True and False Monkey King (真假美猴王之大圣无双)
Download Thai Subtitle
Release info
Tags
Thai subtitle preview
The first 200 lines.
ว่ากันว่า เมื่อครั้นผืนฟ้าและแผ่นดินได้ถือกำเนิดขึ้น
จ้าวแห่งนกยูงได้นำทัพเผ่าพันธุ์ปีศาจ เปิดศึกสงครามกับเหล่าเทพยดาและพระโพธิสัตว์
เพื่อต้องการถูกขนานนามว่าเป็นผู้พิชิตสามภพ
สุดท้ายแล้ว สิ่งมีชีวิตเป็นจำนวนมากต้องบาดเจ็บล้มตาย
เพื่อยุติกลียุคนี้
เทพยดาและพระโพธิสัตว์ ร่วมแรงร่วมใจกันกักขังจ้าวแห่งนกยูงไว้ยังหุบเขาเทพ
อีกทั้งทำให้การเดินทางสู่ชมพูทวีป เพื่ออัญเชิญพระไตรปิฎกของพระถังซัมจั๋งลุล่วงไปได้ด้วยดี
ด้วยการยืมพลังของขักขระเก้าห่วง
สั่งสอนเหล่าเวไนยสัตว์
ล่ำลือกันว่า เพียงไม้เท้าขักขระไปถึงเขาหลิงซาน
เนื้อหนังมังสาของเผ่าปีศาจจักไหม้เป็นจุณ
เพื่อความอยู่รอด
บรรดาเหล่าปีศาจต่างพากันเคลื่อนไหว
ยอมสละทุกสิ่งเพื่อช่วงชิงไม้ขักขระ
ราชาแห่งวานร ซุนหงอคง เพื่อปกป้องไม้ขักขระแล้ว
ถูกบีบให้ต้องก่อกรรมสังหารสิ่งมีชีวิตเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน
หุบเขาเฮยเฟิงที่อยู่ด้านหน้า
ก็ได้กลายเป็นแดนนรกชำระบาปของเผ่าปีศาจไปอีกครา
เรื่องราวสุดท้ายที่เกี่ยวข้องกับผู้อัญเชิญพระไตรปิฎก
ก็ได้เริ่มต้นขึ้นจาก ณ ที่นี่นั่นเอง
จื่อเถิง
จื่อเถิง เจ้าไม่เป็นไรนะ
ไม่ต้องกลัว
ข้าไม่มีทางให้เจ้าเป็นอะไรไป
จื่อเถิง
เรากำลังจะได้พบกับจ้าวแห่งนกยูงในไม่ช้านี้แล้ว
เจ้าต้องอดทนไว้นะ
นับตั้งแต่พิภพได้ถือกำเนิดขึ้น
การเวียนว่ายตายเกิดของเหล่าสรรพสิ่งทั้งหลาย
ข้าเห็นมามากแล้ว
ชีวิต
ก็เป็นเพียงสิ่งที่เปราะบางที่สุด
สิ่งที่ข้าต้องการ
ล้ำค่ายิ่งกว่าชีวิตมากนัก
ไม่ว่าท่านอาจารย์นกยูงต้องการสิ่งใด
หรือให้ข้าทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
ข้าทำให้ท่านได้หมดเลย
ข้าขอเพียงแค่
ขอเพียงแค่อาจารย์ช่วยชีวิตนาง
อาจารย์ได้โปรดช่วยชีวิตนางด้วย
ครั้นซุนหงอคงอยู่ที่หุบเขาเฮยเฟิงนั้น ได้สร้างบาปกรรมนับไม่ถ้วน
จึงถูกถังซัมจั๋งไล่ตะเพิดไป
ลิ่วเอ่อร์
เจ้ากับซุนหงอคงต่างก็คือหินสวรรค์ทั้งคู่
และประจวบเหมาะที่เจ้าปลอมเป็นมันได้
หากต้องการช่วยนางจริง ๆ ล่ะก็
