Disclaimer

อย่าเพิ่งสิ

อย่าเพิ่ง รอก่อน

อย่าเพิ่ง

อย่าเพิ่ง

- เฮ้อ - อย่าเพิ่งนะ รอก่อน

อย่าเพิ่ง อย่าเพิ่ง รอ

เฮอะ

อึดไว้ก่อน

รอฉันก่อน

รอหน่อย

- โอ๊ย ไอ้ขี้เอา - โทษทีๆ

โทษทีๆ

พูดจริงนะ โคตรขี้เอา

- ขอโทษๆ - แบบชักว่าวบ่อยเกิน

ขอโทษนะ

ขอโทษ เพราะอยู่ในรถไฟน่ะ ไม่เคยเอาบนรถไฟมาก่อน

เออ เหมือนฉันชอบเอาคน เวลาขึ้นใต้ดินสายพิคคาดิลลี่

- เอาจริง - จริง

นั่งผ่านระหว่างสถานีอ็อกซฟอร์ดเซอร์คัส กับบอนด์สตรีทแล้วงึดจัดทุกที

- เอาจริง - จริง

เจอพนักงานออฟฟิศงี้

โอ้โห พนักงานออฟฟิศกับไอ้พวกนักท่องเที่ยว

- อ๋อ นักท่องเที่ยว แน่สินะ - แถมพื้นเหนียวหนับ

โคตรร่านเลย

ฮา อ่าฮะ

ตรวจตั๋ว

เอามา... เชี่ย เอามาก่อน...

- โจนาธาน โจนาธาน! - อย่าดึงสิ

เชี่ยแม่ง

ไอ้ห่านี่

ฉันแม่ง... ไม่ไหว... มันจ้องนมฉันตลอดเลย

แล้วนายก็ดึงผ้าห่มอยู่ได้

เออ แต่ฉันต้องเอื้อมหยิบตั๋วไงโว้ย

- ฉันไม่สน ไอ้ห่า - สนทําไม นมเธอสวยจะตาย

เออ ฉันรู้ว่านมฉันสวย แต่ไม่ได้มีไว้ให้ทุกคนมอง

- ทําไมล่ะ เห็นแก่ตัวจัง - ไอ้ขี้เอา

พึงระวังสํานวนและรูปแบบเรื่องเล่า

พลังของมันอาจทําให้เราเข้าใจความจริงมากขึ้น

แต่ขณะเดียวกันก็อาจเป็นอาวุธทรงพลัง ที่จะชักใยยึดโยงความคิด

ตลอดอาชีพซึ่งยาวนานเกือบ 20 ปีของเธอ

บุคคลซึ่งจะขึ้นรับรางวัลในคืนนี้

มองทะลุผ่านสํานวนและรูปแบบการใช้คํา ที่ดึงความสนใจเราจากความจริงในนั้น

และสามารถเขียนถึง ปัญหาสังคมปัจจุบันที่สลับซับซ้อนที่สุดหลายเรื่อง

ทําให้เราได้เห็นภาพชัดตามที่เป็นจริง ของทุกหัวข้อที่เธอเขียนถึง

ผู้ผลิตสารคดีผู้นี้แหวกม่านบังตา

ที่คอยกางกั้นป้องกันสถาบันใหญ่ๆ ต่างๆ มานาน

พร้อมกับเหล่าผู้กระทําผิดที่มักมีเสน่ห์เหลือล้น

แต่... ท่านผู้มีเกียรติ พึงระวัง

ขณะที่เธอกําลังเปิดโปงเป้าหมายทั้งหลายนั้น

แคเธอรีนทําให้เห็นว่า คนเหล่านั้นสามารถปั่นความคิดเรา

โดยใช้เพียงความเชื่อที่ฝังตัวอยู่ลึกในใจเราเอง

กับธรรมชาติที่เรามักด่วนตัดสินเรื่องต่างๆ

ด้วยวิธีนี้ แคเธอรีนจึงเผยให้เห็น ความจริงที่รบกวนจิตใจแต่สําคัญยิ่ง

เราทุกคนมีส่วนรู้เห็นกับเรื่องผิดบาปร้ายแรง หลายเรื่องในสังคมทุกวันนี้

ดังนั้น ถือเป็นเกียรติที่ฉันจะได้มอบ

รางวัลวารสารศาสตร์ยอดเยี่ยม ของสมาคมโทรทัศน์แห่งชาติปีนี้

ให้กับผู้นําพาความจริง...

