Like Crazy

สิ่งพิมพ์อย่าง โรลลิ่งสโตน หรือ สแปร์ริบ ถูกสร้างขึ้นเพื่อสนองความต้องการ

ทางเลือกที่แตกต่างจาก นสพ. ที่เป็นที่นิยมตามท้องตลาด

ในกรณีเดียวกัน ในช่วงทศวรรษ 1790 ในอังกฤษ พอเพอร์เพรส ถูกพัฒนาขึ้น

เพื่อเป็นตัวแทนมวลชน สำหรับชนชั้นของคนส่วนใหญ่

นิตยสารในยุค 60 และ 70 เสนอเนื้อหา

เพื่อเข้าถึงกลุ่มคน นอกเหนือจากเจ้าหน้าที่

และแน่นอน นอกเหนือไปกว่าชนชั้นปกครอง

ในทางตรงกันข้าม อินเตอร์เน็ตไม่ระบุ

ว่าจะต้องเป็นคนกลุ่มใด

มันเข้าถึงแต่ละบุคคล

อาจเป็นเพราะโชคช่วย หรือการตลาดที่ดี

มายสเปซเป็นตัวอย่างอันดี

ความผิดแผกชี้ให้เห็นว่า การกระทำของปัจเจกบุคคล

ในการนิยามเส้นแบ่งเขตแดน โลกไซบอร์นั้นสำคัญกว่า

สิ่งที่บรรจุอยู่ในนั้น มันก็เป็นแค่ "ยัวร์ สเปซ"

จุดจบของสื่อสารมวลชนที่ทำกำไร

คือจุดจบของชีวิตหรูหรา ของราชาสิ่งพิมพ์

ขอบใจ แอนนา กระตุ้นอารมณ์ดีมาก

มีใครจะออกมาพรีเซนท์อีกมั้ย

อย่าลืมส่งงานขั้นสุดท้าย ให้กับเจคอบ

ขอบใจทุกคนมาก

หวัดดี

ฉันไม่มีให้ ฉันส่งไปแล้ว

- แจ๋ว - แจ๋ว

ปล. ได้โปรดอย่านึกว่าฉันสติไม่เต็ม

ถ้าหล่อนแต่งตัวเหมือนฉันมางาน

- ฉันคงสติแตก - เฮ้ ใช่...ใช่

ก็โอเค

ไปได้สวย

ด้วยความปรารถนาดี, แอนนา มาเรีย การ์ดเนอร์

- ที่รัก แม่คิดถึงลูกมากเลย - แม่คะ อย่าเพิ่ง...

เดี๋ยวหนูไปคุยด้วย พอดีกำลังคุยอีกสายอยู่

โอเคจ้ะ คิดถึงลูกนะ

- รักนะ - โอเคๆๆ บายค่ะ

- ฮัลโหล - ไฮ แอนนารึเปล่า

- นี่เจคอบพูด - ไฮ

ไม่ทำคุณกลัวเหรอ

แต่ถ้ากลัวคงไม่มานี่หรอก

มันน่ารักดี ตลกดีด้วย

ดีมากๆ เลย แล้วผมก็ไม่คิดเลยด้วยว่าคุณไม่เต็ม

ก็แค่เขียนเผื่อไว้ก่อน

- เป็นการปฏิเสธที่ดี - ก็แค่อยากบอกไว้ล่วงหน้า

- "ไม่มีคนบ้าแถวนี้" - ใช่

ถ้วยใหญ่มาก อย่างกับอ่างเก็บน้ำ

เกือบใหญ่กว่าหน้าฉันอีก

ตกลงคุณเรียน... คุณเมเจอร์อะไร

ออกแบบเฟอร์นิเจอร์

มิน่าถึงวาดรูปทั้งวัน

ใช่

- คุณชอบเขียนหนังสือสินะ - ใช่

ฉันคงจะทำงานหนังสือพิมพ์

หลังจากเรียนจบ ไม่รู้สิ

ใครจะรู้ว่าเราจะเป็นอะไร หลังจากจบ

หมายถึงจบแบบถาวรน่ะเหรอ หลังจากที่เราตายใช่มั้ย

หลังจากที่เราจบชีวิตบนโลกนี้

เรียนจบแล้ว คุณจะอยู่ที่แอลเอต่อมั้ย

แน่นอน ฉันอยากอยู่ต่อ ถ้าหาทางต่อวีซ่าได้

คุณโตมากับพ่อและแม่เหรอ

แม่

- แล้วพ่อไปไหน - เขาตายตอนผม 10 ขวบ

- แย่สุดๆ - ใช่ แย่มาก

แล้วคุณล่ะ

ฉันสนิทกับพ่อแม่มาก

มันก็แค่... ฉันเป็นลูกคนเดียวก็เลย...

