Suits (슈ì¸)

sync NaSrul07

sync NaSrul07

sync NaSrul07

Apa pendapat awak, Pendakwa Raya Choi?

Mangsa berulang kali meluahkan rasa takut...

terhadap dendam penjenayah...

dan ia jelas menunjukkan yang penjenayah mahu balas dendam.

Mangsa mempertikaikan tindakan awak...

melepaskan penjenayah dengan sengaja.

Awak setuju?

Ya, saya setuju.

(Pasti ada pembohongan di sebalik wajah kebenaran.)

Seperti yang saya katakan,

tidak kira di mana awak lakukan kesilapan,

peluru saya yang berprestasi tinggi akan memburu awak...

dan musnahkan awak.

Teruskan.

Mungkin awak akan dimusnahkan atau dipecat,

tapi awak perlu berusaha buat kali terakhir.

Cheol Soon tahu. Mereka mungkin ke sana.

Siapa awak?

Pergi pulang.

Jika awak pergi sekarang, saya akan berikan beg pakaian itu malam ini.

Itu tawaran saya.

Tawaran?

Bagaimana jika kami tidak mahu pergi?

Adakah awak mahu melompat dari sana?

Berdiri di sini tiada bezanya dengan diheret oleh awak berdua.

Lagi pula jika saya mati, mungkin saya akan bawa barang itu bersama...

yang tiada gunanya di dunia ini dengan saya.

Jadi siapa yang tahu?

Langit mungkin akan kasihankan saya dan tunjukkan rasa belas kasihan.

Biar saya fahamkan.

Adakah awak mengugut saya dengan menggunakan nyawa awak sendiri?

Ya.

Saya mahu mati, tapi awak semua akan menjadi supek pembunuh.

Setidaknya saya boleh mengugut dan musnahkan hidup awak.

Awak sepatutnya ugut kami menggunakan nyawa orang lain,

bukan nyawa awak sendiri.

Baiklah.

Jika ugutan dan tawaran tidak berkesan,

hanya perlanggaran sahaja yang tinggal.

Untuk kes ini, ia kejatuhan, bukan perlanggaran.

Apa yang berlaku?

Oh Tuhan.

Mesti kami sudah datang ke bangunan yang salah.

Apa-apa pun,

saya simpati atas apa yang berlaku kepada Cheol Soon.

Okey, kami pergi dulu.

Saya yakin pasti ada alasannya.

Biar saya jelaskan.

Saya kata ada banyak alasan saya tidak sukakan awak...

semasa pertama kali melihat awak.

Awak tinggalkan kesan kotoran di dada saya...

di depan stesen kereta api pada hari pertama awak bekerja.

Apa maksud awak?

Kelakar, bukan?

Dulu saya tidak pedulikan awak langsung.

Awak tahu yang mereka kata...

ada arnab yang hidup di bahagian gelap pada bulan?

Nampkanya awak juga ada arnab awak sendiri.

Jika awak tanya saya apa yang berlaku tadi...

Tidak.

Kita tidak begitu rapat untuk bertanya tentang semuanya.

Yang lebih penting,

adakah awak dibenarkan untuk duduk di sini sahaja?

Di mana awak sembunyikannya?

Maaf?

Sebenarnya, saya tidak sembunyikannya.

Ini menunjukkan awak menghiraukan apa yang saya kata sejak awal...

dan ia hanya membuktikan yang awak tidak lakukan tugas ini dengan baik.

Tidak hairanlah awak gagal untuk selidik latar belakang saksi kita.

Itu tidak betul.

Tidak, ia memang betul. Awak mahu saya jelaskan?

Mungkin awak bercadang untuk menjualnya...

jika awak rasa ia takkan berkesan untuk awak.

Awak berlagak seperti tiada pilihan lain selain bekerja di sini,

tapi awak bersedia untuk mengulangi kesilapan semula.

Awak betul.

Jadi bagaimana dengan awak?

Pernahkah awak berikan saya peluang yang baik?

Sejujurnya, awak hanya memilih saya kerana saya mudah dipergunakan.

Betul, bukan?

Saya tidak berada di situasi...

di mana saya boleh percayakan awak sepenhnya.

Jika awak tidak percayakan saya, kenapa awak ada di sini?

Masa.

Saya tidak pernah diberikan peluang seumur hidup saya.

Jadi saya perlukan masa untuk memeriksa...

jika ia betul-betul peluang yang betul untuk saya.

Masa?

Benarkah awak gunakan itu sebagai alasan?

Saya tidak berikan awak alasan. Saya berikan penjelasan.

Saya ambil peduli tentang apa yang awak katakan.

Saya hanya mahu berwaspada.

Dan bukannya saya tidak lakukan tugas dengan baik.

Ia kerana saya hidup dalam kehidupan saya dengan terlalu lama,

jadi saya perlukan masa untuk melupakan masa lalu saya.

Awak lihat,

bila orang lain lemparkan dadu,

setidaknya mereka mesti maju sebanyak satu langkah.

