawić!

Ściągnij mnie stąd!

Tego nie było w umowie.

Stój! Co ty robisz?!

Mando! Zapłacę ci! Mando!

Rozdział 9 SZERYF

No dobra. Ej!

Nic z tego, nie ma.

Facet nie lubi droidów.

Niech sobie użyją tym razem. Przydałby się szybki przegląd.

Czyli teraz nagle lubi.

Słyszeli? Przegląd trzeba zrobić.

To się sporo zmieniło od twojej ostatniej...

Dzięki nich będą Mocy!

Tak się o tego pędraka zamartwiałam, że aż spać nie mogłam!

Chodź do cioci, ty szczurku!

No patrz, pamięta mnie.

Ile chcesz za niego? Żart. Ale nie do końca.

Jakby się rozmnożył czy rozsiał,

to ja cały miot z góry zaklepuję.

Ejże!

Rany!

Uważaj trochę, on i tak wam nie ufa!

Chcecie przynieść wstyd swoim?

Dziękuję!

Mam sprawę, potrzebna mi pomoc.

Sprawę, jasne.

A ja mam poniańczyć tego zmarszczuszka?

Mam znaleźć jego rasę.

Nie pomogę. Drugiego takiego nie widziałam.

A wierz mi, najróżniejsi się tu przewijają.

Tę misję powierzyła mi Zbrojmistrzyni.

Jeśli znajdę innych Mandalorian,

skorzystam z naszej sieci kryjówek.

Twoich tutaj też od lat nie spotkałam.

Gdzie jest Mos Pelgo? Podobno tam jeden mieszka.

Skądżeś ty wygrzebał tę nazwę?

Na mapie go nie ma.

Bandyci zrównali je z ziemią.

Jak padło Imperium, były zadymy.

Dlatego nie wyściubiam stąd nosa.

Powiesz, gdzie te ruiny?

Byle komu nie powiem. Ale tobie tak.

R5, daj tu mapę Tatooine!

No jasne, nie śpiesz się.

Co jeden to bardziej leniwy.

Gdzie toto reklamować?

No już, dajesz.

Czekamy! Okej.

Więc to jest mapa Tatooine przed wojną.

Tu masz Mos Eisley, Mos Espa, a tu, w tej okolicy, Mos Pelgo.

Nic nie widzę.

Jest tam, a przynajmniej kiedyś było.

Brud, smród i ubóstwo. Zapyziała górnicza osada.

Wypatrzą tego twojego złoma ze stu kilometrów.

Masz jeszcze ten skuter?

Mam. Zardzewiały, ale na chodzie.

W czymś pomóc?

Szukam Mandalorianina.

Nie mamy tu wielu przyjezdnych.

A jak on wygląda?

Podobnie jak ja.

Znaczy szeryf?

Chodzi w mandaloriańskiej zbroi?

Sam zobacz.

Co cię tu sprowadza?

Szukałem cię w wielu parsekach.

No i znalazłeś. Weequay, polej dwie spoczki.

Napijemy się?

Jeszcze nie spotkałem Mandalorianina.

Sporo słyszałem.

Specjaliści od zabijania.

Zakładam, że mój strój cię wkurzył.

Co znaczy,

że poleje się krew.

Ale jak widzę tego urwiska,

coś mi mówi, że może nie będzie tak źle.

Coś ty za jeden?

Jestem Cobb Vanth, szeryf Mos Pelgo.

Skąd masz tę zbroję?

Kupiłem od Jawów.

Oddaj ją.

Słuchaj, koleś, na pewno u siebie jesteś wielkim szefem,

ale w tych stronach to ja wydaję rozkazy.

Zdejmij ją.

Albo ci pomogę.

Tak przy dzieciaku?

Widział gorsze rzeczy.

Czyli co, tutaj?

Tak, tutaj.

Może jakoś się dogadamy.

Ten stwór sieje grozę w okolicy

od czasów na długo przed założeniem Mos Pelgo.

Dzięki tej zbroi mogłem chronić miasteczko

od bandytów i Tuskenów.

Miejscowi na mnie liczą.

Ale ze smokiem krayt sam sobie nie poradzę.

Pomóż mi go zabić, a oddam zbroję.

Zgoda. Wrócę na statek i załatwię go z powietrza.

Dam banthę na przynętę.

Nie ma tak łatwo.

Jak przelatuje statek, wyczuwa wibracje.

Siedzi pod ziemią.