ผมก็เหมือนกัน

ฉันเลยสนิทกับพ่อแม่

แต่ได้มาอยู่ต่างที่ก็ดี

ฉันว่ามันสำคัญที่จะ...

ได้ออกมาจากสถานที่ ที่ชีวิตส่วนหนึ่งคุณโตมา

ผมก็ว่าจะไปจากที่นี่เหมือนกัน

ไปกันเถอะ คุณอยากไปไหน

อยากขึ้นมามั้ย

เธอชอบนอนแต่หัวค่ำ

แย่จริงเลย

ฉันเลยพยายามไม่ทำเสียงดัง อยากดื่มอะไรมั้ย

ฉันมีแต่วิสกี้

เอาสิ

ปกติผมไม่ค่อยดื่ม...เท่าไร

เชียร์ส

แรงมาก

คุณนั่งเขียนหนังสือ บนเก้าอี้นี่เหรอ

นั่งไม่ค่อยสบายเท่าไร

ดีกว่าไม่มีนั่ง

- คุณชอบพอล ไซมอนเหรอ - ใช่

- คุณล่ะ - ชอบสิ ผมชอบพอล ไซมอน

- จริงเหรอ - จริง ผมชอบ เกรซแลนด์

- เยี่ยมมาก - อัลบั้มโปรดฉันเลย

คุณอ่านอะไรให้ผมฟังหน่อยได้มั้ย

อยากให้ฉันอ่านอะไรล่ะ

อะไรก็ได้ที่คุณเขียน

โอเค

- ห้ามหัวเราะนะ - ไม่หัวเราะหรอกน่า

ฉันยังไม่เคยอ่านออกมาดังๆ

ฉะนั้นคุณเป็นคนแรก

แน่ใจนะว่าอยากฟัง

"ฉันนึกว่าฉันเข้าใจมัน

เข้าใจอย่างลึกซึ้ง แต่ฉันคิดผิด

ผิดถนัด

ก็แต่ผิวเผินเท่านั้น

แค่ความโหยหาดั่งรองเท้าแตะสีชมพู ที่ไม่มีค่าเท่าใดนัก

ฉันไม่ได้คิดว่า บางครั้งมันเป็นมากกว่าตัวตนทั้งหมด

ตัวตนเต็มๆ ก็เป็นแค่ ความคิดที่ฟุ่มเฟือย

เพราะครึ่งตัวตน ที่เติมเต็มครี่งหนึ่งของคุณ

ไม่เคยรู้ ไม่รู้เกี่ยวกับ ชิ้นส่วนที่อยู่ระหว่าง

ชิ้นส่วนที่โชกเลือดของคุณ ชิ้นส่วนที่โชกเลือดของฉัน"

ผมชอบ"ครึ่งตัวตน ที่เติมเต็มครึ่งหนึ่งของคุณ"

- มันเด็กๆ ไปนิด - ไม่เลย

ไม่

ฉันคิดว่าคุณ

บาย

บาย

หวัดดีจ้ะที่รัก

ที่รักของแม่

- หนูรู้ค่ะแม่ - เอาล่ะ พอได้แล้ว

ขอพ่อกอดมั่ง มาเร็ว

"ไป..เดี๋ยว.."

ก็แค่ตัวแอล

- เขาเป็นคนทำขนมปัง ที่จริง... - เอาขนมปังมาฝากรึเปล่า

- เอามาสิ - พ่อเอามา

- เอาใส่มาในกระเป๋า - มันอร่อยมาก

- พ่ออบให้เมื่อวานนี้ - ส่งตรงจากเตา

เสื้ออุ่นทั้งกระเป๋า

พวกเธอ...พวกเธอ...

ไม่เอาน่า

เบอร์นาร์ด อย่าขัด ฉันจำเป็นต้องถาม

- บ้านเราไม่มีเรื่องปิดบังกัน - เธอไม่ต้องตอบก็ได้

- เราไม่ได้เปิดเผยขนาดนั้น - เปิดเผยสิ

เราคุยกัน... คุณอาจไม่เปิด แต่แอนนากับฉันเปิด

เราคุยกันทุกเรื่อง ฉันต้องบอกให้เธอรู้

ฉะนั้นอย่ารู้สึกเขิน

พวกเธอทำตัวเป็นผู้ใหญ่มั้ย ทำตัวสมเป็นผู้ใหญ่รึเปล่า

- ไม่จำเป็นต้องตอบ - ค่ะ

ขอบใจจ้ะ แค่นี้แหละที่อยากรู้ เยี่ยม

เจคอบ เธอชอบดื่มวิสกี้มั้ย ก็แค่จะเปลี่ยนเรื่อง

- เป็นความคิดที่เยี่ยม - ผมเรียนรู้อยู่ แอนนากำลังสอนผม

เธอเชี่ยวชาญมาก เพราะเรียนมาจากปรมาจารย์

ที่เราลองกันมา คุณชอบอันไหน

- ลาฟ...ลาฟรอยก์ - ลาฟรอยก์!