- โอเคไหม - โอเค

สตรีซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้เราทุกคน แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์

ผมก็เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น

เสียใจจริงๆ

เพราะถึงอย่างไรเขาก็ยังเด็กนัก

แต่ตอนนั้นผมเหนื่อยหน่าย

หน่ายกับการเป็นครู

หน่ายกับการสอนเรื่องเดิมซ้ําๆ มาเกือบ 50 ปี

แต่ที่ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด

ผมหน่ายกับการต้องทนพฤติกรรมเลวทราม ของเด็กเปรตที่โดนตามใจจนเสียนิสัย

อาจารย์บริกสตอคคะ

อะไร

อาจารย์แบงคส์เรียกพบที่ห้องทํางานค่ะ

- เดี๋ยวนี้เหรอ - รบกวนด้วยค่ะ

ตั้ง 5,500 องศาเซลเซียส ใช่แล้ว ทีนี้ แกนโลกส่วนนอก...

ผมไม่แปลกใจเลย ตอนที่จัสตินเรียกไปพบในห้องทํางาน

อาจารย์แบงคส์คะ

ผมรอเขาเรียกอยู่เลยทีเดียว

ใช้เวลานานกว่าที่คิดเสียอีก

อาจารย์บริกสตอค

เชิญนั่งก่อน

อาจารย์บริกสตอคครับ นี่คือคุณนายเพมเบอร์ตัน คุณแม่ของทริสตัน

ครับ คุณนายเพมเบอร์ตัน ยินดีที่รู้จัก

อาจารย์บริกสตอค คุณนายเพมเบอร์ตัน มาร้องเรียนในเรื่องที่ร้ายแรง

เกี่ยวกับคําที่คุณใช้วิจารณ์เรียงความของทริสตัน

คุณนายเพมเบอร์ตัน ทวนคําที่คุณบอกผมอีกครั้งได้ไหมครับ

ขอบคุณค่ะ จัสติน ทวนได้ค่ะ

และฉันก็ดีใจที่คุณ...

ที่คุณบอกว่าเป็นเรื่องร้ายแรง เพราะมันร้ายแรงมากจริงๆ

ฉันกังวลใจอย่างแรง กับคําที่คุณเขียนต่อว่าลูกชายของฉัน

ไม่อยากเชื่อว่ากาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

ผมเคยได้รับเลือก เป็นครูสุดที่รักแห่งปีหลายปีติดต่อกัน

แต่นั่นก็ผ่านมานานแล้ว

สมัยนั้นผมยังทุ่มเท ยังใส่ใจ

น่าจะเกษียณตั้งแต่ตอนนั้น

ตอนยังมีไฟที่จะจุดประกายในหัวเยาวชนทั้งหลาย

- เรียงความของเขา... - คุณนายเพมเบอร์ตัน

อาจารย์บริกสตอค คุณแค่ขอโทษเขาเสียดีกว่า

จะได้จบเรื่องนี้แล้วไปทําอย่างอื่นกัน

ผมขอยืนยันคําวิจารณ์งานนั้น

อะไรนะคะ

เข้าใจ เอาไว้วันหลัง

ไม่ได้ โจนาธาน ฉันอยากไปวันนี้

วันนี้อากาศดี ไปกันวันนี้แหละ... เวร ลืมกางเกงใน

- ลืมตลอด - เฮ้ย ทําอะไรน่ะ

- นี่! - ถอดทิ้งถอดขว้าง

- เอาคืนมานะ - อ้าวเวร เอ้า

ไหวรึเปล่าเนี่ย โอเคไหม

- ไม่ - แน่ใจนะ

- กกน.เธอยังอยู่นี่ - เฮ้ย!

โอ้โหเฮ้ย ให้ตาย สวยชิบหาย

เราไปไหนกันก่อนดี

เอ่อ ไปที่แคมโปซานต้ามาร์การิตา

- หาโรงแรมถูกๆ ง่ายสุด - แล้วว่ายน้ําไปเหรอ

หรือขึ้นใต้ดินสายเบเคอร์ลูหรือเซอร์เคิลดี

จะไปทางนั้นก็ไป แต่ฉันจะขึ้น... มันชื่อ "วาปอเรตโต"

ใต้ดินของที่นี่เรียกงั้นมั้งนะ

- น่าจะตรงนั้น - โอเค เข้าใจ

เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อนสิ

- นายอยากจะถ่ายรูป - ใช่แล้ว

- มาเร็ว - เจ๋ง

งั้นขึ้นเรือแล้วงึดด้วยมะ

ถามได้ แหงอยู่แล้ว กะลาสีนายเรือหล่อล่ําเบอร์นั้น

- ร่าน - ขี้เอา

เห็นไหม งานจริงก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

เรียกว่างานดีมากได้เลยล่ะ

- ดื่มก่อนนอนไหม - เอาสิ ไม่มีอะไรจะเสีย

ผมอาจเผลอเปิดไวน์ลาตูร์ปี 82 รอไว้ ก่อนเราออกจากบ้าน

แหม โรเบิร์ต

ขอโทษนะ นึกว่าหยิบไรบีน่ามาเปิด

- แหม ไม่น่าต้องลําบากเลยค่ะ คุณ - พลาดโดยสุจริตจริงๆ

ฉันว่างานนี้ไม่ใช่วาระพิเศษอะไรขนาดนั้น

ไม่ใช่วาระพิเศษอะไร...

