You Are All Surrounded (너희들은 포위됐다)

Sari kata oleh ~Muhammad Najwan Bin Hamidi~

Bandar Gangnam sentiasa sesak walaupun belum pukul 12!

Pasang siren.

Baik!

- Siren! - Tunggu!

Oh!

Saya dah letak betul di atas.

- Itu cawan edisi terhad saya! - Kenapa boleh pecah?

Itu cawan edisi terhad saya!

Saya berbaris dua jam untuk itu!

Apa dia cakap?

Itu cawan edisi terhad Starbuck, tuan.

Saya suruh bawa siren, apa yang awak bawa?

Gangguan trafik di Jalan Gangnam, sila beri maklum balas.

Kami dalam perjalanan.

Lihat jika ada ruang.

- Tak ada. - Semua keluarkan gari.

Keluarkan gari.

Ke tepi!

Kemas sekali.

- Apa awak buat? - Apa?

- Diam! - Diam.

Apa itu?

- Bergerak ke tepi! - Masuk!

Ini bukannya pertandingan.

Sana, sana!

- Bas, bas! - Berhenti, tak guna!

Keluar tak guna!

Hentikan kereta!

Botol arak!

Hati-hati, ke tepi!

Jangan ikut kami!

- Jangan bergerak! - Jangan bergerak!

Saya kata jangan bergerak!

Saya kata jangan! Awak pun sama!

- Jangan bergerak! - Tak gerak, tak.

Jangan gerak sedikit pun.

Berhenti di situ.

Dia dah gila!

Jangan tembak!

Letakkannya.

Meniarap, meniarap.

Sakit!

Lepaskan! Saya tak ada masa!

- Saya nak balik rumah! - Saya boleh gila begini!

- Apa awak kata? - Detektif Cha, Inggeris, Inggeris!

- Apa awak kata? - Duduk!

Jadi inilah Gangnam?

Mereka seperti sotong.

Ya, sotong.

- Mereka ialah raja! - Berani awak melawan tuhan!

Kamu sangat kacak!

- Ke tepi! - Ke tepilah!

Perempuan-perempuan ni tak tahu nilai lelaki.

Ibu bapa kamu tahu kamu semua begini?

Dia mesti detektif!

Lihat matanya!

Apa kamu semua buat? Duduk! Duduk!

Cepat bawa mereka keluar dari sini!

Ambil gambar mereka.

Boleh tukarkan mereka? Dua orang saja.

Kepada yang berpengalaman 2 atau 3 tahun.

Kenapa tanya saya?

Saya minta dua saja, bukan semua.

Bilik ketua pejabat ada di hujung kanan.

Biar betul.

Tak guna, awak tak nampak ni?

Tak tahu baca?

Awak mahu saya berhenti?

Kes apa yang boleh saya selesaikan dengan budak-budak mentah

yang tak tahu bezakan sos kacang soya dengan tahi?

Awak tahu kan kejadian dan

pengalaman sangat berkait rapat?

Awak tak habis cakap tentang tempat kejadian.

Betul, saya asalnya dari bahagian peronda.

Jadi, adakah saya yang bawa budak-budak baru tu?

Ketua pejabat yang asalnya dari bahagian jenayah yang bawa mereka!

Jadi saya arahkan awak!

Bilik dia di sana.

Sebab kita dikerah semasa kita sedang bercakap haritu...

ada apa lagi awak nak cakap dengan mereka?

Saya...

lagenda Seo Pan Suk.

Jika awak minta jadi detektif, jadi

mesti pernah dengar nama saya.

Betul, sayalah Seo Pan Suk.

Saya tak ambil sewenangnya ahli saya. Saya tekankan lagi,

jangan terasa dan berhenti cepat.

Terutamanya awak!

Awak! Saya...

Untuk keselamatan rakyat Gangnam...

Dan demi keselamatan mental saya...

Cepat berhenti. Itu saja.

Awak datang.

Saya baru mahu tegur awak.

Bila awak sampai?

Awak patut telefon dulu. Saya boleh pergi ke lapangan terbang...

Penampar awak kuat seperti biasa.

Hidup awak baik sahaja?

Baik seperti biasa.

Awak tak seharusnya baik begitu.