- แม่ชอบลาฟรอยก์ โปรดมาก - แม่เขาชอบ

- รสชาติดี - มีชาติตระกูล

- ขับดีๆ นะครับ บายบาย - บายบาย

บาย

- โอเค หลับตาซิ - ทำไม

เพราะว่า... หลับตาเถอะน่า หลับตาซะ

หลับตาแล้วนับ 1 ถึง 60

58 มิสซิสซิปปี้ 57 มิสซิสซิปปี้ 56 มิสซิสซิปปี้

54 มิสซิสซิปปี้ 53 มิสซิสซิปปี้...

38 มิสซิสซิปปี้...

31 มิสซิสซิปปี้ 32 มิสซิสซิปปี้...

34 มิสซิสซิปปี้ 35 มิสซิสซิปปี้... ลืมตาได้รึยัง

ฉันรู้สึกได้ว่า คุณเอาของบางอย่างมา

ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ

เก้าอี้ของฉัน

ดูข้างใต้สิ

เหมือนคนบ้า

ตัวแรกที่คุณทำ

ฉันรักคุณ...

...เหมือนคนบ้า

เรียนจบแล้วเราจะทำยังไงกันดี

เรา... เราหาทางได้แหละน่า

ตอนนี้อย่าเพิ่งไปคิด

ฉันจะกลับมาขอวีซ่าทำงาน

ผมเกลียดที่จะคิดถึงมัน

ฉันไม่หนีไปไหนหรอก

- ฉันสัญญา - โอเค

ใช่...ใช่

- ที่รัก ลูกเก็บของหมดรึยัง - ค่ะ เก็บหมดแล้ว

หนูแค่ไม่อยากเชื่อว่าถึงพรุ่งนี้แล้ว เวลาผ่านไปเร็วมากเลย

ลูกรอจนถึงนาทีสุดท้ายเลยนี่

ก็หนูจะไม่เจอเจคอบ ไปทั้งซัมเมอร์เลยนี่ค่ะ

- เขาเป็นไงมั่ง - ก็ดีค่ะ กำลังอาบน้ำอยู่

เว็บไซต์เขาเปิดแล้ว เขาดีใจมากเลย

แม่รู้ว่าลูกจะต้องคิดถึงเขามาก

ค่ะ ถ้าหนูอยู่ต่อ ได้อีกหน่อยก็คงดี

แอนนา พ่อบอกแล้วนี่ว่าทนายเตือน ไม่ให้อยู่เกินวีซ่ากำหนด

- มันสำคัญ ลูกก็รู้ - ค่ะหนูรู้ มันเป็นกฎ

เรามาหาทางกันช่วงซัมเมอร์นี้

แล้วลูกค่อยกลับไปแอลเอ หลังงานแต่งซาร่าห์

ค่ะหนูรู้ งั้น... เจอกันพรุ่งนี้นะคะ หนูต้องไปก่อน

จ้ะ เราแทบรอ ไม่ไหวเลยล่ะ

ค่ะ บายค่ะแม่

พวกเขาตื่นเต้นกันมั้ย ที่คุณกำลังจะกลับไป

แทบรอไม่ไหวเลยล่ะ แม่ตื่นเต้นมาก

ดีจังที่คืนนี้ เราจะได้ไปค้างคืนที่อื่น

แต่เราจะผ่านมาที่นี่ ระหว่างทางไปสนามบินใช่มั้ย

ใช่

- เรือออกกี่โมง - 10 โมงครึ่ง

- เราไม่มีเวลามาก - ไม่ต้องห่วงหรอก

ฉันไม่ห่วง

ว้าว

เกิดอะไรขึ้น

- เป็นไรมั้ย - ไม่

- โดนนิ้วพอดี - ไหนดูซิ

- ไม่เป็นไรหรอก - ขอดูหน่อย

ไม่มีอะไรให้ดู ก็แค่ชนเฉยๆ

ดีขึ้นมั้ย

นี่...

คุณมาทำอะไรที่แคทาลิน่า

คุณดูเหมือนชาวประมง คุณเป็นชาวประมงรึเปล่า

เปล่าเหรอ