Jo Koy: Live from Seattle

EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL

Ik ben thuis.

Wat een diversiteit hier.

Elke kleur.

Dat vind ik zo leuk aan Seattle.

Alle kleuren zitten door elkaar.

Geweldig.

Er zitten hier Latijns-Amerikanen.

Jullie zijn naar het noorden gezwommen.

'Blijf doorgaan.

Echt, mijo. Zet door.'

Toen ik hier kwam wonen, kwamen er allemaal indiaanse casino's.

Zoals Muckleshoot. Weet je nog? Bestaat die nog?

Muckleshoot?

Wanneer een Aziaat het zegt, klinkt het Aziatisch, niet indiaans.

'Muckleshoot. Wil jij...

Waar speel jij? Muckleshoot.

Blackjack in Muckleshoot.'

Als je naar het reservaat gaat, zie je nooit indianen.

Ik zie ze niet. Er zitten allemaal Vietnamezen en...

Chinezen.

Ik wil één indiaan zien. Eentje. Geef me één indiaan.

Ik wil Pocahontas zien. Eén Pocahontas.

Geef me één indiaanse vrouw.

Dat zou me wat zijn.

Ik wil een mooie indiaanse vrouw. Ik trouw met haar...

en krijg tien kinderen.

Wanneer we vertrekken, kan ik zeggen:

een, twee drie kleine indiaantjes

vier, vijf zes kleine indiaantjes

zeven kleine, acht kleine...

Ik zie graag lachende vrouwen.

Als vrouwen lachen, lachen ze hard.

Ze doen het gewoon.

Als het grappig is, zeggen ze: 'O mijn god.

Tien indiaantjes. En dan telt hij, zoals in het liedje.

Hilarisch.'

Vrouwen lachen en huilen.

Ze lachen en huilen, want het zijn emotionele wezens.

Ze houden het niet bij één emotie. 'Ik geef je er twee.

Ben je ernstig? Ben je blij?

Ik meen het, hou op.'

En dan doen ze dit. Wat is dat?

Zo drogen ze hun tranen.

Met wapperen. Het is water.

Je kunt water niet wegwapperen.

Als je hebt gedoucht zeg je niet: 'Wat een heerlijke douche.

O jee, ik ga te laat komen.'

Vrouwen lachen en plassen.

In het openbaar. Bij hun vriendinnen.

Ze zeggen tegen hen:

'Hij is grappig, hè?' 'Ja, ik heb net een beetje geplast.

Echt.' 'Een beetje? Dat is veel.'

'Boeit me niet. Het is grappig.'

Geweldig wanneer vrouwen lachen en zeggen dat je moet ophouden...

want anders gaan ze plassen. Daar dreigen ze mee.

'Hou op. Nee echt, hou op. Ik ga echt plassen.

Hou op. O mijn god. Ik ga plassen.

Kijk.

Echt.

Je bent gek.'

Dat is geweldig.

Kijk, ze huilt.

Waar is de hand? Kijk. En kijk naar haar kruis. Pis.

Ze heeft gepist. Dat is gefilmd, toch?

Welkom in Hollywood.

Ze deed precies wat ik zei. Eerst zo, toen zo.

En ze zei: 'O mijn god, hou op. Ik doe het in mijn broek.

Moet ik het in mijn broek doen?'

Ik ben half-blank, half-Filipijns.

Dat betekent dat mijn vader in het leger zat.

Dat is geen grap.

Dat is echt.

Veel soldaten hebben voor dit land gevochten.

Mijn vader heeft gedatet.

Ik ben zijn Purple Heart.

Mijn vader zei vroeger bijna-racistische dingen.

Bijna-racistisch. Maar ik wist dat het grapjes waren.

Aan tafel: 'Je weet waarom ik met je moeder getrouwd ben, toch?'

Ik: 'Waarom?'

'Ik eet graag Chinees.'

'Ze is Filipijns, pap.'

'Wat maakt het uit.

Rijst is rijst.'

Serieus? 'Rijst is rijst.'

Dat is zo racistisch.

Ik heb geen kritiek op mijn moeder.

Ze deed wat ze moest doen.

Goed van je, mam.

Je deed 't met een soldaat en kreeg in Amerika een kind.

Goed van je. Ze deed wat ze moest doen.

Ze had ook een kind kunnen krijgen in de Filipijnen.

Weet je hoe veel komieken verdienen in de Filipijnen?

Een kip en slippers. Nee, dank je.

Ik hou niet eens van slippers.

Mijn moeder was geweldig.

Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 10 of 11 was.

Mijn moeder heeft ons in haar eentje grootgebracht.

Ze was streng. Ze had...

Soms iets te streng.

Het was bijna illegaal.

Het was niet leuk.

We gingen nooit naar de dokter. Ze deed of we nog in de Filipijnen zaten.