Saya harap awak mati saja.

- Awak tahu kenapa saya tampar? - Sudah tentu.

Saya bukanlah langsung tiada perasaan.

Hari itu...

ia terjadi sebegitu.

Awak patut kata yang awak sudah lupakannya.

Lelaki tak guna.

- Detektif Kim! - Ya?

Datang ke pejabat orang hilang dalam masa 10 minit.

Baik, saya ke sana!

Ketua pasukan.

Itu ketua pasukan orang hilang kan?

Apa hubungan dia dengan ketua pasukan kita?

Awak akan tahu lambat laun.

Baiklah...

Memandangkan tugas awak akan bermula...

Awak berdua, dan awak berdua berpasangan.

Pasangan adalah satu. Perlu percaya satu sama lain, faham?

- Baik! - Baik!

Gembira jumpa awak.

Mari lakukan yang terbaik.

Sekarang, siapa mahu buat laporan kes tadi?

- Saya! - Saya, saya!

Semangat mereka masih tinggi.

Ketua Kang sentiasa buat kecoh.

Dia suka sangat media?

Ya?

- Lama tak jumpa, Ketua Na. - Pengerusi!

- Maaf. - Tak mengapa!

Saya lebih suka gelaran pengerusi.

Polis ialah asal usul saya, kan?

Mari duduk.

Saya lihat artikel itu.

Awak bawa masuk anggota baru beramai-ramai.

Ya.

Saya buat keputusan itu.

- Saya tahu kenapa awak bantah, tapi... - Pastikan yang awak berjaya.

Jika berjaya, ianya inovasi. Jika gagal...

awak digelar sombong dan bongkak, betul?

- Ya. - Ringkasnya.

Ambil langkah jaga-jaga untuk keselamatan kawasan.

Jangan gagal disebabkan pendatang baru,

saya akan tekankan lagi, tapi...

- Itu tak boleh berlaku. - Baik.

Baik.

Betul awak tak ada pekerjaan?

Saya samseng.

Kenapa awak duduk di tengah jalan?

Ujian keberanian.

- Ujian keberanian? - Ya.

Untuk lihat siapa bertahan lebih lama.

Di jalan 16 lorong Gangnam?

Berapa lama? Sehingga salah seorang mati dilanggar?

Berani awak cakap begitu?

Awak letakkan pisau di leher saya

Awak mahu saya cakap lembut-lembut?

Ujian keberanian.

Ketua pasukan Lee, saya dah ikat dia!

Ianya berbeza berbanding di akademi polis.

Memang berbeza. Awak ikat dengan baik.

Apa ini... hantar dia ke lokap dengan Dae Gu.

Tukar selipar awak dahulu.

Baik, saya perlu ke tandas dahulu.

Mana saya letak pisau? Mana dia?

Semua orang kelihatan seperti dari Gangnam.

Tapi kenapa bangunan ini? Buruk betul kan?

Awak memang pendiam?

Ada had untuk pendiam.

Jika berterusan, orang di sekeliling awak...

Sekejap, kita pernah berjumpa?

Macam kenal saja.

- Tak. - Saya rasa pernah!

Saya rasa pernah jumpa!

Biar betul!

Tangkap dia!

- Simpan kereta. - Baik.

- Berhenti di sana! - Berhenti di sana!

- Buka pintu! - Buka!

Tidak!

Buka pintu tak guna!

Tolonglah! Sakit.

Ketua Seo. Awak tak patut urus pesalah begini.

Jika dia terlepas, kita semua dipecat.

Biar betul!

Budak-budak gila tak ada otak.

Patutkah penyiasat letakkan pisau di atas meja?

Dan tulis laporan begitu.

Apa yang awak belajar di akademi polis?

Awak cuma buat bodoh selama lapan bulan?

Apa-apa alat yang boleh dijadikan

senjata diletakkan atas meja!

Jika suspek jumpa peluang untuk lari dari tahanan.

Awak perlu sentiasa bersedia tukar

pakai kasut. Awak tak belajar semua tu?

Awak tak belajar?

Saya belajar.

Jika begitu, awak patut dengar!

Saya dengar ketua Seo dah suruh tukar selipar.

Maaf! Memang saya lupa tukar selipar, tapi