จงเลิกอาลัยอาวรณ์นาง
แล้วไปช่วงชิงขักขระเก้าห่วงมาซะ
ศาสตราเทพเคลื่อนไหว
ความเคราะห์ยากจักมาเยือน
จากนี้ไป
โลกนี้
จะไม่มีลิ่วเอ่อร์อีกต่อไป
เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ
เรื่องไม้ขักขระเก้าห่วงมันเป็นเรื่องใหญ่มาก
ซุนหงอคงมันจะปล่อยเจ้าไปหรือไง
ซุนหงอคงแล้วยังไงล่ะ
ข้ามีเหล่าพี่น้องปีศาจมากมายเช่นนี้
เหตุใดข้าต้องกลัวเขา
ลิ่วเอ่อร์
หลวงจีนบ้านั่นมันกำลังจะถึงหุบเขาหลิงซาน
นี่เป็นโอกาสเดียวที่จะได้ช่วยเผ่าปีศาจ
หงอคง
เจ้าฝันร้ายหรือ
อาจารย์
ข้าตกใจหมดเลย
ท่านไม่ต้องตื่นตระหนกเกินเหตุทุกครั้งได้ไหม
ข้าขอร้องล่ะนะ
อมิตาพุทธ
ไม่สิ
หงอคง
ตั้งแต่หลังจากที่เจ้ากลับมาเมื่อสองวันก่อน
ก็เอาแต่นอนไม่หลับ
ยังนึกตำหนิอาจารย์อยู่ใช่หรือไม่
ที่ข้าได้ไล่เจ้ากลับฮวากั่วซาน
ที่หุบเขาเฮยเฟิงในวันนั้น
อาจารย์
ท่านคิดมากไปแล้ว
ตั้งแต่ที่เราออกเดินทางยังชมพูทวีป
ท่านไล่ศิษย์พี่หงอคงไปตั้งกี่ครั้งแล้ว
ครั้งใดบ้างที่เขาไปได้ไม่กี่วัน
เขาก็แบกหน้ากลับมาหาท่านทุกครั้ง
นี่ ๆ
ข้าเหล่าซุนไม่ได้อบรมเจ้ามาหลายวัน
หนังหมูมันคันอีกแล้วสินะ
ที่อาจารย์ไล่เจ้าไป
ก็เพราะไม่มีทางเลือก
ใครใช้ให้เจ้า
ดื้อไม่ฟังคำตักเตือนครั้งแล้วครั้งเล่า
ฆ่าคนบริสุทธิ์ไปมากมาย
การเดินทางครั้งนี้ของเรา
นอกจากไปอัญเชิญพระไตรปิฏกแล้ว
ยังต้องปกปักรักษาขักขระเก้าห่วงนี่ไปยังหุบเขาหลิงซาน
ให้เหล่าปีศาจทั้งหลายวนเวียนกันมา
เป้าหมายก็เพื่อขจัดความอาฆาตของเผ่าพันธุ์ปีศาจ
โปรดสรรพสัตว์ให้หลุดพ้น
อาจารย์
ท่านอย่าคิดมากถึงเพียงนั้นไปเลย
ข้างหน้าอีกไม่ไกลนี้เป็นหมู่บ้านสกุลหยาง
เรามุ่งหน้าไปขอรับบิณฑบาตสักหน่อยเถอะ
ความคิดนี้ดี ข้าเห็นด้วย
ตกลง
ซัวเจ๋ง
อาจารย์
เราไปกันเถอะ
ครับ
เชิญครับอาจารย์
วันนีเป็นผู้ใดไปบิณฑบาตรล่ะ
อาจารย์
ข้าหรือ
โยมทั้งหลาย
โยมทั้งหลาย
อาตมาสามารถ
โอ๊ย
โอ๊ย ปัดโธ่
นี่เจ้าดูตาม้าตาเรือหน่อยได้ไหม
เจ้ามาจากไหนเนี่ย
อาตมามีนามในพุทธศาสนาว่า เสวียนจ้าง
มาจากดินแดนต้าถังตะวันออก
ท่านคือพระถังซัมจั๋ง
ใช่
ลูกบ้านทั้งหลาย
เหล่าผู้เฒ่าผู้แก่
รีบมานี่เร็วเข้า
ท่านผู้นี้คือหลวงจีนศักดิ์สิทธิ์จากแดนต้าถังตะวันออก