Ze probeerde alles zelf thuis te genezen.

Je moest eerst zowat doodgaan, voor we naar het ziekenhuis gingen.

Mijn moeder genas alles met Vicks VapoRub.

Vicks VapoRub.

Ik had wel negen keer dood kunnen gaan.

Dat is mishandeling. Ik dacht een keer dat ik longontsteking had.

'Ik heb longontsteking.'

Zij: 'Ik doe extra Vicks op je lichaam.

Wrijf het overal, Joseph. Onder je voet...

en dan doe je een sok erover...

en dan komt de longontsteking je voet uit, Joseph.'

Ik ben bedekt met Vicks.

Ik had de politie moeten bellen.

Ik was een keer zo ziek... Dit is echt gebeurd.

Ik zei: 'Ik voel me niet goed. Ik kan niet slapen, mam.'

Mijn moeder stopte haar vinger in de Vicks...

en wreef het over mijn oogleden.

Mijn oogleden.

Het brandde gigantisch. Ik zei: 'Mam, het brandt.

Ik kan mijn ogen niet open doen.'

Zij: 'Dan kun je slapen.

Welterusten, Joseph.'

Het kon haar niets schelen.

Gemeen.

Ze heeft ons nooit geslagen. Ze maakte ons gewoon bang.

Ze vloekte graag en deed dit.

Dat deed ze. Dat heeft ze meegebracht naar Amerika.

Mijn moeder was de eerste die dat deed.

Ze deed het bij ons allemaal. Weet je hoe gênant het is...

als een klein Aziatische vrouwtje dat bij je doet?

'Weg uit die Foot Locker.'

'Ik ben niet eens in de Foot Locker.'

Ik zei altijd: 'Mam, als ik kinderen heb...

doe ik bij hen nooit wat je bij ons doet.'

Mijn moeder keek me aan met haar hand op mijn schouder en zei:

'Joseph, beloof me iets.

Krijg nooit kinderen.'

Ze nam mijn dromen niet serieus.

Ik werd komiek, wat je niet doet als je een Filipijnse moeder hebt.

Dat is niet de carrière die je hoort te hebben.

Filipijnse moeders bepalen wat hun kinderen moeten worden.

Jullie weten dat ook.

Er zijn hier veel Filipijnen die in de verpleging zitten.

Vandaag is een goede dag om gewond te raken...

want er is hier een verpleger die kan zeggen: 'Doe een kompres op het hoofd.

Voeten eleveren.'

'Waar heb je het over?' 'Voeten omhoog.

Ben jij dom?'

Er is niets mis met dat werk.

Het is een goede baan, goed betaald.

Maar het was niet je droom.

Het was je moeders droom.

Mijn moeder wilde dat ik de verpleging in ging.

Filipijnse moeders nemen je dromen niet serieus.

Echt waar. Je mag geen droom hebben.

'Waar heb je het over? Droom?'

Toen ik zei dat ik komiek wilde worden, huilde ze. 'Waarom?

Waarom wil je een komiek worden, Joseph?

Al je tantes zijn verpleegsters, je nichtjes.

Zie je clowns in deze familie?

Ik niet. Jij?'

Ze nam het niet serieus.

Ze keek me aan en zei: 'Wie heeft gezegd dat jij grappig bent?

Ik niet.'

Niet leuk.

Als je in de verpleging zit, geweldig.

Maar er zijn verplegers die niet hun droombaan hebben.

Sommige verplegers willen liever een Jabbawockee zijn.

Je weet wat ik bedoel.

'Loop maar mee.'

Die verpleger kan dansen.

'Het was altijd mijn droom.

Mijn moeder geloofde niet in me.'

Verpleger of postbode.

Postbode komt ook veel voor.

Mijn moeder huilde en stelde zelfs voor:

'Joseph, word postbode.

Je ooms zijn postbode, je neefjes.'

Mijn stiefvader is blank. En hij is een postbode.

Serieus. Ik vroeg hem: 'Fred, waarom ben je postbode geworden?'

'Van je moeder moest ik postbode worden.

Ze neemt mijn dromen niet serieus.'

Ik kwam uit school...

en mijn moeder had mijn oom uitgenodigd om me over te halen.

Erg, hè?

Ik kom thuis en mijn oom was er.

Mijn oom is zo'n Filipijn die zijn accent onderdrukt.

Hij heeft een zwaar accent, maar onderdrukt het...

want hij wil niet dat mensen het horen.

Daardoor wordt het alleen maar erger.

Hij klinkt als een Filipijnse Elvis.

Ik kwam binnen. Hij stond op.

'Joseph, ik moet even met je praten.

Ik hoor dat je komiek wilt worden.'

Wat zei jij nou?

Filipijnse moeders moeten geen Filipijnse moeders worden.

Er zitten hier veel Filipijnen en ik ken jullie niet...