- ไม่ต้องห่วง เรา... - คุณชอบไวน์ขวดนั้น

ยังเหลืออีกสองขวดเอาไว้ตอนคุณได้...

ไวน์เป็นของชอบโรเบิร์ต โดยเฉพาะไวน์บอร์โดซ์ดีๆ

เป็นสิ่งที่เขาเพิ่งหันมาสนใจจริงจังไม่กี่ปีมานี้

เธอแทบแยกความแตกต่าง ระหว่างไวน์ขาวกับไวน์แดงไม่ออก

แต่เธอก็พอใจที่จะได้ร่วมดื่มด่ําความสุขของสามี

เขาไม่ยอมรับตรงๆ หรอก

แต่ความสุขใจส่วนหนึ่งมาจากการมีเงินจ่ายไหว

ทนดื่มแชมเปญถูกๆ นั่นมาทั้งคืน

ต่อให้คุณรินน้ําส้มสายชูให้ฉันยังไม่รู้เลยมั้ง

เอ้า ถ้าภรรยาผมตามใจตัวเองไม่ได้

ซึ่งเธอก็ทําไม่เป็นจริงๆ หน้าที่นั้นจึงตกเป็นของผม

มองตากันก่อน

แด่ผู้นําพาความจริง

คนที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผมในทุกวัน

ขอบคุณค่ะ ที่รัก เว่อร์จริงๆ

- ของดีจริง กลิ่นอะไรนะ สไปซ์เหรอ - เยี่ยมมาก

กลิ่นไม้จันทน์

แบล็คคอร์เรนท์

กล้วย

มีพวกนี้อีก

ตรงนี้สุดท้ายแล้วใช่ไหมคะ

ใช่

กระโปรงเจ็ดตัว

พวกนี้ของภรรยาผม

เสียใจด้วยนะคะ เพิ่งจากไปเหรอ

กระเป๋าถือเจ็ดใบ

เสียตั้งแต่เก้าปีก่อน

ผ้าพันคอสิบผืน

หมวกหนึ่งใบ

เอารองเท้าไปด้วย

- ค่ะ รองเท้าด้วย - ได้เลย

ให้ไว

เท้าเธอเล็กมาก

เบอร์สามเท่านั้น

นั่นคือรองเท้าแปดคู่ รองเท้าแตะอีกหนึ่ง

แล้วก็เหลือแค่นั้น

ทั้งชีวิตของแนนซี่ กลายเป็นรายการสิ่งของหน้าเดียว

ขอบคุณค่ะ

เสื้อผ้ากองนี้ถูกแมงกิน

เรารับบริจาคเสื้อผ้าที่ถูกแมงกินไม่ได้ แต่ยินดีจะนําไปทิ้งให้

- ดีครับ ขอบคุณ - เอาไปเลย

อย่าเพิ่ง เดี๋ยวๆ

นั่นเสื้อคาร์ดิแกนตัวโปรดของเมียผม

เข้าใจแล้ว ขอบคุณค่ะ คุณบริกสตอค

คุณใจดีมากจริงๆ

จําได้ว่าแนนซี่ใส่คาร์ดิแกนตัวนี้ตอนดึกๆ

เวลาที่ลุกขึ้นมาให้นมโจนาธาน

เธอไม่เคยยอมให้ผมช่วย

ขึ้นข้างบนกันไหม

ได้ๆ อีกเดี๋ยวฉันตามไป แค่อยากเปิดจดหมายดูก่อน

แต่คุณเพิ่งทํางานชิ้นใหญ่เสร็จไป

ฉันรู้ แต่คุณก็รู้นิสัยฉัน

ไม่เอาน่า ไวน์ลาตูร์เลยนะ

- ดื่มให้ชื่นใจ - ฉันแค่อยากรู้

ว่าต่อจากนี้จะมีอะไรรออยู่

ก็เรื่องพลิกโลกเหมือนเคยนั่นแหละ

- ไวน์รออยู่นะ ผมก็รอเหมือนกัน - คืนนี้ขอบคุณนะ

ยินดีที่ได้เป็นคู่ควงของคุณเสมอ

(สถานการณ์ซึ่งตรงกับบุคคลใด ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย)

เยี่ยม

นิ่งไว้ ตรงนั้นแหละ

- สวยมาก! - ก็ถ่ายสิ

ยืนนิ่งๆ สิ

- เปิดกระโปรงให้ดูเอามั้ย - จัดมาเลย

- โอเค ทีนี้เปิดนมด้วย - ไม่เปิด หุบปากไปเลย

- ฉันอยากถ่ายรูปคู่กับนาย - เอ้า โอ๊ะๆ

เขาควรจะพายเรือไปร้องเพลงไปไม่ใช่เหรอ

ซานต้าลูเชีย ซานต้าลูเชีย

ใช่ๆ ตอนลอดใต้สะพานแห่งเสียงทอดถอนใจ