Tapi setiap kali saya lemparkan dadu,

saya sering mengundur dan bukan maju ke depan.

Keluar. Pergi dari sini sekarang.

Saya sudah beritahu, bukan?

Ini yang berlaku setiap kali saya mendapat peluang.

Tapi sekali lagi,

saya memang akan dipecat oleh Encik Chae.

Jangan salah faham.

Hanya saya yang ada kuasa untuk memecat awak di firma ini.

Dia memecat...

Peguam Jeong dengan sengaja di depan saya.

Sekarang saya sudah buat silap, saya juga akan dipecat nanti.

Adakah awak dungu?

Geun Sik lakukan itu setiap tahun.

Dia lakukan itu terhadap peguam palsu...

dan berpura-pura memecatnya untuk menakutkan rakan sekerja baru.

Adakah awak tidak boleh nampak yang ia palsu sama sekali?

Saya tidak peduli apa sahaja alasan awak.

Awak boleh berhenti jika awak mahu.

Tapi bila awak cuba salahkan saya atau Geun Sik untuk pergi,

ia agak menyedihkan.

Saya tidak perlu jelaskan alasannya, bukan?

Jae Hee, ini saya.

Oh, satu perkara lagi.

Ini menunjukkan awak menghiraukan apa yang saya kata sejak awal...

dan ia hanya membuktikan yang awak tidak lakukan tugas ini dengan baik.

Tangan awaklah masalahnya, bukan dadu.

Awak terus melempar dadu bila peraturan berbeza.

Sebab itu awak sering mengundur.

Jadi bagaimana saya mahu pastikan apa yang awak tawarkan...

boleh dipercayai?

Kenapa awak tanya kepastian kepada saya?

Terpulang kepada awak untuk memilih...

permainan dan peraturan yang awak ikut dan mainkan.

Hei, ini saya. Di mana kita patut bertemu?

Tolong pergi.

Tiada apa yang saya mahu katakan pada awak.

Pastilah awak tidak mahu kata apa-apa.

Lagi pula awak tidak bercadang untuk menjadi saksi.

Dan itu bermakna awak tidak pernah diganggu secara seksual.

Apa yang awak mengarut ini?

Tolong pergi.

Mengarut?

Jadi bagaimana awak mahu jelaskan duit yang berada di akaun awak ini?

Saya tidak tahu perkara lain, tapi tolong ingat...

yang awak akan meringkuk di penjara jika saya pergi.

Apa maksud awak? Saya adalah mangsa.

Awak baru lihat buktinya.

Saya juga mangsa!

Awak suruh saya buat ugutan dengan menggunakan nyawa orang, bukan saya.

Lepaskan Cheol Soon.

Atau saya akan bakar ini.

Awak betul-betul tidak faham.

Tidak.

Beginilah cara awak ugut seseorang.

Jika awak mahu jadi peguam, buat ugutan seperti seorang peguam.

Apa yang awak buat di depan klien kita?

Awak culik, kurung,

ugut dan serang klien saya.

Awak pegang senjata, jadi itu adalah serangan yang teruk.

Lebih penting lagi,

awak akan didakwa dengan pembuatan dan penjualan dadah haram.

Itu akan penjarakan awak untuk sekurang-kurangnya 6 hingga 7 tahun.

Oh Tuhan, apa yang mereka cuba lakukan?

Apa yang saya baru buat ialah beri nasihat undang-undang.

Saya akan mula ugut awak sekarang.

Awak ada lima minit.

Awak ditangkap di kamera keselamatan syarikat saya.

Awak tahu Kumpulan Joseong, bukan?

Anak mereka ditangkap kerana menggunakan dadah haram.

Saya peguam dia.

Awak fikir apa yang polis kejarkan sebenarnya?

Awak rasa ia anak penagih kepada ayah yang kaya...

yang akan buat ia sukar untuk disiasat...

atau pembuat dadah haram besar...

yang bekalkan dadah kepada anak penagih itu?

Orang kecil ini...

Saya tidak rasa awak tahu saya siapa.

Nama. Cho Dae Jin.

Dilahirkan pada 1 Julai 1977 di Hapcheon, Wilayah Gyeongnam.

Didakwa sebelum ini kerana membuat dan menjual dadah haram...

dan serangan.

Jika awak sudah begitu lama dalam perniagaan ini,

maka awak mesti tahu.

Jika awak ditangkap kali ini...

awak boleh dihukum mati,

bukan 6 hingga 7 tahun penjara.

Baiklah.

Saya akan terima rundingan awak.

Bawa dia pergi.

Rundingan?

Awak tidak faham perbezaan antara ugutan dan rundingan.

Bolehkah kami pergi sahaja?

Berhenti bercakap dan pergi sahaja!

Tidak,

kami tidak boleh pergi sahaja.

Ada sesuatu yang penting tertinggal.

- Berani awak... - Saya seorang peguam.

Saya tidak boleh abaikan kejadian jenayah...