Good Riddance (Les bons débarras)

‫خرفت!

‫این تازه اولیش بود!

‫تو تموم شب بیرونی و من باید باهاش ‫سر و کله بزنم!

‫می‌خوای شام بریم سَنت ادل؟

‫خسته ام، کثیف ام، ‫لباسم تو لباس‌شوییه

‫سیگار داری؟

‫سوتین نداری؟ ‫من تو رو این‌‍جوری بار نیاوردم ها!

‫بندش دررفت. ‫اون‌یکی هم تو لباس‌شوییه

‫- اون‌یکی بندش؟ ‫- اذیت نکن

‫بجنب، مامان

‫باهات حساب می‌کنم

‫برو

‫ساعت چند؟

‫ساعت هشت

شَرَّت کَم

‫- بجنب ‫- این‌قدر تندتند ننداز

بُزدلی، هان؟

‫بفرما، مست کن، نرّه‌خوک

‫شاید دردت رو دوا کرد

‫این قبلا این‌جا نبود، هان؟

‫پنج سالی تو انباری بود

‫چقدر اصیل، چه فکر بکری

‫قرار بود بره انبار، نه جلوی چشم

‫اما بعد دیدم که هلاکِ توس ام

‫همون‌جور پیچیده در پوسته‌ی سفید معطرش

‫تصورش کردم

‫تراشه و تنه‌های بزرگ...

‫اما نه خیلی بزرگ

‫مثلا تو این اندازه. ‫نظرت چیه؟

‫خیلی جالب می‌شه

‫نگاهش کن

‫با تر-و-تازه‌ترین زبون شهر می‌لیسه

‫- یک سیم یا دو تا؟ ‫- سیم دونه‌ای چند؟

‫خب، با بسته‌بندی و سیم‌پیچی

‫حدود 35 تا

‫پس یکی کافیه

‫بسیار خوب، خانم وی-واشن

‫اگر کسی رو سراغ داشتید... ‫از دوستان و آشنایان...

‫بله، حتی شما رو معرفی می‌کنم

‫میشل!

‫میشل!

‫- میشل! ‫- یک لحظه

‫مانون!

‫- مانون ‫- بگذار این پاراگراف رو تموم کنم

‫وقتی هیچی تو بساطت نیست، چی می‌پوشی؟

‫داری پیر می‌شی، تمام پوستت شده حفره!

‫چقدر باید بسابم؟

‫تا وقتی دیگه حفره‌ای نمونه، احمق جون

‫من رو که دنیا آوردی چند سال‌ت بود؟

‫هجده

‫اون‌موقع با کی بیرون می‌رفتی؟

‫با هیچکس، اون‌موقع مامان‌بزرگ ‫مریضت رو تر-و-خشک می‌کردم

‫چرا مامان‌بزرگ من؟ ‫مامان خودت بود

‫بگذار خشکت کنم، خوشم می‌آد

‫خسته نمی‌شی این‌قدر به آدم‌های مریض می‌رسی؟

‫ ‫نکنه ناخوشی؟ کی مریض شده؟

‫تی-گی

‫حالا یاد می‌گیری پول رو به امون خدا ول نکنی

‫ای کاش مست می‌کرد و می‌خورد به درخت

‫از دست این کودن‌ها بُریدم!

‫چه ریختی شدم؟

‫خوبه

‫بهتره اتاقت رو جمع و جور کنی

‫اگه تا نیمه‌شب برنگشتی، در رو قفل می‌کنم

‫چشم رئیس

‫وان رو تمیز کردی؟

‫بله رئیس

‫چه ریختی شدم؟

‫شبیه آینه‌ی دق

دوست نداری؟

‫نه، این نیست، مسئله مانونه

‫انگار که به من نظر داره

‫بغلم می‌کنه و هلم می‌ده، ‫فحشم می‌ده و نوازشم می‌کنه

‫هنوز قصه‌ی برادرت رو تموم نکردی

‫تو رو خدا قصه‌ی دخترت رو شروع نکن

‫خب دیگه از چی حرف بزنم؟ ‫میلیون‌ها ثروتم؟

‫دار و ندار من همین‌ها ان، گی ‫و مانون. من وی-واشن نیستم

‫کل چیزی که پدرم برام گذاشت ‫یک برف‌روب قدیمی بود

‫با یک خونه‌ی نیم-پرداخته که بانک ‫می‌خواد بالا بکشدش

‫و یک چهره‌ی خوب و کون قشنگ

‫مامانت چی؟ فقط همون سرطانی رو که به کشتنش داد؟

‫یالا، بگو ببینم

شاید این مسائل خانوادگی

‫به تو مربوط نباشه

‫دو ماهه پریود نشدم و ‫دو کیلو هم اضافه کردم

‫منظورت چیه؟

‫حدس بزن

‫آن سه روز به چشم ما بسی دراز آمد

‫و کتی کوچولو اغلب سراغ پدرش را می‌گرفت

خانم ارنشاو تا ساعت شام انتظار او را می‌کشید

‫و خوردن را ساعت به ساعت عقب می‌انداخت

‫عاقبت تاریک شد و بچه‌ها از رمق افتادند

‫ساعت 11 بود که زبانه‌ی در به آرامی جنبید

‫و ارباب داخل شد

‫چه شده، عزیزکم؟

شلوارم نمی‌ره تو پام

‫کمک می‌خوای؟

‫دیگه دیر شده

‫منظورت چیه؟

‫حدس بزن

‫حدس بزن

‫بلند شو، از نیمه‌شب گذشته

‫لباس بپوش، زود

‫اگه اخلاق داشتی لِیک ‫برت رو فراموش می‌کردی

‫برمی‌گشتی به تخت

‫پیش آقا موریس‌ت می‌خوابیدی

‫و یک استراحتی به روانت می‌دادی

‫نگران تی-گی ام

‫اگه بلند نشی، ماشینت رو می‌برم

‫نه تا مونده، با اون یازده تا. ‫یک پاکت به‌ت بدهکار ام

‫تا بعد!