รีบมาเร็วเข้า
ที่แท้หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์ดูหนุ่มเพียงนั้นเลยเหรอนี่
รูปลักษณ์ภายนอกก็ดูฉลาดหลักแหลมผิดปกติ
ที่นี่อยู่ในหุบเขาลึกรกทึ้ม
ตัดขาดจากโลกภายนอก
เหล่าลูกบ้านพอเห็นคนต่างถิ่น
ก็จะรู้สึกเขินอายบ้างเป็นธรรมดา
แล้วข้าเอง
เมื่อสักครู่ข้าอาจจะมีเฉยเมยไปบ้าง
หลวงจีนศักดิ์สิทธิ์โปรดอภัยด้วย
ไม่หรอก
โยม ท่านพูดเกินไป
ก็แค่พวกเราศิษย์อาจารย์ทั้งสี่คน
เดินทางผ่านมา
แล้วท้องเกิดหิวน่ะ
ไม่ทราบว่าโยมท่าน
จะยินดี
ให้ข้าวปั้นเราทานสักคำหรือไม่
บังเอิญเสียจริง
วันนี้เป็นวันที่ 15 เดือน 8
ของหมู่บ้านสกุลหยางของเรา
จัดเทศกาลวันไหว้พระจันทร์ปีละครั้งพอดี
ขอบใจมาก
วันที่ 15 เดือน 8
ไม่ใช่เดือนที่แล้วหรอกหรือ
พี่ชายท่านนี้
ผมฟูฟ่องมาก
ข้าขอล่วงเกินบอกอะไรท่านสักนิด
ข้าเป็นหัวหน้าของหมู่บ้านหยางแห่งนี้
ข้าจะให้วันไหนคือ วันที่ 15 เดือน 8
มันก็คือวันนั้นนั่นแหละ
ในเมื่อหัวหน้าหมู่บ้านเชื้อเชิญด้วยความจริงใจถึงเพียงนี้
งั้นเราไปดูสักหน่อยเถอะ
ดี
กินให้อร่อย
ศิษย์พี่รอง
เหตุใดถึงไม่กินล่ะ
หมู่บ้านสกุลหยางนี่มันสถานที่บ้าอะไรกัน
ทั้งขาหมู
ทั้งหูหมู
แล้วก็ยังมีหัวหมูนี่
เห็นได้ชัดว่าต้องการเล่นพวกพี่น้องหมูของข้า
ศิษย์พี่รอง
คิดมากไปแล้ว
กินเถอะนะ
หงอคง
ทำไมพวกเขาเอาแต่มองข้าด้วยสายตาแปลก ๆ
ไม่อย่างนั้น
พวกเราไปกันดีกว่านะ
ที่ตรงนี้กลิ่นไอปีศาจแรงมาก
หากไม่จับเจ้าคนชั่วที่อยู่เบื้องหลัง
แม้จะผ่านหมู่บ้านสกุลหยางไปแล้ว
เกรงว่าจะมีปัญหาตามมาไม่รู้จักจบสิ้น
เหล่าลูกบ้านทุกท่านมาทางนี้
ใครมีเหล้าก็ช่วยรินเหล้าให้ข้าที
เรามาดื่มให้กับท่านผู้อาวุโสกันสักหน่อย
รินเหล้าให้ข้า
ขวานผู้ใดหล่นน่ะ
ในที่สุดหางจิ้งจอกก็โผล่ออกมาจนได้
หงอคง
ผู้อาวุโสถัง
ข้าไม่ได้ต้องการชีวิตท่านหรอกนะ
ขอแค่ท่านทิ้งไม้ขักขระของท่านไว้ก็พอ
ถ้าท่านไม่ทิ้งมันเอาไว้
เราทุกคนในหมู่บ้าน
จะถูกปีศาจร้ายฆ่า
เห็นใจพวกเราหน่อยจะได้ไหมเล่า
อภัยให้กับการกระทำของข้าได้ไหม
จัดการสิ
ข้าทนพวกเจ้ามานานมากแล้ว
ลุยสิ
โป๊ยก่าย
โป๊ยก่าย
ซัวเจ๋ง
อาจารย์หนีไป
Comments
No comments yet. Be the first to leave one.