‫تی-گی!

‫زدنت؟

‫زدنت، تی-گی؟

‫چه‌ت شده؟

‫فرناند، کمکم کن

‫بو می‌دی، چی نوشیدی؟

‫شراب، با کمی برندی

‫دندون‌هات رو هم نشستی

‫خیلی خوب، مراقب باش. آهان

‫عالی شد

‫منتظر چی هستی؟ ‫بجنب!

‫نگاه کن! این بچه این‌جا چه می‌کنه؟

‫ - تلاش ‫- پای پیاده؟

‫- بهتر از دست پیاده‌ست ‫- مدرسه نمی‌ری؟

‫خیلی کسل‌کننده‌ست. تو چی؟

‫دارم می‌رم سنت ژروم، یک کار جابجایی دارم

‫- چه باحال ‫- پس بپر بالا

‫بجنب، سوار شو

‫هیچی نداری دود کنیم؟

‫بپیچ-و-بکش

‫می‌تونی این رو بپیچی؟

‫- حتما ‫- حتما چی؟

‫- آره، بده بیاد! ‫- بفرما.

‫- دوست دارم تند بریم ‫- مامانت تند می‌ره؟

‫این‌قدر گاز نده، تی-گی

‫بگذار رو سنگین و آروم برو

‫این‌قدر تند نرو، تیگی! آروم

‫وایستا! وایستا!

‫اون‌وقت من دارم هل می‌دم!

‫بیا پایین هل بده

‫می‌شه تمومش کنی؟

‫داری هل می‌دی؟

‫هل بده، تی-گی

‫منتظری من بیام هلت بدم؟ ‫هل بده لاکردار!

‫تی-گی، داری می‌ری رو مخم ها!

‫- پس می‌خواستی پیاده بری؟ ‫- آره

‫نباید به مذاق دختر ‫تر-و-فرزی مثل تو خوش بیاد

‫چرا وقتی نگاهم می‌کنی، می‌خندی؟

‫نمی‌خندم. لبخند غمناک می‌زنم

‫مونده ام اگه ازت خوشم می‌اومد چه می‌شد

‫مامانت چی؟

‫این روزها از هیچکس خوشش نمی‌آد

‫از اونی که تو آینه می‌بینه چطور؟

‫- خودت ازش بپرس ‫- فکر خوبیه

‫- پدر چی؟ ‫- پدر می‌خواهیم چه کار

‫یعنی فقط مادرته و روح القدس؟

‫- و کلانتر؟ ‫- پلیس‌ها پلشت ان

‫- حالا همه‌چی خوبه؟ ‫- خوبه

‫- تی-گی چطور؟ ‫- خوبه

‫- پرینسس؟ ‫- او هم خوبه

‫پس همه‌چی تو لیک برت روبراهه؟

‫- البته! ‫- دل کسی برام تنگ نشده؟

‫هیچکس. غیر از من

‫حواست باشه. با اون چشم‌هات...

‫ممکنه یک تصادف بگذاری روی دست‌مون!

‫خیلی خوب، برو بریم

‫- راستی؟ ‫- راستی

‫اوا خاک عالم!

‫خدا مرگم بده

‫این رو تو راه پیدا کردم، مال شماست؟

‫- مدرسه چی؟ ‫- پیشاپیش خبر داره

‫صبر کن تا نشونت بدم! ‫حالی‌ت می‌کنم!

‫وایستا کنار!

‫صبر کن تا دستم به‌ت برسه!

‫به خیالت خیلی بامزه‌ست؟

‫دارم به‌ت می‌گم بیا این‌جا!

‫مانون، بیا این‌جا!

‫جک داری؟

‫دارم، اما بستگی داره که ‫چی رو باهاش بلند کنی!

‫بگذار برم، حیوان!

‫باز دوباره شروع شد!

‫بگیرش، پرینسس، گازش بگیر

‫سگ لاکردار!

‫دیگه کافیه، مامان خیلی خندید

‫پرینسس، بیا این‌جا

‫بیا این‌جا، سگ خوب

‫مانون، حواست به سگه باشه

‫چقدر به‌ت بدهکار ام؟

‫بلندش کردیم، باز گیر کرد، درش آوردیم

‫به نظرت چقدر می‌ارزه؟

‫- پولش رو بعدا بده ‫- حتما

‫این رو تمیز کن

‫مانون، بیا این‌جا. ‫می‌خوام باهات حرف بزنم

‫- چی شده؟ ‫- به‌ت می‌گم

‫نگذار چشم تی-گی به این پول بیفته

‫ازت می‌خوام با خانم وی-واشن حرف بزنی

‫و به‌ش بگی پول رو بده به‌ت

‫فهمیدی؟

‫- چی به‌ت گفتم؟ ‫- من که توتی نیستم